Foto: Geert Renckens, Wikipedia / CC BY 3.0 (More information about the rights of this work, see below article)
Opinie - Marijke Persoone

“Communicatiefout? Vergetelheid? Kom nou”

Een communicatiefout, vergetelheid? Kom nou. Jan Jambon ontwikkelt een klare neoliberale en extreemrechtse gedragslijn.

maandag 31 augustus 2020 13:29
Spread the love

 

Een aantal feiten op een rijtje (sorry voor de long read):

In aanloop naar de federale verkiezingen in 2010 modereer ik als vakbondsvrouw een debat over eerlijke belastingen met vertegenwoordigers van verschillende politieke partijen. Jan Jambon neemt het woord als parlementslid voor de N-VA. Hij is radicaal gekant tegen vermogensbelasting want “de vermogens worden in België al veel hoger belast dan in de rest van Europa. Die belastingen nog verhogen zal alle rijken uit ons land verjagen en dan zal de middenklasse die al wordt uitgeperst nog meer moeten betalen.” Hij schermt met zijn financiële expertise (als voormalig directeur van Bank Card Company). Wanneer iemand uit het publiek vraagt of de N-VA niets wil doen tegen de grote vermogensongelijkheid antwoordt Jambon met een tegenvraag: “Wat heb je liefst, dat de vermogensongelijkheid én de lage inkomens stijgen of dat de vermogensongelijkheid verkleint en de lage inkomens stagneren?” Wat hem boegeroep oplevert in een zaal met vakbondspubliek.

Twee jaar later dirigeert hij samen met Kamerlid Peter Dedecker de aanval op de financiële constructies van het ACW en lanceert systematische verdachtmakingen aan het adres van de christelijke arbeidersbeweging.

Geheel in lijn met het gepamper van de rijken schopt hij naar de werklozen. “Mensen die drie jaar werkloos zijn moeten eerst hun spaargeld opmaken en hun huis verkopen voor ze aanspraak mogen maken op een leefloon. Dat is niet hard. Het is de logica zelve.” Werkloosheidsuitkering wordt subtiel vervangen door leefloon. Niet onschuldig. De villa’s in Brasschaat zijn safe, maar werklozen riskeren hun huis kwijt te spelen. We kunnen maar beter weten aan wiens kant Jambon staat, nu heel wat mensen hun baan kwijtspelen.

De Vlaamse minister-president neemt de superrijken in bescherming en kakt op de arbeidersbeweging en de sociale zekerheid. Hij trekt die lijn consequent door op internationaal vlak: “Honger is niet onze schuld, affiches van ngo’s trachten ons een schuldgevoel te geven.”

Komt daar bovenop het weinig verkwikkende verhaal van zijn extreemrechtse vriendjes. In 2014, als kersverse minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken verklaart hij zonder blikken of blozen aan La Libre Belgique: “Collaborateurs hadden hun redenen.” En kort daarna duiken foto’s op van Jan Jambon in bedenkelijk gezelschap. Een foto toont hem als toehoorder bij een lezing van Jean-Marie Le Pen, stichter van de extreemrechtse partij Front National, veroordeeld wegens negationisme. De lezing was georganiseerd door de Vlaams-Nationale Debatclub waar Jambon bestuurslid van was. Op een andere foto houdt hij een toespraak bij het Sint-Maartenfonds, een organisatie van gewezen Oostfrontstrijders.

In die extreemrechtse clubs kon hij ongetwijfeld op applaus rekenen toen hij in 2016 beweerde: “Een significant deel van de moslimgemeenschap danste naar aanleiding van de aanslagen.” Die ronduit racistische uitspraak heeft hij nooit ingetrokken.

In hetzelfde gore rijtje past de stemmingmakerij die hij samen met Theo Francken spuit over de kinderbijslag met terugwerkende kracht waarop asielzoekers recht hebben na hun erkenning. “Ik heb het verhaal gehoord van een familie die meteen een huis kon kopen van dat kindergeld.” De krant De Tijd doet een fact check en berekent een maximaal bedrag van 32.000 euro. Dit zijn geen communicatiefouten, geen toevallige leugens, maar uitgekiende framing.

Jambon vindt het ook normaal dat de politie zonder huiszoekingsbevel bij mensen zonder papieren binnenvalt. Hij verklaart in de Kamer: “Illegaliteit is een voortdurend misdrijf, en dus is het per definitie een geval van betrapping op heterdaad.” Telkens tast Jambon af hoe ver hij de ruk naar rechts kan doorvoeren.

En als het misloopt schuift hij de hete patat door. Na de aanslagen in maart 2016: “Hier heeft geen dienst, geen politieapparaat, maar wel één persoon geblunderd.” De verantwoordelijke minister beschuldigt de verbindingsofficier in Turkije. Onderzoek wijst uit dat de man de procedure had gevolgd.

Ook zijn bocht van 180 graden rond het migratiepact ligt nog vers in het geheugen (Jambon zelf is het wellicht vergeten). Eerst werkt zijn kabinet er twee jaar aan mee en wanneer zijn partij de regering ermee ten val wil brengen deugt het ineens niet meer.

Respect voor het parlement staat evenmin in zijn gedragscode. Bij zijn regeringsverklaring op 2 oktober 2019 klinkt er kritiek op de oppositiebanken omdat hij geen begrotingstabellen voorlegt. De volgende dag zegt Jambon op een sponsordiner voor de Vlaams-nationalistische website Doorbraak: “We hebben die tabellen. Ze liggen in een map op mijn bureau op het Martelarenplein. Maar als de oppositie die vraagt dan ben ik juist geneigd ze niet te geven.” Zijn rechtse vrienden vinden dat ongetwijfeld grappig.

Verdachtmaking van wetenschappers en virologen past ook helemaal in het extreemrechtse kraam. Ze kijken niet op een leugen min of meer, niet in de VS, niet in Brazilië en niet bij ons. Op 23 juli beslist de veiligheidsraad om het aantal contacten op 15 te houden hoewel de besmettingen snel toenemen. Wanneer daar kritiek op komt beweert Jambon dat virologe Erika Vlieghe akkoord ging met die beslissing. Vlieghe ontkent dat met klem en dreigt met ontslag.

“Niemand vraagt mijn ontslag.” Na het overlijden van Jozef Chovanec, bij een hardhandig politieoptreden in Charleroi, de zoveelste provocatie om te testen hoe ver de fascisering kan gaan?

Mijn naam is Niemand.

 

 

Dit is een overname, dit opiniestuk is eerder gepubliceerd door Marijke Persoone als een post op Facebook.

Een communicatiefout, vergetelheid? Kom nou.Jan Jambon ontwikkelt een klare neoliberale en extreemrechtse gedragslijn….

Geplaatst door Marijke Persoone op Zondag 30 augustus 2020

 

Foto: Geert Renckens, Wikipedia / CC BY 3.0

Creative Commons

dagelijkse newsletter

Unite Talks: Mohamed Barrie

This interview is one to to take your time for! 🙏 🔆 45 minutes of Mohamed Barrie!🔆 💥 Mohamed is a dedicated social worker, organizer and advocate for veganism. He shares his view on structural racism, power, exclusion and veganism. 🌏 Based on his own experiences he shines a new light on the vegan movement and on the role of racism within these movements. 〄 PS: We just started doing these interviews, so feedback is much appreciated!

Geplaatst door u:nite op Dinsdag 20 oktober 2020

take down
the paywall
steun ons nu!