about
Toon menu

Democracia Real Ya! Over geweldloosheid

In tegenstelling tot wat men de brave burger wil doen geloven koos Democracia Real Ya! van bij het begin voor geweldloos verzet. Er volgen nog meer artikels over de praktijk van de massale DRY/M-15 beweging, in samenwerking met de Spaanse Indignados zelf. Onder andere over de techniek van de Volksvergadering, hun communicatie structuur en hun organisatiestructuur .
donderdag 11 augustus 2011

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Vertaling van: 'Apuntes sobre la noviolencia del 15M'. (Notas over de geweldloosheid  van de 15M-beweging).

“De onomkeerbare nood om alles af te breken
iedereen afbreken
iedereen en alles afbreken
mannen afbreken
vrouwen afbreken
zal alles afbreken tot er niets meer af te breken valt
maar wel
afbreken zonder de schijn van afbraak
afbreken zonder de schijn van iemand af te breken
afbreken en iemand schijnbaar intact houden
afbreken zonder afbraak is de beste vorm van afbraak”
~ Esteve Graset

De 15M-beweging is een geweldloze beweging. Dit is zo essentieel dat er zelfs geen besluit van de Volksvergadering voor nodig was. Het is vanzelfsprekend, het was gewoon de evidentie zelf. We hadden daarvoor geen besluit nodig; het is ons DNA, we zijn ermee geboren.

Zo sterk was dat “onbesliste besluit” dat niemand het ooit betwist heeft, ondanks de provocaties, de uitzettingen, de rammel. (Er zijn andere “onbesliste besluiten” die iedereen kent: dat we een horizontale, inclusieve, respectvolle beweging zijn, zonder representatie, dat we niets moeten weten van acroniemen en politieke partijen, enz.)

Geweldloos betekent niet conflictloos. We hebben pleinen bezet, we hebben betoogd zonder toestemming, we hebben uitzettingen geblokkeerd, we hebben de politie buiten gegooid uit de wijken… Dit wil zeggen dat 15-M geweldloosheid niet passief is, ze houdt zich niet echt aan de wet en houdt zich ver van de conventionele politiek. Die geweldloosheid is actief, rebels, ongehoorzaam en creatief.

De keuze voor geweldloosheid schuwt het conflict niet, eerder bepalen wel zelf de voorwaarden van dat conflict, we kiezen de scenarios en  bepalen zelf ons eigen tempo.

In feite kon de 15-M beweging op die manier bereiken wat meerdere ‘radicale’ bewegingen jarenlang probeerden te bereiken zonder succes. Het is een kwestie van dynamiek en kracht [fuerza: sterkte, potentie, vermogen] die ontbreken bij andere bij andere bewegingen.

Wat betekent die “kracht”? Wie dynamiek en kracht heeft kan de realitiet omkeren en veranderen, kan overheersende agenda’s opzij zetten en zijn eigen problemen vooruit schuiven, hij of zij legt bloot wat anderen proberen te verbergen en zegt wat door anderen verboden werd te zeggen, hij of zij transformeert de levens, de onderlinge banden en de vibraties tussen mensen.

Geweld en kracht zijn geen synoniemen. Iemands kracht is geen graadmeter voor het geweld dat die iemand kan gebruiken. De dynamiek en kracht van de 15-M beweging ligt (onder andere) in het vermogen zich aan te passen aan meervoudigheid, de kracht om het initiatief zelf in handen te nemen en te houden, en aan het kunnen onvoorspelbaar zijn. Als de 15-M beweging heeft “besloten”  tot geweldloosheid is het omdat de beweging klaar en duidelijk aanvoelt dat gewelddadige acties – aanvallen, bedreigingen of intimidaties, rellen en botsingen met de politie – deze drie sleutelfactoren van haar kracht en dynamiek ondermijnen.

Van bij de eerste uitzetting op de Plaza Cataluña waren de overheden duidelijk op zoek naar beelden van rellen, deze (door de politie-provocateurs) zelf veroorzaakte rellen zijn duizend malen vertoond om die stereotypen te bevestigen die verdeeldheid zaaien, de mensen tegen ons opzetten en ons te isoleren.

De beweging is altijd zo verstandig geweest om niet mee te gaan in scenarios die voor hen voorbereid waren. We hebben ons niet laten vangen. Het is verbazend om vast te stellen dat er in de beweging nog altijd mensen zijn die bereid zijn om de media en politici stof te geven om ons imago te bezoedelen en zo de steun aan 15-M, een brede, legitieme, sociale beweging te ondermijnen.

We hebben ons daar niet laten aan vangen omdat we de bekende spiraal van repressie / aanhoudingen / verwondingen / angst / woede / reactie / anti-repressie campagnes niet willen voeden, in dat scenario verliezen we het initiatief om vragen te stellen over de maatschappij waarin we samen zouden willen leven, hoe we willen besturen, en wat te doen met de productie van welvaaart, hoe die herverdelen enzovoort.

Geweld maakt ons voorspelbaar: het versterkt de posities en de rollen (politie / verdrukker / protester / slachtoffer). Een politie-officier een “hoerenzoon” noemen bevestigt de situatie en legt de rollen in het poppenspel vast. Iedereen weet wie hij is, kent zijn eigen identiteit en weet wat hij voelt voor de anderen. Niet dat we naar nu zo zwaar aan tillen, we moeten ook niet naïef zijn, maar geweld is niet subversief. Daarentegen door onze geweldloze houding in de 15-M demonstraties konden we de politie dwingen tot een positieve kijk, met vormen van ironie of empathische communicatie om de situatie te spanning te breken.  De politie werd er onrustig van en zat er mee verveeld. Daag de clichés uit, stel vragen, kortsluit het voorspelbare zodat iedereen blijft denken, ageren en voelen.

Wij tegen de politie. De politie tegen ons. Dit is een veel te gemakzuchtige kijk op waar we mee bezig zijn, die strakke scheidingslijn is te simpel. Onze strijd zit zo niet in elkaar.  De vijand waartegen we vechten is in de eerste plaats de “logica van het systeem”, die we in de eerste plaats in onszelf moeten bestrijden (bijvoorbeeld in de duizend beslissingen die we dagelijks nemen waardoor we het systeem in stand houden waar we allemaal een onderdeel van zijn, want niemand staat er buiten).

De 15-M beweging heeft een groot “potentieel voor een menselijker wereld”. We zeggen dat we  menselijke wezens zijn en geen koopwaar in de handen van politici en bankiers Om die reden denken we ook dat de politieman meer is dan zijn “functie” alleen en dus richten we ons op zijn mens zijn ( als wij met hem in dialoog gaan of hem er aan herinneren dat hij ook een hypotheek heeft bij de bank, maar ook als wer roepen “schande” tijdens een uitzetting).

Is geweld en geweldloosheid verenigbaar?  Ervaring leert ons dat het geweld altijd werkt als een draaikolk die alles opslorpt  van wat aan het gebeuren is. Geweldloosheid kan op vele manier geuit worden, geweld slechts op één manier. In geweldloze acties kunnen verschillende mensen meedoen, gewelddadige acties betrekken alleen maar een beperkte groep mensen (mannen, jong, etc.) We willen nogmaals het DNA van onze beweging uitdrukken in de manier dat we op straat optreden, ons DNA is horizontaal, openheid, veelheid.

Het initiatief moeten afgeven betekent: onze meervoudigheid verliezen, onze onvoorspelbaarheid prijsgeven, onze kracht verliezen. Sterk zijn wil zeggen radicaal zijn. Geweldloosheid is wat ons gemaakt heeft en wat ons blijft sterker en radicaler maken. Vernietigen zonder vernietiging is de beste manier van afbraak.


Originele Spaanse tekstVertaling in het Engels

reacties

12 reacties

  • door rainforest conrad op woensdag 10 augustus 2011

    De bovenstaande verhandeling vormt een mooi contrast met de bijdrage van Eric Goeman op DWM.be, waarin Goeman het opneemt voor de Field Liberation Movement. Goeman meent dat geweld noodzakelijk is om (grote) maatschappelijke verandering te realiseren: http://bit.ly/oFXeN6.

    Onlangs zag ik een Youtubefilmpje dat op een erg scherpe wijze geweldloos verzet parodieert. In het filmpje voert de radicale milieuactivist Derrick Jensen de "oorspronkelijke" versie van Star Wars op, genaamd "Star Non-Violent Civil Disobedience": http://bit.ly/pQIPuK.

    Hoewel ik me kan vinden in de filosofie van de Echte Democratie Nu-beweging, zit ik door dat filmpje nog steeds met een knagend gevoel over het nut van geweldloos verzet...

    • door danielverhoeven op woensdag 10 augustus 2011

      Het nut van de DRY methode is dat ze in met nun manier van werken in staat zijn om na een oproep via het net nog dezelfde avond 30.000 man op de been kunnen brengen als dat nodig is, dat is 1% van de bevolking van Madrid. En bovendien het objectief van de actie waarvoor ze oproepen nog bereiken ook.

      Vergelijk dat met het mobiliserend effect van FLM, dan weet je genoeg en met wat ze bereikt hebben.

      Meer moet dat niet zijn.

      • door rainforest conrad op donderdag 11 augustus 2011

        Het lijkt erop dat enkel een beweging die geweldloos verzet hanteert, door zo veel mensen gesteund kan worden.

        Maar het succes van de DRY valt niet zomaar terug te leiden tot haar methode. Denk aan de context: de crisissfeer in het zuidelijke Europa roert de harten. Dat is niet te vergelijken met, zeg maar, de bezorgdheid van enkelingen over het gevaar van ggo's .

        De DRY-methode is bovendien niet uniek. Ik kan me goed voorstellen dat er veel bewegingen zijn die dezelfde methode hanteren, maar ondanks hun gewroet geen omslagpunt hebben bereikt en bijgevolg over een veel magerder ledenaantal beschikken. De term 'Matteüseffect' is hier zeker op zijn plaats.

        • door danielverhoeven op donderdag 11 augustus 2011

          FLM en DRY zijn idd niet vergelijkbaar. Je kan DRY wel vergelijken met bvb de gewelddadige uithaal van de Londense jongeren of hoe de Griekse jongeren ermee omgaan. Nu ga ik dat hier niet doen alhoewel een vergelijking met de beweging in Griekenland en Spanje een MUST is. Maar dat debat moet en zal face to face gevoerd worden. Alle DRY bewegingen: uit Spanje, Griekenland, Italië, Portugal, Duitsland, Nederland, Frankrijk... komen begin Oktober voor een week naar Brussel om te overleggen. And be sure I will be there ;-). Zie de Gentse DRY-beweging https://niepleuen.wordpress.com/

    • door svdl op vrijdag 12 augustus 2011

      Ik vind dit debat eigenlijk niet zo moeilijk.

      Geweldloos verzet en actie is een valabele en te prefereren weg. Maar deze weg heeft zijn limieten. Geweldloos is dus te verkiezen, maar ultiem gezien naïef omdat dit een "AND" operatie is en dus niet enkel afhangt van 1 partij in een tegenstelling. Beide zijden in een conflict moeten in deze uiterst filosofischee vraag zich aan geweldloosheid houden. Vanaf er 1 zijde zich van geweld bedient, is er geweld as such... voor beiden.

      stel, "de" beweging groeit... Stel, een kritische massa wordt bereikt. De eisen zijn er. Een hele bevolking wil het. Enkel een kleine machtige, op een hoop geld zittende elite, houdt het gehele staatsapparaat in handen. En dan?

      Een aantal mogelijkheden: --> Deze elite negeert "brave" doch masale acties --> De elite straft alle vormen van burgelijke doch geweldloze ongehoorzaamheid af.

      De vraag is wat doet een beweging dan? Mijn punt of vraag is, dat geweld naar je toe komt en wat doe je dan? Ondanks wat reeds alle fabeltjes tot aan Mahatma Gandi toe beweren, heeft geen enkele omwenteling plaats gehad zonder dat er geweld OF dreiging van geweld heeft plaatsgevonden.

      En dan bij mijn weten in casu, geweld van de rijke politieke elite als eerste stap in een zeker klein tot groot bloedig gevolg met bepaalde uitslag OF dreiging met geweld door een massale beweging (of betekenisvol onderdeel ervan) tegen een kleine rijke minderheid, die probeert nog te redden wat er te redden valt onder deze druk/dreiging.

      En ondanks dat Gandi tov de Britten duidelijk een geweldloze houding bleef aannemen en hierdoor ook terecht en vruchtbaar een massabewegingcreërde, was het als uiteindelijk kracht, de dreiging dat deze vreedzame massabeweging eens kon omslaan in een geweldadige, hetgeen de Engelsen dreef om hun koffers te pakken. Bovendien, waren er reeds aanzienlijke geweldadige volksopstanden, welke de Britten goed lieten voorproeven wat er hen op grote schaal te wachten stond, als ze niet gauw huiswaards keerden... Tot zover hoe geweldloos verzet en dreiging met geweld, partners in "effect" zijn.

      Indien we het anders benaderen: Even er van uitgaan dat een massabeweging zich legitiem acht om de wet te veranderen en ze bij wijze van 'hier en nu' declareert door de legitimiteit van haar aantal (= democratie eigenlijk, bollenbozen hadden dat meteen door).. De rijke onderdrukkende elite die het staatsapparaat controleert gaat meestal in de aanval omdat in weze haar belangen worden aangevallen. Omdat bvb massaal burgers in steden en dorpen, in essentie en praktijk en op verschillende bestuursdomeinen, hun onafhankelijk uitroepen en uitvoeren tov een de zittende elite. Nu, daar komt geweld van. Deze elite gaat dat niet allemaal laten begaan en gaat leger en politie sturen. Wat dan? Blijven geweldloos bloemen naar schietende politie en soldaten brengen? Het gaat hier niet over wraak, gevoelens of emoties als ik zeg actie-reactie, maar over logica, effectiviteit, doel en humane afweging.. Ik vind het filmpje over "if enviromentalist made star wars" daarin heel toepasselijk.

      Wat FLM betrfet: ze hebben geen geweld gebruikt, enkel patteten vernield om. Net zoals vredesactivisten bijvoorbeeld tanks of wapentuig onklaar maken en vernietigen. Niet zozeer om pattatten met wapentuig te vergelijken want deze is in essentie subjectief, maar eerder om te zeggen dat het kwestie is of de brede bevolking je steunt of erachter staat. En daar ligt in mijn ogen de grote lacune van zulke bewegingen. Ze hebben nog geen kritische massa om legetimiteit te krijgen voor hun daden, ongeacht wat ik inhoudelijk van vind :-)

      Wat ik echter veel erger vind, is dat de voorgenoemde elite (en met dank aan de media) deze voorvallen (zoals recent in GB) heel bewust gebruikt om a priori elke beweging in vroegtijdig stadium te kunnen criminaliseren van welke ze weten dat ze tot kritische massa zou kunnen groeien. Want eenmaal tot kritische massa, verliest de kleine elite haar legitimiteit en kan ze enkel zelf naar geweld grijpen en op dat moment zal ze reeds evenzeer proberen om dankzij jarenlange indoctrinatie de criminalisering om te draaien (bijvoorbeeld naar indignados ofzo... of naar vakbonden etc...) Maar dan blijft de vraag nog steeds, wat doet een massabeweging dan? laat ze haar intimideren door een papieren tijger of verdedigd ze zichzelf? (wetende dat geweld reeds een feit is waarin enkel de keuze is, zich met geweld verdedigen of geweldloos en snel sterven) Enfin, voor mij is het alleszinds heel duidelijk.

      • door danielverhoeven op vrijdag 12 augustus 2011

        @svdl Een voorlopig kort antwoord omdat ik momenteel bezig ben aan het tweede artikel in deze reeks waarin uw theorie vanuit de praktijk van de Spaanse Indignados zelf weerlegd zal worden. Nog even geduld.

        In de logica valt elke consistente redenering in duigen als de premissen van die redenering fout zijn. Daarom verkies ik de praktijk ipv de theorie... die komt pas als je de realiteit juist in beeld hebt gebracht.

        Een vraagje toch al nu. Waarom gaat iedereen die geweldloosheid wil weerleggen altijd ongeveer 50 jaar of langer in de tijd terig, naar Gandhi? Hoe relevant is die nog voor het Europa van vandaag? In 1989 zijn alle regimes van het Oostblok geweldloos omver geworpen en dat is minder lang geleden.

        • door svdl op zondag 14 augustus 2011

          Beste Daniel,

          OK ik zie de tekst tegemoed :-)

          Wat je tweede paragraaf betreft over consistente redenering en premissen, ga ik volledig akkoord, maar begrijp ik niet of je hiermee iets wil impliceren als reactie op mijn post. Kan je daarom explicieter zijn en dus, indien je foute premissen wil blootleggen in mijn redenenring ze dan ook zeer concreet duiden? Zodoende kan ik er ten minste wat mee. Bedankt.

          Als reactie op je laatste paragraaf: Ik heb altijd maar reeds meegemaakt dat aan de hand van het voorbeeld "Gandi" ,mensen het gebrruik van geweld weerleggen ipv het geweldloosheid. Maw het omgekeerde van wat je schrijft. Misschien bedoel je het ook zo en is het wat verkeerd door het toetsenbord geglipt (kan ook...). Ik begrijpdus niet wat de boodschap is in deze zin, --> verklaring?

          En dan als laatse zeer concreet over 1989: Ik ben het niet eens met de stelling dat de omwenteling van 1989 geweldloos is verlopen. En ik bedoel dan geweld van personen naar personen. (even om te duiden: naar hedendaagse normen zou het bestormen en afbreken van een muur of omheining, al als geweld geclasseerd worden :-)... zie je de link al? --> "Omheining"... ;-) rara) Enfin, dus beterffende 1989, daar is een mate van geweld van de huidge machthebbers gewesst en een mate van geweld van de opstand. En van plaats tot plaats, is de intensiteit daarvan zeer verschillend geweest alsook wie zich als eerste ervan bediende. Je voelt dus reeds al een veel genuanceerder verhaal komen dan "In 1989 zijn alle regimes van het Oostblok geweldloos omver geworpen". zulke zinnen passen eerde in een mainstream dagblad of op het VRT/VTM nieuws (enfin "passen" is veel gezegd...) :-)

          Enfin, nu ga ik eens even je de tekst lezen over de indignados (over geweld/geweldloosheid(?)). Ik zie je antwoord dessalniettemin tegemoed.

          gr,

          • door danielverhoeven op zondag 14 augustus 2011

            Wat ik bedoelde met foute premissen was jouw speculatie dat er toch geweld zou moeten bij te pas komen eens de kapitalistische bourgeoisie zich bedreigd voelt. Dat weet je niet. Dat kan je alleen in de praktijk ervaren al het zover is. Ik heb het er even over in mijn tweede artikel waarvan de kladversie intussen af is. Hier is de url http://niepleuen.wordpress.com/2011/08/13/de-een-procent-regel-een-goed-begin-voor-de-revolutie/

            Het staat nog niet DWM omdat ik eerst reacties van de indignados zelf wil afwachten. Er is er al een die daar gereageerd heeft. Je moet je niet inhouden om daar ook uw reactie te plaatsen.

            En natuurllijk is her verhaal genuanceerder. Geweldloosheid is geen dogma, maar het is de voorwaarde om de eenheid te bewaren, om jouw beweging transparant te houden voor de leden van die beweging zelf. Want eens er geschoten wordt mag je de publiek Algemene Vergaderingen wel vergeten. Dan is het niet meer het volk dat beslist, maar zijn het de wapens die beslissen.

            • door svdl op maandag 15 augustus 2011

              Beste Daniel,

              Zeker in de derder werled staat onse hedendaagse geschiedenis toch vol en bol van kleinere en grote conflicten waarbij, plaatselijke en westerese kapitalmisten zich bedreigd voelen door volksinitiatieven van welke aard of welke thema dan ook. En waarbij deze dan doormiddel van privé milities / huurlingen of via het gekochte en gecorrumpeerde staatsaparaat dit met geweld onderdrukken? Moet ik echt een lijst maken om je te overtuigen? Is het echt nodig om je hiervan te overtuigen? Ik geef je toch even tijd om eens na te denken of het niet wat absurd is om te insinueren dat een bedreigde kapitalistishce bourgoisie nog geen praktijk is. Dat is nog maar het tipje van de ijsberg hierover.

              Ik zie geweldloosheid als een actievorm en eerder in een tactische context. Natuurlijk prefereer ik deze vorm... evident. Ik zie geweldlossheid en eenheid niet noodzakelijk als 2, in beider richtingen gebonden begrippen. Het is wel waar dat geweldloze actievorm de bedoeling hebben om bewustzijn te vergroten alsook fronten en massabewegingen te bouwen... vandaar ook de o zo grote belangrijkheid ervan.

              Maar er komt altijd een moment van kritische massa of een soort kritisch punt waarbij een huidige machtstructuur zich te veel in nauw het nauw gedreven voelt en zich bediend van wapens... Dit is misschien te encryptisch omschreven, maar denk aan de verschillende conflicten tussen multinationals en plaatselijke bewoner van dorpen in Afrika, in Latijns Amerika, etc... Denk aan lokale of nationale regimes, door het Westen gesteund die een uitverkoop beleid voeren ter ere van eigen persoonlijke verijking... (nog heel actueel --> De voormalige regimes van Egypte, Tunesië....) Enfin... nu ben ik toch aan de voorbeelden begonnen....

              En wat dan beste Daniel? Nogmaals... Rozen brengen naar de soldaten, met soldaten die ontroerd worden en ineens "hun kazak draaien"? Goed voor een Hollywood film misschien, maar als we het dan over "praktijk" en realiteit" heb raad ik hierin toch enige overschouwing aan.

              En ja beste Daniel, eens de wapens spreken, kan je als beweging maar verdomd sterk georganisseerd, groot eengemaakt (platform) en dusdanig legitiem aanvaard worden, want anders wordt je niet enkel door leger en politie vertrappeld, maar ook door een heersende ideologie die via de media (ea.) je beweging zal criminaliseren en de bevolking zal trachten te hersenspoelen. En daarin ga ik dus heel hard akkoord met... en zie ik het nut heel hard in van een een geweldloze opbouw en actievorm voor zo lang mogelijk EN met zo veel mogelijk resultaat... maar... dan komt er die dag hé... (dat je best niet een struisvogel nadoet)!

          • door svdl op maandag 15 augustus 2011

            Hey TAJOE, ik betwijfel sterk "het geweldloos karakter" hiervan. (herinner u bijvoorbeelde de bedreiging van het Kremlin door Jeltsin en haar tanks)... ...maar ik treed je zeer sterk bij in de reden die je aanhaalt, waarom er inderdaad niet veel meer is kapotgeschoten, gemoord en gebrand bij deze omwenteling.

  • door danielverhoeven op zondag 14 augustus 2011

    De Kladversie tweede artikel over de 15-M beweging is klaar. Het staat nog niet op DWM, maar op een blog waar de indignados zelf commentaar kunnen geven. Iedereen kan dat daar trouwens. Zie http://niepleuen.wordpress.com/2011/08/13/de-een-procent-regel-een-goed-begin-voor-de-revolutie/

  • Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties