Cancún: het klimaat houdt de adem in
Greenpeace, Kopenhagen, Klimaattop, Ccs, Klimaatverdrag -

Cancún: het klimaat houdt de adem in

maandag 6 december 2010 15:21

Dinsdag begint het ministeriële luik van de klimaatconferentie in Cancun en beetje bij beetje vallen de puzzelstukjes op hun plaats. We blijven het herhalen: er is politieke moed nodig in Cancún. De politici sijpelen binnen, maar of ze hun stoute schoenen hebben aangetrokken, is nog onduidelijk.

Het echte werk begint

Waar staan we nu? Na vandaag is het aan de ministers om de arena te betreden en een beslissing te forceren. Of niet? Voor alle duidelijkheid: alles ligt nog open. Het akkoord in Kopenhagen kwam op het laatste moment uit het niets. Mogelijk worden we dus nog de dupe van een last minute akkoord.

Positief in Cancun is de werksfeer. De flop van vorig jaar en de bedrukte sfeer in Kopenhagen zijn hier volgens de delegatieleden niet aan de orde. Hier is flexibiliteit troef. Er zijn blokkeringen, maar de discussie blijft open.

Maar er is ook slecht nieuws. Terwijl iedereen eigenlijk zou moeten zoeken naar manieren om de uitstoot van broeikasgassen te doen dalen, of op zijn minst erkennen dat de beloofde inspanningen nog onvoldoende blijven, krijgen we soms de indruk dat sommigen naar manieren zoeken om hun werk niet te hoeven doen.

Begraaf CO2 niet in het zuiden

Een voorbeeld, zeg je? De landen kunnen toestaan dat Carbon Capture and Storage (CCS) in het Clean Development Mechanism (CDM) past. CCS in het CDM, klinkt dat dan in het jargon. Ik zal het eenvoudig uitleggen aan de hand van een voorbeeld. Met dit systeem kan de uitbater van een steenkoolcentrale in een ontwikkelingsland de CO2 die hij uitstoot in de grond stoppen, en de factuur naar de geïndustrialiseerde landen opsturen. Deze krijgen op hun beurt uitstootrechten voor dezelfde hoeveelheid broeikasgassen als in het zuiden werd begraven.

Op papier klinkt dat niet slecht. In de praktijk is het echter een ramp. De technologie staat nog niet op punt: ze is gevaarlijk. Bovendien komt de begraven CO2 ongetwijfeld na enige tijd weer vrij in de atmosfeer. De techniek is ook enorm duur. Het is geld dat beter kan worden geïnvesteerd in technologie die zijn nut al heeft bewezen. Tot slot zal het systeem vooral die landen ten goede komen, die effectief plaats hebben om koolstof ondergronds op te slaan, namelijk gas- en olierijke landen die “plaats” hebben gemaakt in hun bodem. Dit zijn niet echt de landen die het geld nodig hebben! 

Alles of niets

De ministers moeten vanaf dinsdag beginnen onderhandelen. Hopelijk zijn de teksten waarover ze zich zullen buigen al zo veel mogelijk opgekuist. Voor vele thema’s is nog geen overeenstemming mogelijk. Dat zal ongetwijfeld voor later zijn. Op andere vlakken (overdracht van technologie en kennis naar het zuiden, geld voor ontwikkelingslanden om zich te wapenen tegen de klimaatverandering) liggen er duidelijke opties op tafel. Die mogen dus geen probleem meer stellen. Hoewel sommige landen (zoals de VS) duidelijk hebben gesteld dat ze een “pakket” van beslissingen willen. Anders gezegd, er zal een akkoord over alles zijn, of helemaal geen akkoord. Het zal dus niet gemakkelijk worden om de hele wereld op een lijn te krijgen, over alle kwesties dan nog wel.

Op dit moment heerst een stilte voor de storm, die de komende dagen de Mexicaanse “riviera” zal teisteren. We mogen echter niet verrgeten dat optimisme de enige optie is. Ondanks de verwarring kan dit soort top goed aflopen. Het (relatieve) welslagen van de biodiversiteitstop in Nagoya enkele weken geleden is daar een voorbeeld van. En vooral, we zitten allemaal in de trein die tot elke prijs moeten vertragen. Het accident dreigt namelijk dodelijk te zijn voor wie voorin zit (de ontwikkelingslanden) en zal minstens heel pijnlijk zijn voor de bofkonten in de achterste treinstellen.

(Onze klimaatexpert Arnaud Collignon blogt vanuit Cancún)

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!