Dominique Willaert gekend van Victoria Deluxe, stelt in zijn inleiding dat we vandaag engagement i.p.v. strijd en verzet kennen. De progressieve burger geniet meestal van de vruchten van de vrije markt en laveert zonder gewetensproblemen door het leven door op progressieve partijen te stemmen, regelmatig deel te nemen aan een van de vele manifestaties of optochten en post hiervan ‘s avonds enkele foto’s op zijn Facebookprofiel om aan de honderden virtuele vrienden te tonen dat hij of zij erbij was, koopt op zaterdag uiteraard in een van de Oxfam winkels, doet jaarlijks fiscaal aftrekbare giften en ondertekent voor het slapengaan nog de zoveelste on-line petitie met het oog op een betere wereld. Progressief zijn in de Westerse wereld is niet eens zo lastig.

Progressieve mensen houden van feestjes en BV’s en veel BV’s voelen zich als een vis in het water op de geëngageerde evenementen. Willaert zag als reactie op het uitbreken van de Irakoorlog in maart 2003 een evenement met dansende en feestende massa met gratis optreden van een populaire band. Hij vraagt zich af, waar waren de Arabische jongeren en hoe voelden zij zich die avond?

Willaert daagt zijn linkse medemensen uit, dringend na te denken over hoe we de gewone en werkende en vergeten bevolkingsgroepen op een consequente manier kunnen ondersteunen in hun strijd en verzet. Zijn we bereid om ons intellectueel en kunstzinnig narcisme in te ruilen en op zoek te gaan naar wat hen dagelijks aan onrecht wordt aangedaan? Zijn we bereid om opnieuw weer ‘Godverdomme’ te leren zeggen en te strijden? Enkel wanneer we bereid zijn ons eigen leven op het spel te zetten kunnen we veranderingen afdwingen.

Een strijd die we in de eerste plaats geweldloos moeten trachten te voeren maar waarbij we het Westers taboe dat elke vorm van geweld verbiedt, radicaal durven overboord gooien. Het verhaal waarbij je bij een klets op je gezicht je andere wang aanbiedt is een caritas catholica fabel die we best vervangen.

Het kapitalisme genereert gruwelijk geweld maar we zien dit geweld niet meer. De arbeider die tot flexibilisering wordt gedwongen wordt dagelijks geweld aangedaan met stressproblemen als gevolg. Het onzekere arbeidsstatuut van veel werknemers is een andere vorm van geweld. Dit geweld wordt te weinig als zodanig benoemd en geproblematiseerd. Het taalgebruik van sommige Vlaams-nationalisten over uitsluiten en discrimineren van anderen die onze naasten zijn is een andere vorm van misselijkmakend geweld. Maar dit soort geweld wordt als zodanig niet gedetecteerd want anders wordt het ondenkbaar dat deze geweldenaars dagelijks een forum krijgen op onze openbare omroepen.

Nieuws, Politiek, België, Belgische politiek, Gentse Feesten Debatten, Gent -

Is sociale verandering en herverdeling mogelijk zonder geweld?

woensdag 27 juli 2011 11:00
Spread the love

GENT – Is de sociale strijd gedegradeerd tot een feestelijk evenementenbureau? Met Frietrevolutie, Camping 16, Shame en de ‘verwende kinderen’ van Louis Tobback? Is sociale verandering en herverdeling mogelijk zonder geweld?

Op de Gentse Feesten debatteerden Dominique Willaert, Jeroen Olyslaegers, Peter Mertens, Mattias De Backer, Marijke Pinoy, Jouwe Vanhoutteghem en Jan Dumolyn hierover. Het geheel werd gemodereerd door Eric Goeman.

dagelijkse newsletter

Unite Talks: Mohamed Barrie

This interview is one to to take your time for! 🙏 🔆 45 minutes of Mohamed Barrie!🔆 💥 Mohamed is a dedicated social worker, organizer and advocate for veganism. He shares his view on structural racism, power, exclusion and veganism. 🌏 Based on his own experiences he shines a new light on the vegan movement and on the role of racism within these movements. 〄 PS: We just started doing these interviews, so feedback is much appreciated!

Geplaatst door u:nite op Dinsdag 20 oktober 2020

take down
the paywall
steun ons nu!