De mooie kanten van de crisis
Opinie - Tom Bosman

De mooie kanten van de crisis

zaterdag 28 maart 2020 18:08
Spread the love

 

Corona overheerst het nieuws. Corona zit bijna permanent in ieders hoofd dezer dagen. En Corona haalt op sommige momenten het slechtste in de mens boven, zo blijkt: toiletpapier rantsoeneren, vechten op de parking van de supermarkt, lockdown-parties net voor de lockdown.

En toch, er zijn ook heel wat goeie kanten aan deze verschrikkelijke, smerige pandemische crisis. Want met gesloten scholen worden kinderen plots een pak volwassener en zelfstandiger op korte tijd. Ze moeten wel: telewerkende ouders moeten hun aandacht verdelen tussen de bedrijfslaptop en de al dan niet educatieve bezigheden van de kids. Stress.

Gelukkig schakelen heel wat geëngageerde leerkrachten een versnelling hoger en proberen ze de verloren gewaande lestijd in te halen met online challenges, digitale oefenbundels en motiverende opdrachten. Chapeau! En dat op relatief korte termijn (we zijn amper anderhalve crisisweek ver). Een digitale inhaalbeweging van jewelste waar ook de kinderen positief op reageren. Ongetwijfeld krijgt dit ook na de crisis een vervolg.

Die vaststelling kan je trouwens op heel wat domeinen maken: bij de bakker, slager of supermarkt wordt digitaal betalen de norm. Veiliger. In alle opzichten. Alle campagnes ten behoeve van digitaal betalen ten spijt, enkel deze crisis kan ons echt massaal bewegen tot plastic geld, zo lijkt het wel.

De uitzonderlijke omstandigheden hebben ook een invloed op ons mobiliteitsgedrag. Dat hangt dan weer samen met de schijnbaar plotse algemene doorbraak van telewerk. Snelwegen zijn bijna leeg, openbaar vervoer ook. In veel bedrijven en organisaties worden de telewerkplannen, die ongetwijfeld al vele jaren in de hoofden en de kasten van managers klaar lagen, maar om de een of andere (drog)reden nooit echt in praktijk werden gebracht, nu met een verschroeiende snelheid uitgerold. Positief! Gemotiveerde IT-diensten draaien overuren om iedereen van thuis op het bedrijfsnetwerk te krijgen en slagen daar wonderwel met verve in. Vaststelling in de marge: grootouders ontdekken massaal en versneld WhatsApp, Messenger en Skype nu de kleinkinderen niet meer op bezoek mogen. Dat komt na de crisis zeker nog van pas.

Ook bij de eigen organisatie waar ik werk, voel ik die digitale omslag. Het moeten gouden tijden zijn voor leveranciers van video-conferencing- en digi-meeting-software. Tegelijk ontdekken werknemers dat sommige vergaderingen nu veel efficiënter verlopen dankzij de techniek. Hou dat vast!

Diezelfde werknemers tonen – bij ons en ongetwijfeld ook bij heel wat andere organisaties en bedrijven – trouwens bijzonder veel engagement, betrokkenheid en goede wil. En flexibiliteit! Werknemers zijn graag bereid om collega’s bij te staan, te ondersteunen, samen te werken en daarvoor ook tijdelijk andere skills aan te leren of andere taken uit te voeren.

Voor bedrijven en organisaties die een crisisplan hadden, is dit de proof of the pudding. Zij die er geen hadden, zijn nu genoodzaakt om in sneltempo te ageren en leren bijzonder veel uit de praktijk van de dag. Die kennis is niet verloren. Hopelijk hebben we ze nooit meer nodig, maar die kans is klein. Goed documenteren is dus nu de boodschap.

Ondanks de social distancing – vermoedelijk nu al het woord van 2020 – merk ik bijzonder veel warmte en toewijding in de samenleving. Mensen bieden spontaan hulp aan, kinderen maken brieven en tekeningen voor senioren in woonzorgcentra, solidariteit met de zorghelden van de samenleving resulteert in applaus op straat en massa’s lieve berichtjes op sociale media. Alleen dat al, dat was weer even geleden.

En tot slot: we hebben nu weer tijd om terug te plooien op ons gezin en krijgen ruimte voor oude liefdes in de vorm van vergeten of nog niet opgestarte hobby’s eindelijk aan te vatten. Het is duidelijk: het leven zal er binnenkort anders uitzien. We gaan straks spreken van een ‘pré-‘ en een ‘postcoronatijdperk’, met voor mijn part een heel pak voordelen in dat post-tijdperk.

Van sprintmodus naar marathonmodus

Maar wel eerst even corona klein krijgen. Het gaat verschrikkelijk snel vooruit dezer dagen. Fantastisch! Iedereen lijkt min of meer mee. Maar we moeten ook zorgen dat we het volhouden. Want corona ís nog niet weg. En dus moeten we temporiseren om de meet te halen.

Of zoals een collega het eerder deze week prachtig uitdrukte: we moeten van sprintmodus naar marathonmodus, van keihard vlammen in korte tijd omdat dat nu even noodzakelijk is, naar temporiseren om lang vol te houden. Van hardlopen naar duurlopen, met zorg voor iedereen.

Laat ons dat vooral doen: zorgen voor elkaar en zorgen dat we het samen volhouden. En daarna de vruchten van deze crisis plukken.

 

Tom Bosman is auteur van ‘Het nieuwe non profit-management in theorie en praktijk’ (Lanoo Campus) en sociaal serie-ondernemer.
Creative Commons

take down
the paywall
steun ons nu!