Nieuws, Economie, China, Nicaragua, Midden-Amerika -

China investeert flink in Midden-Amerika, maar wil niets kopen

Waterkrachtcentrales, satellieten, een tweede Panamakanaal: de meest ambitieuze investeringen komen van China. Maar de handelsbalans is uit evenwicht, want in kopen is China niet geïnteresseerd.

vrijdag 2 november 2012 14:48

“Zoals iedere wereldmacht heeft China meer om te verkopen dan dat het wil kopen”, zegt Jesús Garza, lid van een coöperatie die zich inzet voor duurzame bedrijfsontwikkeling.

In het oosten van Honduras bijvoorbeeld is het Chinese staatsbedrijf Sinohydro bezig met de bouw van de Patuca III-waterkrachtcentrale. Prijskaartje: 350 miljoen dollar (271 miljoen euro). De China Development Bank heeft in september bovendien nog met de president gepraat over plannen op het gebied van energie en communicatie.

Kanaal

In Nicaragua is China nog ambitieuzer. Daar heeft een nieuwe investeringsmaatschappij een akkoord getekend met de president, Daniel Ortega, om een kanaal te gaan graven tussen de beide oceanen. Bij het plan hoort ook een diepzeehaven en daarnaast een “droog kanaal” in de vorm van een spoorlijn. Het kanaal wordt breder dan het Panamakanaal, zodat er grotere schepen doorheen kunnen. Het project gaat tien jaar duren en 30 miljard dollar (23 miljard euro) kosten.

Managua onderhandelt ook nog met het China Grote Muur Industriebedrijf om een satelliet te ontwikkelen die in 2016 de hele regio kan voorzien van moderne telecomdiensten, inclusief digitale tv en internet. In El Salvador, Costa Rica en Guatemala heeft China via staatsbedrijven geïnvesteerd in uiteenlopende zaken als zonne-energie, olie en telecommunicatie.

Volgens Garza hebben de investeringen positieve effecten, maar moet goed in de gaten worden gehouden “of arbeidsrechten en milieustandaarden worden gerespecteerd”. Volgens critici is dat bijvoorbeeld bij de Patuca III-dam niet gebeurd.

Bovendien heeft Midden-Amerika andersom weinig in de etalage waar China interesse voor heeft. De regio heeft maar 42 miljoen inwoners, die voornamelijk voedsel produceren. Voor China is dat niet interessant gezien de lage volumes en de grote afstand tot China. Daarnaast is het in het algemeen lastig voor de internationale handel dat Midden-Amerika niet een gezamenlijk douane- en handelsregime heeft.

Handelsbalans

De handelsbalans is dus zwaar uit evenwicht. Volgens het Secretariaat voor Midden-Amerikaanse Economische Integratie (SIECA) hebben de vijf belangrijkste landen in de regio sinds 2004 voor 220 miljoen dollar (170 miljoen euro) naar China uitgevoerd. De invoer was maar liefst 1,44 miljard dollar (10,8 miljard euro) in dezelfde periode, meer dan zes keer zo veel dus.

Volgens econoom Paulo De León van Central American Business Intelligence in Guatemala is China niet te negeren. Maar de baten zijn “niet zo duidelijk als in Chili, met zijn koper waar China de grootste klant van is”. Volgens De León moet de regio zich vooral richten op de markt die op anderhalf uur vliegen ligt: de Amerikaanse markt. “En daarnaast op Mexico en Colombia, waar we vrijhandelsakkoorden mee hebben.”

Het wordt wel geprobeerd. Guatemalteekse bedrijven hebben op 19 oktober een handelskantoor in Sjanghai geopend “om klanten voor onze producten te zoeken”, aldus zakenman Pedro Barnoya. “Voortgang boeken in Azië is het allerbelangrijkste, want dat is waar de koopkracht zit.”

De meeste Midden-Amerikaanse landen hebben diplomatieke banden met Taiwan – en dus niet met het vasteland van China. Costa Rica heeft wel voor Beijing gekozen, en heeft zelfs een vrijhandelsakkoord gesloten, maar een enorme export levert dat toch niet echt op. “We hebben gepraat over de verkoop van koffie en suiker, maar we hebben voor geen enkel product nog een akkoord”, zegt Gilbert Ramírez, lid van een boerencoöperatie. Ook hij richt zich veel meer op de Amerikaanse markt. “Die is veel dichterbij, en begrijpt ons veel beter.”

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!