about
Toon menu
Analyse

"Russische schuld is een feit"

Het nog steeds ontbreken van bewijzen weerhoudt de Amerikaanse media er niet van om Russische verantwoordelijkheid voor de crash van MH17 als een 'vaststaand feit' weer te geven. Onderzoeksjournalist Robert Parry vindt het journalistieke concept "onderzoek eerst en besluit dan" de enige juiste aanpak. Een vertaling van zijn verontwaardigde en gedetailleerde betoog.
donderdag 7 augustus 2014

De Amerikaanse spurt naar een oordeel, dat de schuld voor de crash van Malaysia Airlines Boeing-777 vluchtnummer MH17 volledig bij de etnisch Russische Oekraïense rebellen en Russisch president Poetin legt, gaat onverminderd door, ondanks het bestaan van heel wat meer mogelijke verklaringen. De kernmacht Amerika is zo naar een volledig vermijdbare crash aan het sprinten met kernmacht Rusland, omwille van Oekraïne.

Je kan de gevaren zien van deze "informatie-oorlogen", wanneer feiten moeten wijken voor propaganda en wanneer de media niet langer als onpartijdige arbiter optreden.

In deze droevige zaak is de New York Times de zwaarste overtreder van journalistieke principes. Dit is de krant die door iedereen als de topkrant van de VS wordt beschouwd. Tijdens de volledige crisis in Oekraïne was de NYT weinig meer dan een lopende band die de propaganda leverde die de Amerikaanse regering wenste. Dat deed ze met slordige en vooringenomen berichtgeving door onder meer (topjournalisten) Michael R. Gordon en David Herszenhorn.

De NYT bereikte wat dat betreft zondag 27 juli 2014 een nieuw dieptepunt. De krant aanvaardde toen de nog altijd onbewezen stelling over hoe MH17 werd neergeschoten als 'feit'. Zonder enige bronvermelding liet de NYT alle twijfels vallen – ondanks de blijkbaar toenemende twijfels van officieel Washington over hun verhaal dat Oekraïense rebellen het toestel zouden hebben neergeschoten met krachtig, door Rusland geleverd Buk-luchtafweergeschut.

Amerikaanse en Oekraïense regeringswoordvoerders begonnen deze verhaallijn te pushen onmiddellijk nadat MH17 neerstortte op 17 juli 2014 en alle 298 inzittenden omkwamen. Hun enige bewijzen waren citaten van de 'sociale media' en een geluidsfragment van een opgevangen telefoongesprek dat mogelijk commentaar bevatte door Oekraïense rebellen na de crash. Dat fragment suggereerde dat een aantal rebellen aanvankelijk geloofden dat zij dat toestel hadden neergeschoten, maar daar later op terugkwamen.

Een zeer groot probleem met dit bewijs is de veronderstelling dat de rebellen – of zelfs de officiële Oekraïense strijdkrachten – zouden opereren met een precieze bevels- en controlestructuur. In werkelijkheid zijn geen van de tegenstanders in dit conflict erg professioneel. Ze functioneren in een oorlog die mistiger is dan vele andere.

Een nog veel groter probleem voor het Amerikaanse verhaal is dat het bijna niet te vatten is dat de Amerikaanse inlichtingendiensten geen satellietbeelden zouden hebben (of andere informatie) over het oosten van Oekraïne op het ogenblik van de feiten.

Desondanks is de Amerikaanse regering niet in staat (of weigert ze) ook maar één beeld te tonen, waarop te zien zou zijn dat Rusland een Buk-luchtafweergeschut zou leveren aan de rebellen, geen enkel beeld waarop de rebellen deze raketten zouden transporteren in het oosten van Oekraïne, geen enkel beeld waarop de rebellen die gruwelijke raket afvuurden die de MH17 neerhaalde, geen enkel beeld waarop de rebellen de raketten terugvoeren naar Rusland.

Om de zekerheid van officieel Washington over wat het 'weet' zomaar te aanvaarden, moet je geloven dat Amerikaanse spionagesatellieten – in heel de wereld als de beste beschouwd – geen raketten van bijna vijf meter (zestien voet) lang konden ontwaren tijdens hun passage boven Rusland en het oosten van Oekraïne. Als dat inderdaad het geval zou zijn, dan moeten de Amerikaanse belastingbetalers hun miljarden en miljarden belastinggeld terugeisen.

De weigering van de Amerikaanse inlichtingendiensten om satellietbeelden vrij te geven van Buk-luchtafweergeschut in het oosten van Oekraïne is een bewijs van het soort "de-hond-blafte-niet-dus-er-was-in-feite-niets". Dit bevestigt de these dat er geen bewijs is voor de beweringen van de Amerikaanse regering.

Kan iemand ook maar even geloven dat als er Amerikaanse satellietbeelden zouden bestaan die tonen dat luchtafweergeschut over de grens (met Rusland) worden aangevoerd, die beelden niet onmiddellijk zouden worden vrijgegeven en aan de wereld getoond?

In dit geval is de afwezigheid van bewijs een bewijs van afwezigheid – afwezigheid van Amerikaans bewijs.

De stelling van de Amerikaanse regering moet optornen tegen de openbare opmerkingen van een aantal hooggeplaatste Amerikaanse militairen die het niet eens zijn met de 'stellige zekerheid' van de regering van president Obama.

Zo rapporteerde journalist Craig Whitlock van de Washington Post op zaterdag 26 juli dat luchtmachtgeneraal Philip M. Breedlove, Amerikaans opperbevelhebber van de NAVO-strijdkrachten in Europa, in juni zei: “Wij hebben tot nu nog geen enkel (Russisch) voertuig met luchtafweergeschut de grens zien overgaan.”

Whitlock schreef ook dat “Admiraal John Kirby, perswoordvoerder van het ministerie van Defensie, zei dat defensie-experts geen specifiek bewijs konden noemen dat een SA-11 (= Buk) luchtafweergeschut was vervoerd vanuit Rusland naar het oosten van Oekraïne.”

Er is immers nog altijd de mogelijkheid dat een raket van de Oekraïense overheid – ofwel van zijn eigen (eveneens in Rusland vervaardigde) Buk-luchtafweergeschut vanop de grond, ofwel een raket vanuit een gevechtsvliegtuig in de lucht – MH17 heeft neergehaald. Een bron met contacten bij de Amerikaanse inlichtingendiensten zei me dat een aantal satellietbeelden suggereren dat het betreffende luchtafweergeschut (van waar de raket vertrok) onder de controle stond van Oekraïense regeringstroepen, maar dat hun besluit nog niet helemaal vaststond.

Dan zijn er nog de ooggetuigen in de regio van de crash die stellen dat minstens één Oekraïens gevechtsvliegtuig het burgertoestel naderde kort voor het neerstortte. De Russische regering heeft eveneens radargegevens die zouden aantonen dat er Oekraïense gevechtsvliegtuigen in de buurt waren.

Noodzaak van een echt onderzoek

Wat dit allemaal betekent, is dat een ernstig en onpartijdig onderzoek nodig is om te bepalen wie hier in de fout ging en om verantwoordelijkheid te bepalen. Dat onderzoek loopt nog zonder formele conclusies.

Een journalistiek professionele nieuwsorganisatie zou het mysterie van wie nu MH17 heeft neergeschoten met scepsis moeten behandelen. Geen ernstig journalist zou op basis van twijfelachtige beweringen door één zijde in dit conflict tot een besluit mogen komen, terwijl de andere kant vasthoudt aan zijn ontkenningen, zeker wanneer de inzet zo belangrijk is in deze intense confrontatie tussen twee kernmachten.

Dat is precies wat de NYT deed door nieuwe Amerikaanse plannen te beschrijven om de confrontatie nog te escaleren, door mogelijk tactische inlichtingen door te geven aan het Oekraïens leger, zodat het meer effectief oorlog kan gaan voeren tegen de Oekraïense rebellen.

Zondag 27 juli 2014 schreef de NYT: “De kern van het debat, volgens meerdere (Amerikaanse) hogere ambtenaren – die net als al de anderen die ik heb geïnterviewd strikte anonimiteit eisten, omdat de beleidsbesprekingen nog steeds bezig zijn – is of het een Amerikaanse doelstelling moet zijn om alleen maar de Oekraïense regering op te jutten tegen de separatistische aanvallen of om een ferme boodschap te sturen aan Poetin door zeer agressief hulp te bieden aan Oekraïne om de raketten neer te halen die Rusland geleverd heeft. Die raketten hebben de voorbije tien dagen immers al vijf toestellen neergehaald, waaronder MH17.”

De weblink die de NYT-online-versie van dit artikel verbindt met een eerder artikel van de krant, wijst Amerikaanse 'officials' aan als bron voor de beschuldiging van Rusland. Dit verhaal laat die bronvermelding echter vallen en neemt de bewering als een vaststaand feit in het artikel op.

Het gevaar dat deze Amerikaanse 'informatie-oorlog' elke nieuwe ontwikkeling van de crisis in Oekraïne als gelegenheid ziet om Poetin met de vinger te wijzen en de spanning met Rusland op te drijven, is al overduidelijk van sinds deze crisis begon – net zoals de openlijke anti-Russische vooringenomenheid van de NYT en zowat alle andere Amerikaanse mainstreammedia.

Sinds het begin van deze crisis eind 2013 hebben Amerikaanse woordvoerders en Amerikaans gefinancierde ngo's niet alleen een compleet éénzijdige versie gepusht, maar hebben ze ook een gevaarlijke agenda gepromoot, die een botsing tussen de VS en Rusland schept en – op persoonlijk vlak – tussen president Obama en president Poetin.

De aanleiding voor deze frontale botsing tussen Rusland en de VS was de interne ruzie in Oekraïne over de keuze die president Viktor Janoekovitsj moest maken. Moest hij de harde besparingsmaatregelen van het IMF aanvaarden, als prijs voor een associatie met de EU, of moest hij ingaan op een veel genereuzer aanbod van Rusland?

De frontstrijders van deze strategie zijn de Amerikaanse neoconservatieven. Die zijn woedend dat Poetin in september 2013 Obama wist te weerhouden van een gepland bombardement tegen Syrië. Hun voornaamste strijddoel was het vernietigen van de samenwerking Obama-Poetin, die ook essentieel was om de doorbraak te bereiken in het nucleair dispuut met Iran (ondertussen hopen deze neocons dat het Amerikaans leger ook Iran gaat bombarderen).

Daarom schreef Carl Gershman, een leidinggevende neocon en lang voorzitter van de door de VS gefinancierde National Endowment for Democracy (NED), op 26 september 2013 een opinie in het neocon-vlaggeschip Washington Post om er bij de Amerikaanse regering op aan te dringen Europese 'vrijhandelsverdragen' door te duwen met Oekraïne en andere ex-Sovjet-staten. Zo moesten de pogingen van Rusland gecounterd worden, om meer toenadering te zoeken tot deze landen.

Het ultieme doel volgens Gershman is het isoleren en mogelijk zelfs afzetten van Poetin in Rusland, waarbij Oekraïne de hoofdschotel wordt op het globale schaakbord. “Oekraïne is de grootste prijs”, scheef Gershman. “De Russen staan ook voor een keuze en Poetin zou wel eens kunnen eindigen aan de verliezende kant, niet alleen in het buitenland maar ook in Rusland zelf.”

Om de VS meer speelruimte te geven in Oekraïne heeft de NED volgens Gershman talloze projecten gefinancierd, waaronder training van "activisten" en steun voor "journalisten". In plaats van het eigen Oekraïense politieke proces zijn gang te laten gaan om hun onenigheden op te lossen, zijn vertegenwoordigers van de VS, zoals onderminister voor Buitenlandse Zaken Victoria Nuland en de neoconservatieve senator John McCain, actief tussenbeide gekomen om destructieve betogingen op te zetten en zo de omverwerping van president Janoekovitsj te bewerkstelligen, toen hij een Russisch samenwerkingsakkoord verkoos boven het aanbod van de EU en het IMF.

Hoewel het grootste deel van het geweld was aangestookt door neonazistische militanten, die het voortouw overnamen van de protesten tegen Janoekovitsj, hebben de VS in samenspraak met de medeplichtige media Janoekovitsj en de politie verantwoordelijk gesteld voor elke uiting van geweld. Dat omvatte onder meer de nog altijd mysterieuze aanval door scherpschutters, waarbij betogers en politieagenten omkwamen.

Op 21 februari 2014 ontkende president Janoekovitsj dat hij bevel had gegeven voor deze beschietingen. Hij poogde eerder het geweld in te tomen door een akkoord te ondertekenen dat door drie EU-lidstaten was onderhandeld. Dat akkoord voorzag in een inperking van zijn presidentiële macht en vervroegde verkiezingen, zodat hij uit het presidentschap kon worden weggestemd. Hij legde zich bovendien neer bij de eis van Amerikaans vicepresident Joe Biden om de Oekraïense politie terug te trekken. Daarop klapte de val dicht.

Neonazimilities namen regeringsgebouwen over en dwongen Janoekovitsj en zijn staf om te rennen voor hun leven. Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken erkende het coupregime, dat snel was samengesteld met delen van het parlement, als 'legitiem'. Naast het snel goedkeuren van wetten tegen etnische Russische Oekraïners in het oosten, was één van de topprioriteiten van het parlement het goedkeuren van het besparingsplan van het IMF.

De '"goeden" en de "slechten"

Hoewel de Amerikaanse media volledig op de hoogte waren van deze feiten – je kon de realiteit soms letterlijk lezen tussen de lijnen van de rapporten die vanuit Oekraïne naar de redacties werden verzonden – was het dominante discours van de VS dat de coupplegers de 'goeden' waren en Janoekovitsj en de zijnen samen met Russisch president Poetin de 'slechten'. In de Amerikaanse media werd Poetin uitgelachen omdat hij met ontbloot bovenlijf op een paard reed en dergelijke onzin. Dat vinden ze daar blijkbaar leuk, net zo leuk als het hernemen van de Koude Oorlog met Moskou.

Toen de bevolking van de Krim – waarvan een groot deel etnische Russen zijn – overweldigend stemde voor afscheiding van Oekraïne en voor samenvoeging met Rusland, verklaarden de Amerikaanse media dit als een 'Russische invasie', ondanks het feit dat de enige Russische troepen die er waren daar al eerder gestationeerd waren als onderdeel van een akkoord met vorige Oekraïense regeringen.

Vervolgens werd elke ontwikkeling die maar kon worden gehypet ook effectief gehypet. Er was bijna geen enkele nuancering meer in de nieuwsberichten, een gebrek aan professionalisme waarbij de New York Times het voortouw nam.

Toch lag de oplossing voor de crisis voor de hand: een gefederaliseerd systeem dat de etnisch Russische bevolking in het oosten een bepaalde mate van zelfbestuur zou gunnen en Oekraïne zou toelaten vriendschappelijke relaties te onderhouden met de EU én Rusland.

De nieuwe president Poroshenko – verkozen terwijl de afscheidingsgevechten in het oosten al begonnen waren – weigerde te onderhandelen met de etnisch Russische Oekraïense rebellen, die de afzetting van Janoekovitsj weigerden te erkennen. Hij voelde aan dat hij voldoende steun had van de Amerikaanse regering en koos voor de militaire oplossing.

Het is in die context van de massale aanval op het oosten door de Oekraïense regering dat Rusland zijn militaire bijstand aan de belegerde rebellen opdreef, waaronder klaarblijkelijk de levering hoorde van klein, mobiel en op de schouders gedragen luchtafweergeschut, om de superioriteit van Kiev in de lucht af te blokken. De rebellen slaagden er zo in een aantal Oekraïense gevechtsvliegtuigen neer te halen vanop hoogtes die ver lagen onder de 33.000 voet (10.000 meter) van het vliegtuig van Malaysia Airlines.

Om vliegtuigen op die hoogte neer te halen is een veel krachtiger systeem nodig, zoals het Buk-grond-luchtafweergeschut of zoals lucht-luchtraketten op gevechtsvliegtuigen. Dat brengt ons op het mysterie van wat is gebeurd op die namiddag van 17 juli en waarom het zo belangrijk is dat een ernstig onderzoek alle beschikbare bewijzen evalueert, zonder dat al een oordeel wordt geveld.

Het idee om eerst een onderzoek te doen en daarna besluiten te trekken is een concept dat blijkbaar noch de Amerikaanse regering noch de New York Times aanvaardbaar vinden.

Ze geven er de voorkeur aan met het besluit te beginnen en daarna een ernstig onderzoek irrelevant te maken, een zoveelste slachtoffer van deze informatie-oorlog.

Robert Parry, 27 juli 2014

Robert Parry schreef meerdere onderzoeksartikels over het Iran-Contraschandaal voor het persagentschap Associated Press en voor het weekblad Newsweek in de jaren 1980.

© 2014 Consortium News

Vertaling van Blaming Russia as ‘Flat Fact’ van Consortiumnews.com door Lode Vanoost.

Artikels waarnaar wordt verwezen:

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

8 reacties

  • door Schoemaker op zaterdag 9 augustus 2014

    *Tja, als bewijzen ter plekke ook zijn aangetast en toegang tot die plekken systematisch lang is geblokkeerd. Journalisten weggehouden en materieel terug naar Rusland konden worden gebracht. Alle belastende zaken richting Rusland zoveel mogelijk konden worden uitgewist.

    *Dat Poetin zit te poken daar om te destabiliseren is overduidelijk. Dat Poetin daar belang bij heeft eveneens. Hij ziet zich in de lijn van nagenoeg al zijn voorgangers als een machtpoliticus, een heerser.

    *Stuitend is het dat de propagandamachine, repressie media en oppositie, nog steeds zo succesvol werkt anno 2014.

    *Hij heeft de pech dat die terroristen niet voldoende steun hebben daar.

    *Dat Poetin in mijn ogen terroristen van zware wapens voorziet is eveneens duidelijk.

    *De bestormingen van overheidsgebouwen, na annexatie van de Krim had een Russische regie en mensen leidden daarin ter plekke in uniformen zonder embleem, maar die duidelijk geoefende militairen waren.

    *De leugens van Rusland voltrokken zich bij Oost Oekraine gelijkaardig met de aanloop van annexatie van de Krim. Ontkennen, tot het doel bereikt is en vervolgens recht praten wat krom is m.b.t. legitimiteit.

    * Dit patroon heeft zich in andere buurlanden eveneens voltrokken, waar Rusland ook delen nu van geannexeerd heeft.

    * Dan kent men ook de expansiedrift van Russische leiders in de geschiedenis en hun bekwame propaganda en kennelijk weinig kritische bevolking.

    *Zonder de Poetin doctrine (Erdogan hanteert die ook voor een deel nog op dit moment) waren die mensen in dat toestel nou gezond en wel weer terug thuis.

    *Poetin doet net als wat we zien in de Palestijnse kwestie: men pakt uit een reeks van actie (de eerste dominoosteen gooit men zelf om) en reactie, een deel eruit wat goed uitkomt. In Poetins geval: de regering in Kiev had geen troepen moeten sturen. Hij vermijdt zorgvuldig het geschiedenisbandje nog iets verder terug te spoelen, waar door hem de eerste dominosteen werd omgeduwd waar de vliegtuigcrash uit is voortgekomen.

    *Zonder Russisch afweergeschut was dat vliegtuig gewoon doorgevlogen. Russische training daarvoor is onvermijdelijk, als het al geen Russen waren.

    Ja, dat Kiev geen militairen zou sturen, had Poetin wel goed uitgekomen, dan was het een vrijbrief geworden om na de Krim, dat deel van het land ook in te nemen in de verwachting dat die annexatie net zo soepel gaat als alle die daarvoor door Poetin gepleegd en de rest van de wereld dat wel had geslikt. Geen zin in gedoe met de Russen.

    Als het Westen flink is moet men elke export naar Rusland stoppen en niet de Russen laten bepalen wat ze wel of niet willen. Verder hardlopend de gasimport beperken. Als Rusland weer handel misbruikt als sanctie tegen hem-kritische landen, meteen lik op stuk.

    Je moet blijkbaar de slip-ketting regime gebruiken.

    Dan heeft Poetin nog de euvele moed om de VN bijelkaar te roepen, na hij een "vredes" missie had voorbereid, om over de zorgwekkende situatie daar te spreken m.b.t. veiligheid inwoners. Moet je zien hoe hij zelf een opstandige staat heeft aangepakt. Een hele grote stad volkomen in puin geschoten.

    Je hoeft in dit geval niet eens bewijzen te hebben: die passagiers hadden nu nog geleefd, zonder dit agressieve espansiebeleid van Poetin in buurlanden waar etnische Russen wonen. Voor aansprakelijkheid en schadevergoeding is dat juridisch waarschijnlijk wel overtuigend overlegbaar bewijs nodig, dat het neerhalen van het vliegtuig niet had gekund zonder Russische medewerking.

    Volgens de Poetin doctrine kan Erdogan op elk moment Europa inwalsen om zogenaamd Turkse bewoners te beschermen. De VN met veto's is op dat punt een papieren tijger. Die VN zal onderverdeeld moeten worden in onderafdelingen op continenten, waar geen veto's meer gelden voor afkeuringen.

    Daarboven moet meteen een internationaal gerechtshof overwegingen maken en uitspraken doen bij dit soort wereldbedreigende leiders en bij dreigende uit de hand lopende conflicten op continenten. Die de VN voorlegt, maar de dader met vetorecht in dat gezelschap niet kan wegpoetsen.

    Dat die Poetindoctrine niet voorgelegd wordt aan het internationaal gerechtshof is mij een raadsel. Dit blijft zowel voor de Russische leiders, als de etnische Russen in buurlanden een vrijbrief voor hun handelen geven en voortdurend spanningen opleveren. Met een uitspraak van een onafhankelijk internationaal gerechtshof kan men niet meer via dat beproefde middel van een vijandbeeld (Kiev, Het Westen) een legitimatie opvoeren om grondgebied van een soevereine staat aan een buurland aan te bieden. Dat zijn daar NSB praktijken.

    Dat tijdig onderzoek en waardige berging zo is verlopen heeft Poetin te kijk gezet in de hele wereld en ook nog op een voor hem strategisch punt om banden met Aziatische landen aan te knopen.

    Dat die man zo verblind is dat hij een zwarte bladzijde gaat vormen in de Russische geschiedenis en 100 jaar na dato Rusland bijna weer de dominosteen omduwt naar WOIII, is niet te bevatten. Het land is gigantisch groot, maar voor Poeterianen nooit groot genoeg.

    • door Forlan op maandag 11 augustus 2014

      Ik denk dat je de essentie van het artikel niet helemaal begrijpt...omdat je als reactie precies de Westerse MSM nablaat, zonder ook maar 1 ding te kunnen bewijzen. Als het zo duidelijk is dat sepratisten vanuit rusland wapens hebben gekregen, bewijs dat dan ipv alleen maar te zeggen dat het zo is...

    • door Forlan op maandag 11 augustus 2014

      *1 Door wie is de plek geblokkeerd? Waarom moest juist de overheid in de week na de crash in die regio de aanval openen zodat de onderzoekers niet veilig hun werk konden doen?

      *2 Geen besef wie Poetin is, en wat hij heeft gepresteerd. Geloven in de Westerse propaganda dat alle Russen dictators zijn. Het is moeilijk te verkroppen dat men daar nu, na Jeltsin, geen marionet van de VS meer wil zijn. Een punt waar je duidelijk laat zien geen enkele kennis te hebben.

      *3 Propaganda werkt, kijk hoe gemakkelijk je het zelf slikt…en verder verspreid.

      *4 terroristen? Begin 2014 waren mensen die tegen de overheid waren demonstranten, alleen als ze uit het oosten komen zijn het terroristen. En wie houdt zich bezig met het vermoorden van onschuldigen?

      *5 Duidelijk dat Poetin wapens levert? Geen enkel bewijs, sterker nog, er zijn wel bewijzen dat het niet zo is.

      *6 Wederom geen bewijs. Er waren ook anonieme soldaten van de VS, via bedrijven als Academi (Blackwater). De demonstranten in Kiev zijn echter bewezen gesponsord door pro westerse oligarchen en de VS, maar daar mogen we het niet over hebben.

      *7 Bekijk het geheel, en zie wie probeert recht te praten wat volledig krom is, de EU en de VS, bewijzen te over.

      *8 Welke delen heeft Rusland geannexeerd? Is de Sovjet Unie niet uit elkaar gerukt?

      *9 Grappig dat je het zegt, wederom toont dit dat je geen enkele kennis hebt, de Sovjet Unie is kleiner geworden, de Navo en EU groter, wie heeft er last van expansiedrift?

      Verder ga ik niet, het is overduidelijk dat je alles wat de overheid van de EU landen en de VS + msm voor zoete koek neemt. Je praat ze als een papegaai na zonder ook maar een beetje kennis vergaard te hebben. Over niet kritisch volk gesproken. Het is de onwetendheid van mensen zoals jij dat de wereld een grote puinhoop is. Leer zelf na te denken. Mocht je uit Belgie komen…waarom koopt jullie overheid voor tientallen miljarden dollars aan VS staatsobligaties…om te compenseren dat China dit niet meer doet?

      • door Andries Termote op zondag 17 augustus 2014

        De hr. Schoemaker bekijkt de hele zaak zwart-wit zoals de Fransen/ Engelsen de Duitsers bekeken ("les boches") in 1914 en omgekeerd. Je kunt die caricaturen zien in onze oorlogsmusea en tentoonstellingen overal te lande.

        Alle media die niet anti-Russisch zijn, zijn in uw ogen bevooroordeeld. Bekijkt u eens de New York Times. Die kunt u moeilijk pro-Russisch noemen. Zie 10 augustus: http://www.nytimes.com/2014/08/11/world/europe/ukraine-steps-up-assault-of-rebel-city.html De krant bericht dat het elite paramilitaire balaljon Azov ingezet wordt bij het raiden van Donetsk. Op wikipedia kunt u hun wolfsangels-hakenkruisen zien. Ze strekken uiterst rechtse militanten aan uit heel Europa.

        Kijkt u werkelijk uit naar de ontketening van een nucleair conflict? Kijk dan alvast eens naar THE DAY AFTER (1983) op internet. Nog altijd actueel... Het theater zal hier in Europa zijn. Wijken we niet beter uit?

      • door Schoemaker op zondag 17 augustus 2014

        Als is de leugen nog zo snel de waarheid achterhaalt die wel. Je hoeft alleen maar te zien waar Poetin voor staat. Grootheidswaanzin. De Krim annexatie, Georgie voor een stuk en eerder ook 2 buurlandjes. Maar goed, ik vind dat u een blinde vlek hebt, maar dat de tijd vanzelf dat wel gaat aantonen, als u nu al niet voldoende hebt aan wat in de Krim gebeurd is en het gestook van Poetin in het oosten van Oekraine. Het feit dat Poetin de staatstelevisie in zijn greep heeft, oppositie het moeilijk gemaakt wordt, een ambassadeur door een anonieme knokploeg wordt bezocht. Hoe het in een land toegaat kun je beoordelen of er vrije pers is en oppositie onbelemmerd kan functioneren, mensen onbelemerd internet kunnen gebruiken. Dat in de top gigantisch geld wordt verdeeld, wat feitelijk de Russen zelf toekomt. Machthebbers denken zolang zij aan de macht zijn de geschiedenis te kunnen dicteren en wat de burgers mogen lezen en horen. Mensen als u geloven daarin. Onbegrijpelijk!

        • door anoniem op dinsdag 19 augustus 2014

          Naar mijn idee was Georgie begonnen met die oorlog tegen Zuid Ossetie (defacto onafhankelijk sinds 2001), maar swat. In 2008 wilde Georgie al bij de Nato en de EU, en inmiddels zijn er daadwerkelijk stappen gezet in die richting. Nu raad ik u aan om eens op de wereldkaart te gaan kijken waar dat nu eigenlijk ligt, want dan krijg je opeens een veel beter idee over wie er nu daadwerkelijk grootheidswaanzin hebben. Georgie ligt namenlijk helemaal heel erg ver weg in Azie, niet in Europa dus, tegen Rusland aan, en daar moet dan een Nato basis om ons tegen de Aggressieve Russen te beschermen. Wat een grappenmakers.

          En wat de Krim betreft. Het zal u misschien ontgaan zijn, maar in Kiev heeft er eind februari een staatsgreep plaatsgevonden. De nieuwe machthebers hebben hun afschuw voor de Russich sprekende medebewoners van hun land niet onder stoelen of banken gestoken, zowel in woord als in daad. Zo werd onder andere het Russies als officiele taal verboden. En ja, met een niet legitieme regering in Kiev, is de regering van de Krim zelf natuurlijk de hoogste baas geworden. Die hebben een referendum uitgeschreven. Daarop kwam een zeer hoge opkomst, met een duidelijke uitkomst. Volkomen legitiem, zoiets noemen we democratie. Natuurlijk hebben de Russen bij de uitvoering ervan geholpen, gelukkig maar. NUL doden en de mensen vierden feest. Als ze uw zin hadden gedaan, hadden ze daar nu ook burgeroorlog.

          En wat betreft uw mening dat Putin de media in handen heeft wijs ik u op het spreekwoord van de pot, die de ketel verwijt dat ie zwart ziet.

        • door JoopdeJong op dinsdag 19 augustus 2014

          Mijnheer Schoemaker toch!

          Wat u hierboven beschrijft lijkt verdacht veel op de situatie in Nederland. De corruptie viert hoogtij, de mainstream media schrijft alleen wat hen wordt voorgekauwd en als er vanuit staatswege iets naar buiten moet worden gebracht wat wij moeten weten dan heet het ineens; "In het landsbelang worden hier geen uitspraken over gedaan."

          Snapt u het, mijnheer Schoemaker of heeft u nog steeds niets geleerd van de geschiedenis?

  • door Didier op woensdag 20 augustus 2014

    (Ik las ergens op deze website dat je trollen best kan negeren. Ook al heeft dat hier enkele goede reacties opgeleverd. Maar goed, dit even terzijde.)

    Als aanvulling een link naar een artikel van een meneer die wèl weet waarover hij praat. Voor wie hem nog niet zou kennen, een echte aanrader !

    Ik ben geen Putin-fan, maar zonder zijn kalmte en koelbloedigheid zaten we nu al in de volgende grote oorlog. Wat een schril contrast met die leugenachtige cowboys. En met die door Amerika opgedrongen sancties hebben we alvast onszelf in de voet geschoten, zoveel is ondertussen duidelijk.

    http://www.paulcraigroberts.org/2014/08/20/ukraine-crisis-continues-paul-craig-roberts/

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties