Theater aan Zee (5)
Theater aan zee -

Theater aan Zee (5)

zondag 4 augustus 2013 10:12
Spread the love

Vanochtend vroeg werd ik bij de bakker aangeklampt door een enquêtrice van Toerisme Oostende die peilde naar allerlei gegevens aangaande mijn aanwezigheid in de stad. Nog voor ik een beschaafd ‘Rot op!’ kon uitbrengen, vroeg ze of het niet mogelijk was dat ze me gisteren gezien had bij Jan Decorte in De Grote Post. Het was niet zozeer mijn gezicht dat ze meende te herkennen, maar mijn T-shirt waarop een rokend kindje van Frieke Janssens stond afgebeeld.

Ze vond de voorstelling desastreus, zei ze. Werd het geen tijd dat ze Decorte in een ‘oudmanhuis’ (Oostends voor bejaardentehuis) opsloten (sic) en met zijn lange haren vastbonden aan een radiator of desnoods een rolstoel? “Als je te oud bent om je teksten vanbuiten te leren, moet je toch niet meer op een podium gaan staan?”

Ach, zei ik, die mens kan ook niet dansen, maar vorig jaar (of is het al twee jaar geleden?) stond hij op Theater aan Zee met een dansvoorstelling. Tanzung. Dát was pas een debacle! Maar Jan Decorte kan zich als coryfee van het Vlaamse Theater zowat alles permitteren. Wedden dat hij volgend jaar met een woordeloos toneelstuk op de proppen zal komen waarin hij alleen zucht en puft en scheten laat, terwijl Sigrid Vinks aan zijn aars ruikt?

Nu had hij ‘Die Rauber’ van Schiller bewerkt tot ‘Schiller/Tasten’. Het bekende procedé: hij leest het stuk één keer en maakt er daarna in één ruk een nieuwe versie van. Hij verandert er niets aan, zelfs alle taal- en tikfouten moeten door hem en zijn acteurs uitgesproken worden. Voor deze voorstelling zijn dat Sigrid Vinks (uiteraard) en Sara De Bosschere en Michael Vergauwen van de Roovers. Om het allemaal nog wat grappiger te maken spelen de heren vrouwenrollen en de dames mannenrollen. Het is de bedoeling dat ze zo slecht mogelijk acteren en veel gebarentaal gebruiken.

Ik heb al voorstellingen van Decorte gezien waarin dit procedé perfect werkt, tot het hilarische toe. Maar ondertussen is deze manier van werken al te doorzichtig geworden. Hoewel Decorte ervan uitgaat dat een toneelstuk nooit langer dan zeventig minuten mag duren, was ik al na een halfuur compleet uitgekeken op ‘Schiller/Tasten’, ja ik ben zelfs enkele keren bijna ingedommeld.

Het viel me wel op dat Sara De Bosschere niet echt bij dit kwartet thuishoorde. Hoezeer ze ook haar best deed om slecht te acteren, het lukte haar niet. Of toch niet volkomen.

Moet Jan Decorte naar een oudmanhuis? Welneen. Misschien moet hij maar weer eens in de politiek gaan en dit procedé in het parlement uitproberen. Benieuwd of het zal opvallen.

MISSELYk

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!