Gloom and Doom
Politiek, België, Verkiezingen -

Gloom and Doom

woensdag 5 mei 2010 16:34

Een reactie op het opiniestuk van Dirk Tuypens “Stemmen of niet stemmen“.

Dirk schrijft, “alle rechts-nationalistische rakkers wrijven zich ongetwijfeld schuimbekkend in de handen bij de gedachte dat progressieve mensen in grote getale afwezig zullen blijven bij de stembusgang.” Ook schrijft hij dat hij ervan overtuigd is dat de gemiddelde kiezer wel degelijk weet wat hij wilt en dat daarvoor een alternatief bestaat. Twee redenen welke volgens hem niet stemmen een niet zo goed idee maken.

Uiteraard heeft Dirk gelijk met zijn analyse dat de gemiddelde kiezer weet wat hij wilt. Dat is niet iets dat plotsklaps uit het blauwe komt aangewaaid. De scherpslijpers, doch, hebben naar alle waarschijnlijkheid de verkiezingen reeds gewonnen.

Ik bewonder zijn optimisme en geloof in verandering. Naar mijn bescheiden mening, echter, hoeven we niet het deus ex machina te verwachten. Ons kiesstelsel is niet in staat de intentie van de burger te vertalen.

Er wordt sinds mensenheugenis al gestemd voor personen of partijen waarvan men denkt dat die het engagement en de bekommernissen vertolken en delen die de zijne zijn. Meer en meer zonder soelaas te bieden, bij gebrek aan verantwoordelijkheidszin en verantwoordingszin van de verkozenen.

Misschien draagt de opkomstplicht ook bij aan de ruk naar rechts. Studies, ondermeer uitgevoerd door de Ugent, tonen aan dat de eerste partij die te lijden zou hebben door het opheffen van de opkomstplicht het Vlaams Belang zou zijn.

Iedereen weet dat men engagement niet kan afdwingen. Men moet zelf overtuigd zijn. Is het geen misplaatste onderschatting van de mens de gemeenplaats dat enkel de opkomstplicht garandeert dat alle lagen van de bevolking vertegenwoordigd zijn bij verkiezingen? Denk even aan Florida en de manoeuvres uitgehaald om de presidentsverkiezing ten voordele van W. Bush te beïnvloeden.

Momenteel gaat goed bestuur ten koste van profileerdrang, persoonlijke agenda’s, carrièreplanning en meer van dat fraais. De gegeven stem lijkt iets gegarandeerds en gratuits.

De stemming is tot een pro forma, hol, ritueel van maatschappelijk engagement geëvolueerd. Misschien levert het ditmaal in het beste geval een status quo op.

Protest in het stemhokje komt onder de ruis te zitten van versnipperde proteststemmen. Ditmaal worden de kleine partijen ook nog eens in snelheid genomen om zich behoorlijk te kunnen organiseren voor de verkiezingen of voldoende handtekeningen te vergaren om zelfs maar te mogen opkomen bij de verkiezingen.

Niemand op zoek naar een links alternatief, trouwens, die wijs raakt uit de nuances die de klein linkse quilt vervat. Dan is er nog de kiesdrempel en het democratisch deficit bij federale verkiezingen. Verkiezingen die federaal zijn maar waarbij je enkel voor de eigen achtertuin kan stemmen, leiden sowieso tot achtertuinpolitiek.

Bewust niet stemmen is, onder de huidige omstandigheden, niet een betekeningsloze daad van zichzelf neerleggen bij de uitslag. Noch weerhoudt het iemand van actief maatschappelijk engagement. Het doet wel afbreuk aan elke geclaimde verkiezingsoverwinning. Reden waarom verkiezingsboycotten niets nieuws onder de zon zijn.

Het is net omdat ik belang hecht aan mijn stem, maar een stem wens uit te brengen waaraan politici ook de waarde hechten die zij eraan toedichten, dat ik niet zal stemmen. Wat mij betreft is dit nu het duidelijkst mogelijke signaal.

Dat de partij waar ik anders voor zou stemmen er de dupe van is, zal ik er consequent bijnemen. Dat iemand doordat ie zich van de stemming onthoudt, zijn recht zou verzaken om toekomstige kritiek te hebben op het gevoerde beleid, zoals men dikwijls hoort, snijdt geen hout. Iedereen heeft dat recht.

De burger dient de macht terug op te eisen. Momenteel kan hij dit niet door mee te gaan in de verkiezing van een nieuw federaal parlement en een nieuwe regering.

Na deze verkiezingen krijgen we naar alle waarschijnlijkheid dezelfde figuren die hun incompetentie hebben bewezen en zal men overgaan tot business as usual. Eerder, terug, dient verandering, nog meer, afgedwongen te worden en oppositie gevoerd te worden in de straten en op de pleinen van dit land, net nu België meer en meer naar een controlestaat evolueert, onder andere door middel van grassroots directe actie. Niet stemmen is er daar één van.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!