Waarom in zorg wél en in gevangenis geen minimale dienstverlening?

Waarom in zorg wél en in gevangenis geen minimale dienstverlening?

woensdag 18 mei 2016 12:12

Waarom kan minimale dienstverlening in de gezondheids- en welzijnssectoren en niet in de bewakingssector? Waarom kan de gouverneur wel tot opeisingen overgaan (op voordracht van de vakbonden/werkgevers) in de zorgsectoren en niet in de gevangenisbewaking? De wetgeving terzake is toch een en ondeelbaar, er moeten zelfs geen nieuwe wetten gemaakt worden.

Kunnen de vakbonden van de Non-Profit en de bewakingssector niet eens onderling overleggen om tot een minimale rechtsbescherming te komen van ‘zorgbehoevenden’, ook in de gevangenissen, en dit op basis van de bestaande wetgeving? Waarom laten de vakbonden toe dat een kleine fractie het voor de gehele vakbonden aan het slecht maken zijn door zich te desolidariseren van een fundamenteel mensenrecht dat ook voor de gevangene geldt.

En het frauduleus gebruik van ziekteverlof om als staker geen inkomensverlies te lijden. en schande voor al de vakbondsmensen die voor de opbouw van de sociale zekerheid en de huidge eisenstellingen wel inkomensverlies lijden. Laat men toe dat de vakbond een amalgaan wordt van corporatistische, desolidaire en op eigenbelang gerichte fracties van verkeersleiders, politievakbonden, bewakingsagenten enz?

Volgende mail is gedaan aan Bart Schols mbt De Afspraak van 17/05/2016, waarom hij nalaat de evidente vraag te stellen waarom in de ziekenhuizen, de welzijns- en gezondheidszorg wel een minimale dienstverlening is ingesteld, mét akkoord van de Non-Profit-vakbonden, en de gevangenisassistenten minimale dienstverlening ‘onbespreekbaar is’.

De gevangenisbewakers overschrijden sinds weken de grens van de menselijkheid en verliezen volledig hun geloofwaardigheid om welzijn voor zichzelf op te eisen zonder het minimale welzijn van de gevangen te verzekeren. Dus deze mail aan Bart Schols met kopie aan Björn Soenens en Phara De Aiguirre:

Beste Bart,

“Minimale dienstverlening onbespreekbaar “ zo stelde de vakbondsman, waarom confronteer je hem dan niet met de vraag waarom in ziekenhuizen de minimale dienstverlening wel bespreekbaar is geweest en collectief is overeengekomen. Vóór 1988 was dit niet het geval en in 1988 is daar een oplossing voor gekomen.

Is er een verbod om voor de hand liggende journalistieke vragen te stellen, toch als het om de non-profit, -militanten, -consulenten en syndicale verantwoordelijken zoals Joost Wauters en Walter Cornelis gaat. Waarom worden die niet eens in de studio gevraagd. Ook het algemene ACV heeft niet echt van hen moeten hebben maar ze hebben wel maximale resultaten binnengehaald, juist dank zijn de minimale dienstverlening.

Komt er dan niemand eens tot de werkelijkheid?

Met vriendelijke groeten,

Jan Hertogen”

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!