Waar zijn de linkse Vlaams-nationalisten? Opgelost?

Waar zijn de linkse Vlaams-nationalisten? Opgelost?

maandag 28 april 2014 15:42

Hoe dichter we bij de verkiezingen komen, hoe meer het duidelijk wordt dat de grootste Vlaamse partij, tevens Vlaams-Nationalistisch,
een rechtse en conservatieve koers vaart. Dat is niet mijn analyse: de N-VA ontkent het zelf niet,
integendeel, ze bevestigt het voortdurend, openlijk. Ze stelt zich economisch op aan de
kant van de ondernemer, het kapitaal, en probeert in woord en daad het traditionele
middenveld en de arbeidsorganisaties dwars te zitten, en de “genieters” van de
sociale zekerheid in een verdacht daglicht te stellen. De socialisten zijn de
tegenstander, vooral dan de Waalse, de PS; dat laatste is dan de communautaire
insteek. Over Groen/Ecolo spreken ze zelfs niet.  

Tot enkele jaren geleden hoorde ik vaak de analyse dat de
linkse partijen de linkse Vlaamsgezinden in de periode na WOII verwaarloosd
hadden; dat er ook een belangrijk deel van de Vlaamse beweging niet rechts was,
maar eerder links, sociaal, maar zich niet kon thuisvoelen in de linkse
partijen, omdat die weinig aandacht hadden voor de Vlaamse ontvoogdingsstrijd.
Dat waren dan een soort ontheemden. Ik heb nooit gedacht dat ze erg talrijk
waren, en misschien zijn ze nu “opgelost”, in de scheikundige betekenis van het
woord, via de katalysator “Spirit” die als tussenstop de schaarse linkse
Vlaamsgezinden verzamelde om ze daarna over de linksere partijen te “verdunnen”:
Anciaux naar sp.a, zijn ex-kabinetsmedewerker Bart Caron naar Groen….

Met de recente opstanding en enorme groei van de Vlaams-Nationalisten
in Vlaanderen is er geen spoor meer van die zgn. Vlaams-Nationale linkervleugel.
Zijn ze te weinig talrijk om te wegen op beleid en lijn van de N-VA, of zijn ze
nooit tot in de N-VA geraakt?

Of om de vraag eens anders te stellen: als je Vlaamsvoelend
bent, moet je je dan nu noodgedwongen rechts opstellen? Of ben je dan noodzakelijkerwijze
ook anti-vakbond, anti-werklozen? Ik denk niet dat dat zo simpel en rechtlijnig te verbinden valt.
Maar voor een linkse Vlaamsvoelende is er in nationalistische middens nergens
nog plaats, moet ik vaststellen.  

Als ik op de discussiefora van o.m. Knack en De Standaard de
scherpe termen lees waarin de Vlaams-Nationalisten hun vijanden afschilderen,
zie ik vaak de schelkanonnades uit de oude doos terugkeren, tegen de “rode
burchten” die de universiteiten (allemaal!) zouden zijn, tegen de Rode
VRT-nieuwsdienst, met de extremistische Martine Tanghe op kop, tegen de “culturo’s”, tegen de Rode Duivels zelfs, …. over Vlaamse ontvoogding lees ik vrijwel niets meer. Dat hebben we achter de rug, denk ik dan.

We zien hier de terugkeer van het goede oude extreem-rechts,
dat in de slagschaduw van N-VA een veilige thuis gevonden heeft, een megafoon van jewelste, en tegelijkertijd een stevige
rugdekking, met een blazoen van fatsoen. Ze verliezen hun schroom, en gaan er
weer volop tegenaan.  

Laat je niet rollen op 25 mei.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!