Verslag, Nieuws, Wereld -

Kafkaiaanse toestanden op proces tegen vredesactiviste in Turkije

De voorbije jaren arresteerde de Turkse staat zo'n 10.000 burgers onder het mom van terrorismebestrijding. Vooraanstaand vertaler en onderzoeker Ayse Berktay is één van hen. Zij was één van de deelnemers aan het World Tribunal on Iraq en nam ook deel aan de Brusselse sessie van het burgertribunaal. Een reis die nu opduikt in de aanklacht. Filosoof Lieven De Cauter volgt haar proces in Istanboel.

woensdag 4 juli 2012 14:56

Filosoof en mede-oprichter van het BRussells Tribunal (deel van het World Tribunal on Iraq) Lieven De Cauter volgt de eerste drie dagen van het proces tegen Ayse Berktay. Dit is zijn relaas over de eerste procesdag.

“Ayse Berktay, één van de stichters van het World Tribunal of Iraq, zit al negen maanden in de gevangenis. Haar arrestatie is onderdeel van de zogenaamde KCK-operatie. Dat is een soort van golf van arrestaties. Tienduizenden mensen zijn al gearresteerd. En dat allemaal onder het mom van terrorismebestrijding. De overheid gaat ervan uit dat de partij waar zij lid van is, de BDP (de Partij voor Vrede en Democratie) met 36 zetels in het parlement, eigenlijk een mantelorganisatie is van de KCK.  De KCK is dan weer de stedelijke tak van de PKK, de Koerdische organisatie die gebrandmerkt wordt als terroristische organisatie. Guilty by association, dus. Nochtans is de BDP een partij die zeer lovenswaardige beginselen heeft: zij zien Turkije als een multiculturele entiteit waar iedereen in vrede zou moeten kunnen samenleven, ook de Koerden.

De Turkse staat heeft besloten om een totale oorlog te beginnen tegen die stroming. En dit niet alleen op militair, maar ook op juridisch vlak. Ik neem natuurlijk Ayse als voorbeeld, omdat ik haar het beste ken, maar het gaat bij dit proces dat vandaag (maandag) start in totaal over 194 mensen. Ayse wordt beschuldigd van terrorisme. En het bewijs van deze terroristische activiteiten is dat zij veel in het buitenland is geweest. De Turkse staat beschouwt haar aanwezigheid op de openingssessie van het World Tribunal on Iraq in Brussel – waar ik één van de oprichters van ben – als een terroristische activiteit. Met andere woorden: ik ben de stichter van een terroristische activiteit.

Een vraag die letterlijk uit haar dossier komt:

“QUESTION: Within the framework of efforts to identify individuals who are active in the Istanbul city executive of the KCK/TM, which is a formation of the PKK terror organization, it is understood that you are involved in these activities.  It has been determined that between 1998-2006, you have traveled abroad multiple times; it is being evaluated that you were active abroad in the framework of your activities within the PKK terror organization. Testify in detail about your illegal organizational activities abroad.”

Het toont de ongelofelijk kafkaiaanse absurditeit van dat soort rechtspraken, als het ten minste nog die naam verdient. Ook de setting was totaal hallucinant. Het proces speelt zich af in een soort hangar, midden in de velden omringd door tanks en pantserwagens. Ver weg van de bewoonde wereld, in Silivri, een kustplaatsje aan de rand van Istanboel.

We geraakten bijna niet tot aan de hangar. We zijn trouwens vanaf Istanboel tegengehouden. Het doet denken aan de meest extreme dictatoriale autoritaire toestanden, waar recht misbruikt wordt om angst en terreur te zaaien.

Het proces duurt nog tot 13 juli. Het eerste deel van onze delegatie blijft de eerste drie dagen. Het tweede deel van onze delegatie komt de laatste drie dagen.

Buiten de zaal stond zo’n 300 man met vlaggen en wimpels. Er was ambiance. En dat was onwezenlijk. Een hangar op een heuvel, in the middle of really nowhere, omringd door tanks en dranghekken. En toch slagen mensen erin om hier te geraken en te protesteren tegen deze vertoning.

Dit proces is een poging om de hele bevolking en alle activisten te intimideren. Ik heb ook gemerkt dat veel mensen, zoals onze Turkse collega’s van het World Tribunal on Iraq, bang zijn. Wie hulp verleent aan ‘terroristen’, kan zelf geviseerd worden.

Het Hof verwierp de vijf belangrijkste argumenten van de verdediging: het recht om het Koerdisch te spreken, het argument dat dit een proces is tegen een democratische partij en dus thuishoort bij het grondwettelijk hof, de eis om alle illegaal verkregen bewijzen via onder meer telefoontap uit het dossier te halen, de vraag om de hele zaak vanaf nul te herbeginnen en de vrijlating van alle gevangenen.

Uit protest verlieten de vijftig advocaten de rechtzaal. Het publiek schreeuwde: ‘we geven niet op’. Gevechtstroepen vielen de zaal binnen, maar veel gebeurde er niet. Waarschijnlijk zullen we de komende dagen nog wel wat van die kafkaiaanse toestanden meemaken.”

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!