about
Toon menu

Documentaire over het leven van de migranten en vluchtelingen in Athene

Door het incident met de aardbeiplukkers in Nea Manolada eerder deze week, is het lot van de migranten en vluchtelingen in Griekenland weer bijzonder actueel. De internetdocumentaire "Into The Fire", die de situatie van deze bevolkingsgroep in Athene beschrijft, wordt vandaag wereldwijd op blogs en websites gepubliceerd om tegelijkertijd zo veel mogelijk mensen te bereiken.
zondag 21 april 2013

"Into The Fire" is een nieuw initiatief: het gebrukt crowd-releasing om zo veel mogelijk impact te hebben. Over de hele wereld kan iedereen die wil, wereldwijd, de internetdocumentaire publiceren op dezelde dag: zondag 21 april 2013.

Hoewel het nergens expliciet wordt vermeld, is die datum niet toevallig gekozen. Op 21 april 1967 greep de junta in Griekenland de macht, en vandaag is het de 46ste verjaardag.

Door de verrechtsing in de Griekse samenleving, veroorzaakt door de zware economische crisis, bestaat de kans dat een behoorlijk groot segment van de Griekse samenleving dat wel eens zou kunnen vieren. De neonazipartij Gouden Dageraad heeft in het verleden al de vlag van de junta met fenix ontvouwd op bijeenkomsten.

En uitgerekend vandaag publiceert de Griekse krant Eleftherotypia een opiniepeiling waarin 30% van de ondervraagden stelt dat de situatie beter was onder de junta. De Griekse democratische instellingen komen zwaar onder druk te staan door het medogenloze besparingsbeleid dat is opgelegd door Brussel en Berlijn.

De eerste slachtoffers zijn de zwakke bevolkingsgroepen; met in de frontlijn de migranten en vluchtelingen. Kijkt u mee.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

Eén reactie

  • door Le grand guignol op zondag 21 april 2013

    Onlangs las ik in DS dat de Griekse volksvertegenwoordigers geschokt zijn door de beschieting van de aardbeienplukkers. Niettemin zijn het wel die volksvertegenwoordigers die dergelijke toestanden mogelijk maken en zelfs stimuleren door: (1) een neofascistische en dus antidemocratische politieke partij aan de verkiezingen te laten deelnemen; (2) volmondig het stringente besparingsbeleid te ondersteunen wat een radicale verschuiving naar rechts teweeg brengt - het jaarverslag van de Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie bevestigt dit (cf. http://www.statewatch.org/news/2012/may/coe-ecri-annual-report-2011.pdf ); en (3) het systeem van uitbuiting van legale en illegale immigranten in stand te houden.

    De hypocrisie van de Griekse volksvertegenwoordigers kent blijkbaar geen grenzen. De geschiedenis leert ons bovendien dat de keuze om (neo)fascistische partijen te gedogen niet op toeval berust. Dergelijke partijen, en in het bijzonder hun agressieve stoottroepen, fungeren als een waakhond van de zittende elite - met elite bedoel ik niet zozeer de politieke elite dan wel financiële en zakenelite die achter de schermen aan de touwtjes trekt. Het gedogen van (neo)fascistische partijen en bewegingen berust bijgevolg in grote mate op zelfbehoud van de machthebbers, temeer omdat op die manier het ontstaan van een linkse tegenmacht bemoeilijkt of zelfs onmogelijk gemaakt wordt. Indien die linkse tegenmacht uitgroeit tot een bepalende factor dan zaaien de (neo)fascistische acolieten angst en verdeling ten behoeve van de zittende macht. In essentie geeft de elite liever een deel van zijn macht af aan extreemrechts - om ze uiteindelijk terug te kunnen recupereren - dan het ontstaan van een linkse tegenmacht mogelijk te maken. Anders gezegd: in een context van economische én politieke crisis vormt het fascisme een alternatief voor het establishment om zonder links te kunnen blijven besturen.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties