about
Toon menu
Analyse

Van distantie tot racisme: IS als clash tussen beschavingen?

Tot tweemaal toe riep Bart De Wever "de moslimgemeenschap" op om zich te distantiëren van de terreurdaden van IS. Achter de oproep tot distantie die vaak klinkt wanneer misdaden onder de vlag van de Islam worden gepleegd, schuilt echter een niet onschuldig mechanisme. Een mechanisme dat terug te voeren valt op racistische vooronderstellingen die op hun beurt extremisme verder voeden.
vrijdag 22 augustus 2014

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Om de zoveel tijd weerklinkt in onze contreien de roep dat "de moslimgemeenschap" zich dient te distantiëren van iets. Het gaat dan om een aanslag die veraf of dichtbij gebeurt, om een bepaalde groepering of een statement geuit door individuele moslim (of iemand die er als moslim uitziet). Dergelijke oproep tot distantie is op meerdere vlakken problematisch.

Ten eerste vertrekt die oproep van de notie dat er iets bestaat als een "gemeenschap van moslims" die eenduidig spreekt of handelt en waarvan de leden dezelfde wereldvisie delen. Ten tweede is een oproep tot distantie een retorische houdgreep waarbij men diegene die zich dient te distantiëren hoe dan ook associeert met datgene waarvan men zich dient te distantiëren. Ten derde reproduceert de oproep tot distantie vaak het soort tweedelingen waar radicale elementen van dromen, namelijk: die tussen "christenen" en "moslims" of tussen "het Westen" en "de Islam".

Dit laatste is zeker het geval bij de recente oproep tot distantie van IS. Wanneer deze verschillende problematische aspecten naast elkaar gelegd worden, doemt de racistische reflex op van waaruit dit soort oproepen tot distantie vertrekt.

1. De moslimgemeenschap: there's no such thing

Het is nogal vreemd om de moslims als één solide blok te beschouwen. Dat staat haaks op iedere feitelijkheid. Bovendien stelt zich dan de vraag waar of hoe men de grenzen van die moslimgemeenschap bepaalt. Gaat het om alle mensen met een niet-Vlaams klinkende naam? Om mensen die een bepaalde huidskleur hebben? Of gaat het om praktiserende moslims? Maar welke praktiserende moslims? Soenieten, Sjiieten, Soefis, Aleviten?

Moslims bestaan net zomin als christenen bestaan. Een minimum aan vertrouwdheid met zowel de Islam of het Christendom leert als snel dat onder de brede begrippen verschillende stromingen en groepen schuilgaan die dikwijls wantrouwig tegenover elkaar staan of zelfs op gespannen voet met elkaar leven. Zeker in relatie tot IS is het bijzonder triest om de moslims als een homogene groep ter verantwoording te roepen. De grootste slachtoffers van IS zijn immers de moslims zelf.

Stel dat er een christelijke fundamentalistische groep terreur zaait in het hartje van de Verenigde Staten. Iedereen die niet tot hun kerk behoort, wordt vervolgd. In de eerste plaats christenen die tot andere kerken behoren. Zou het dan niet op het zieke af zijn om te vragen aan christenen zich te distantiëren van een groep waar ze zelf het slachtoffer van zijn? Dit is nochtans wat er gebeurt met moslims in relatie tot IS. De meest logische reactie van een weldenkend politicus zou er dus één zijn van medeleven en solidariteit met alle moslims en minderheden die slachtoffer zijn van IS.

Net omdat moslims het grootste slachtoffer zijn van IS, klinkt ook de kritiek op IS bijzonder hard onder moslims. Het getuigt van een gebrek aan feitenkennis wanneer gesteld wordt dat moslims geen "afstand nemen" van IS. Er wordt inderdaad geen afstand genomen, de acties van IS worden net met de strengst mogelijke bewoording veroordeeld door moslims wereldwijd. Het is opvallend dat zij die oproepen tot "distantie" daar blijkbaar niets over gelezen hebben. Een korte zoektocht op het internet volstaat om tal van dergelijke veroordelingen te vinden. Een kleine greep uit het aanbod:


  • Op 21 juli verspreidde de OCI (Organisation de la coopération Islamque), een organisatie die 57 moslimlanden vertegenwoordigt, een officiële mededeling waarin ze de vervolging van Christenen door IS ten strengste veroordeelt. In die medeling staat onder meer te lezen: “Het gewelddadige verdrijven van Christenen is een daad die niet tolereerbaar is”. En verder: “Dergelijke praktijken hebben niets van doen met de Islam en de principes van tolerantie en co-existentie.” De organisatie kondigde aan dat ze bereid is om hulp te bieden aan christelijke vluchtelingen.

  • Ook de IUMS, de internationale unie van moslimgeleerden, veroordeelde zowel het bestaan als de acties van de IS: “De internationale unie van moslimgeleerden veroordeelt de gedwongen uitdrijving van de christelijke broeders in Irak.” Ook de moslimgeleerden verklaarden duidelijk dat de praktijken van de Islamitische Staat haaks staan op alles waar de Islam voor staat.

  • De leider van de Arabische liga, Nabil al-Arabi, verklaarde op 11 augustus dat IS zich bezondigt aan misdaden tegen de mensheid. Hij riep op de verantwoordelijken voor de gruweldaden in naam van IS internationaal te berechten. Daarbij aansluitend veroordeelde al-Arabi de vervolging van religieuze minderheden in Irak en Syrië.

  • Shawki Ibrahim Abdel-Karim Allam, de groot-moefti van Al-Azhar en een uiterst belangrijke soenitische autoriteit, noemde IS op 13 augustus een “extremistische en bloeddorstige groep die een bedreiging vormt voor de Islam en alle moslims”. Hij beschouwt het bloedvergieten van IS als een belediging voor de Islam en een bron van corruptie en geweld. Bovendien, zo verkondigde Allam, is IS het perfecte alibi voor hen die de Islam willen bestrijden onder het mom van een oorlog tegen het terrorisme.

  • In Indonesië, één van de landen met de grootste moslimpopulatie ter wereld, hebben twee leidende islamitische massa-organisaties, Nahdlatul Ulama en Muhammadiyah, duidelijk afstand genomen van IS. Ze beschouwen IS als een gewelddadige en verwerpelijke terreurgroep. Ook de Indonesische president heeft aangekondigd dat IS de grootste bedreiging vormt de pluraliteit en het samenleven in Indonesië. Dit gevoel wordt gedeeld door vrijwel alle moslims in het land.
  • Op 20 augustus hebben vertegenwoordigers van verschillende, Indische moslimorganisaties IS veroordeeld. De walging van Indische moslims tegenover IS werd daarbij niet onder stoelen of banken gestoken: “We voelen ons tegelijk opgejaagd en beschaamd wanneer we zien dat barbaarse handelingen worden uitgevoerd in naam van de Islam. We staan zij aan zij met de Christen, Yezidis en andere vervolgde minderheden.”
  • Britse, soenitische en sjiietische imams hebben in een gezamelijke videoboodschap opgeroepen om geen gehoor te geven aan de propaganda van IS. In de videoboodschap worden IS-militanten afgeschilderd als “cowboys” die op geen enkele manier in staat zijn om de Islam te vertegenwoordigen. Daarnaast roepen de imams op om pluralisme als een verrijking voor iedereen te zien, in plaats van een bedreiging. 
  • De Muslim Public Affairs Council, een Amerikaanse vereniging die opkomt voor het belang van Amerikaanse moslims postte twee dagen geleden een boodschap via Facebook. In die boodschap werd opgeroepen tot medeleven met de door IS vermoorde Amerikaanse journalist James Foley. De organisatie riep ook op om uit respect voor de nabestaanden geen beeldmateriaal van Foleys executie verder te verspreiden. Op de algemene website van de Muslim Public Affairs Council staat een grote banner waarin opgeroepen wordt om een petitie tegen extremisme en IS te tekenen. 


2. Catch-22

Hoe komt het dat deze veroordelingen van IS onder de radar blijven of als onvoldoende worden beschouwd? Hier kan niet enkel een louter en onschuldig klinkend gebrek aan feitenkennis ter verklaring ingeroepen worden. Het heeft ook te maken met framing: de wijze waarop een betekenisverlenend kader wordt getrokken rond wat zich afspeelt in Irak en Syrië.

Het gros van politici en opiniemakers vertrekken al dan niet bewust vanuit het kader dat een twintigtal jaar geleden geschetst werd door Samuel Huntington. Huntington beweerde in zijn invloedrijke boek The Clash of Civilizations, dat we evolueren van een wereld die gekenmerkt wordt door ideologische conflicten (de links-rechtstegenstelling) naar een wereld die verdeeld wordt door beschavingsconflicten. Dit idee waarin verschillende "beschavingen" of "culturen" tegenover elkaar staan, is haast gemeengoed geworden. Van 9/11 tot de aanslag op het Joods museum te Brussel: de kadering van een botsing tussen twee 'culturen' is nooit veraf.

Maar het kaderen van gewelddadige en extremistische uitingen in termen van botsende beschavingen is lang niet onschuldig. Het creëert dichotomieën die iedere vorm van pluraliteit uitbannen en uiteindelijk het aloude racisme nieuw leven in blazen.

Wanneer gebeurtenissen in het het Midden-Oosten worden gepercipieerd vanuit de notie van een beschavingsoorlog, dan wordt het Westen gelijkgesteld aan de cluster tolerantie/democratie/rationaliteit/liberalisme/matigheid/ secularisme/mensenrechten. Het Oosten staat gelijk aan intolerantie/dicatatoriaal/irrationaliteit/onvrijheid/extremisme/islam/sharia. Hoe meer een dergelijk beeld gemeengoed wordt, hoe moeilijker het wordt voor ieder individu om zich aan de dichotomieën te ontrekken. De culturele identiteit wordt een essentie die aan de persoon of een groep kleeft. Het is op dat moment dat cultuurkritiek overhelt in gratuit racisme.

Gevolg van dit racisme is dat iedere moslim bij voorbaat verdacht wordt. Hij is een product van een 'Oosterse' beschaving die niet compatibel is met een Westerse beschaving. De figuur die binnen een dergelijk betekeniskader bij voorbaat verdacht wordt is de zogenaamde gematigde moslim. In de clash of civilizations neemt de gematigde moslim een onmogelijke positie in. Vandaar dat hem of haar voortdurend gevraagd wordt zich te "distantiëren" van de beschaving die hij of zij geacht wordt te incarneren door het geloof, naam of afkomst die men draagt.

Die act van distantie kan nooit bevredigend zijn. Dat ligt in het wezen van distantiëren zelf. Ergens afstand van nemen suggereert immers, dat er ooit een nabijheid is geweest. Bijgevolg is de oproep tot het afstand nemen een catch-22. Wanneer geopteerd wordt om zich niet te distantiëren van bijvoorbeeld IS of een terreurdaad omdat men, geheel terecht, claimt er niets mee te maken te hebben, dan bekent men eigenlijk schuld. Dat is wat de moslimexecutieve een paar dagen geleden overkwam en die de bewuste reactie van De Wever uitlokte. Maar ook als men wel "afstand" neemt op vraag van een derde persoon, bekent men in stilte schuld. Want dan beaamt men impliciet dat er ooit een nabijheid is geweest. Op die manier blijft de gematigde moslim altijd verbonden aan het extremisme dat hij hoort te verwerpen.

Het valt overigens op dat sommige politici en opiniemakers er alles aan doen om de zogenaamd gematigde moslim te verbinden met het extremisme van groepen als IS of Al Qaida. Dat gebeurt door de Islam als religie te demoniseren en essentialiseren tot een religie van de intolerantie. Koranverzen worden bijvoorbeeld uit hun context getrokken om te bewijzen dat intolerantie en gewelddadigheid tot het wezen van de Islam behoren. Op die manier wordt een gematigde positie onmogelijk gemaakt. In het verlengde daarvan zijn er dan politici als Wilders die vanuit die logica oproepen om de Koran te verbieden.

3. Spiegelbeelden

De paradox is dat de these van een clash of civilizations opnieuw wordt geproduceerd door zowel Westerse als islamitische extremistische elementen. In een opiniestuk in De Standaard beschreef Rachida Aziz op treffende wijze hoe IS-strijders een clichématige oriëntaalse beeldtaal reproduceren om de dichotomie tussen Oost en West opnieuw te vergroten. IS militanten paraderen op paarden, zwaaien met kromzwaarden en hebben onthoofding tot fetisj verheven. Het is niet toevallig dat het vooral Europese strijders zijn die deze Oost-West dichotomie met gretigheid reproduceren in de schoot van IS.

Screenshot uit de Vice-documentaire over IS


Het oproepen tot distantie door politici en het reproduceren van clichématige oriëntalistische beelden door IS-strijders, zijn twee kanten van dezelfde medaille. Elk op hun manier creëren ze het idee van een beschavingsoorlog waarin nuance en reële pluraliteit smelten als sneeuw voor de zon. De werkelijkheid wordt geïnterpreteerd en gemodeleerd naar het model van twee culturen of beschavingen die wederzijds exclusief zijn (en elkaar op die manier ook constitueren). Islambashers die claimen westerse waarden te verdedigen en IS-strijders zijn objectieve bondgenoten. Beiden leven van hetzelfde conflict. In die zin zal en moet de strijd tegen IS ook altijd een strijd tegen islamofobie zijn. Of om het nog wat verder te drijven: de beste deradicaliseringsstrategie van De Wever zou erin bestaan zijn eigen retoriek af te zweren.

Eenzelfde spiegelbeeldmechanisme zien we optreden met betrekking tot de vervolgingen van christenen door IS. Het was vooral een stuk in The Independent dat de aandacht vestigde op de vervolging van christenen door IS. De auteur, Paul Vallely, claimde dat christenen de meest vervolgde religieuze minderheid ter wereld waren. Uiteraard moet de vervolging van christenen, net zoals de vervolging van iedere religie of overtuiging, ten strengste veroordeeld worden. Maar de oproep van Vallely had een pervers effect.

Door vervolging toe te spitsen op één groep, te weten de christenen, werd de terreur van IS gereduceerd tot een godsdienstoorlog tussen moslims en christenen. Her en der werden goedbedoelde oproepen de wereld ingestuurd om de christenen te redden uit de klauwen van IS, maar hiermee werd impliciet de boodschap meegestuurd dat in Irak en Syrië een strijd woedt tussen moslims en christenen, of nog, een strijd tussen twee cultureel-religieuze entiteiten. Een beschavingsoorlog dus.

Hierdoor wordt het kader van IS klakkeloos gereproduceerd door sommige christenen die IS willen bestrijden. Want het idee dat IS een godsdienstoorlog voert, is in de eerste plaats een idee dat uitgedragen wordt door IS zelf. Bovendien krijgt het exclusief belichten van christenen als vervolgde minderheid snel een sektarisch kantje. Christenen worden meer slachtoffer dan de moslims die slachtoffer worden van IS. Het religieuze sektarisme dat men wil bestrijden, loert dan om de hoek in de vorm van een sektarisch mededogen.

4. Naar een andere kijk

Hoe kunnen we vermijden om in de val te trappen van een framing die het religieus en cultureel sektarisme verder doet toenemen ter meerdere glorie van extremistische krachten? Er zijn uiteraard meerdere mogelijkheden. Maar mijns inziens zijn twee oefeningen cruciaal.

Ten eerste blijft belangrijk om de politieke dimensie van een fenomeen als IS te belichten. Politiek dient hier in de ruime zin begrepen te worden: als een geheel van conflictueuze krachtsverhoudingen. Welnu, IS is in de eerste plaats het gevolg en de manifestatie van welbepaalde internationale en regionale krachtsverhoudingen (of het gebrek daaraan). Met een analyse in termen van "cultuur" of "religie" komen we geen stap dichter bij een verklaring van het fenomeen IS. Tot een oplossing evenmin. Een gepolitiseerde kijk op het fenomeen IS houdt echter ook in, dat we de rol van Westerse mogendheden blijven kritisch belichten. IS is niet iets dat tegenover het Westen staat, het is er evengoed een product ervan.

Ten tweede dient een analyse van IS te vertrekken vanuit de reële, bestaande pluraliteit. Dit betekent dat we waakzaam moeten blijven voor generaliseringen als dé moslims, dé Islam, dé Christenen en dergelijke meer. Generaliseringen zijn natuurlijk in zekere zin onvermijdelijk. Maar er bestaat altijd ruimte om iedere generalisering te bekritiseren en te ontbinden. Indien er geen ruimte meer bestaat voor het deconstrueren van generaliseringen, zal extremisme hoe dan ook de overhand halen. Aan welke kant ook.

reacties

20 reacties

  • door janu op vrijdag 22 augustus 2014
  • door Rik Martens op vrijdag 22 augustus 2014

    57 moslimlanden, een heleboel moslimgeleerden, de Arabische liga, de groot-moefti van heb-ik-je-daar, twee grote Indonesische organisaties, diverse Indische organisaties, Britse imams, de Muslim Public Affairs Council in Amerika... Allemaal hebben ze een duit in het zakje gedaan... Maar als de burgemeester van Antwerpen dan vraagt, dat er ook bij ons eens een officieel statement zou gemaakt worden, dan is het kot te klein.

    OK, IS is een maffieuze gangsterbende, maar ze doen wel beroep op de goedgelovigheid van een pak beïnvloedbare moslims, ook uit onze contreien. Wat voor soort moslims, dat laat ik in het midden, want we weten dat er slechts één islam resp. een grote verbrokkeling is, alnaargelang het de commentator uitkomt.

    En zolang de steller, zoals dat trouwens te doen gebruikelijk is in bepaalde kringen, afkomst en cultuur (in casu een bijzonder verwerpelijke interpretatie van een zeer dwingende godsdienst) door elkaar blijft gebruiken is het niet mogelijk om een zinnige dialoog met hem aan te gaan. Sorry, Mijnheer Decreus, dat moet beter kunnen.

    • door Simon De Schepper op zaterdag 23 augustus 2014

      Rik , wie heeft die groep Isis groot gemaakt denk je ? De oorzaken en onkunde van hoe we het midden Oosten de laatste 20 jaar hebben aangepakt heeft gemaakt dat we chaos achterlaten. Wij zouden ons moeten excuseren en zeggen niet meer in onze naam, maar de wapenaandelen floreren en dat is het belangrijkste. Dat die wapens ook doden , dat komt zelfs niet in onze gedachten.

      Sarko heeft zich gemoeid met Libië , maar wat laat hij achter...

      Heb jij je al geëxcuseerd voor het kobalt in je gsm die oorlog en 100000 duizenden slachtoffers eisen in Congo?

      Hebben we ons geëxcuseerd voor de chaos in Pakistan ?

      Wie heeft er zich geëxcuseerd voor het neerhalen vh vliegtuig in Oekraïne ?

      Heeft de Wever zich al geëxcuseerd voor zijn uitspraken die hij vroeger gedaan heeft rond de Palestijnse kwestie ?

      Enz... Inderdaad Rik , er zou veel geëxcuseerd moeten worden ! Ik ben het met je eens

      • door Rik Martens op zaterdag 23 augustus 2014

        Volgens die redenering - en laten we meteen maar een Godwinneke doen - zouden we ons moeten excuseren voor de stringente retaliaties na WOI, waardoor de nationaal-socialisten hun kans vrije zagen om aan de macht te komen in Duitsland. Maar daarom is het nog wel begrijpelijk dat iedereen - op een handvol nostalgische gekken na - zeer blij is dat men Hitler uit zijn bunker heeft gebombardeerd.

        • door sam vanderleyden op maandag 25 augustus 2014

          Ja idd Rik, We moeten ons excuseren voor de inhoud van "de Vrede van Versailles". "Een godwinneke" doen is soms wel heel terecht en zelfs noddzakelijk. Al te gemakkelijk wordt historische context van iets onder de mat geschoven met dat "Godwin" hoongelach. Dat is op het randje af intellectueel oneerlijk.

          En wat betreft ISIS in deze, treed ik volmondig de vorige reactie bij. De VS en 'les amis' hebben in het 'boosten' 'van ISIS zelf 1000 Ton Boter op hun hoofd. Zie ook het artikel / opinie van Marc Vandepitte hierover.

          • door dre op maandag 25 augustus 2014

            dikke larie , het is niet omdat het westen daar ging oorlogje spelen dat ze mekaar moeten afmaken Waarom niet samen werken of is dat te moeilijk ??? Geld en macht en niets anders is de reden dat ze daar nu vechten

            • door sam vanderleyden op maandag 25 augustus 2014

              Maar ik ben akkoord dat "ze daar mekaar niet moeten laten afmaken". Echter voorzichtigheid en kritische blik wanneer "het Westen" handelingen wil verichten is bij deze altijd op zijn plaats."Wanneer de vos de passie preekt, boer let op uw ganzen!" En dus ja natuurlijk gaat het om macht en geld en is religie een middel om te verdelen en te heersen. Maar dat geldt dus evengoed voor Het Westen; Hier waren de woorden dan "democratie", "mensenrechten", "humanitaire overwegingen", maar soms wordt er zelfs al geen blad meer voor de mond genomen of nauwelijks de ware bedoeling verhult en is het gewoon zelfs "onze belangen". Het is helemaal niet zo toevallig dat de VS nu pas in actie komt tegen ISIS. Dat de VS een gigantische verantwoordelijkheid heeft ivm. het sterk worden (een factor van betekenis) van IS(is) is echter allesbehalve Larie. De VS heeft daarmee wel zijn hand overspeeld. Nogmaals verwijs ik naar het artikel van Marc Vandepitte hierover.

  • door Kris Slegers op vrijdag 22 augustus 2014

    Ik vrees dat de botsing der beschavingen wel degelijk bestaat. De breuklijnen lopen in Afrika tussen moslim- en christelijke gebieden (Nigeria, Kenia, CAR, Sudan), in het Midden-Oosten tussen een Joodse staat/het Westen en moslimgroepen en -landen, in Azië tussen moslimlanden en hindoelanden (Pakistan, India), tussen orthodox-christelijke landen en moslimgebieden (Rusland-Tjetsjenië) en wereldwijd tussen moslimgroepen enerzijds en Westerse landen en communistische landen (China) anderzijds. Tussen het Westen en Rusland speelt de christelijke tegen de orthodoxe wereld, en tussen het Westen en China is er ook een wrijvingsvlak. De geschiedenis is niet te einde, er zijn nog eindeloos veel hoofdstukken aan toe te voegen, helaas ook over geopolitieke oorlogen en de burgers die hieronder lijden. Wij zijn slechts tijdelijke toeschouwers en deelnemers die vanuit onze achtergronden en voorgeschiedenis (die generaties terug gaat, wat in postmoderne tijden wel eens vergeten wordt) onze mening vormen over goed en kwaad, juist en fout. Mijn gedacht, om de filosoof B. Boma aan te halen.

  • door Jean Gerrekens op zaterdag 23 augustus 2014

    Uiteindelijk gaat het in de meeste conflicten om twee dingen: macht en geld. Godsdienst is hiervoor al altijd een goed alibi geweest omdat het van iets uitgaat dat veel mogelijk maakt: geloof. Vanaf het ogenblik dat je iets aanvaardt dat je niet kunt verstaan en bijgevolg moet geloven door vertrouwen te hebben in degene die het verkondigt (vaak zichzelf voordoend als gezand van de een of andere god), dan is er natuurlijk geen grens meer. De katholieke kerk heeft zo eeuwen geld van de arme mensen gepakt in ruil voor een korter verblijf in het vagevuur, of zelfs voor rechtstreeks toegang naar de hemel. Terroristen blazen zich op voor 100 maagden in de hemel. Daarom is godsdienst zo vaak oorzaak van conflicten: het is makkelijk inzetbaar. Probeer dit met zuiver rationele argumenten en het zal niet ver geraken. Wan de mensen die het uitvoeren zijn meestal niet degenen die ervan profiteren, het zijn die die aan de touwtjes trekken.

    • door ismail spada op zaterdag 23 augustus 2014

      1. De moslimgemeenschap: there's no such thing _______________________________________

      O jawel, de moslimgemeenschap bestaat in principe uit individuen die in 1 GOD geloven en niet 2 of meer. Dat deden Jezus, Mozes, David enz. na Abraham ook. En Mohammed (saws) moet van die Ene GOD de godsdienst van Abraham volgen. En is dus niet iets nieuw onder de zon al denken velen van wel. Dat vooral moslims het slachtoffer worden van IS heeft te maken met de regio en de macht die IS heeft kunnen verwerven en waardoor zij "DE SHARI'AH" kunnen en willen opleggen aan iedereen in hun invloedssfeer.

      Wie denkt dat het op andere plaatsen anders zal verlopen kan beter opnieuw beginnen met het bestuderen van de door de mensen toegepaste Islam. De eerste slachtoffers van moslims aan de macht zijn moslims die ofwel als murtadeen (afvalligen) of als munafiqeen (hypocrieten) worden beschouwd door diegenen die de lakens uitdelen.

      Als moslims in Europa ooit de macht kunnen grijpen en zich onaantastbaar voelen, zal dat niet anders zijn.

      Het is niet zo dat de moslimheersers een democratische versie van de Islam zal gaan toepassen! Om dat te beseffen moet je moslim zijn.

      Je moet aan de lijve kunnen ondervinden wat je te wachten zal staan als het ooit zo ver komt. Alle wijsheid van niet-moslims en al hun gefilosofeer zal niet 1 moslimheerser van gedachten doen veranderen. Niemand hoeft zich daarover enige illusie te maken.

      Men kan tijdelijk meegaand zijn uit opportunisme en om economische redenen maar het doel heiligt de middelen en dat is heersen over alles en iedereen. Om echt te weten waar men aan toe is dienen er moslims op te staan die nog zelfstandig kunnen denken en die de juiste vragen stellen over het geloof.

      Het gaat dan niet om het feit of men al dan niet afstand neemt van IS maar om het vragen naar bewijzen vanuit de Islam waarom IS en Co niet goed bezig zijn en waarom moslims hen niet als voorbeeld moeten nemen. Geleerden en imams dienen die vragen openlijk te beantwoorden maar waarschijnlijk zullen ze dat niet doen of ze zullen genegeerd worden door de massa blinde volgelingen van de geïndoctrineerde basisideeën.

      Want het gaat helemaal niet meer om het geloof (alles is al lang geleden bedacht en naar een consensus geleid waartegen geen verhaal meer is) maar om politieke en economische machtspelletjes.

      Eerst was er Egypte dat het voortouw nam en nu is er Turkije dat de fakkel overneemt. Op de achtergrond is er de gemeenschappelijke factor: Qatar!

      Terug naar de 'glorietijden' van het Ottomaanse Rijk is de droom die door velen gekoesterd wordt. Het is de droom die in het leven wordt geroepen door het MoslimBroederschap op basis van de theorieën van Sayyid Qutb.

      Het Broederschap is goed in het verhogen van de spiritualiteit van de mensen, ongeacht hun visie en herkomst. Van zodra iedereen zich in voldoende mate bewust is van een Hogere Macht ligt het wereldse voor het grijpen en kan ieder individu ingeschakeld worden voor het "Hogere Doel" uit vrije wil of met "lichte" druk.

      Er is geen dialoog mogelijk maar enkel een monoloog vanuit de heersende klasse. Het gewone volk mag niet (niet meer) nadenken. Het volk moet horen en volgen. Het gewone volk van de moslims mag zelfs de Koran niet lezen om Zijn Woorden trachten te begrijpen. Zijn Woorden moeten immers uitgelegd worden door de heersende klasse die allerlei bewijzen aanvoeren om hun gelijk te bewijzen en zij eisen dat het gewone volk hun mening volgt. Wie geen respect heeft voor de mening van de geleerde zal de gevolgen daarvan dragen. De godsdienst van God voor de mens is een godsdienst van de mens geworden voor God en een aantal helpers.

      Dat is mijn mening die niemand hoeft bij te treden.

      Allah weet het beter.

      • door Rik Martens op zaterdag 23 augustus 2014

        Inch'Allah, zou ik bijna zeggen, maar ik ben een atheïst... Alleen: zoals ik al eerder aanhaalde: er is maar één islam, naar de ongelovige wereld toe, maar dat mag sji'ieten en soennieten niet beletten elkaar de hersenen in te slaan. Om maar die twee grote groepen te vermelden. Want beide groepen zijn ervan overtuigd, dat zij de enige volgelingen van die éne islam zijn en de anderen dwalen. In de strijd om de macht in de wereld is dat handig meegenomen: je kan je mededinging gewoon over de kling jagen op basis van een vroeg middeleeuws boek, dat verondersteld wordt door god zelve gedicteerd te zijn...

  • door jef vermaere op zaterdag 23 augustus 2014

    hier dan mijn kleine en lichtjes stekelig bedoelde bijdrage aan "het deconstrueren van generaliseringen": kunnen we er dan ook mee ophouden om telkens als iemand zich meent te mogen richten tot "de moslimgemeenschap" hem te brandmerken als een propagandist van de clash der beschavingen, van de antagonistische "wij/zij-opsplitsing, enz.? De Islam heeft de pech dat een groeiend aantal extremisten zich op de Koran beroepen om een barbaars "kalifaat" te propageren. Het is voor mij de normaalste zaak van de wereld dat andersdenkenden zich dan de vraag stellen hoe "de moslimgemeenschap" daarover denkt. Een gemeenschap die er, terecht, geen moeite mee heeft om zich als zodanig te identificeren als het gaat om de erkenning van haar bestaansrecht en plaats in de samenleving, zoals moskee, ramadan, voedings- en kledingvoorschriften enz. Maar waarom dan zo gepikeerd en gekwetst reageren als men vraagt om duidelijk stelling te nemen tegen de extremisten van I.S. en consoorten? Zeker als men weet dat deze gekken het geloof en het heilige boek in de eigen achtertuin misbruiken om "kanonnenvlees" te ronselen voor hun barbaars project?

  • door jef vermaere op zaterdag 23 augustus 2014

    Even ingaan op de uitnodiging tot het "deconstrueren van generalisaties". Kunnen we misschien toch iets minder snel beginnen gooien met de zware verwijten als "propageren van de clash van civilisaties", "bijdragen tot het wij/zij-antagonisme" en zelfs onversneden "racisme"? Onafgezien van de identiteit en de eventuele onheuse bijbedoelingen van de vraagsteller, vind ik het verzoek aan de moslim-geloofsgemeenschap om afstand te nemen van de barbaarse terroristische wandaden die extremisten in naam van datzelfde geloof begaan, volstrekt legitiem. I.S. matigt zich het recht - of zelfs de heilige plicht - aan om een wreedaardige islamitisch-theocratische staat te vestigen die alle andersdenkenden, maar ook de te "lauwe" gelovigen, dient te vervolgen, zo al niet uit te roeien. Men moet ver in de geschiedenis teruggaan om een dergelijke dictatuur in naam van de godsdienst terug te vinden. Bovendien ronselen zij daarvoor "strijders", ook onder de leden van de moslimgemeenschappen in de diaspora. Alleen al als bijdrage om jongelui ervan te weerhouden om op die lokroep in te gaan, is een vraag om distanciëring legitiem. De voorbeelden van instanties, gezaghebbende personen en verenigingen die dat alvast deden, bevestigen trouwens de gegrondheid van zulke vraag, net als de uiteindelijke veroordeling van I.S. door de moslimexecutieve. De moslimgemeenschap eist terecht haar erkenning in onze samenleving en manifesteert zich daarbij ook complexloos als een specifieke gemeenschap, met eigen uitingsvormen, regels en gebruiken. Dit houdt meteen ook de verantwoordelijkheid in om stelling te nemen tegenover excessen en aberraties die bepaalde extremisten "in naam van" begaan en verkondigen. Andere geledingen in de samenleving hebben dan ook het recht om daarover vragen te stellen, zonder daarom meteen gestigmatiseerd te worden als racistische stemmingmakers en propagandisten van een antagonistisch "wij/zij-verhaal".

    • door ismail spada op zondag 24 augustus 2014

      Als zeer geëngageerd en strijdvaardig moslim zou ik de vraag om afstand te nemen van de wandaden en praktijken van IS en Co eerder als een overbodige vraag beschouwen.

      Overbodig, in de zin dat de moslimgemeenschappen zich uitdrukkelijk, zelf en ongevraagd, zouden gaan afzetten tegen deze extremistische broeders in het geloof met (ik herhaal het nogmaals) bewijzen en argumenten uit de Islam die duidelijk maken dat hun geloofsgenoten niet de Rechte Weg bewandelen, maar er een eigen interpretatie aan geven, die niet gesteund is op de Koran, maar op allerlei andere geschriften en meningen die geschreven en gevormd zijn door de eeuwen heen.

      Vandaag stelde iemand, de tegenstanders (binnen de moslimgemeenschap) van IS de vraag of men de strijders van IS nog als moslims zag?

      Indien niet, dan zou men hen uit de Islam zetten en dan zou hun bloed halal worden. Dat houdt in dat men tegen hen ten strijde zou kunnen trekken om hen te doden.

      Natuurlijk maakt men zich dan schuldig aan dezelfde wanpraktijken van hen die men juist wil bestrijden met woorden.

      Indien men hen nog steeds als moslims zou beschouwen dan zou dat impliceren dat men grotendeels akkoord gaat met hun moslim zijn maar bepaalde van hun daden zou afkeuren.

      In de ogen van de Westerse wereld zou dat als steun aan IS kunnen beschouwd worden. Maar dat is het niet.

      Wat men binnen de moslimgemeenschap absoluut kan doen is op straat komen en protesteren tegen het nieuw gevormde kalifaat en de rechtsregels die er opgelegd worden.

      Een ideologie kan met een ideologie bestreden worden. De meningsverschillen worden aan GOD overgelaten om te beoordelen.

      Maar wie van de moslims leest de Koran nog waarin staat:

      En als GOD gewild had, had Hij jullie tot een godsdienst gemaakt, maar Hij stelt jullie op de proef stelt met wat Hij jullie gegeven heeft. Wedijvert dus van de goede zaken. Tot GOD is de terugkeer van jullie allemaal, en Hij zal jullie hetgeen waarover jullie van mening verschillen vertellen.

      Het is dus overbodig om zwaarden te gaan smeden om daarmee het pleit te beslechten op deze wereld. Geduld hebben is voldoende.

      En het is mijn mening, die door niemand hoeft gedeeld te worden, dat de Moslimexecutieve een afspiegeling is van de moslimgemeenschap die zij de hand boven het hoofd houdt. D.w.z. dat het MoslimBroederschap goed vertegenwoordigd wordt door dit orgaan. Zij zijn dan ook pro-Palestijns, pro-Morsi en pro-Erdogan. Belangrijke figuren binnen dat groepje zijn Yusuf al-Qaradawi, Tareq Ramadan, Fadel Soliman en zovele anderen. Zij zijn met z'n allen goed ingeburgerde pioniers van de politieke islam en weten als de besten om Westerse wetten in hun voordeel te gebruiken om later die verwerpelijke wetten, als het even kan, gewoon naar de prullenmand te verzenden en te vervangen door DE SHARI'AH.

  • door Didier op zondag 24 augustus 2014

    Ik heb het nogal moeilijk met reacties zoals: “Wat voor soort moslims, dat laat ik in het midden, want we weten dat er slechts één islam resp. een grote verbrokkeling is, al naargelang het de commentator uitkomt.” en “Dit houdt meteen ook de verantwoordelijkheid in om stelling te nemen tegenover excessen en aberraties”, en nog enkele andere reacties in dezelfde trend.

    Atheïsten blijven altijd veilig buiten schot. Zij hebben de moral high ground. Zij staan als het ware boven dat opportunisme, is het dat?

    Ik zou het nooit in mijn hoofd halen om mijn ongelovige medemens (één groep of verbrokkeld (?) - zeg het zelf maar) verantwoording te gaan vragen voor de honderd miljoen doden die seculiere ideologieën (Mao, Stalin, Hitler) in de twintigste eeuw hebben gemaakt.

    Trouwens, wie kan beweren dat het bij ISIS nog om moslims gaat? Zie o.a. deze interessante link, als aanvulling op het overigens prima artikel van mijnheer Decreus. http://www.zerohedge.com/news/2014-08-23/why-dont-muslims-speak-out-against-isis

  • door MichaelJacobs op woensdag 27 augustus 2014

    Er is geen 'Christendom', geen 'Islam' en ook geen 'IS'. Het zijn concepten - zij bestaan alleen voor hen die erin geloven. Hoe minder je vast houdt aan gedachten of beelden over de werkelijkheid, des te beter en vrediger kun je reageren op veranderingen.

  • door HELENE PASSTOORS op woensdag 27 augustus 2014

    Ik wil Thomas Decreus feliciteren en bedanken voor dit uitstekende artikel over racisme. Let wel, lezers, dit artikel is GEEN OPINIE, dit is UITLEG! Misschien is het ergste van racisme wel dat men zoveel onversneden racisme niet herkent en het daarom voortwoekert. We zitten midden in een periode van hevige heropkomst van het Beest in al zijn gedaantes en camouflages. (Waarvan het racisme met open vizier - waartegen nog wel gereageerd wordt - nog het minste...) En toch hebben zulke uitingen als van Bart De Wever en honderden andere een zo strak geargumenteerd en met veel inspanning uitgelegd artikel nodig om... nog veel mensen nog steeds niet de ogen te openen, althans aan sommige commentaren te zien.

    • door ismail spada op donderdag 28 augustus 2014

      Beste, Legt u mij eens uit waarom ik als " een varken" wordt beschouwd door een Marokkaan die mij niet kent maar mij toch zo beoordeelt (tegen mijn vriend) in het Arabisch? En dat terwijl wij net uit de moskee kwamen.

      Legt u mij eens uit waarom men mij met de dood bedreigt omdat ik het met de zienswijze van sommige andere moslims niet eens ben?

      Legt u mij eens uit waarom ik een mutazilla voor de muslims van al-Mawada ben die te veel nadenkt over zijn geloof in plaats van blind te volgen wat anderen ons voorzeggen?

      Legt u mij eens uit waarom mijn berichten op deze site en zovele andere soms verwijderd worden?

      Is dat racisme of censuur of discriminatie of iets anders?

      Allah weet het beter. En daar kan ik mij leven.

      En nogmaals voor de Indonesiërs die IS afkeuren maar ondertussen de Ahmadiyyah-leden ook vermoorden als een soennitische imam daar toe oproept. http://www.youtube.com/watch?v=3N-7qeENdDI Human rights? Kill them! Kill them! Racisme zit overal! Belangrijk is om er niet aan deel te nemen.

      • door HELENE PASSTOORS op vrijdag 29 augustus 2014

        Beste Ismail Spada, U zegt hierboven ergens dat God de meningsverschillen onder Moslems beslecht. Ik weet niet waarover die gaan en waarom ze zo hoog oplopen, maar dit lijkt mij op zich geen racisme. Ook komt wat u beschrijft niet alleen onder Moslems voor, dat kan ik u wel vertellen!

        U hebt gelijk dat racisme overal voorkomt (evenals als moord en geweld) maar dat is geen reden om er niet tegen te vechten. Hier is racisme een groot maatschappelijk probleem en dit omdat Europeanen al heel lang de rest van de mensheid door een racistische en superieure lens zien. Zodanig dat het meeste racisme hier onbewust is. Of ook wel 'sweet racism' of paternalisme. Zeer moeilijk uit te roeien en zelfs bloot te leggen zoals dit artikel doet totdat Europa een simpele provincie van de wereld wordt - wat nu onderweg is vandaar misschien de heropbloei van het racisme vanwege de angst en onzekerheid die dat meebrengt - en de les op de harde manier moet leren.

        Waarom u soms gecensureerd wordt, weet ik niet. Maar het overkomt ook anderen en wel om verschillende redenen en meestal niet onterecht ten aanzien van de regels. U kunt het aan de redactie vragen.

        Groet, hp

        • door ismail spada op dinsdag 2 september 2014

          Beste HP, Moslims laten hun meningsverschillen niet door GOD beslechten. Dat is net het probleem. En terwijl Europa in staat is om aan zelfkritiek te doen en haar racistische neigingen probeert in te dijken is het aan de andere zijde van de medaille net andersom.

          Moslims verwijten Europa racisme tegenover hen maar zij zien zichzelf als hoog superieur aan de walgelijke zieke Westerse wereld. De theorie van de Islam en de praktijk van de moslims zijn 2 zeer uiteenlopende zaken. Moslims kunnen niet wachten om de shari'ah ook in te voeren in het Westen met dezelfde gevolgen als in Saoudi Aranië, Egypte, .... en ISIS. Volgens de meeste moslims is er maar 1 Islam en die is gebaseerd op de Koran en de sunna. De meeste moslims zijn soennieten. Soennieten zijn alles behalve tolerant en de vrije mening gezind. In feite willen ze de democratie zo snel mogelijk om zeep helpen. En er zijn goedgelovige mensen die de schijnheiligen een hand boven het hoofd houden terwijl achter de schermen elke zelfkritiek op deze moslimgemeenschap geweerd wordt! Kritische moslims zijn vijanden van de Islam. Hun Islam! Isis bedreigt enkel hun imago en status en daarom worden er fatawa de wereld ingestuurd om voor dat Westen de schone schijn hoog te houden. Maar dat is mijn mening en niemand hoeft die mening te volgen of bij te treden. Vrede zij met iedereen.

        Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties