De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

Si vis pacem, para bellum. Het is tijd

maandag 26 april 2021 09:04
Spread the love

Beste lezers,

Uit respect voor de zakelijke balans van de krant waar ik sinds eind jaren tachtig in heb gepubliceerd, De Standaard, zal ik hier niet de gehele tekst meegeven van de duiding die essayiste en buitenlandcorrespondente Caroline De Gruyter vrijdag heeft meegegeven onder de titel “De kans op ongelukken is enorm.” “Europa is omringd door conflicthaarden”. De analyse staat wel binnenkort op Facebook. Dit is lectuur voor iedereen die bekommerd is om onze toekomst, ons geluk en onze veiligheid, en die in staat is de grote dingen recht in de ogen te kijken. Die over denkkracht beschikt.

Ik geef een uittreksel en dan laat ik mijn persoonlijke bedenking volgen.

 

De Gruyter:

“Groot-Brittannië stuurt een mijnenveger en een fregat naar de Zwarte Zee (DS 19 april). Die bevinden zich nu in de Middellandse Zee. Via de Bosporus kunnen ze snel in de Zwarte Zee zijn, waar de spanning tussen Rusland en Oekraïne de afgelopen weken is opgelopen. Rusland, dat in 2014 de Krim annexeerde, heeft duizenden troepen verplaatst en een zeestraat afgesloten. Velen vermoedden dat president Vladimir Poetin nogmaals een strook land van Oekraïne af wilde happen: de kuststrook die van Rusland via de al bezette Donbas naar de Krim loopt. Maar vandaag trekt Moskou die troepen deels terug. Wellicht was het toch bluf.

In de podcast World in 30 minutes vertelde de Canadese historicus Margaret MacMillan laatst dat oorlogen in de geschiedenis altijd de transformatie van het ene tijdperk naar het andere hebben gemarkeerd. Kennelijk moest het oude eerst helemaal kapot worden geschoten voor het nieuwe geboren kon worden. De napoleontische oorlogen, de Eerste en de Tweede Wereldoorlog markeerden allemaal een overgang tussen­ verschillende tijdperken. Nu de balans tussen de mondiale machten opnieuw verschuift, zitten we weer in zo’n overgangsfase. Aan ons de taak, zei MacMillan, auteur van het boek War. How conflict shaped us, om te zien of het ons ditmaal lukt om zónder oorlog in een nieuwe wereldorde te belanden.

Veel EU-landen hebben sinds 1989 hun defensie laten verslonzen – er is geen ander woord voor

Vooralsnog lukt het. Maar de kans op ongelukken wordt steeds groter. Poten­tiële conflicthaarden omringen Europa. Het Zwarte-Zeegebied is er maar een van. Ook in het Hoge Noorden rolt Rusland zijn militaire spier­ballen. Deze week houdt de Russische noordelijke vloot weer een grootscheepse oefening met onderzeeërs en gevechtsvliegtuigen. Navo-lid Noorwegen, dat een paar jaar geleden een haven voor onder­zeeërs in het uiterste noorden opdoekte omdat het de zin ervan niet meer inzag, bouwt nu als de weerlicht een nieuwe, waar onder meer Amerikanen kunnen ‘docken’.

Opgefokte buren

De afgelopen maanden waren er tweemaal bijna militaire confrontaties op de Middellandse Zee.”

Tot zover het citaat in dit  nu volgens mij al historische krantenartikel.

Mijn conclusie en advies:
Helemaal in de lijn van mijn boodschap geschreven bij het brandje in Brecht; schrijft de gezaghebbende Caroline de Gruyter: het gevaar op een nieuwe grote oorlog is groot geworden. Ook juist vanwege grote, niet direct militaire stromingen in de tijdsgeest. De behoefte aan vernieuwing wordt (te) groot. De slang die wij samen zijn is toe aan een nieuw kleedje. #generalreset. Lees dit heldere en waarachtige stuk. En denk dan eens na. De conclusie van deze geleerde vrouw is, bijna voorspelbaar: laten wij op eieren lopen, want een militair conflict kan elke dag uitbreken. Laat mij dan verder pertinent doordenken en een lichtjes ander besluit formuleren: Si vis pacem, para bellum: wij moeten ons zonder verwijl goed voorbereiden om militair ons mannetje te staan. De Noren zijn al tot inzicht gekomen en bouwen in sneltempo een nieuwe haven voor de Europese en Amerikaanse Zeemacht. De Britten, geen wonder als je hen beschouwd als kinderen van Churchill, zijn het best voorbereid. Zij bouwden de afgelopen jaren nog twee vliegdekschepen. (En brachten daar de nodige offers voor, tot en met minder uitgeruste ziekenhuizen, zoals ik van familieleden ter plaatste vernam). Laten we bidden en diplomatiek aan de slag gaan dat de militairen van United Kingdom zoals voorheen willen vechten met en voor ons, als het er straks op aan komt. Echter vooral ook zelf doen wat nodig is.
Nota Bene: Si vis pacem, para bellum is Latijn voor “Als je vrede wil, bereid je voor op oorlog”
Correctie: in een vorige versie stond C. De Gruyter vermeld als hoogleraar. Dat is zij op dit moment niet.
Afbeelding
Zicht op het Kriegsfriedhof  voor veertigduizend gesneuvelde Duitse soldaten uit de laatste wereldoorlog, waar wij gingen bezinnen enkele weken geleden, in het Kattenbos te Lommel.
Lees ook mijn waarschuwing geschreven een half jaar geleden:
Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!