Bij een militaire operatie is er sprake van overwinning als de doelstellingen volledig of grotendeels bereikt worden en als dit gebeurt met relatief weinig kosten of verliezen. Bij een nederlaag geldt het omgekeerde: de doelstellingen worden niet of nauwelijks bereikt en de kosten of verliezen zijn relatief hoog.
Dat laatste is voor Israël duidelijk het geval bij ‘Operatie Beschermende Rand’. We overlopen zowel de doelstellingen die Israël zich stelde als de kosten en verliezen die de huidige oorlog met zich meebrengt.
Doelstellingen
De eerste doelstelling voor Israël was een einde te maken aan de raketbeschietingen vanuit Gaza. De vorige militaire operatie ‘Pijler van defensie’ was daar niet in gelukt. Ook de huidige militaire operatie slaagt daar niet in en zal daar ook niet in slagen. De raketten worden geassembleerd en opgeslagen op geheime plaatsen in de zeer dichtbevolkte wijken van de steden in Gaza. Dat kan ook niet anders. In Gaza wonen 1,8 miljoen mensen op amper 150 km². Dat is in verhouding bijna tweemaal zoveel als in het Brussels hoofdstedelijk gewest. Om al de sites van waaruit raketten aanwezig zijn te vernietigen moet in principe elk huis grondig doorzocht worden. Zo’n grootschalige operatie ter plaatse zou aan Israëlische zijde heel veel slachtoffers met zich meebrengen en is dus niet direct een optie.
Tegen Gaza is sinds 2013 - na de val van de Egyptische president Morsi - een 'volledige' blokkade van kracht. Zo werd althans gedacht. Dat Hamas de afgelopen weken in staat was om honderden raketten af te schieten toont aan dat die blokkade helemaal niet waterdicht is. Daarbij moet vooral gedacht worden aan smokkelroutes via de Sinaï-woestijn. Dat betekent eveneens dat in de toekomst nog gevaarlijker en meer precieze raketten kunnen worden binnengesmokkeld. Bovendien toont de raket die neerkwam vlakbij de luchthaven van Tel Aviv aan dat het rakettenschild van Israël ook al niet waterdicht is.
De tweede doelstelling was de vernietiging van de tunnels. Dit doet denken aan de Vietnamoorlog. In de lucht was de VS toen superieur en daarom verplaatste de Vietcong de strijd naar de grond en de ondergrond. Hamas doet vandaag precies hetzelfde. De tunnels zijn vooreerst noodzakelijk voor de overleving van Gaza, zowel voor de invoer van voedsel en andere levensnoodzakelijke middelen als ter bescherming van de kopstukken van Hamas tegen raketaanvallen. Daarnaast vormen tunnels een prima terrein voor guerrillaoorlogsvoering. Ze laten de Hamasstrijders toe om te infiltreren in Israël.
De tunnels doen denken aan de Vietnamoorlog. In de lucht was de VS toen superieur en daarom verplaatste de Vietcong de strijd naar de grond, meer zelfs, naar de ondergrond.
Tot op heden zijn lang niet alle tunnels vernietigd. Dat zou ook een penetratie in de stedelijke gebieden vergen, iets wat het Israëlisch leger kennelijk niet waagt. Tunnels graven is relatief eenvoudig. Je kan er vandaag een vernietigen, maar een week later zijn er bij wijze van spreken tien nieuwe gegraven. Een definitieve vernietiging van alle tunnels in de toekomst zou een permanente militaire bezetting vergen van de hele Gazastrook. Ook dat is niet haalbaar.
De derde doelstelling was de verzwakking van Hamas door terreur te zaaien bij de bevolking, kopstukken te vermoorden (met raketten) en te hopen dat de recente toenadering met Fatah zou omslaan in verdeeldheid.
De Israëlische terreuraanvallen veroorzaken precies het tegenovergestelde. De moslimbroeders in Egypte waren een belangrijke bondgenoot van Hamas. Sinds de val van president Morsi was de organisatie fel verzwakt. Maar de huidige agressie heeft Hamas sterker gemaakt dan ooit. De Palestijnse bevolking ziet in Hamas - meer dan ooit - de verdediger van haar rechten en waardigheid. Het onbuigzaam verzet en de slagkracht van Hamas hebben de vijand verrast en zijn een morele opsteker voor de Palestijnen.
De blinde terreur van het Israëlisch leger tegen de burgerbevolking heeft een averechts effect en versterkt de positie van Hamas. Deze collectieve strafcampagne bestaat niet alleen uit verbijsterende oorlogsmisdaden, het is een strategische militaire blunder van jewelste.
Deze collectieve strafcampagne bestaat niet alleen uit verbijsterende oorlogsmisdaden, het is een strategische militaire blunder van jewelste.
Van verdeeldheid tussen Fatah en Hamas is geen sprake. Integendeel, in de West Bank, waar Fatah sterk staat, kwamen duizenden mensen op straat in solidariteit met Hamas. Er waren harde confrontaties met het Israëlische leger, met doden als gevolg. De sfeer is zeer gespannen en er dreigt een nieuwe intifada. Indien dat gebeurt, zou het conflict zich niet langer beperken tot Gaza maar zich uitbreiden tot regio’s waar Israëli’s wonen, met inbegrip van Jeruzalem en de kolonies.
Voor Hamas is een voorwaarde voor een staakt het vuren de beëindiging van de blokkade. Elke toegeving van Israël in die richting zal in Gaza maar ook in de West Bank beschouwd worden als een overwinning van Hamas en zijn positie nog meer versterken.
Kosten en verliezen
Een mensenleven heeft voor Israël niet veel waarde tenzij het om een joodse staatsburger gaat. In 2006 werd één gevangen genomen Israëlische soldaat geruild voor meer dan duizend Palestijnse gevangenen. Sinds de bezetting van Palestina werden 7.000 Palestijnen geruild voor 19 Israëli’s.
Israël doet er bij militaire operaties dan ook alles aan om enkel slachtoffers te maken bij de Palestijnen of Arabieren. Bij de huidige operatie kwamen tot op heden al 60 Israëli’s om, waaronder vier burgers. Op zich is dat al een belangrijke nederlaag voor de joodse staat. Ter vergelijking, bij de invasie in 2008-9 waren dat er 19 en in 2012 slechts 4. In de oorlog tegen Hezbollah in 2006 kwamen 121 Israëlische soldaten om het leven. Die oorlog kwam voor Israël toen aan als een harde nederlaag.
Op lange termijn is de grootste kost van deze invasie het verlies aan legitimiteit bij de publieke opinie wereldwijd. Het doelbewust treffen van burgers en het bombarderen van een school, een kliniek, een markt, enz. maakt van Israël een pariastaat. Nog nooit stond Israël zo geïsoleerd als vandaag. Volgens een recente peiling, doorgevoerd in 23 landen, vindt 50 procent van de ondervraagden dat Israël een slechte invloed heeft op de wereld en slechts 24% dat het een positieve invloed heeft. Israël scoort daarbij slechter dan Rusland en net iets beter dan Noord-Korea. Belangrijk is dat deze peiling werd uitgevoerd meer dan een maand voor de huidige invasie.
Nog nooit stond Israël zo geïsoleerd als vandaag. In een recente poll die peilt naar de invloed op de wereld scoort Israël slechter dan Rusland en net iets beter dan Noord-Korea.
Nog belangrijker is de afgekalfde steun in de VS. Traditioneel kan Israël rekenen op heel wat goodwill in de States. Zonder de steun van Washington zou Israël niet lang standhouden. De recente slachtpartijen hebben de goodwill doen keren. Ondanks de eenzijdige pro-zionistische berichtgeving kant 39 procent van de VS-burgers zich tegen de militaire operatie en 42 procent is voorstander. De voorstanders bevinden zich voornamelijk bij de vijftigplussers. Bij de jongeren spreekt zelfs 51 procent zich uit tegen deze invasie tegenover 25 procent die zich voor de invasie uitspreken. Ook binnen de regeringspartij is er toenemende dissidentie te horen. 47 procent van de leden van de Democratische Partij is tegen de invasie tegenover 31 procent voor. Deze peiling werd afgenomen een week vóór het bombardement op het schooltje.
In Israël zelf is er een belangrijk politiek-democratisch deficit. Sinds de invasie wordt elke vorm van protest hardhandig de kop ingedrukt. Sinds begin juli werden zo’n 600 Arabische inwoners van Israël gearresteerd. Anderen kregen huisarrest. Het Berufsverbot doet ook stilaan zijn intrede. Verschillende personen die meededen aan manifestaties tegen de invasie zijn hun job kwijtgespeeld. Betogers, zowel joden als Arabieren worden bekogeld met stenen en flessen terwijl de politie laat begaan of zelfs een handje toesteekt.
Ook parlementaire dissidentie wordt de mond gesnoerd. Het Arabisch parlementslid Hanneen Zoabi werd zes maanden het zwijgen opgelegd in de Knesset. Ze had het gedurfd om vragen te stellen bij de officiële versie van de kidnapping van de drie Israëlische jongeren.
De hele Arabische bevolking van Israël, zo'n vijfde van de totale bevolking, wordt in toenemende mate geïntimideerd. Palestijnse studenten aan de Ben-Gurion universiteit kregen deze maand een boodschap op hun kamerdeur: "de enige goede Arabier is een dode Arabier, en jij bent de volgende". Waar hebben we dat nog gezien?
Decennialang aan grote bevolkingsgroepen elementaire rechten ontnemen en ze als untermenschen behandelen kan niet anders dan zijn tol eisen. Elke staat die gegrondvest is op etnische zuivering, racisme, kolonisering en oorlog kan niet anders dan te neigen naar fascisering.
Elke staat die gegrondvest is op etnische zuivering, racisme, kolonisering en oorlog kan niet anders dan te neigen naar fascisering.
Tenslotte is er nog de economische kost, en die begint serieus op te lopen. De vorige invasie van Gaza duurde twintig dagen en kostte toen ongeveer 3 procent van het Israëlische bnp. De huidige invasie duurt al bijna dertig dagen. Elke week die erbij komt vergroot de aderlating van de economie.
Onhoudbaar
De politiek die Israël voert is immoreel en onhoudbaar. In de twintigste eeuw was er al geen plaats meer voor apartheidsregimes. In de eenentwintigste eeuw is dat nog minder het geval. Het regime in Pretoria is uiteindelijk ten onder gegaan aan een economisch embargo en een smadelijke militaire nederlaag, toegebracht door het Cubaanse leger. Hopelijk is Israël verstandiger en probeert het zo’n scenario te voorkomen.
Lees ook:
Israël beducht voor apartheidslabel; http://www.dewereldmorgen.be/blogs/karama-belgium/2013/08/19/israel-beducht-voor-apartheidslabel
Dossier: Wist je dit al over Palestina & Israël?; http://www.dewereldmorgen.be/dossiers/wist-je-dit-al-over-palestina-israel
