Tienermeisjes op Laundry Day 2011 in Antwerpen (foto: John Moussiaux)

Zestigduizend jongeren dansten zaterdag op de house-en technobeats op Laundry Day.

Laundry-Day was het eerste grote festival na het Pukkelpop-drama.

De organisatie had extra maatregelen genomen,en al bij al verliep het festival rustig kwa verstoring van de openbare orde.

Bekijk een uitgebreide fotoverslag met meer dan 350 sfeerbeelden via:

Nieuws, Samenleving, België, Watmet, Joepie, Jongerencultuur, Pubers, Tienermeisjes, De Persgroep -

Joepie: zelfbeeld van de kaart geveegd

In een van de laatste edities van het jongerentijdschrift 'Joepie', dat wekelijks zo’n honderdduizend - vooral jonge - meisjes bereikt, zat een aantal vragenkaarten bijgevoegd. Handig en inspirerend voor Sarah en Jana, zou je zo denken. Want dankzij 'Joepie' kunnen de meiden nu gezellig keuvelen over zelfmoord, plastische chirurgie en hun ontharingstechnieken. Toch een paar vragen.

donderdag 8 september 2011 12:10

Het weekblad Joepie is al decennialang een begrip in de muziekwereld, maar betekent nog veel meer voor zijn jeugdige doelgroep. Volgens De Persgroep, de uitgever van het blad, zien tienduizenden Vlaamse 12-18-jarigen – hoofdzakelijk meisjes – Joepie als een ware soulmate.

Joepie kent de interesses, problemen en grote levensvragen van zijn jonge lezers, zeggen ze daar. Rechtstreeks opgevist uit de woelige waters van een opgroeiend kind.

Naast het boeiende relaas van hun idolen, krijgen ook eigen ervaringen, liefde en leed een plek. Kortom: een papieren houvast, een vakkundig bijgevijld wereldbeeld in knalkleur.

Een autoriteit met kneedbare lezers die aan de hand van de Joepiekaarten wegwijs worden gemaakt in wat ze horen te voelen, denken en vragen. Het lijdt immers geen twijfel dat deze twijfelende meisjesschare nood heeft aan een goede leidraad doorheen hun alledaagse babbels.

Daar zitten ze dan. Tegen een muurtje op de speelplaats: Jana en Sarah. Met hun kaarten. Over welk lichaamsdeel ze zich het meest onzeker voelen? Dat zou de Joepie in mij ook wel eens willen weten.

Sarah fronst diep. Nooit over nagedacht. Maar nu je het zegt. Ze trekt haar ranke knieën op en kijkt Jana vragend aan. Heb je geen andere vraag? Jana bladert door het pedagogisch inzicht van jong Vlaanderens’ houvast. Ze zoekt, op de kaartjes én in haar roerkuip van gevoel. Onzeker vervolgt ze: “Wat vind jij de perfecte leeftijd voor de eerste keer en waarom?” Sarah kijkt haar vragend aan. Eerste keer voor wat?

Als we De Persgroep verder mogen geloven, gaat Joepie over hùn muziek, hùn mode en trends. Omdat de redactie zo dicht bij haar lezers staat, kan ze haarfijn inspelen op hun verwachtingen, dixit de website van het blad. Zij weten van de nood aan leidkaarten, hoe een tienergesprek anders inhoudloos stokt.

Terwijl de bel voor de Engelse les over het schoolplein rolt, leest Jana schouderophalend de volgende vraag voor: “Stel je moet kiezen tussen beauty en brains: waar zou je voor gaan bij jezelf?”

In de rij wrijft Sarah over haar buik die vervaarlijk naar buiten stulpt. Jana mijmert ondertussen over de jeugdige levensvragen. Met welke jongen ze liever date: knap en dom of lelijk en slim? Of welke van haar vriendinnen op tafel springt als ze te veel gedronken heeft?

Ergens stoot ik op een interview met Sylvia Van Driessche, de hoofdredactrice van Joepie. Ze betaalt geen journalisten om in de vuilnisbakken van bekende Vlamingen te gaan snuffelen. Er is nog hoop.

Ook de kritiek dat Joepie tienermeisjes zou opvoeden tot dellerige tuttebellen wier hoogste betrachting Paris Hilton zijn is, weerlegt ze vakkundig: “Wij schrijven zelden positief over Paris Hilton en co. (lacht). Je mag ons lezerspubliek ook niet onderschatten. Ze kunnen best wel zelf oordelen over het gedrag van die celebs”.

Helaas slaagt Joepie er, haar goede papieren zorgen ten spijt, nog steeds niet in om haar content aan te passen aan haar leeftijdsgroep. Niet enkel gaat ze met haar kaartengruwel een paar stappen te ver, er bestaat eenvoudigweg geen passende leeftijdsgroep voor deze onzin.

Zelfmoordgedachten krijgen niet de juiste hulp door ze te ventileren via pubertabloids. Opperen dat twaalfjarigen plastische chirurgie kunnen overwegen, duidt op een ziekelijke suggestie dat kinderen moeten nadenken over (hun) uiterlijke imperfectie.

Oftewel, de legalisatie voor de teloorgang van de kinderlijke onschuld.
En of ze nooit meer de benen òf oksels zouden mogen scheren? Joepie stelt niet enkel dat haar lezerspubliek niet te onderschatten valt, het moet bovendien over profetische gaven beschikken. Welke vriendin volgens jou het snelst haar lief zou bedriegen, suggereert niet enkel latente ontrouw, twijfel en wispeltuur; ze mondt uit in een vertekend beeld van relatieverwachtingen.

Dat Joepie onze ukkies voorgoed naar de verdoemenis helpt, zal ze blijkbaar worst wezen. Ondertussen wordt, onder luid gejuich, ons pedagogisch normenstelsel volledig van de kaart geveegd.

David De Beukelaer

David De Beukelaar (1983) studeerde aan de St-Lucaskunstacademie in Gent en behaalde een bachelor ‘education’ in Zeist. Momenteel studeert hij aan de Rietveld Academie in Amsterdam en aan de UVA. Hij gaf een tijdlang les in een Steinerschool en houdt zich bezig met kunstprojecten.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!