about
Toon menu

Jeugdvoetballer wordt 5 jaar geschorst na geweld op scheidsrechter. Een terechte straf?

maandag 8 juni 2015
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Naar aanleiding van de schorsing van de jongen die een andere in zijn toevallige rol als scheidsrechter een dreun verkoopt maak ik graag volgende kanttekening:

Het opstellen van charters, het in bescherming nemen van mensen, het straffen van daders… het is een evidente reactie op dit uit de hand gelopen voorval. Maar het is zeker geen oplossing: het is achter de feiten aanlopen. Uiteraard moet er een signaal gegeven worden aan mensen die buitensporig reageren om hen te tonen dat een gemeenschap niet kan functioneren wanneer er geweld gebruikt wordt, maar wat wordt er daadwerkelijk gedaan om te anticiperen op geweld? Geweld is een uiting van ontevredenheid en frustratie: het 5 jaar schorsen zal de frustratie bij de jongen nòg groter maken en waar moet hij naartoe als hij zelfs zijn sporttalent verliest en daarmee misschien wel enige vorm van erkenning? Een jongen die zo'n bal van agressie in een gerichte dreun uitdeelt geeft aan dat hij overloopt, dat het hem té veel is: het gebeurt helaas dagelijks en overal... is het wat er in extremis gebeurt met jongeren die zich aansluiten bij bijvoorbeeld IS? 

Welke opvang krijgt deze ontspoorde jongere? Zal een straf hem tot inzicht brengen of gaat het zijn frustratie en daarbij horende agressie alleen maar verhogen? Is het verantwoord een jongere alle schuld van zijn gedrag zélf te laten dragen? Het lijkt er op dat iedereen weer eens zijn kop in het zand steekt voor zijn eigen verantwoordelijkheid: waar komt immers dat gedrag vandaan? Hebben we als gemeenschap niet allemaal een stukje verantwoordelijkheid in de opvoeding van onze jongeren? 

Hadden wij als ouders en volwassenen geen taak om onze kinderen normen en waarden bij te brengen? Jongeren worden te vaak in een anoniem klimaat grootgebracht, leven in een gezin waar conflict vaak reeds vanaf de geboorte aanwezig is en ondervinden dat verbaal geweld ‘er bij hoort’. Er wordt gepleit om weerbaarheid te verhogen, om scheidsrechters op te leiden om te kunnen omgaan met geweld, alsof het een onvermijdelijk gegeven is. Met andere woorden: geweld en frustratie zullen pas worden aangepakt als het zich in concreto manifesteert.

De hoeveelheid prikkels die ook jongeren vandaag te verwerken krijgen is enorm en er wordt hen niet effectief aangeleerd om rust en geluk in zichzelf te zoeken. Overal zijn speelhoekjes en animatie voorzien voor kinderen. Het is evident dat zij zich moeten kunnen uiten en zo natuurlijk mogelijk ontwikkelen, maar discipline is een deugd en waardevol als het op de juiste manier wordt aangeleerd. Wanneer je als ouder aangeeft dat je kind naast je moet blijven zitten in plaats van in een volle wachtzaal bij de dokter de speelhoek in te duiken, krijg je sowieso afkeurende blikken van betuttelende medeburgers. Maar dit is een uitgelezen moment om een kind te leren om prikkels te negeren, om in zichzelf te keren of waarom niet zelf als ouder eens oprechte aandacht aan je kind te geven, een arm om hem heen te leggen of een zacht gesprekje te voeren. Waarom zijn deze kleine, warme vriendelijke en noodzakelijke gebaren plots fout? Een kind dat nooit leerde stil te zitten en naar binnen te keren zal vaak ook niet meer rustig en geconcentreerd aandacht kunnen geven, kent zijn grenzen niet, kan niet omgaan met autoriteit. We labelen deze kinderen met concentratiestoornissen. Het zijn in het geval van de dreun op de scheidsrechter agressieve en gevaarlijke mensen die we uitspuwen. We vergeten onze verantwoordelijkheid: je kan niet geven wat je zelf niet hebt gekregen.  


Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

3 reacties

  • door ria aerts op dinsdag 9 juni 2015

    En niemand die op het idee komt dat een scheidsrechter van zestien moeilijk autoriteit kan uitoefenen over spelers van zestien. Of dat voetbal een agressieve sport is, waar de testosteron wordt opgepept door trainers en supporters en ouders van spelers. Kijk maar naar het fenomeen van de hooligans. Vijf jaar is een zeer zware straf die niets zal uithalen, enkel een carrière of misschien zelfs een leven van een jongere kapotmaken. Op de voorpagina van de kranten.... jongens toch. Een cursus agressiebeheersing zou veel beter zijn, maar ja, dan zal hij wel geen goede voetballer meer zijn, zeker. (Ooit heeft een Franse sterspeler met een karatetrap naar een supporter een filmcarrière opgebouwd, weet je nog?)

    • door Ina Roelants op woensdag 30 september 2015

      - Het gaat niet om 'autoriteit', maar om gemeenschapsgevoel; het gaat erover om op een behoorlijke manier met elkaar om te kunnen gaan, elkaars functie te respecteren, ook al heb je persoonlijk een andere mening. - - Beheersing is slecht voor de gezondheid, want dat wil zeggen dat je dingen wegmoffelt... dat zet zich ergens diep vast en is vernietigend (voor jezelf of voor een ander als die het 'triggert': in casu!) - Tenslotte: opvoeding, daar draait het om: maak tijd voor je kinderen; genoeg tijd en ruimte om vanaf het begin de juiste waarden en een goed gemeenschapsgevoel bij te brengen?

  • door cindyke op maandag 19 december 2016

    Mijn zoon van 9 jaar is ook geschorst in hechtel wegens dat hij gedragsproblemen heeft vind dit niet kunnen iedereen moet de kans krijgen om zijn hobby uit te oefenen de trainer jeroen v heeft het bestuur voor de keuze gezet ofwel hij ofwel mijn zoon vind dat chantage kan echt niet grtjs cindy

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties