Een nieuwssite die

reclamevrij
onafhankelijk
kritisch
en gratis is?

Dat kan!

Maar enkel dankzij jouw steun

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Interview

Vechten voor sociale rechten: 'De Pluim 2010' voor Omer Mommaerts

Omer Mommaerts is de winnaar geworden van 'De Pluim 2010'. 'De Pluim' is een jaarlijks initiatief van TV-Brussel en de Koning Boudewijnstichting. Het doel: de promotie van vrijwilligersinzet in de hoofdstad. In deze zevende editie was de eer dus voor Omer Mommaerts, voorzitter van de vzw De Buurtwinkel in de Anneessenswijk. Ideaal moment voor een gesprek met hem. Over leven en werk.
woensdag 29 december 2010

"Ik ben geboren in 1932 'op ’t Kassei', een volkswijk in Vilvoorde, en kom uit een bakkersgezin. Aan het Sint-Thomasinstituut in Brussel heb ik mijn diploma regentaat Germaanse talen behaald. Ik ben ook enkele jaren leraar Nederlands geweest in Don Bosco in Woluwe."

"Wat echter, zoals voor zovele anderen, een beslissende stempel heeft gedrukt op mijn leven, en op dat van mijn vrouw, is de KAJ levensschool." (nvdr: KAJ: Katholieke Arbeidersjeugd, de sociale jeugdbeweging opgericht door kardinaal Jozef Cardijn)

Zien, oordelen en handelen

"’t Kassei was een volkse buurt. Ik was al de twintig gepasseerd toen men mij vroeg om leider te worden van de KAJ. Ik heb wel mogen studeren, maar zag dat mijn vrienden vanaf hun veertiende aan ’t werk moesten. Met de jonge arbeiders van de KAJ van Vilvoorde vormden wij een militantengroep. Daar heb ik vooral veel kunnen luisteren naar wat zij meemaakten op hun werk. Ik werd geconfronteerd met hun problemen: hoe moeilijk het was om vast werk te vinden, hoe ze werden uitgebuit. Zonder ooit van Marx te hebben gehoord, leerde ik via hen de wereld van kapitalistische uitbuiting kennen."

"Zonder ooit van Marx te hebben gehoord, leerde ik via hen de wereld van kapitalistische uitbuiting kennen"

"Ik leerde er ook de typische methode van Jozef Cardijn: zien-oordelen-handelen. Samen juist 'zien' wat in het feitelijke leven gebeurt, daarover een mening, een 'oordeel' vormen, en dan besluiten er wat aan te doen, te 'handelen'. En dan die (al dan niet gelukte) handeling opnieuw bespreken. En steeds weer. Zo leerden wij samen de achtergrond van het arbeidersprobleem concreter te begrijpen. En proberen te veranderen, onder meer door actief te worden in de vakbond."

Grenzen verleggen

"Ondertussen was ik ook beginnen werken in de toenmalige KAJ-centrale aan de Poincarélaan in de buurt van het Zuidstation. Ik was gevraagd in te staan voor de 'kostgangers', een 100-tal logés, jonge arbeiders, die tijdens de werkdagen in de centrale verbleven en tijdens de weekends naar huis gingen. Eind jaren zestig werd het gebouw verkocht aan de Christelijke Mutualiteit. Ik werd mee 'verkocht', en begon in het ziekenfonds te werken als loketbediende."

"Toen werd ik gevraagd om op de lijst van de sociale verkiezingen voor de vakbond te staan. Met mijn inzet in de vakbond brak ook een nieuw engagement aan. Vroeger was mij altijd gezegd: ‘de socialisten die zijn niet te vertrouwen, ze zijn tegen ons'. Ik ontdekte in gesprekken met ABVV-délégués dat dat niet waar was. Wij hadden dezelfde problemen."

"Dat kritisch en zoekend grenzen verleggen, is in mijn leven altijd een constante gebleven. Bijvoorbeeld in mijn zoeken hoe christen zijn en socialisme met elkaar kan worden verbonden. Ik leerde via de bevrijdingstheologie en Christenen voor het Socialisme hoe marxisme voor mij paste in het 'zien' van Cardijn."

"Of ook nog in het zoeken naar een politiek engagement als vakbondsmilitant. Voor mij was het duidelijk dat de Christelijke Arbeidersbeweging uit de toenmalige CVP weg moest, indien ze haar opdracht wou realiseren. Een eerste stap daartoe was voor ons - wij waren soms met meer dan 100 militanten op vergaderingen van de 'werkgroep congresbesluiten' - de oprichting van een eigen Christelijke Arbeiderspartij."

"Voor mij was het duidelijk dat de Christelijke Arbeidersbeweging uit de toenmalige CVP weg moest, indien ze haar opdracht wou realiseren"

"Natuurlijk heeft het ACW dat nooit toegestaan. Ik werkte toen bij de KWB als vrijgestelde en heb een brief moeten ondertekenen dat ik niet meer in het openbaar zou spreken over politiek, omdat ik anders mijn job zou kwijtspelen. Een andere kopman, Paul Pataer, is om dezelfde reden ontslagen als LBC-propagandist."

De globalisering

"Een andere, steeds wijzigende, grens is de internationale solidariteit. In Ganshoren waren mijn vrouw en ik al actief in het 11.11.11-comité en ACW-Wereldsolidariteit. Door reizen naar Zaïre (1989), Guatemala (1993), Cuba (2000) en Palestina (2006) werden mijn nationale grenzen steeds verder opengegooid."

"Ik heb ook altijd geprobeerd als militant de vakbond in deze internationale strijd te betrekken. Bijvoorbeeld via de nationale of internationale fora. Wij hebben sinds jaren in Brussel een Werkgroep Internationale Solidariteit. Er werd ook actie gevoerd tegen de oorlog in Irak, en tegen de bezetting van Palestina door Israël."

"Ook de solidariteit met de mensen-zonder-papieren is er een belangrijk item (nvdr: sinds een paar jaar is in ACV-Brussel Anna Rodriguez werkzaam voor de sans papiers). In Vorst, in Kuregem, in de Begijnhofkerk waren wij solidair met de kerkbezetters. In 1995 hebben wij anderhalf jaar Carlos, een uitgeprocedeerde asielzoeker, bij ons thuis opgenomen. Ondanks een onwillige OCMW-voorzitter woont hij nu met zijn Belgische vrouw en hun twee kinderen als volwaardige burgers in ons land."

"Natuurlijk speelt onze woonplaats Brussel in dat alles een grote rol: de grootstad als multiculturele smeltkroes. Toen Maria en ik trouwden in 1962 hebben wij vanuit ons sociaal engagement gekozen om in Brussel te gaan wonen. Tot 1966 in Molenbeek, daarna tot 1997 in een sociale woning in Ganshoren, en nu de kinderen het huis uit zijn in een kleiner, sociaal appartement in de Anneessenswijk."

"Natuurlijk speelt onze woonplaats Brussel in dat alles een grote rol: de grootstad als multiculturele smeltkroes"

Vzw De Buurtwinkel

"Die Anneessenswijk telt pakweg 10.000 inwoners", vertelt Omer Mommaerts verder, "en is gelegen in de Brusselse Vijfhoek, tussen de Beurs en het Zuidstation. Na de eerste migranten, de Vlamingen, zijn er verschillende migrantengolven gevolgd: de Italianen, de Marokkanen, de Zuid-Amerikanen, de Oost-Europeanen, de Afrikanen … Het is een achtergestelde wijk met vooral huurwoningen, enkele kleine zelfstandigen. Een passantenwijk ook, een vijfde verblijft er enkel 'en passant'."

"Via 'Brussel Gekleurd' (nvdr: een tweetalige vzw die zowel allochtone als Vlaamse en Franstalige verenigingen groepeert en in Brussel activiteiten organiseert om culturen te laten samenwerken) ben ik dan ook voor 'De Buurtwinkel' gevraagd."

"Dit buurthuis is gevestigd op het Anneessensplein 13, en sinds 2007 eigendom van de vzw. Op de benedenverdieping is er een keuken, een onthaal- en vergaderruimte. Op de eerste verdieping zit het secretariaat, en de tweede verdieping wordt verhuurd aan 'Chez nous' (nvdr: een tehuis voor daklozen)."

"Je moet het initiatief breed zien. Het is dus helemaal geen verkooppunt of goederenwinkel. Wel een wijkhuis met een waaier aan activiteiten en opdrachten: twee of drie dagen per week contact-, advies- en infopunt, organisatie van allerlei activiteiten (kookmiddagen, uitstapjes, feestjes, deelname aan manifestaties, kinderactiviteiten op het Fontenasplein, …), aandacht voor huisvesting, veiligheid, netheid, sociale leefbaarheid."

"Je moet het initiatief breed zien. Het is dus helemaal geen verkooppunt of goederenwinkel"

"De vzw biedt werk aan vijf opbouwwerkers. Er is een Raad van Bestuur, een bewonerscomité, en allerlei ad hoc-werkgroepen. Omdat wij een tweetalig initiatief zijn, worden wij door heel wat instanties bij voorkeur gevraagd: de politie, de scholen van de buurt, het stadsbestuur van Brussel, …"

"Een hele bedoening dus, en daarom kwam de geldprijs van 2.000 euro, verbonden aan 'De Pluim' goed van pas. Subsidies zijn er immers niet op overschot, ook omdat wij alleen door de Nederlandstalige instanties (nvdr: VGC, Vlaamse Gemeenschapscommissie, en de Vlaamse gemeenschap) worden gesubsidieerd."

In de breedte

"Eigenlijk wordt 'De Pluim' meestal toegekend aan mensen die zich focussen op één bepaald terrein", besluit Mommaerts. "Dat is bij mij niet het geval. Ik heb altijd gewerkt vanuit de basis, het concrete leven, en hoe dat te verbeteren, meer rechtvaardig te maken. Ik houd ook niet vast aan de ene, ware leer. En er zijn veel waardevolle zaken om zich voor in te zetten: de aarde en de natuur, solidariteit en gelijkheid, zorg en warmte."

"Ik houd ook niet vast aan de ene, ware leer. En er zijn veel waardevolle zaken om zich voor in te zetten"

"Eigenlijk ben ik een vrijwilliger die in de breedte werkt. Veelzijdig, en dwarsverbindingen makend. Tussen buurt, vakbond, stad, verenigingen, individuen. En misschien ook wat een dwarsligger …"

Info: De Buurtwinkel vzw, 02 512 69 85, vzw.buurtwinkel@belgacom.net

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

19 reacties

  • door jef vermaere op woensdag 29 december 2010

    oprechte gelukwensen bij deze meer dan verdiende onderscheiding voor zoveel jaren volgehouden inzet en enthousiasme.

  • door Willy VERBEEK op woensdag 29 december 2010

    Schitterend Omer je bent een man naar mijn hart. Als ACW-ACV-KWB-er deel ik je visie

  • door Sylvain Maes op woensdag 29 december 2010

    Proficiat Omer, Je bent nog steeds dezelfde geengageerde mens Omer als in 1963-64 toen we met de kostgangers van het 4de verdiep en soms met mijnheer Uylebroeck in Vilvoorde gingen zwemmen.

  • door Ferre Wyckmans op donderdag 30 december 2010

    Omer,

    een pluim lijkt me wat licht uitgevallen. Met dit koude weer en in verhouding tot de verdiensten lijkt me een hele verbos op zijn plaats.

    ferre

    • door Tino Delabie op donderdag 30 december 2010

      Omer, Proficiat!

  • door johnny Van Doren. op donderdag 30 december 2010

    Omer, jaren geleden als jonge propagandist binnen het ACW kan ik mij?Paul Pater en uzelf goed herinneren.En Paul van Hooren,hoofdafgevaardigde bij het toen "Grootse Agfa-Gevaert".Zels "Willy Peirens en de heel jonge Luc Cortebeeck was toen de gedachte genegen dat het ACW zich sterker moest profileren tegen de toen ouwbollige CVP.Jef houthuys'een monument op dat ogenblik zag dat niet zitten.Lucien Stragier;LBC-NVK ,hebben toen terecht een einde gemaakt aan de arbeidsovereenkomst met Pol Pataer.Hij had een geheime agenda met "Van Miert" en de belofte om senator te worden bij de SP.Wat gebeurde. Als hij maar genoeg losweekte bij het ACW. In Oostmalle waren wij allemaal aanwezig.Wij hebben democratisch beslist dat dit niet kon.Wel het ACW sterker profileren. Pol is ondanks de keuze van zijn basis met Karel Van Miert op stap gegaan.Vele jonge kaders binnen de beweging hebben zich toen bedrogen gevoeld.Maar om goed te eindigen,uw engegement is altijd warm en menselijk geweest. Allerbeste wensen voor de volgende jaren. Johnny Van Doren.

  • door Dominique Willaert op donderdag 30 december 2010

    Een inspirerende man, die ons leert hoe sociaal engagement ook religieus kan en mag geïnspireerd zijn en als oproep kan fungeren om alle linkse mensen, hoe divers ze ook georiënteerd zijn qua achtergrond, uit te nodigen om zich met elkaar te verenigen en op die manier onze krachten te versterken in de strijd tegen elke vorm van onrecht! De christelijke arbeidersbeweging mag fier zijn op iemand als Omer!

  • door Renato Cipriani op donderdag 30 december 2010

    Een welverdiende pluim ! Proficiat !

  • door Rob Adriaensen op donderdag 30 december 2010

    Geweldig Omer! Als er iemand een pluim verdient ben jij het wel!

  • door Annie Van Eycken op donderdag 30 december 2010

    Geweldig Omer - oud kajotter -, het zit 'm in het bloed. Dit is zeker ook mede door je vrouw. We zijn fier op je!

  • door Annemie de winter op donderdag 30 december 2010

    Omer van harte proficiat,er is niemand die dit meer verdiend dan jij,jammer dat ik niet meer in het groot eiland werk, toen zag ik je vaak op stap, altijd in een goed humeur, en bezig met de mensen uit de buurt.Ik wens je nog een lang en gelukkig leven

  • door Marijke en Jan op vrijdag 31 december 2010

    Beste Omer en Maria, "Als liefde zoveel jaar kan duren, dan moet het echt wel liefde zijn". Deze zin uit een lied van Herman Van Veen klinkt spontaan door mijn hoofd als ik jouw verhaal lees. Jullie liefde is te groot voor maar twee mensen. Wie heeft daar allemaal niet mogen in delen? Zoveel kwetsbare mensen die hun rug hebben gerecht, mede dank zij jullie onvoorwaardelijke vriendschap en solidariteit. Wij sluiten ons daarom volmondig aan bij de pluim! En, zoals het voor een echte Brusselaar past, sluiten we tweetalig af, met een versregel van Jacques Prévert, dat hij ongetwijfeld heeft geschreven met jullie in gedachte: "Heureux comme la truite remontant le torrent, heureux le coeur du monde...", "Gelukkig de forel die zwemt tegen de stroom, gelukkig wereldhart...".

    Marijke en Jan

  • door Anne Dhooghe op vrijdag 31 december 2010

    Een pluim voor die pluim, Beste Omer en Maria, Een ongelooflijk dikke proficiat met het verhaal van je leven en de terechte pluim die daarvoor kreeg. Wij zijn goed geplaatst om je grote verdienste voor de christelijke arbeidersbeweging te kennen en te waarderen. Wij hebben jaren samengewerkt in de werkgroep congresbesluiten en in Beweging. Spijtig dat Johnny, die dan toch een vriend van ons is, onwaarheden over Paul Pataer op papier zet. Anne Dhooghe en Paul Vanhooren

  • door manuel op vrijdag 31 december 2010

    he omer je verdient het voor je inzet voor heel Bussel

    je aandacht voor gelijkheheid en leefbaarheid

    nog een goede samenwerking van uit bij ons chez nous

  • door Jozef Mampuys op zaterdag 1 januari 2011

    Op deze eerste dag van het nieuwe jaar lees ik over die Pluim die jij en Maria samen hebben verdiend. Meer dan verdiend zou ik zeggen. En ik ben heel blij dat ik het voorrecht heb om nu al vele tientallen jaren met jullie samen te mogen optrekken binnen de christelijke arbeidersbeweging vanuit onze christelijke én socialistische inspiratie. Is het een toeval Omer dat er uitgerekend nu een mooi interview met jou te lezen is in {KENTERINGen]digit, het tijdschrift van de kritische christelijke basisbeweging? http://www.kenteringen.be/phocadownload/november2010.pdf

    Omer en Maria, ik wens jullie nog vele jaren van geluk én engagement!

    Jozef

  • door Hugo Van Dienderen op zaterdag 1 januari 2011

    Een welverdiende pluim ! Proficiat !

  • door Dirk Ameel op zondag 2 januari 2011

    Omer, zoals zovelen je kennen, kijk ik telkens weer op naar je nooit aflatend engagement voor de meest diverse zaken. Ik wist altijd dat 'den Omer' op díe vergadering of díe manifestatie of díe betoging of dát feest er zou zijn. Zelfs de Braziliaanse Landlozen (MST-beweging) kennen hem, naast zoveel andere strijdorganisaties in het Zuiden. Omer, bedankt voor dit alles en vooral voor je doorzetting en eeuwige ruggesteun aan ons. Dirk

    • door Jef Mariën op maandag 3 januari 2011

      Omer, bedankt voor je jarenlange tomeloze inzet op heel veel terreinen. Ik heb je leren waarderen bij 'Christenen voor het Socialisme' maar ben je vooral dankbaar voor je ononderbroken inzet om van de christelijke arbeidersbeweging een strijdbare en politiek zelfstandige beweging te maken. Je naam blijft onlosmakelijk verbonden met de Werkgroep Congresbesluiten, KAP, W-KAP en 'Beweging'. Met Beweging hopen we nog lang met jou samen naar dat perspectief te kunnen toewerken. Jef Mariën

  • door Hermans Jef op maandag 5 november 2012

    Dag Lucien, een beetje lang geleden heb ik je gekend als LBC alg. secretaris. Voor mij was je het favoriete type. Vooral om je toch voornaam deel in realiteitszin. Lang was ik in de algemene raad, als vertegenwoordiging uit de metaal sector, vervanger van de Jaak van den Bell.

    Ik vraag mij af of we als vakbond wel goed bezig zijn. Op deze manier is er geen toekomst voor de tewerkstelling en kleine man in het bijzonder.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties