Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu
Opinie

"Neoliberalisme is een fascisme"

Manuela Cadelli, voorzitter van de Franstalige organisatie Association Syndicale des Magistrats, noemt het neoliberalisme een vorm van fascisme. Deze ideologie vervormt de taal om haar doelstellingen te verwezenlijken en staat uitsluitend ten dienste van een 'kaste boven de rest', die haar eisen tot 'bezuiniging' aan iedereen oplegt, behalve aan zichzelf.
maandag 7 maart 2016

De tijd van de retorische voorzichtigheid is voorbij. Het is nu beter om de dingen bij hun echte naam te noemen om een gepaste gezamenlijke democratische reactie mogelijk te maken, zeker in de openbare diensten.

Het liberalisme is een van de politiek-economische doctrines ontstaan uit de Verlichting. Die had tot doel de Staat de nodige afstandelijkheid op te leggen om de burgerlijke vrijheden en de democratische emancipatie van de burgers mogelijk te maken.

Het liberalisme is de motor geweest van de opkomst en de ontwikkeling van de westerse democratieën.

Neoliberalisme daarentegen is een visie op een soort totalitaire economie die elk gebied van onze samenleving en elke periode in ons tijdperk raakt. Het is een vorm van extremisme.

Neoliberalisme en de totale onderwerping

Fascisme wordt gedefinieerd als de onderwerping van alle onderdelen van de staat aan een totalitaire en nihilistische ideologie.

Ik vind dat het neoliberalisme een vorm van fascisme is, omdat dit economisch model niet enkel democratische regeringen onderwerpt, maar ook elk onderdeel van ons denken. De staat is nu ten dienste gesteld van de economie en de financiële instellingen, die haar onderwerpen en bevelen, waardoor ze zelfs het algemeen welzijn verdringen.

De door de financiële instellingen geëiste overheidsbezuinigingen zijn uitgegroeid tot superieure waarden die de politiek vervangen. Besparen verhindert voortaan het nastreven van elk ander openbaar nut. Het neoliberale principe van de budgettaire orthodoxie gaat zelfs zover dat ze doet alsof het in de grondwet van de staten staat. Zo wordt het begrip openbare dienst belachelijk gemaakt.

Het nihilisme dat daaruit voortkomt heeft mogelijk gemaakt om het universele denken en de meest voor de hand liggende humanistische waarden aan de kant te zetten: dat zijn solidariteit, broederschap, respect en integratie van iedereen in alle verscheidenheid.

Zelfs de klassieke economische theorie wordt er door verworpen: werk maakte vroeger een onderdeel uit van de vraag en de arbeiders werden in die context gerespecteerd. De internationale financiële wereld heeft van werk een eenvoudige variabele gemaakt, onderhevig aan 'aanpassingen'.

Vervorming van de taal

Elk totalitarisme is vooral een perversie van de taal.  Zoals in de roman 1984 van George Orwell heeft het neoliberalisme zijn eigen Newspeak en communicatie- elementen die de werkelijkheid vervormen. Zo vloeit elke budgettaire bezuiniging voort uit de 'modernisering' van de betrokken sectoren. De armsten onder ons krijgen geen terugbetaling meer voor bepaalde gezondheidszorgen, ze gaan niet meer naar de tandarts? Het is een teken dat de 'modernisering' van de sociale zekerheid op gang is gebracht.

Abstractie domineert in het openbare woordgebruik om menselijke gevolgen uit te gommen. Als het over migranten gaat, is het 'onontbeerlijk' dat hun opvang geen 'trend' creëert die niet zou kunnen worden opgevangen door onze financiële middelen. Op dezelfde manier krijgen sommige mensen het etiket 'hulpbehoevend' omdat ze moeten leven van nationale solidariteit.

Evaluatiecultuur

Dit sociaal darwinisme domineert en legt iedereen de striktste prestatie-eisen op: verzwakken is vergaan. Onze culturele fundamenten zijn omgegooid: elk menselijk basisprincipe wordt gediskwalificeerd of gediscrediteerd omdat het neoliberalisme een monopolie claimt op het rationalisme en het realisme. Margaret Thatcher gaf het al aan in 1985 : “There is no alternative”. Al de rest is maar 'utopie', 'waanzin' en 'regressie'. De voordelen van het debat en conflictsituaties worden gediscrediteerd aangezien in deze visie de geschiedenis enkel bepaald wordt door 'noodzaak'.

Deze subcultuur houdt in zichzelf een existentiële bedreiging: de afwezigheid van prestatie veroordeelt tot verdwijning. Terzelfdertijd wordt iedereen beschuldigd van 'inefficiëntie' en verplicht tot 'rechtvaardiging' voor alles. Het maatschappelijk vertrouwen wordt ze gebroken.

'Evaluatie' zwaait de scepter en met haar de bureaucratie. Die legt een definitie en een overvloed van objecten en indicatoren op waarnaar men zich moet 'conformeren'. Creativiteit en kritische geest' worden verstikt door 'beheer'. En iedereen moet berouw tonen over zijn 'verspilgedrag' en de 'inertie' waaraan hij zich schuldig maakt.

Justitie wordt verwaarloosd

Deze neoliberale ideologie leidt tot een geheel van normen die de strijd aangaat met de wetten van het parlement. De democratische kracht van het recht wordt zo ondergraven. Recht en de juridische procedures, die de concretisering van vrijheden en emancipatie vertegenwoordigen en het verhinderen van misbruiken oplegt, zijn voor deze ideologie 'obstakels' geworden.

Op dezelfde manier moet ook het overheidsdepartement justitie, dat toch verondersteld wordt in te gaan tegen elke vorm van overheersing, onderworpen worden aan deze ideologie. De Belgische justitie krijgt daarom te weinig financiële middelen om haat taken te vervullen.

In 2015 was de Belgische justitie de laatste in de Europese ranglijst van alle staten tussen de Atlantische Oceaan en de Oeral. Op twee jaar tijd is de regering erin geslaagd om haar onafhankelijkheid te ontnemen die zij had gekregen van de Grondwet. Die onafhankelijkheid had justitie in het belang van de burger zodat zij het tegengewicht kon zijn die van haar verwacht wordt. Het neolineraal project is overduidelijk: er mag geen recht meer bestaan in België.

Een kaste boven de rest

De dominante neoliberale klasse past op zichzelf niet hetzelfde recept toe dat ze oplegt aan gewone burgers, omdat voor haar een 'goed georganiseerde bezuiniging' altijd een zaak van de 'anderen' is. Frans econoom Thomas Piketty heeft het perfect verwoord in zijn boek Kapitalisme in de eenentwintigste eeuw, zijn studie over ongelijkheid en kapitalisme (zie Thomas Piketty: de recensie).

Ondanks de crisis van 2008 en de roep voor meer ethiek die eruit volgde, is er niets gedaan om de financiële wereld aan te pakken en te onderwerpen aan de eisen van de maatschappij.

Wie heeft er voor die crisis opgedraaid? De gewone mensen, u en ik. 

(legalworld.be)

Manuela Cadelli is voorzitter van de Association syndicale des magistrats, een Franstalige vereniging "die de burger wil betrekken bij de openbare dienstverlening van het gerecht, de democratische functionering van justitie wil verzekeren, de onafhankelijkheid van rechters wil garanderen en banden met de bevolking wil creëren om het vertrouwen in het gerecht te herstellen". De opinie Le néolibéralisme est un fascisme verscheen op 3 maart 2016 in de krant Le Soir en werd vertaald door Maite Lerate.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

8 reacties

    • door jan met het petje op maandag 7 maart 2016

      Belgische staatsschuld 409329532781 Euro Budgettaire orthodoxie zei U?

    • door spacemonkey op dinsdag 8 maart 2016

      Alsof we dat allemaal nog niet wisten. ? Maar kijk niets komt zomaar van nergens te voorschijn en het gaat hem erom the leads (de aan de basis liggende) oorzaken, patronen en structuren te onderkennen.

      Wel het Neoliberalisme is een hyper gefocusseerde splijtzwam v/h Liberalisme (waar ook de IK entiteit) voorop staat. Persoonlijke vrijheden, ontwikkelingen, ambities allemaal niets mis mee zolang er een democratisch of ethisch moreel kader of controle functie aanwezig is om de persoonlijke zelf verheerlijking binnen de perken te houden.

      Wel in het Neoliberalisme is die er niet of veel te weinig en inderdaad dat maakt het Fascistisch. Waarom er weinig aan te doen zal zijn is verder pure logica. Het heeft de wind in de zeilen om de volgende redenen.

      1- Overbevolking maakt overleven en alles daar omheen veel moeilijker, individueler ipv collectief (buiten bedreigingen als klimaat ) maar kijk hoe weinig daar van wakker gelegen wordt.

      2- De nieuwe technologieën creëren de illusie dat ieder voor zich de ongelimiteerde god is in zijn virtuele universum (de koning te rijk ) en niemand nodig.

      3- De Neoliberale moderators hebben dit heel goed door en spelen daarmee enkel in hun voordeel uiteraard. Minder overheid, minder controle ?? bekijk dan maar eens de USA een controle maatschappij bij uitstek ? NSA*FBI*PENTAGON*SWAT*CIA etc etc.

      Banken – Multinationals -regeringen …allen hebben er baat bij de illusies te creëren dat individuen vrij zijn. De bun out, depressies, en zelfmoorden veelal in de meest hoogstaande samenlevingen bewijzen hoe sluipend en giftig Neoliberalisme wel is. Geen nood ehter met een nog steeds stijgende wereld bevolking is de continuiteit verzekerd. Arme , domme mensapen die verzuipen in eigen kweek.

    • door Ter Zijde op dinsdag 8 maart 2016

      Beste Antond,

      Uw standpunt gaat ervan uit dat onze democratie perfect werkt. Ze houdt er geen rekening mee: (1) dat er een draaideur bestaat tussen de politiek en het bedrijfsleven (in de vorm van lobbywerk, nepotisme, corruptie, ...); (2) dat in elke grote partij slechts enkele mensen van de partijtop beslissen hoe de parlementsleden moeten stemmen; (3) dat de media overwegend de gevestigde macht steunen; (4) je enkel een invloedrijk politicus kan worden als je al tot de politieke klasse behoort of daar zeer goede vrienden kan maken. Wanneer is de laatste keer dat een nieuwe partij, die niet afscheurde van of voortkwam uit een oudere partij, in Vlaanderen groot is geworden?

      Hiermee is niet gezegd dat er totaal geen democratie bestaat in ons land, wel dat deze erg beperkt is. In een democratischer land zouden erg populaire standpunten (zoals meer bomen, een vermogensbelasting, géén BAM-tracé ...) vertaling vinden in het programma én als puntje bij paaltje komt het eventuele beleid van minstens één grote partij.

      • door antond op zaterdag 28 mei 2016

        Kies dan een partij waarvan de politici dat volgens u niet doen, of richt er zelf een op. Al deze dingen mogen. Wat niet mag en kan is het beleid vanuit de straat, in plaats van uit het stemhokje, bepalen.

        Misschien is het zo dat alle bezwaren die u hebt tegen het bestaande bestel, niet worden gedeeld door veel andere kiezers. Zo lijkt het wel te zijn, gezien het stemgedrag van de meerderheid.

        Ik kan geen goede reden bedenken waarom de regering zou moeten doen wat de vakbond, of een linkse minderheid, wil. In plaats van hun eigen mandaat, dat zij van de kiezer hebben gekregen, in te vullen.

        Mijn mening is dat de overheid, die tenslotte is gekozen, niet moet wijken voor wie op straat om het hardst schreeuwt. De vakbondsbestuurders moeten niet doen alsof zij, en niet onze parlementsleden, door het hele volk zijn gekozen.

        Nu kunt u wel zeggen dat bijvoorbeeld 85% voor een vermogensbelasting is, maar dat betekent niet dat 85% achter de PVDA voorstellen staat. U probeert daarmee losse onderwerpen te decontextualiseren. Als de meerderheid van de bevolking tegenstander is van het beleid als geheel, zal dat toch ongetwijfeld in de verkiezingen tot uiting komen..!

  • door Roland Horvath op maandag 7 maart 2016

    Neoliberalisme, fascisme, 19e eeuws kapitalisme en corpocratie zijn synoniemen. De kern van de 4 is de corpocratie, het regeren van de Grote Multinationale Ondernemingen GMO ten koste van mens, milieu, maatschappij, KMO en overheden.

    Fascisme komt uit het Italië van de jaren 1920 -40 van de Fasci Italiani di Combattimento, de zwarthemden beweging van Mussolini. Het meest kenmerkende daarvan is het corporatisme: Het samenwerken van overheid, werkgevers en werknemers om de klassenstrijd te vermijden, wat resulteert in corpocratie, de GMO regeren. Fascisme kan omschreven worden als de combinatie van een zevental termen: Rechts, nationalistisch, corpocratisch, anti democratisch, anti sociaal, anti collectief en anti liberaal. Neoliberalisme heeft ook die 7 kenmerken.

    Neoliberaal/ fascistisch/ corpocratisch zijn het EU bestuur, de NL regering Rutte2, Michel1 en Bourgeois1. In een democratie is de macht verdeeld niet alleen over de trias politica, ook middenveldorganisaties als vakbonden en werkgeversorganisaties spelen een rol. Dat past niet in het totalitaire anti democratische beeld dat N-VA voor ogen heeft. Alleen de Leider heeft zeggenschap. De macht van al de anderen wordt ingeperkt of vernietigd.

    In tegenstelling tot fascisme kenmerkt nazisme zich door racisme, demoniseren van minderheden en wij -zij denken. Het discours en het beleid van N-VA gaan in die richting en ze zijn dus een combinatie van fascisme en nazisme.

    Nota bene: 1/ De term nazisme is voor velen onduidelijk want er worden meerdere zaken mee geassocieerd zoals WO II en de holocaust. 2/ In het begin van zijn bestuur heeft het nazi regime in de jaren 1930 in Duitsland positieve sociale maatregels genomen. De NSDAP was oorspronkelijk de Deutsche Arbeiterpartei.

  • door coenvanderlinden op dinsdag 8 maart 2016

    Het anno 2016 vaak geroemde 'neo-liberalisme' is eigenlijk een (extreme) vorm van 'neo-kapitalisme' geworden in daad en betekenis, nochtans wordt dat tweede woord nog niet veel gebruikt. Waarom 'neo-kapitalisme'? Omdat tegelijkertijd privatisering, deregulering, valse vormen van vrije markten, globalisering en belastingontwijking, race-to-the-bottom, verzwakking van 'een onpartijdige en sterke Staat/Overheid' geleid hebben tot het vrijwel volledig ontbreken van 'level-playing-field' in economische markten tussen grootkapitaal/multinationals enerzijds en het MKB en kleine zelfstandigen (zzp'ers) anderzijds. Tevens overal afbreuk van sociale beschermende ondersteunende systemen. De financieel-economisch sterksten (de top 1%-10%) dragen feitelijk al ruim 30 jaren niet meer de zwaarste lasten. Er gelden al 30 jaren anderen regels voor verdienmodellen waar de Overheid niet goed op acteert en dus niet goed corrigeert. De gulden middenweg tussen een nationale sociale planeconomie en een mondiale kapitalistische 'vrije' markteconomie wordt door het 'neo-liberalisme' tegenwoordig niet meer bemiddeld, maar volledig naar de kapitalistische 'vrije' markteconomie doorgeslagen. Desondanks kunnen grote banken niet failliet, waardoor risico en verantwoordelijkheid losgekoppeld zijn. 'Vermogen' verdient wel rendement, maar 'Arbeid' draagt het risico. Tevens ontbreekt het (voor de kiezers/de bevolking) op diverse sociaal-financieel maatschappelijke gebieden volledig aan transparantie. De lobby van het grootkapitaal/multinationals beheert de politiek, de recht vormende instanties, de media, de belastingpolitiek, waardoor het ontstaan van 'level-playing-field' en transparantie vrijwel onmogelijk zijn. Enkel de kiezers en de politiek kunnen door eerlijke transparantie het tij keren.

  • door barth op donderdag 10 maart 2016

    Verbeter de wereld, begin bij jezelf. Zolang juristen worden opgeleid om te geloven dat de nulmeridiaan door hun eigenste gat loopt, zijn ze niet meer dan marionetten van de gevestigde orde.

  • door Kristof Vandenweghe op donderdag 17 maart 2016

    Ik zou graag weten, welke politici voldoen aan de definitie van "Neo-liberaal", want met zo'n definitie als hierboven geschets zal niemand aanvaarden voor zichzelf.

    Het gaat dus om het creëren van een scheldwoord, die zorgt dat de discussie over veel onderwerpen gesloten is. En dat is heel erg tegen onze democratie.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties