Stakingsrecht versus eenzijdig verzoekschrift en dwangsommen

Stakingsrecht versus eenzijdig verzoekschrift en dwangsommen

vrijdag 18 januari 2013 16:38

Ook deze week was het weer prijs. De directie van Ford diende een eenzijdig verzoekschrift in om een staking te breken. In hoeverre is dit wettelijk?

Bij stakingen gaat het om collectieve belangen, niet om een geschil over burgerlijke rechten. Rechtbanken zijn in ons juridisch systeem niet bevoegd om zich over belangenconflicten uit te spreken. Het stakingsrecht is een internationaal erkend recht (artikel 6.4 van het Europees Sociaal Handvest). Ook het opzetten van stakingspiketten wordt door het Hof van Cassatie als een legitiem middel beschouwd.

Werkgevers die naar de rechter stappen beroepen zich meestal op “feitelijkheden” en daden van geweld die hun eigendom zouden aantasten. Maar in de meeste gevallen is er geen sprake van geweld. Toch krijgt de werkgever wat hij vraagt, namelijk een algemeen bevelschrift tegenover “eenieder”, waardoor de rechter opnieuw zijn boekje te buiten gaat. Zo wordt het stakingsrecht volledig ondermijnd.

Recht van verdediging

De procedure op eenzijdig verzoekschrift schendt de rechten van verdediging. Enkel de werkgever wordt gehoord. De werknemers worden niet gehoord, omdat zogezegd niet geweten zou zijn wie zich aan het stakingspiket bevindt. Maar dat is een drogreden, want meestal hebben de actievoerders wel een woordvoerder die de pers en eventueel ook een rechtbank perfect te woord kan staan.

Dwangsommen 

Om een bevelschrift ook te kunnen afdwingen aan het piket wordt gedreigd met zware dwangsommen. Ze vormen het ultieme middel om stakingspiketten te breken. Maar het gebruik van dwangsommen om de uitvoering van arbeidsovereenkomsten te verplichten of om een einde te stellen aan collectieve acties is verboden.

Identificatie van stakers door de politie=illegaal

Een deurwaarder die aan het stakingspiket opduikt en het bevelschrift aan de individuele werknemers wil betekenen doet in de praktijk vaak beroep op de politie om de identiteit van de stakers te achterhalen. Dit is volstrekt onwettelijk. Een politieambtenaar die identiteitsgegevens aan de deurwaarder meedeelt, maakt zich schuldig aan schending van zijn beroepsgeheim en schending van het geheim karakter van het strafonderzoek.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!