Over pamperaars en opgejaagd wild
Wouter Bracquené

Over pamperaars en opgejaagd wild

maandag 17 december 2018 12:16

Wat betekent de aversie tegen wie het leed van daklozen in de stad enigszins tracht te lenigen anders dan een opstelling die vraagt dat daklozen in ons land voortdurend opgejaagd wild zouden zijn?  
Niet omdat men echt bloed wil. Wel omdat dit een makkelijk profiel geeft dat handig inspeelt op onzekerheden.

Asielzoekers moeten zich op de Conventie van Genève kunnen beroepen. De huidige toevloed uit Gaza vraagt een federaal initiatief over de toestand van de mensenrechten daar. Welk beleid schuilt er achter de inperking van de loketcapaciteit bij DVZ in Brussel. Hoeveel hoop kan je stellen in bilaterale samenwerking zonder te vervallen in samenwerking met bv. ambtenaren van een moorddadig regime van Soedan?

Voor de mondiale migratiestromen is er vooral internationale samenwerking nodig met verdragen die de wederzijdse plichten en rechten definiëren. Het toekomstig VN-migratiepact van New York  is een te vrijblijvende start die het actieterrein van het bestaande Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens moet verruimen. Als men natuurlijk al problemen heeft met dit EVRM ?

Een streng maar rechtvaardig beleid moet de gepaste opvolging voorzien voor wie de administratieve procedures heeft doorlopen. Internationale samenwerking moet ook de terugnameplicht opnemen. Waarom slaagt Duitsland er vandaag in procentueel 3 maal meer mensen terug naar het land van herkomst te begeleiden dan Theo Francken?

De transmigranten zijn op zoek naar werkmogelijkheden binnen de gedereguleerde arbeidsmarkt in Groot-Brittannië. Ook in ons land zijn vooral het aantal interimcontracten of opeenvolgende contracten van bepaalde duur in opmars. Blijft Johan Van Overtveldt de opiniërende pleitbezorger van de afschaffing van het minimumloon in ons land.
Ook wie zich vandaag in ons land profileert tegen de pamperaars, zou dus in feite beleidsmatig een dam moeten opwerpen tegen de afbraak van de arbeidsvoorwaarden en de stoemelinkse privatisering van onze Sociale Zekerheid.

De mondialisering en de economische reconversie naar duurzaamheid moet vooral de taart van de welvaart groter maken om die ook rechtvaardiger te kunnen verdelen. De repli sur soi is daarbij enkel een defensieve reactie met meer van dezelfde migratiestromen en desastreuze klimaatgrillen.

‘Optimism is a moral duty’ is een liberale progressieve gedachte. Maar ook een reactie tegen het conservatieve cynisme van alle tijden dat niet ophoudt te twijfelen aan de maakbaarheid van de wereld.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!