De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

KOERSWIJZIGING bij Bart De Wever na onze brief aan hem?

KOERSWIJZIGING bij Bart De Wever na onze brief aan hem?

vrijdag 15 januari 2016 17:48
Spread the love

Een Koerswijziging. Soms krijgt het woord een bijna sacrale betekenis. Zoals wanneer het gaat om een schip waarvan de komst of de koers beslist over leven of lijden voor veel mensen. Onze Belgische topartiest Hergé, kende de roerselen van de menselijke ziel als geen ander. Hij vat in zijn tekeningetjes perfect waar het in het leven in om gaat. Vrees, hoop, gloeiende sympathie, vriendschap, reizen, geldzucht, idealisme, liefde voor waarheid en rechtvaardigheid, persoonlijkheid, grootmoedigheid, hulpvaardigheid, whisky, hondjes, haat … In het verhaal “Cokes in voorraad” krijgen wij een scène te zien die ik graag kies om een beetje te duiden wat er afgelopen week gebeurde. De voorzitter van de Nieuw-Vlaamse Alliantie, de politieke partij die iedere observator boeit, Bart De Wever, besliste tot een Koerswijziging.

Hij lijkt weer aan te knopen bij wat zijn meest oorspronkelijke inspiratie en roeping als mens en politicus mag heten. De splitsing.  Meer vrijheid en onafhankelijkheid voor Vlaanderen.

Wie zijn wij dan om daar met misbaar op te reageren. Is het geen zegen in dit land te beschikken over een man met diepe wortels en visionair talent als hij? Een man met envergure als politicus, historicus, columnist en debater? Een man ook met een ongehoorde dominantie die tegelijk origineel, elegant, zelfverzekerd, rechtuit en doeltreffend mag heten.

Het treft mij dat sommige van onze grootste geesten hem lastig vallen. Zoals Luc Huyse, de gedreven, briljante socioloog bij wie ik zelf college heb gevolgd. In de eerste dagen van het jaar, wreef die de betrokken politicus onder de neus dat hij telkens na verloop van een vijftal jaren de belofte uitspreekt nog wat langer aan de macht te blijven, en daarna wellicht af te zwaaien. Hoe kinderlijk kan het gesprek tussen intellectuelen worden? Waarom zouden wij een man met zoveel leiderstalent en denkkracht zo dringend vragen, “Wanneer zijt ge nu weg?”

Met de ideologie van betrokken partijleider ben ik het helemaal niet altijd eens. ‘Versterving’ prediken, de mensen dwingen de riem aan te halen, dat is misschien toch gevaarlijk, bij ons, waar een groep gewone mensen dagelijks op hun tandvlees zitten in de overlevingsmodus van de stedelijke existentie. Armoede bestaat. De weg die Jezus is gegaan, (in de tijd van de  held van De Wever, keizer Augustus), bewijst dat in het rood van je eigen resources gaan om de arme mensen en de zieken bij te staan, bron van de glorie kan worden?

Vandaag echter heerst de Waan van de Dag.  Wij zijn allen “commentatoren” dankzij het internet; laten wij de mensen die ons leiding geven nog voldoende hun werk doen?

Waar is onze trots over de grootste leidersfiguren. Waar is ons besef dat er een wezenlijk verschil bestaan in het menselijke universum tussen gewone mensen en Grote Mensen. Tussen kapitein en matroos.

Herbekijk de film “Master and Commander”. Russel Crowe en Hollywood bieden daarmee een stuk tijdloze wijsheid aan. Ieder kind zal begrijpen dat een kapitein een ander soort wezen is dan de zeeman op het dek. Dat ons aller lot afhangt van het werkvolk is waar, Jacques Brepoels, maar veel meer nog van het genie van onze kapiteins. Van het genie, de intelligentie en de kalmte, van de persoonlijke openheid voor inspiratie. Ons lot hangt af, op reis door Tijd en Ruimte, van de geestkracht en leiderscapaciteit, van de verbeeldingskracht en het dieptezicht, de ervaring en expertise, de sluwheid van de kapitein

Het lot van de dichtbevolkte rijke wereld is onzeker. Wie de dierenwereld goed kent weet het: er bestaat een kans dat wij niet ontsnappen aan het lot van alle te groot geworden dierenpopulaties. Als de druk op zenuwen te groot wordt, dreigt de genocide. Sensory overload kan een killer worden. In zulke omstandigheden bijten sprinkhanen elkaar de kop af, na een fase van voortdurend stijgende activiteit en interactie.

De rekkelijkheid van onze innerlijke vrede, die mogelijk wordt door cultuur als rem en kanalisering voor dieperliggende biologische mechanismen lijkt toch  beperkt.

De nuchtere  houding van de seculiere humanist kan helpen dit soort basiskwaliteit van de condition humaine goed in te schatten.

Een laag burgerlijk fatsoen zal in de limiet geen beveiliging bieden. De echo van de genocide in Rwanda in 1994 moet als alarmgeluid functioneren. Wij mogen onze oren niet dichtstoppen voor zulk primordiaal signaal over leven en dood. De wereldbevolking, haar toename in vergelijking met de eindige ruimte en resources, dat is een kapitaal probleem. Daarin hebben professor Etienne Vermeersch en professor Jan Van der Veken, eminente filosofen gelijk in.

Jan-Hendrik Bakker beschrijft in zijn vorige zomer verschenen essay “In Stilte. Een filosofie van de afzondering” hoe de mens die zich omringt en buigt over toestellen, toch veel mist dat de bewoners van afgelegen streken een grote rijkdom geeft.

Onverschilligheid is geen werkelijke optie voor de mens. Wie daar tegen zondigt, versmacht zichzelf.

Mijn eerste persoonlijke postbericht aan De Wever stopte ik in de enveloppe op vrijdag 8 januari op de post.

Die laat de heer Bart De Wever wellicht oplichten zoals hij is, meer dan de  praat van de meeste commentatoren. Deze tekst werpt een licht op wat De Wever is, en op wat de man al gerealiseerd heeft voor deze gemeenschap. Geen wonder toch, dat de bestemmeling na lectuur besluit,

‘t Is waar, ik heb een Roeping. Vlaanderen onafhankelijk!!Waarom zou ik mij aan dat visioen niet in de eerste plaats wijden?Hoe ver ben ik eigenlijk al niet ervan weg gegaan? Voor wie of wat?

 

Creative Commons

take down
the paywall
steun ons nu!