Een niet gehandhaafd bankje in het arboretum van het Antwerpse Rivierenhof.
Opinie -

Bankjes promoten = bankjes soigneren, meneer De Wever

Deze voormiddag ging ik met mijn man en twee kindjes even een frisse neus halen. We wonen op wandelafstand van het Antwerpse Rivierenhof, dat rond 9 uur 's morgens best nog een rustige groene oase is, zeker het arboretum. Als magneten werden we naar de prachtige bloesems gezogen, wiens schoonheid behoorlijk bedreigd blijkt door zwerfvuil aan de bankjes die burgemeester Bart De Wever in een ondertussen offline gehaalde Facebook-campagne gezellig besloot te promoten in tijden van corona.

zondag 12 april 2020 22:02
Spread the love

 

De offline gehaalde campagne van N-VA.

Kwestie van gezond verstand

Het ding met vage richtlijnen is dat burgers het gezonde in hun verstand wel eens dreigen te verliezen wanneer ze de burgervader het ‘goede’ voorbeeld zien geven. Akkoord, De Wever zit niet met een pizzadoos op zijn schoot, een saf in zijn mond en een blik Cara in de hand, maar welke invulling krijgt het woord ‘uitrusten’? Is dat tien minuten gaan zitten na een wandeling? Of valt al anderhalvemeterend picknicken in de lentezon om eens te ontsnappen aan je vier muren ook onder die noemer?

Weinig of niets kan zwerfvuil verbloemen, zelfs niet het gebrek aan vuilbakken. Neem je rommel gewoon terug mee naar huis en sorteer het daar. Punt. Maar het feit dat vuilnis rond de niet gehandhaafde banken ligt op te hopen, kan een mens toch doen vermoeden dat ze in deze infectiezieke tijden ook niet met regelmaat gereinigd worden. Als winkelkarren en trappen in containerparken aan de lopende band ontsmet dienen te worden, geldt hetzelfde dan niet voor openbare zitbanken? Ik ben geen viroloog, maar met een schaarste in alcoholgel en slechts één publiek toilet in het hele park, lijkt handhygiëne toch niet meteen een evidentie.

Handhaven

Wat een politicus drijft tot dit soort beeldvorming, Joost mag het weten. Eerlijk gezegd ook verre van mijn grootste zorg op dit moment. De realiteit is wel dat het een impact heeft op hoe mensen kijken naar deze lockdown: lekker luchtig, met een Van Ranstige ernst of iets daar ergens tussen. Zootje ongeregeld.

Als een jonge mama met een auto-immuunziekte én de daarbij horende weerstandsonderdrukkende medicatie, ben ik toch vooral op mijn hoede. Ik moet wel, want officieel ben ik een risicopatiënt. Geeft me dat minder recht om tot rust te komen op een bankje? Moeten mankemensen dan maar binnen blijven, zodat zij die weinig of geen (?) gevaar lopen om op intensieve zorgen te belanden zorgeloos kunnen chillen? Mag ik verwachten dat bankjes die volgens de burgemeester himself niet streng afgeschermd moeten worden, wél beantwoorden aan de veiligheidsnormen voor de volksgezondheid?

Meer vragen dan antwoorden, maar die had ik je ook niet beloofd.

Iets om over na te denken.

 

Meer averechtse schrijfsels?

Hier zo!

Draag zorg voor elkaar.

Lynn

 

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!