Burgerjournalistiek, powered by DeWereldMorgen.be

De Averechtse
De Averechtse

Schrijft over:
Zingeving boven ziekte, (on)begrip, ouderschap, kwetsbaarheid, ...

Bio

Ontdek me op www.averechtse.be

Werkgebied

Schrijven, spreken, inspireren.

Wie reuma zegt, denkt vaak spontaan aan een stokoud, kromgebogen mannetje, versleten door tijd en arbeid. Die bestaan uiteraard, maar reuma - in haar meer dan tweehonderd vormen - treft ook jonge mensen en kleine kinderen. Geen twee reumapatiënten beleven een gelijkaardige diagnose bovendien op e...

Niemand kon de voorbije dagen ontsnappen aan de berichten rond baby Pia. Van een live optelklok voor het aantal gestuurde sms'jes tot analyses in populaire praatprogramma's: overal wordt stilgestaan bij de succesvolle inzamelactie. Aan sneltempo werd 1,9 miljoen euro bij elkaar gesprokkeld voor d...

Vorige week las ik het artikel Nieuw vak op school: emotionele intelligentie. De titel deed me bijna een vreugdedansje doen. Bijna, want in de intro bleek al snel dat deze broodnodige vorm van (zelf)inzicht enkel een zinvolle invulling mag krijgen als ze in functie staat van 'het maken in het lev...

Waarom is er zo weinig plaats voor langdurig (of levenslange) zieken in de werkwereld, in de media, in de politiek, in de populaire cultuur? Health privilege is geen fabel. Misschien hoogdringend tijd om je bewust te worden van al die vanzelfsprekendheden die wegvallen - of weggekaapt worden -  w...

Niet alleen in de begroting: ook in het werkbaar werkdebat zit een serieus gat

Afgelopen zondag zat ik op de rand van mijn zetel tijdens De zevende dag, nieuwsgierig naar de inhoud van het werkbaar werkdebat. Aan tafel: Peter Mertens (PVDA), Ignace Van Doorselaere (CEO Neuhaus), Elke Van Hoof (klinisch psychologe) en Vincent Van Quickenborne (Open Vld). Helaas bleef ik o...

Dirk de Wachter over (samen)leven in de lastigheid: “We kunnen allemaal iets betekenen voor elkaar”

Onze samenleving lijkt ervan overtuigd dat ziek en gelukkig zijn niet samengaan. Hoe kijk je daar naar? “Ziekte, handicap en tekort passen niet in de illusie dat iedereen eeuwig jong, leuk, mooi en zonder enig mankement moet zijn. Daarom worden de lastigheden in het leven liever verdrongen, of...

Dag, lezer Ik val meteen met de deur in huis, oké? We zijn niet goed bezig met het integreren van ziekte en pijn in ons dagelijks bestaan, laat staan met het re-integreren van mensen die er langdurig door getroffen worden. Onze maatschappij is vies geworden van alles wat nog maar l...

Ik zou ook graag mijn plan(t) trekken als pijnpatiënt

Vurige verontwaardiging. Dat voel ik in de nasleep van de razzia en de aanhoudingen bij vzw Trek Uw Plant (TUP). Zelf ben ik helaas geen lid, maar wat zou ik dat graag zijn. Als chronisch pijnpatiënt die proefkonijngewijs al bijna alle chemische rommel heeft geprobeerd die er bestaat voor mijn au...

Over kindpijnen, kwetsbaarheid en kantelmomenten

Verdriet. We lijken er wel allergisch aan. Zelf verbergen we onze pijnen achter grijns en glimlach. En wanneer een ander voor onze neus barst, lijmen we de scheurtjes met overdreven optimisme. Of we doen een poging om alles onder het humormatje te vegen. Afleiding werkt. Toch? Optie drie: de boel...

Waarom zien we gehecht zijn eigenlijk als een zwakte?

Deze week verscheen een artikel over Familie-acteur Werner De Smedt, die het "nog steeds" niet over z'n hart krijgt om Roman, zijn vijfjarig zoontje, op een eigen kamer te leggen. De reacties op sociale media lopen over van verontwaardiging. "Proficiat, je hebt een zwakkeling gekweekt", klinkt he...

Load More