Zowel in Doel (foto) als in Tihange zijn al scheurtjes ontdekt in een van de reactoren. (Foto: Flickr/Goya Bauwens)
Nieuws, België -

Wat met kernafval?

Het vraagstuk wat we met kernafval moeten doen, houdt wetenschappers al enige tijd bezig. Het kilometers diep onder de grond verstoppen of het gewoon de ruimte inschieten? Het Ministerie van Duurzaamheid kwam met een ander idee op de proppen: wat als iedereen zijn eigen beetje kernafval thuis opbergt?

maandag 14 april 2014 14:54

Het vraagstuk wat we met kernafval moeten doen, houdt
wetenschappers al enige tijd bezig. Het kilometers diep onder de grond
verstoppen of het gewoon de ruimte inschieten? Het
Ministerie van Duurzaamheid kwam met een ander idee op de proppen: wat als iedereen zijn eigen beetje kernafval thuis opbergt?

Van een avondje voor de tv tot eventjes je facebook raadplegen. De
kans is groot dat de stroom die je daarvoor gebruikt, afkomstig is van
een kerncentrale. Die centrales maken ontzettend veel energie aan, maar
produceren daarnaast ook radioactief afval. Wat doen we daarmee wetende
dat radioactief afval bijzonder ziekteverwekkend is en pas binnen zovele
honderden (of zelfs duizenden!) jaren ontbindt?

Hoe werkt kernenergie?

België telt (voorlopig nog) twee kerncentrales. Eentje in het
Oost-Vlaamse Doel en de andere in het Waalse Tihange. Het zijn allebei
drukwaterreactoren. Daar wordt de radioactieve stof uranium in metalen
staven in de kernreactor gesplitst.  Door die splitsing komt een enorme
hoeveelheid energie en bijgevolg ook extreem veel warmte vrij.

De warmte van de staven drijft de temperatuur van een omliggend
watercircuit op tot zo’n 300 graden celcius. Dat watercircuit verwarmt
op zijn beurt weer een tweede watercircuit dat verdampt en zodoende
stoom creëert. De stoom zet grote turbines in gang die net zoals de
dynamo van een fiets, beweging in elektriciteit omzetten.

In eerste instantie klinkt dat niet slecht. De witte wolk die je uit
een kerncentrale ziet komen, is gewoon waterdamp en is niet schadelijk
voor het milieu. Daarnaast heb je ‘slechts’ 400 gram uranium nodig om
meer dan 100 000 huishoudens van energie te voorzien. Voor diezelfde
hoeveelheid energie zou je 35 ton steenkool of 25.000 liter stookolie
nodig hebben. Dan is kernenergie toch fantastisch?

Niet zonder gevaar

Neen, kernenergie is als je iets dieper gaat kijken toch niet zo
fantastisch. Nadat de atomen van het uranium uit elkaar zijn gevallen,
geven ze nog meer dan honderd jaar lang levensgevaarlijke radioactieve
straling af. En dat is niet het enige probleem. In de loop van de
geschiedenis zijn er al talloze voorbeelden geweest van hoe energie
opwekken met atoomsplitsing, mis kan lopen. In het Oekraïense (toen nog
Sovjet-Unie) Tsjernobyl ontplofte in 1986 de reactor van de
kerncentrale.

In eerste instantie waren er ‘maar’ 31 doden. Later stierven nog
duizenden mensen uit de omgeving rond de centrale door de vrijgekomen
straling . Ook werden duizenden baby’s met ernstige afwijkingen geboren.
In 2011 ontregelde een vloedgolf de koeling van de kerncentrale in het
Japanse Fukushima. De oververhitte kerndeeltjes smolten door de reactor
heen. Radioactief afval lekte zo gewoon de zee in. Ook in België zit
niet alles snor met onze kerncentrales. Zowel in Doel als in Tihange
zijn er scheurtjes ontdekt in een van de reactoren. Stel je maar eens
voor dat radioactief materiaal zomaar kan weglekken.

Verantwoordelijkheid

In de eerste plaats vraagt de regering zich af of het nog wel zo
veilig is om de reactoren in Doel en Tihange draaiende te houden. Maar
een vraag die zodoende nog belangrijker is: wat doen we met al dat
kernafval?Voorlopig wordt, tot een betere oplossing is gevonden, alles
in vaten opgeslagen in ondergrondse bunkers. Het ministerie van
Duurzaamheid, dat geen echt ministerie is maar wel een project van drie
milieubewuste tieners en Eneco,  heeft echter een ander plan. Aangezien
wij de energie gebruiken, moeten we ook verantwoordelijk zijn voor de
productie ervan.

Het resultaat is een grappig filmpje waarin nietsvermoedende mensen
elk hun deeltje kernafval krijgen. Niet iedereen is daar even blij mee.
En dus blijft het zoeken naar dé ideale oplossing voor kernafval…

© 2014 – C.H.I.P.S. StampMedia – Jef Cauwenberghs

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!