Armin Van Buuren stelt ‘Mirage’ voor
Het Coca Cola European Visitor center te Wilrijk was op donderdag 9 september de place to be voor alle liefhebbers van het trance genre. Niemand minder dan Armin van Buuren (3 x dj mag n°1 dj in the world) kwam er exclusief, in een door Free Record Shop georganiseerde showcase, zijn nieuwste album ‘Mirage’ voorstellen. De uit het Nederlandse Leiden afkomstige dj en producer heeft doorheen de jaren een uiterst solide reputatie opgebouwd als dj en producer en ondanks alle succes heeft hij ook voor deze cd-voorstelling het beste van zichzelf gegeven.
Warming Up
Als warming-up kregen we een mooi opgebouwde set van dj Ruben de Ronde. Deze jonge Nederlandse dj die tevens afkomstig is van het Armada-label van Armin van Buuren had voor deze avond een meer progressive invalshoek gekozen om van start te gaan. Daarna ging het in een mooie opwaartse lijn richting climax, die toch net dàt tikkeltje miste. Het kan misschien aan het publiek gelegen hebben, dat weinig tot niet reageerde. Het is ook best mogelijk dat deze dj het nodige charisma mist (of nog moet aanleren) om door het volk op handen gedragen te worden.
Charismatische Armin
Dit is iets wat natuurlijk niet door Armin van Buuren kan gezegd worden. Wanneer deze man zich achter de draaitafels installeerde, gebeurde er iets magisch. Veel heeft natuurlijk ook te maken met de interactie tussen dj en publiek en dat bespeelt van Buuren meesterlijk. Hij weet op de juiste momenten de mensen mee te nemen en zijn set was gewoonweg subliem. Natuurlijk is dit een showcase waarbij van Buuren even een uurtje het beste van zichzelf gaf, maar toch werd dit netjes afgewerkt. Je zag gewoon dat hij er zin in had en niet even snel één en ander kwam afhaspelen. Dit was ook te merken aan het feit dat hij na zijn set nog ruim de tijd nam om met fans op de foto te gaan en handtekeningen uit te delen. Een grote meneer, maar je bent natuurlijk niet zomaar ’s werelds nummer 1.
Verrassende opening
Wat de nummers zelf betreft, heeft hij me enigszins verrast met zijn opener. Het 4/4- gevoel met klassieke opbouw kreeg in de break plots een cross-over naar het rock-genre waarna het terug richting klassieke climax ging. Voor mij onverwacht, maar wel gesmaakt. Ook naar het einde van de set toe kon je je best wel voorstellen waarom hij nummer 1 van de wereld is. Op magistrale wijze houdt hij in het middenstuk de suspense erin en voert het tempo ongemerkt op om dan vol te gaan naar de ultieme climax.
Uitkijken naar een 8 uur durende set
Ik moet eerlijk toegeven, de volgende keer als hij nog eens een 8 hours set doet, ga ik er toch naartoe. Ik ben op kinderlijke wijze zeer nieuwsgierig geworden: hoe brengt hij het er tijdens zo’n set vanaf. Doordat ik al vele jaren met elektronische muziek bezig ben en er eigenlijk van het prille begin bij was, heb ik zo mijn mening over de hedendaagse evolutie binnen het ganse dj gebeuren. Daarom, vele grootheden zijn hem voorgegaan – Sven Väth kwam in de jaren ’90 gewoon niet af als hij niet langer als 4 uur mocht spelen – en doorheen alle jaren zijn dit soort sets de meest legendarische. Denk maar in ons klein Belgenlandje aan DJ Marko van La Rocca. Die draaide op zijn beste zondagen ook makkelijk 12u aan een stuk zonder ook maar een deel van de magie verloren te laten gaan. Jammer genoeg is dit soort van sets meer en meer verleden tijd aan het worden… (heeft het te maken met onze iTunes-maatschappij?) Daarom dat ik het meer dan apprecieer dat Armin van Buuren zich nog steeds uit de naad werkt om zijn fans 8u het beste van zichzelf te geven. Daar gooit ik met plezier wat geld voor op tafel. Hij kan zich makkelijk laten omringen door een aantal opkomende talenten en dan een uurtje of twee iets voorgekauwd snel-snel te komen spelen (is de trend tegenwoordig…) maar hij kiest ervoor om het pad van kwaliteit te bewandelen en dat verdient respect.
Respect voor het metier, perfectie tot in de kleinste details
Hij draait bijvoorbeeld ook nog steeds met cd’tjes (ik weet dat hij per cd 1 track brandt en dat hij de rest van de schijf volduwt met allerhande relevante data) en kiest er niet voor om met Traktor of Ableton te gaan werken. Je kan van hem dus ook nooit beweren dat hij zijn email staat te checken in plaats van te dj’en. Dus petje af voor deze meneer want ik ken andere (redelijk) grote namen die met een groter ego achter de draaitafels staan en dan een afschuwelijke set neerzetten. Dit kan je van hem ab-so-luut niet beweren.
Afsluiten in stijl
Als afsluiter van de avond kwam de al even enthousiaste Dash Berlin het roer overnemen en deed dat met verve. Ik had eerder verwacht dat iedereen meteen de weg naar buiten zou zoeken, maar er bleven toch nog een pak van de aanwezigen hangen. Dit had ook te maken met de energieke set en uitstraling van deze Nederlandse dj die overigens ook afkomstig is van het Armada-label.
Paul Oakenfold
Het was een leuke, gedreven avond op een uiterst geschikte locatie. Nu maar afwachten of Mirage van Armin van Buuren evenveel potten zal breken als zijn vorige albums. Ik heb er alvast een goed oog in, want qua kwalitatieve producties kan het best tellen. Het is sinds Paul Oakenfold’s Lively Mix dat ik nog een dergelijk gevoel had bij muziek uit het trance-genre. Maar eerlijk is eerlijk: kwaliteit primeert in gelijk welk genre en dat is waar Armin van Buuren voor staat, zowel in producties als dj-sets. Voor zij die er hun eigen mening over willen vormen, kan je vanaf 09/10 terecht in de betere platenzaak.
Leslie Smits (DJ)
Tom Van Alphen