Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu

De macht van de landbouw volgens Dirk Draulans

dinsdag 10 maart 2015
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

Met mijn bedrijf de Natlandhoeve, wat staat voor een samenwerking tussen natuur en landbouw ken ik beide sectoren, hun geschiedenis, van binnen en van buiten. Ik ken de mensen, hun gedrevenheid, hun frustraties, van beide kanten. Draulans schrijft in Knack van 9/3 een sterke opinie, daar kan ik niks vanaf doen. Natuurlijk scherpt hij een aantal kantjes aan, natuurlijk is het niet volledig. Hij speelt ook een spel. Net zoals de Boerenbond. Is het poker, stratego of schaken? Het is in ieder geval politiek. Met al mijn voorkennis herken ik een aantal punten, maar begrijp ik zeker niet alle intriges. De reacties op het artikel stemmen mij triest. De onwetendheid van zoveel mensen is schrijnend. Wat een totaal gebrek aan communicatie vanuit de sector. Wat een totaal gebrek aan interesse voor alles wat mij zo dierbaar is spreekt uit zoveel reacties. Het geeft een gevoel van moedeloosheid. Ik heb maar 2 handen, ik heb maar 24 uur in een dag en maar zo weinig woorden om zoveel te zeggen. 

Voor een goed begrip moet ik een nieuw dier introduceren: de GVE of Grootvee-eenheid. Dit is de noemer om alle dieren met elkaar op te kunnen tellen. Zo is een koe gelijk aan 3 varkens of bijna 7 schapen. Onze Vlaamse gronden kunnen per jaar per hectare voedsel produceren voor bijna 2 GVE. Voor veel gronden is dat zelfs wat minder. Voor enkele teelten met hoge meststofgift is dat wat meer. De dieren die binnen deze 2 GVE te houden zijn kunnen we bestempelen als grondgebonden. In Vlaanderen is de bezetting van de gronden met dieren een stuk boven de 10 GVE /ha/jaar. Alles boven de 2 is te bestempelen als industriële landbouw. Je koopt immers grondstof (voeder), verwerkt het tot een meerwaardig product en je verkoopt het terug. Dat is wat industrie doet. Dat heeft consequenties: Vermits deze activiteiten (stallen) losstaan van Vlaamse gronden kunnen deze bedrijven overal staan, maar zeker niet in het open Vlaamse landschap. Vermits deze activiteiten een stuk verder gaan dan wat het land en de omgeving op een natuurlijke manier kan dragen worden deze activiteiten door de gemeenschap als hinderlijk beschouwd en is er een vergunning nodig.

De politiek en de administratie hebben in het inschatten van de consequenties van de industriële landbouw massaal gefaald. De reden hiervoor is eenvoudig. De grondgebonden bedrijven zijn, om te overleven, een stuk industriële activiteiten gaan inbouwen in hun bedrijf. Doordat er uiterlijk geen verschil is tussen een grondgebonden varken en een industrieel varken werd deze activiteit niet herkend als industrieel. Deze mist is integraal aanwezig. Zowel bij de burger, de politiek als bij de landbouw zelf. Het gros van de veebedrijven is dus vis nog vlees, ook al leeft bij hen nog steeds het gevoel dat ze vlees zijn.

Bij een droge inbreng van cijfers, zoals bij de instandhoudingsdoelstellingen op dit moment, komt deze vermenging echter pijnlijk aan het licht. 

Je kunt begrijpen dat voor mij deze industriële landbouw onmiddellijk mag stoppen. Anderzijds kan ik begrijpen dat er mensen zijn die daar anders over denken. Van hun kant moeten deze mensen begrijpen dat industriële activiteiten aan bepaalde regels gebonden zijn. Ik zie die regels zo:

1. Stoppen met vermenging van grondgebonden en industriële activiteiten. Wil een boer toch combineren om zijn bedrijf leefbaar te houden dan moet dat maar op 2 locaties. Over een beperkte vorm van vermenging is te praten, maar dan wel heel beperkt.

2. Industriële veebedrijven verzameld op daartoe ingerichte terreinen. ipv Uplace... grapje. Sanitaire problemen met meerdere bedrijven samen? Het samenbrengen van duizenden varkens of nog meer duizenden kippen in 1 bedrijf is op zich een veel groter probleem. Meerdere bedrijven samen moet men er dan maar bij nemen.

3. Bedrijven beperken de hinder naar anderen tot een minimum. Mestverwerking, luchtwassers voor geur en nu actueel, stikstof. Locatie naast water- of spoorwegen om transporthinder tot een minimum te beperken. Voor mijn part, aansluitend slachthuizen en versnijderijen.

Als een bedrijf een verhaal heeft, een visie, dan moet dat helder zijn. De veehouders eten al 50 jaar van 2 walletjes. Plaatselijk, bouwen aan het landschap enz... met soja uit Brazilië ... is niet langer houdbaar. 

En wat met de huidige probleemgevallen? Heel eenvoudig: warme sanering! Uitbetalen! Het is de gemeenschap die de fout heeft gemaakt om deze bedrijven vergunningen te geven. Het is de gemeenschap die zijn fout moet recht zetten. Laten uitdoven tot einde vergunning is geen optie. Op een landbouwbedrijf wordt niet één keer geïnvesteerd om daar dan 20 jaar mee te werken. Neen, ieder jaar zijn er bijkomende investeringen, waarvan men nu weet dat ze op deze locatie nooit meer afbetaald zullen worden. 

Iedere landbouwer droomt er utopisch van, om na het afbetalen van zijn leningen nog een aantal jaren voor zichzelf te kunnen werken. Hij hoopt een potje reserve op te bouwen, om later dat kleine pensioentje wat te kunnen aanvullen. Deze droom wordt de mensen met 'code rood' vandaag alvast ontnomen.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

2 reacties

  • door Ronald Van Beneden op dinsdag 10 maart 2015

    En eten moeten we niet meer doen zeker. De natuurdenkers zijn welgestelden of marginalen die geen rekening houden met het voedsel nodig om zijn inwoners te voeden. Of denken ze als er een crisis uitbreekt dat de andere EU landen ons gaan helpen. Dan kunnen we hun zogenaamde beschermde dieren opvreten. Ben ik tegen de natuur? Zeker niet. Ik stel alleen maar vast dat er vele maatregelen genomen worden om de natuur te beschermen maar er wordt geen rekening gehouden dat Belgie één stad wordt ,met beschermd groen en geen eten voor zijn bewoners. Beleidsvoerders zijn meestal welgestelden die geimporteerd voedsel makkelijk kunnen betalen. Zolang alle oogsten slagen is er geen vuiltje aan de lucht. Politiekers leven in een wereld waarin alles gezien wordt als een constante. De AARDE kennent en de geschiedenis bestuderent een grote vergissing. Politiekers zijn dit blijkbaar allang vergeten of het liefst negeren ze het verleden zodat ze hun bekrompen EGO kunnen strelen. Dus vanaf nu geeft de koe geen melk maar wel den Aldi,Carrefour of Delhaize in kartonnen dozen.

    • door Jos De Clercq op woensdag 11 maart 2015

      Voor voedselvoorziening is voor iedere Belg, volgens de Landbouwdienst, 1/5de ha per persoon nodig. In Vlaanderen wonen 6 miljoen mensen. Er is ongeveer 600000 ha landbouwgrond of minstens de helft te weinig. Als de grenzen van Vlaanderen sluiten kunnen we nog snel onze varkens opeten voor ze zelf verhongeren en dan is het gedaan. Dat is een realiteit. Dat heeft niets te maken met natuurdenkers of technocraten die nooit een koe of varken van kortbij hebben gezien. Of ons voedsel of het voedsel van de dieren uit het buitenland komt maakt niet uit. Het is een fabeltje dat Vlaanderen zelfvoorzienend kan zijn. Vlaanderen is inderdaad meer stad dan land. En nog voor iedere kilocalorie voedsel die geproduceerd wordt zijn meerdere kilocalorieën aardolie verbrand. Als we daar over gaan fantaseren krijgen we vreemde toestanden. Puur ecologisch gezien moeten we aardolie eetbaar maken. En als Vlaanderen toch een stadsgewest is worden alle gronden stadspark. De boeren zijn dan de parkwachters. 40 jaar geleden waarschuwden mensen voor de huidige toestand van de landbouw. Niemand wilde luisteren. Individuele boeren zijn slachtoffers, geen schuldigen. (ook al hebben ze theoretisch de vrijheid om hun bedrijf uit te bouwen zoals ze zelf willen). Diegene die regels maakten zijn de schuldigen, maar die genieten nu waarschijnlijk ondertussen van een degelijk pensioen.

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties