Het begon al met de oprichter van het WEF, professor Klaus Schwab. Die vertelde aan de verzamelde pers dat het kapitalisme in zijn huidige vorm geen toekomst meer heeft in deze wereld.
En dan was er nog economieprofessor Nouriel Roubini, aka Dr. Doom omdat hij de crisis van 2008 voorspelde. De website Business Insider noteerde enkele van zijn uitspraken in het debat over 'Seeds of dystopia'. Roubini wees er op dat 1 op 3 aardbewoners arm of werkloos is. Dat het aandeel van de lonen in het nationaal product nooit eerder zo laag was en het aandeel van de winsten op een recordhoogte zit.
Door die scheeftrekking bezit 1 procent van de families in de wereld nu al 40 procent van de alle rijkdom. “Dit huidige beleid leidt tot explosies”, aldus Roubini. Er is iets dat alle bewoners op deze wereldbol verbindt en dat is economische onzekerheid en de stijgende ongelijkheid.
In een interview met het tijdschrift Foreign Policy dat verscheen aan de vooravond van het WEF had Roubini al gewaarschuwd dat alles wat vorig jaar gebeurde – de Arabische lente, Occupy Wall Street en de rellen in Londen – dit jaar alleen maar erger zal worden. “Tenzij we de problemen eindelijk aanpakken.”
Roubini had het ook over de toekomst van de eurozone. En die ziet er niet goed uit. “De besparingen maken de recessie alleen maar erger.”
De pessimistische professor werd op dit debat omringd door vertegenwoordigers van ngo's waaronder het hoofd van Amnesty International. Het panel lanceerde ook wat antwoorden op de crisis: meer en sterkere vakbonden, meer investeringen in onderwijs en infrastructuur, de herverdeling van de rijkdom, hogere belastingen voor de toplonen van ceo's, meer vrouwen in de raden van bestuur van multinationals en strengere regels voor banken.
Roubini is lang niet de enige in die middens die pleit voor een ander beleid. Het persagentschap Bloomberg deed een peiling bij 1209 investeerders en beurshandelaars. De helft van hen vindt dat de inkomensongelijkheid een rem is op de groei. Eén op drie is voorstander van een radicale wijziging van het kapitalistisch systeem.
Het is vreemd maar wellicht hebben bepaalde deelnemers van het WEF meer begrip voor de beweegredenen van de Belgische vakbonden dan de Vlaamse journalisten en opiniemakers.
