about
Toon menu
Opinie

Burgerschap is geen rijbewijs

Een nieuw voorstel van de NV-A is het invoeren van een burgerschapsexamen voor mensen die de Belgische nationaliteit willen aanvragen. Maar wat stelt burgerschap nog eigenlijk voor als het een brevet wordt dat je kan halen na een examen alsof het een rijbewijs, vraagt Fatma Pehlivan (SP.a) zich af.
woensdag 15 maart 2017

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

We moeten meer werk maken van integratie; het moet wel het meest gekopieerde besluit zijn dat gemaakt wordt bij analyses over migratie in dit land. Dat er vanuit het middenveld maar ook van burgers zelf positieve initiatieven komen die hier werk van willen maken, is telkens weer hartverwarmend en noodzakelijk.

Burgerschap groeit immers van onderuit. Burgerschap is iets dat je in het dagdagelijkse onbewust meeneemt, het gevoel van thuis te horen in de maatschappij die respect heeft voor jou als persoon en waar jij aan teruggeeft op jouw manier.

Burgerschap

Voor sommigen is dat met vrijwilligerswerk, anderen organiseren mee wijkinitiatieven, velen werken hard zodat hun kinderen een goede opleiding kunnen genieten of enkelen rapen dat blikje op van straat en gooien het in de eerste de beste vuilnisbak. Het zijn dit soort grote en kleinere inspanningen die een maatschappij draaiende houden en die ons tot burgers maakt. Burgers die bijdragen tot een samenleving waar het goed om leven is. Het is een moeilijk en zwaar proces zonder einde, de individuele burger zich blijvend moet voor inzetten. 

Het is dan ook niet verwonderlijk dat ik mede vanuit mijn ervaring als iemand met migratieachtergrond, geen meerwaarde zie in het burgerschapsexamen dat Sarah Smeyers van NVA op tafel gooide als oplossing voor de integratieproblematiek. Bij het voorbeeld dat mevrouw Smeyers gaf van mogelijke vragen, o.m. over dat we in België elkaar een hand geven, wist ik niet of ik moest lachen of huilen. Als dit het niveau is van vragen die zouden moeten bewijzen of iemand een goede burger is, dan ben ik erg bezorgd over hoe beperkt iemand als mevrouw Smeyers burgerschap invult. 

Een brevet

Wat stelt burgerschap nog eigenlijk voor als het een brevet wordt dat je kan halen na een examen alsof het een rijbewijs is. Zal daarna misschien ook een praktische toets volgen? Het voorbeeld dat mevrouw Smeyers gaf van het schudden van de hand geeft de indruk alsof alle omgangsregels klaar en duidelijk zijn. Maar is dit wel zo? Hoeveel kussen geeft een Belg of Vlaming op de wang en bij welke gelegenheid?

 Maar ik wil gerust mevrouw Smeyers het voordeel van de twijfel gunnen. Mevrouw Smeyers, maak liever eens werk van een proefmodel van uw burgerexamen en laten we ze testen op de gemiddelde Belg. Die zou dan toch zonder problemen moeten slagen toch? Dat blijkt in andere landen met dit soort testen toch niet zo evident te zijn en doet vragen oproepen wat betreft relevantie.

Vluchtelingenwerk Nederland heeft vorig jaar een selectie gemaakt van de vragen gesteld op het Nederlands inburgeringsexamen, waar mevrouw Smeyers naar verwees. Het resultaat? 64% van de Nederlanders die test namen bleek geen goede Nederlandse burger te zijn, die onder meer niet wist dat Willem Van Oranje een katholiek was. 

Ik herhaal mijn uitdaging voor u mevrouw Smeyers, maak een burgerexamen en test het uit op een doorsnede van de inwoners van dit land. Als u dan ontdekt dat, volgens uw examen, de meerderheid van de mensen in dit land geen goede burgers blijken te zijn, dan kan u ook meteen werken aan een verplichte bijscholing voor de gebuisden, wie die ook mogen zijn.

reageer

Eén reactie

  • door dr alami op woensdag 15 maart 2017

    Burgerschap/het kapitalisme of wereldburgerschap/ De aarde? Burgerschap is eerder natuurrecht en dus een mensenrecht zonder verder visie of missie van een sociale politiek ( laat staan ASOCIAAL DURVEN DENKEN DOEN van de huidige elite die WILLEN NIET INGAAN op de mogelijkheden en de beperkingen van de lokale politiek om iets te doen aan de mondiale problemen van sociale (on)gelijkheid, mobiliteit, duurzame voeding, globalisering en politieke participatie.) ASOCIAAL DURVEN DENKEN DOEN van de huidige elites hebben echter geen gevoel van verbondenheid met de mensheid in het algemeen en ervaren alles als GEZAG,GELD, GEWELD in het kader van groeiende zeer destructief GRAAICULTUUR dat sterker op abnormale gevoel voor nationale en zelfs regionale identiteit gebaseerd is, hetgeen LOUTER in 'eeuwige oorlogen&conflicten' zal resulteren. Als wij ons inzetten voor een duurzame en rechtvaardige samenleving dan moeten we de sociale noden van de mensheid en de draagkracht van de aarde laten primeren op de winstbelangen van de ‘1%’. Wereldburgerschap of Kosmopolitisme gaat ervan uit dat culturen aan verandering onderhevig zijn en elkaar beïnvloeden, hetgeen tot een soort 'eeuwige vrede' , een geëngageerde en actieve opstelling tegenover mondiale vraagstukken inzake de verdeling van bezit en macht zou moeten leiden. Deze is de enige mogelijke overheidsvorm waarbij het mogelijk is om de principes van ethiek, recht en rechtvaardigheid te combineren in harmonie binnen de gehele wereld. Want de aarde is van niemand, maar wel voor iedereen en dus iedereen waar dan ook van nature is wereldburger. Iedereen is van de wereld en iedereen in een wereld die te snel gaat en niemand die er bij stil staat. Oh, my god!

Lees alle reacties