Meer dan ooit heeft de wereld nood aan onafhankelijke journalistiek.

Meer dan ooit is het nodig om een tegengeluid te laten horen.

Steun daarom DeWereldMorgen.be

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

Open brief: "Verlaag de bijpassing voor deeltijds werk niet"

Het Feministisch Sociaal-Economisch Platform stuurde een open brief naar de RVA om de leden van het beheerscomité op te roepen de inkomensgarantie-uitkering (IGU) bij onvrijwillig deeltijds werk niet verder te verlagen zoals in de beleidsverklaring van de federale regering voorzien is.
woensdag 27 mei 2015

Geachte leden van het Beheerscomité van de RVA

In haar beleidsverklaring kondigde de federale regering aan de inkomensgarantieuitkering bij onvrijwillige deeltijdse arbeid te willen verminderen met 50% na 2 jaar. Als deze intentie overeind blijft, zal het aan het Beheerscomité van de RVA zijn om zich over deze maatregel en de omzetting ervan uit te spreken. Daarom richt het Feministisch Sociaal-Economisch Platform zich tot u.

Graag herinneren we u eraan dat in het begin van de jaren ’80 de overheid deeltijds werk stimuleerde. Niet alleen door financiële incentives voor bedrijven, maar ook door specifieke maatregelen voor werklozen. De toekenning van een deeltijdse werkloosheidsuitkering (die intussen hervormd is tot wat vandaag de IGU is) in 1982 moet precies vanuit die context begrepen worden. Deze uitkering zorgde ervoor dat werklozen die tijdens hun zoektocht naar voltijds werk een deeltijdse job aanvaardden een deel van hun werkloosheidsuitkering konden behouden1 als aanvulling op hun loon.

Hele sectoren op de arbeidsmarkt (distributie, schoonmaak, dienstencheques, dienstensector, horeca…) leggen het op aan hun werknemers om in te spelen op de nood van werkgevers aan variabele, gesplitste uurroosters en flexibele arbeid. Het is geen verrassing dat de werknemers in deze sectoren vooral vrouwen zijn2. Deeltijds werk is er vaak onvrijwilig: de gesplitste en variabele uurroosters maken de combinatie met een andere deeltijdse job onmogelijk. Sommige werkgevers leggen soms zelfs een “exclusiviteitsclausule” op3.

Het is trouwens enkel wanneer het onvrijwillig karakter bewezen is dat de werknemer - meestal de werkneemster - aanspraak kan maken op het recht op een aanvulling. En die onvrijwilligheid moet regelmatig opnieuw bewezen worden: om het recht op een IGU te behouden, moet je voltijds werk blijven zoeken en daartoe regelmatig stappen ondernemen die gecontroleerd worden door de RVA.

Die aanvulling laat wie voltijds werk wenst en ook nodig heeft om rond te komen toe om een deeltijdse job (en dus ook een deeltijds loon) te aanvaarden zonder drastische financiële terugval. Het is een noodzakelijke aanvulling voor talrijke vrouwen : 39 524 in 2014, of meer dan ¾ van de deeltijdse werknemers met een IGU4. Die aanvulling zo drastisch verminderen zal de ongelijkheid tussen vrouwen en mannen doen toenemen en gaat in tegen het beleid van gendermainstreaming.

Meer nog, deze uitkering waarvan de berekening reeds meermaals naar beneden herzien werd5, is ook onderhevig aan de algemene regels met betrekking tot werkloosheidsuitkeringen. Derhalve is de uitkering al:

  • beperkt in de tijd aangezien ze berekend is op basis van een inschakelingsuitkering;
  • degressief aangezien ze berekend is op basis van een werkloosheidsuitkering waarbij de degressiviteit kan uitmonden in de opheffing.

Een bijkomende vermindering met de helft van de IGU zou een dubbele discriminatie zijn: enerzijds voor wie recht heeft op een deeltijdse werkloosheidsuitkering (tegenover wie recht heeft op een volledige uitkering) en anderzijds voor vrouwen omdat zij de meerderheid van deze groep vormen als gevolg van de organisatie van de arbeidsmarkt en zijn discriminaties.

Wij vragen u, leden van het Beheerscomité van de RVA dus om niet akkoord te gaan met het voorstel van de federale regering om de IGU te verminderen en u te verzetten tegen elk initiatief dat vrouwen dreigt te verarmen.

Het Feministisch Sociaal-Economisch Platform ontstond op 8 maart 2012. Het trok toen aan de alarmbel over de impact van de besparingsmaatregelen van de regering op de gelijkheid v/m.

De leden van het platform zijn: ACRF Femmes en milieu rural, Centre Féminin d’Education Permanente, Comité de Liaison des Femmes, Conseil des femmes francophones de Belgique, CVFE, Ella, Femma, Femmes et Santé, Flora, Vrouwenstemmen, GAMS, Garance, La Voix des Femmes, Le Monde selon les Femmes, Les Femmes Prévoyantes Socialistes, Synergie Wallonie pour l’égalité entre les Femmes et les Hommes, Université des Femmes, Vrouwenraad, Vie Féminine, VIVA-SVV, Vrouwen Overleg Komitee, Wereldvrouwenmars/ Marche Mondiale des Femmes.

Voetnoten:

1 Onder bepaalde voorwaarden

2 44,3% van de loontrekkende vrouwen werkt deeltijds tegenover slechts 9,3% mannen. 81% van de deeltijds werkende zijn vrouwen - Bron: GSDIE, Enquête Arbeidskrachten, 2010. Les femmes représentent 81% de l’ensemble des salariés à temps partiel - Source: DGSIE, Enquête sur les forces de travail, 2010.

3 Een dergelijke clausule bepaalt dat de werkneemster of werknemer geen andere professionele bezigheid mag hebben. Ook al staat de legaliteit hiervan ter discussie, toch worden sommigen hiermee geconfronteerd. Zie La Relation de travail, cycle I: L’embauche, Terra Laboris asbl, 2010.

4 76,43% - Bron : « Statistisch Overzicht 2014 », RVA

5 De laatste aanpassing die van kracht werd op 1 januari 2015 heeft de uitkeringen van samenwonenden en alleenstaanden verminderd.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

Eén reactie

  • door Bart op dinsdag 2 juni 2015

    Ik lees "Die aanvulling laat wie voltijds werk wenst en ook nodig heeft om rond te komen toe om een deeltijdse job (en dus ook een deeltijds loon) te aanvaarden zonder drastische financiële terugval."

    Dat heet dus symptoonbestrijding, we moeten de grond van het probleem aanpakken...

    Voer een wet in die: 1) exclusiviteitsclausules illegaal maakt (want maakt arbeidsmarkt voor die werknemer niet-competitie) 2) als je werknemers deeltijds inzet met gesplitste uurroosters die een 2e deetlijdse baan onmogelijk maken, dan moet je ze voltijds betalen (dat soort uurroosters zijn kwade wil of luiheid van management geen noodzaak, die flexibiliteit kan ook anders)

    Probleem is dan fundamenteel opgelost, zonder dure overheidsuitkering en bijbehorend bureaucratisch pest-de-economisch-zwakke apparaat

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties