about
Toon menu
Opinie

Syrisch volk redden is in belang van de hele wereld

Al vier jaar is Syrië het toneel van afschuwelijk lijden en wreedheid. De recente aanval op het Palestijnse vluchtelingenkamp Yarmouk in Damascus door strijders van de Islamitische Staat (IS) heeft zelfs de meest geharde waarnemers geschokt, schrijft Lakhdar Brahimi, voormalig speciaal gezant van de VN en de Arabische Liga voor Syrië. Hij roept op tot opvang en bescherming.
dinsdag 21 april 2015

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Enkele weken geleden viel IS het achttienduizend Palestijnse vluchtelingen tellende kamp Yarmouk binnen. Inmiddels zou het overgenomen zijn door de extremistische groepering al-Nusra. De vluchtelingen in het kamp hebben geen voedsel, water en basisdiensten.

De omstandigheden zijn – volgens Christopher Gunness van het VN-bureau voor Palestijnse Vluchtelingen – "erger dan inhumaan". De aanval herinnert ons er nogmaals aan dat aan het lijden van Syrië alleen een einde kan komen door gecoördineerde internationale actie.

Toen de protesten tegen het autoritaire regime van president Bashar al-Assad uitbraken in 2011, konden maar weinigen zich voorstellen welke catastrofe zou volgen. De oorlog heeft meer dan tweehonderdduizend levens gekost en sociale en economische structuren verwoest.

Dit conflict heeft geleid tot wreedheden aan alle zijden, inclusief massa-executies, ontvoeringen, marteling, het gebruik van chemische wapens en vatenbommen. Ongeveer twaalf miljoen mensen zijn hun huis ontvlucht. Velen onder hen hebben het land verlaten en vormen een zware last voor buurlanden zoals Libanon en Jordanië. Meer dan 3 miljoen kinderen gaan niet meer naar school.

Politieke wil

De internationale gemeenschap is niet in staat gebleken – en tot op zekere hoogte onwillig – om de oorlog te stoppen en een einde te maken aan het Syrische lijden. De voormalige VN-secretaris-generaal Kofi Annan en ik hebben de crisis uit de eerste hand ervaren. We hebben allebei geprobeerd de strijdende partijen aan de onderhandelingstafel te krijgen en het moorden te stoppen. Allebei faalden we daarin.

In de tussentijd heeft het veel te lang geduurd voordat de wereld wakker werd geschud over het gevaar van IS. Er is meer nodig dan de huidige bombardementen om een einde te maken aan de wreedheden van deze groepering in Syrië en Irak. Een alomvattende oplossing van het conflict is dringend noodzakelijk.

Dat is mogelijk als regionale spelers – Iran, Jordanië, Qatar, Saoedi-Arabië en Turkije – samenwerken met de internationale gemeenschap om de politieke wil op te wekken om te handelen. Helaas wijst er nog maar weinig op dat zo'n samenwerking op korte termijn zal ontstaan.

Hachelijk

De verantwoordelijkheid voor ons collectieve falen en de inactiviteit beperkt zich niet tot internationale diplomaten en beleidsmakers; die wordt gedeeld door ons allen. Te veel mensen worden verdoofd en raken apathisch door dergelijk lijden. Het is belangrijk dat we niet eenvoudigweg de andere kant op kijken of de bladzijde omslaan, hoe grimmig en triest de situatie ook wordt in Syrië.

Dit is nergens meer zichtbaar dan in het vreselijke schouwspel rond duizenden Syrische vluchtelingen, samengepakt op gammele bootjes, die proberen de Middellandse Zee over te steken. In het afgelopen jaar verloren zo'n vierduizend mannen, vrouwen en kinderen hun leven bij deze hachelijke oversteek. Dat weerhoudt duizenden anderen er echter niet van dezelfde reis te ondernemen en hun leven in handen te leggen van mensensmokkelaars en criminele bendes.

Het antwoord van de Europese Unie op de verdronken mensen in de Middellandse Zee, was het verlagen van het budget voor de eenheden die patrouilleren op zee en drenkelingen redden. Dat is niet alleen immoreel, het werkt ook contraproductief.

De huidige focus op grensbewaking heeft geresulteerd in inadequaat, ongecoördineerd en slecht uitgewerkt beleid dat migranten ertoe aanzet illegale en gevaarlijke kanalen te kiezen. Toch blijken nationale regeringen in de EU te bang of te gevoelig voor sentimenten bij hun electoraat om normale menselijkheid te tonen aan vluchtelingen.

Beulen

In een conflict zo bitter, langdurig en complex als in Syrië is het al te gemakkelijk om overweldigd te worden door wanhoop. Sommige internationale tv-zenders hebben zelfs ontdekt dat de kijkcijfers dalen als ze berichten over het conflict. Het kan moeilijk zijn voor gewone burgers om hoop te houden als regeringen en internationale instituten niet in staat blijken de oorlog te stoppen en weigeren vluchtelingen te beschermen.

De in Algerije geboren Franse auteur Albert Camus schreef: "In deze wereld met conflicten, slachtoffers en beulen, is het de taak van denkende mensen niet de kant van de beulen te kiezen." In deze geest wil ik de mensen in de wereld oproepen om hun regeringen aan te sporen om beleid aan te nemen om Syrische oorlogsvluchtelingen op te vangen en te beschermen.

Zorgen voor mensen die ontheemd zijn geraakt door de oorlog, is het minste wat we kunnen doen. Het is in het belang van de hele wereld om het Syrische volk niet te vergeten.

(WikiMedia Commons)

Lakhdar Brahimi is voormalig minister van Buitenlandse Zaken van Algerije en voormalige speciaal gezant voor Syrië van de VN en de Arabische Liga. Momenteel is hij lid van The Elders, een groep onafhankelijke leiders die wereldwijd werken aan vrede en mensenrechten.

reacties

5 reacties

  • door danielvanbets op woensdag 22 april 2015

    die oorlogen zijn een verschrikking maar waarom laten die mannen hun vrouwen en kinderen achter en waarom komen zij naar Europa, als islamiet zou ik mij toch beter voelen in andere islamitische landen of is hier iets anders aan de gang ?

    • door Piet De bisschop op woensdag 22 april 2015

      En zo heeft Daniël weer eens een schitterend idee ...

    • door jan peeters op woensdag 22 april 2015

      De Islamitische wereld is momenteel in volle krisis, er woedt een godsdienstoorlog tussen Soenieten en Sjiieten. Moslims maken vooral elkaar af in de strijd om het overwicht in de Islamwereld. Dit is vergelijkbaar met wat 4 a 5 eeuwen geleden in Europa gebeurde, een godsdienstoorlog tussen katholieken en protestanten om de macht. Ook toen was de gewone man slachtoffer van een machtsstrijd waarbij hij ongevraagd tussen aambeeld en hamer terecht kwam. De Kempen bv was helemaal ontvolkt op het einde van de 16e eeuw. Bijna iedereen was op de loop. Soldaten van beide zijden plunderden, vernielden, verkrachten en moorden naar hartenlust. Ik vrees dat we het laatste nog niet hebben gezien in de Islamietische wereld. Ze gunnen elkaar het licht in de ogen niet en moorden op grote en wrede manier in naam van God. Het is gewoon wachten op bezinning en gezond verstand bij hun leiders, en dat kan nog wel even duren. We hebben er in Europa ook lange tijd over gedaan om onze stammentwisten te beteugelen en tot konklusie te komen dat samenwerken meer opbrengt dan strijden en vechten.

  • door janu op woensdag 22 april 2015
  • door janu op vrijdag 24 april 2015

    De grootste wrede agressor blijven de V.S. en Europa(NAVO)

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties