Een nieuwssite die

reclamevrij
onafhankelijk
kritisch
en gratis is?

Dat kan!

Maar enkel dankzij jouw steun

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

De geloofwaardigheid van een journalist

Tom Van de Weghe plaatste een tweet over het uiterlijk van Maggie de Block, de nieuwe minister van Volksgezondheid. Maar hij is journalist, bij de VRT. Schept die functie geen verplichtingen?
donderdag 16 oktober 2014

Tom van de Weghe is journalist, en die heeft in de eerste plaats de plicht om na te denken. Dus ook na te denken vóór hij een tweet de wereld in stuurt. Over de effecten van zo’n tekst, met name. Door na te denken had de journalist verstandig kunnen handelen. En dat is hier allerminst gebeurd.

Veel meer dan ordinaire cafépraat is de uitspraak niet, Amerikaanse cafépraat dan nog. “Een journalist mag vragen stellen”, antwoordt hoofdredacteur Hoflack van het VTM-nieuws. Dat is zo, maar liefst geen domme vragen toch? De ene mannelijke journalist die de andere mannelijke journalist verdedigt met een even domme uitspraak. Wat met de geloofwaardigheid van de media?

Met lichte arrogantie probeert betrokkene zich nu in allerlei bochten te wringen om zijn domme, seksistische, respectloze uitspraak goed te praten. De journalist haalt de VS aan als stichtend voorbeeld. “In de VS zou dit nooit kunnen, zo’n minister”. Sinds wanneer is de VS een voorbeeld als het op politieke cultuur aankomt? De vele en uiteenlopende reacties aanhalen om te bewijzen dat je toch wel een journalistiek punt had? Een heel bekende tactiek, maar niet meer dan dat en ongeldig.

Als het onderwerp een mannelijke minister was geweest, was dit nooit op dezelfde denigrerende manier geuit. We kunnen dit nu wel allemaal samen luidop en gespeeld gekwetst gaan ontkennen, maar de realiteit en de geschiedenis tonen ons dat dit zo is. Een minister wordt beoordeeld op haar acties en initiatieven. Wij veroordelen elke vorm van discriminatie, uitsluiting én belediging op basis van uiterlijk en gender. Zeker door journalisten die ook een opvoedende functie hebben.

Domme tweets horen niet thuis in goede journalistiek. Je weet dat ze maar 140 tekens bevatten. Dat weet je. Daar geen rekening mee houden, is niet slim.

Dr Wouter Arrazola de Oñate, arts-onderzoeker, lid Movement X

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

7 reacties

  • door Frank Hoste op donderdag 16 oktober 2014

    De journalistiek zit volgens mij met een serieuze geloofwaardigheidscrisis. Dit is een probleem dat zich uit op vele manieren. Bijvoorbeeld: De manier waarop gisteren Martine Tanghe het VRT journaal opende spreekt boekdelen: "De kans dat u op 15 december hinder zal ondervinden ten gevolge van een staking is groot". Er wordt dus meteen nadruk gelegd op de hinder die je zal ondervinden door de staking. Dat is pure propaganda. Ze had ook het journaal kunnen openen met "De vakbonden organiseren een algemene actiedag met het oog op het beschermen van de koopkracht en de sociale verworvenheden van iedereen in loondienst", maar neen, dat zou niet "objectief" zijn. Er is nood aan journalistieke herbronning en inzicht op de invloed die dergelijke niet-objectieve ideologische uitlatingen hebben op onze samenleving. Het is een verpletterende verantwoordelijkheid.

    • door ManuC op donderdag 16 oktober 2014

      Ik ben niet akkoord. Er zal namelijk ook hinder zijn. Dat is de bedoeling, niet? Anders kan je even goed gaan staken in een slaveld.

      Een journalist moet de feiten vertellen. Niet meer of niet min.

      • door Frank Hoste op donderdag 16 oktober 2014

        Ik wil niet zeggen dat er niet gezegd mag worden dat er hinder zal zijn, dat is uiteraard de bedoeling. Het gaat hem op de manier waarop de staking wordt aangekondigd: als sensationele klikkende opener van het journaal van de openbare omroep. Beter is dan bijvoorbeeld: "De vakbonden organiseren op 15 december een nationale staking en voeren actie tegen de geplande hervormingen van de Federale regering. Van deze staking kan u mogelijks hinder ondervinden". See the difference...

      • door Wim De Weerd op vrijdag 17 oktober 2014

        Inderdaad, een journalist moet de feiten vertellen. Dat je op 15 december hinder zal ondervinden, is een (te verwachten) feit. Ook dat de vakbonden op 15 december actie voeren met het oog op het beschermen van de koopkracht en de sociale verworvenheden van iedereen in loondienst, is een feit. Een journalist moet alle feiten vertellen. Dus niet enkel de hinder, maar ook de bedoeling van de vakbondsactie. De journalistieke code stelt: “ De journalist schrapt of verdraait geen essentiële informatie in teksten, beelden, klankfragmenten of andere documenten.” Als de media systematisch meer aandacht besteden aan de hinder die vakbondsacties veroorzaken, en minder aan de doelstellingen van deze acties (en aan een ruimere maatschappelijke analyse), dan wordt er essentiële informatie verdraaid (en misschien weggelaten).

  • door ManuC op donderdag 16 oktober 2014

    Onderdeel van de neoliberale zeitgeist. De waarde van mensen word gereduceerd tot wat ze opbrengen. Je moet geld in het laatje brengen. Je moet er aantrekkelijk uit zien als vrouw. Andere mensen daar hebben wij geen behoefte aan. Intelligentie? Wie denk er nu nog na begot! Dat is toch niet nodig als je ook gewoon de VS kunt napraten.

  • door Jan Willems op donderdag 16 oktober 2014

    Toen Maggie De Block minister werd in de regering-Di Rupo, werd in de media nogal grappig over haar .geschreven en gesproken. De journalisten hebben zich enkele maanden nadien, toen bleek dat MDB wat meer had dan haar fysieke verschijning, openlijk verontschuldigd.

  • door DE VOS Roeland op vrijdag 17 oktober 2014

    Ook wij, in onze ‘veilige’ wereld en de ‘ver van mijn bed show’ beseften niet (en nog steeds niet) hoe de overheden ons misleidden en hoe de inschikkelijke media een cruciale rol speelden en nog steeds spelen in het verspreiden en behouden van misleidende informatie en ‘Wereldpolitieke waarheden’. Journalisten voeden eerder, via hun opgekuiste inlichtingen, in plaats van deze uit te sluiten. Het verbaasd ons niet dat hun verhaal radicaal afwijkt van wat in de massamedia voor objectief-neutrale berichtgeving doorgaat. Sensatiejournlistiek is daar een onderdeel van.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties