Meer dan ooit heeft de wereld nood aan onafhankelijke journalistiek.

Meer dan ooit is het nodig om een tegengeluid te laten horen.

Steun daarom DeWereldMorgen.be

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Acht mediamythes over de vakbond ontkracht

De grote media veroordelen unaniem de NMBS-vakbondsactie van 30 juni 2014. Vakbonden doen echter meer dan stakingen organiseren, elke dag opnieuw, het hele jaar door. Deze vertaling van een artikel van het Britse progressieve tijdschrift "Red Pepper" verscheen reeds op 5 december 2011 en 14 november 2012. Geschreven over de Britse vakbonden maar zo toepasbaar op de situatie hier.
maandag 30 juni 2014

Terwijl de conservatieven en hun maatjes van de pers hun antistakingsretoriek weer bovenhalen, geeft 'Red Pepper' weerwerk tegen de mythes die de vakbonden naar het hoofd worden geslingerd.

Mythe 1: vakbonden staken bij de eerste de beste gelegenheid, zonder ook maar even aan de gevolgen te denken

Niemand neemt zomaar een beslissing om te staken. Stakingen zijn duur – de kosten voor de staking van 30 november 2011 lopen in de miljoenen ponden (1 pond = 1,16 euro). Vakbondsleden gaan aan de staking in totaal meer dan 100 miljoen pond verliezen.

De vakbonden komen in actie omdat andere opties door de regering werden geblokkeerd. Die heeft de onderhandelingen eenzijdig bevroren. Alleen de dreiging met staking heeft tot nu impact gehad op de houding van de regering.

Wanneer vakbonden uiteindelijk beslissen dat ze tot stakingen moeten overgaan, bespreken ze met de werknemers hoe de minimumdienst bij de hulpdiensten verzekerd zal worden en vergewissen ze zich ervan dat niemand in gevaar komt en zeker dat kwetsbare personen geen risico’s lopen.

Thuiszorg voor senioren, dringende operaties en noodhulpdiensten blijven gewoon functioneren. Vakbonden komen altijd met de werkgevers overeen dat voldoende personen blijven werken om dat te verzekeren.

Mythe 2: vakbonden zijn slechts ‘lobbygroepen’ voor de zelfzuchtige belangen van de arbeiders

Ambtenaren worden minder gemotiveerd door hun loon en arbeidsvoorwaarden dan door een sterke openbare ethiek van dienstbaarheid. 53 procent van het personeel van de National Health Service (NHS, de Britse openbare gezondheidszorg) werkt regelmatig onbetaalde extra uren meer dan het contractueel verplicht is. De meeste geciteerde reden om onbetaalde overuren te presteren, is "omdat ik de best mogelijke zorg wil geven".

Vakbonden van de openbare sector spelen een essentiële rol voor sociale rechtvaardigheid omdat ze voortdurend opkomen voor degelijke openbare diensten voor iedereen.

Daar zouden ze zeker voor willen staken, maar dat is wettelijk verboden. Ze mogen alleen actievoeren voor hun eigen loon en arbeidsvoorwaarden.

Degelijke arbeidsvoorwaarden zijn echter essentieel om kwaliteitsvolle dienstverlening te garanderen – de diensten zullen nu eenmaal beter werken als de ambtenaren zich gerust voelen over hun toekomst, veeleer dan wanneer ze daarvoor bang zouden moeten zijn.

Je kan vakbonden moeilijk verwijten dat ze alleen ‘sectoriële’ belangen verdedigen wanneer ze zoveel campagne voeren rond zaken als antiracisme en vrijheid voor Palestina.

Mythe 3: vakbonden zijn iets uit het verleden – een afnemende minderheid van de werkende bevolking

De vakbonden vernieuwen zichzelf voortdurend. Verschillende vakbonden groeien zelfs omdat ze nieuwe groepen aanspreken. Unison bijvoorbeeld (met 1,3 miljoen leden één van de grootste overheidsvakbonden), heeft vorig jaar (2010) 160.000 nieuwe leden geworven – waarvan 27.000 jonger dan dertig.

Ook in het buitenland groeien de vakbonden omdat nieuwe delen van de wereld industrialiseren en arbeiders daar ook opkomen voor hun rechten.

De de-industrialisering en de juridische aanvallen hebben het ledenaantal van de vakbonden in Groot-Brittannië verminderd sinds de jaren zeventig. Maar met bijna zeven miljoen leden blijven de vakbonden de grootste vrijwilligersorganisaties van het land.

Nog eens 3,3 miljoen niet bij een vakbond aangesloten werknemers genieten van de collectieve akkoorden die door de vakbonden werden onderhandeld.

Mythe 4: vakbonden zijn een last voor de economie

Door de (conservatieve) regering (onder leiding van David Cameron) besteld onderzoek wijst uit dat vakbonden een herkenbaar aantal voordelen aan de economie en de belastingbetaler bijdragen, voor ongeveer 1,28 miljard euro per jaar. Dat doen ze door hun bijdrage aan conflictoplossing, door de vermindering van arbeidsongevallen, arbeidsgerelateerde ziekten en praktijkopleidingen.

Men schat de meeropbrengst door gestegen productiviteit op 13,95 miljard euro dankzij onder andere de verbeterde moraal en het engagement van de werknemers.

Zelfs het Internationaal Monetair Fonds (IMF) heeft onderzoek gepubliceerd dat suggereert dat vakbondsonderhandelingen de economische stabiliteit vergroten, door ongelijkheden in te perken en een ongebreidelde toename van de schulden van de gezinnen te vermijden.

Econoom en Nobelprijswinnaar Paul Krugman stelt: “Als we een maatschappij willen waar welvaart gedeeld wordt, moeten we de onderhandelingskracht herstellen, die de werknemer de laatste dertig jaar verloren heeft, zodat gewone werkende mensen opnieuw de macht hebben om voor degelijke lonen op te komen”.

Mythe 5: vakbonden zijn alleen maar met de openbare sector bezig, omdat daar de meeste van hun leden werken

De regering heeft het altijd maar over hoe onfair de vakbonden zijn tegenover werknemers in de privésector – maar werknemers in de privésector worden geen kruimel beter van een aanval op de openbare sector.

De arbeidsvoorwaarden in de openbare sector zijn beter omdat de vakbonden gevochten hebben voor vaste normen tegen de algemene wedloop naar minder gunstige arbeidsvoorwaarden. De uurlonen van werknemers die lid zijn van een vakbond liggen gemiddeld zo een 17 procent hoger dan die van niet-aangesloten werknemers.

Vakbonden moeten enorme uitdagingen aangaan om te organiseren en te rekruteren in de privésector vanwege de aard van de werkgelegenheid daar. Toch zijn miljoenen werknemers in de privésector lid van een vakbond – en miljoenen meer die geen lid zijn, maar dat wel zouden willen. Vakbonden willen de lat gelijk leggen in de hoogte, niet naar beneden.

Volgens een opiniepeiling wil 46 procent van de werknemers in werkplaatsen waar vakbonden niet actief zijn toch lid worden als vakbonden daar zouden mogen rekruteren en zich organiseren. Dat alleen zou het totaal lidmaatschap nationaal op 50 procent brengen.

Mythe 6: vakbonden zijn kleurloos, mannelijk en belegen

Sinds de sociale bewegingen van de jaren zeventig het begrip van ongelijkheid en werk veranderd hebben, hebben vakbonden voortdurend gevochten tegen ongelijkheden, voor grotere participatie van vrouwen, zwarten en etnische minderheden, mensen met een handicap en jongeren.

Unison heeft bijvoorbeeld meer dan een miljoen vrouwelijke leden – meer dan tweederden van hun bestand. De vertegenwoordiging van vrouwen groeit in alle vakbonden en veel vakbonden moedigen vrouwen actief aan om betrokken te worden en vakbondsafgevaardigde te worden.

Het heeft tijd en strijd gekost en er is nog heel wat te doen, maar vakbonden scoren hoger dat de meeste instellingen op gebied van diversiteit en gelijkheid – met inbegrip van ondernemingen en politieke partijen. Jonge mensen gaan tegenwoordig sneller bij een vakbond dan bij een politieke partij.

Mythe 7: vakbonden zijn ondemocratisch, de ‘baronnen’ bevelen de arbeiders om te staken

De essentie van een vakbond is democratische vertegenwoordiging garanderen op de werkplaats. Het recht om een vakbond op te richten of erbij aan te sluiten, wordt algemeen beschouwd als een fundamenteel principe van een democratische maatschappij. Het wordt specifiek vermeld in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (Artikel 23).

Vakbonden verspreiden een cultuur van democratie. Onderzoek wijst uit dat hoge niveaus van vakbondslidmaatschap samengaan met hogere democratische participatie, zoals stemmen of campagne voeren in de lokale gemeenschap (stemmen is niet verplicht in GB).

Vakbondsleiders worden democratisch verkozen door de leden. Het beleid wordt gevormd door de democratische structuren, zoals de jaarlijkse conferenties van de afgevaardigden.

Net zoals met elke andere democratische instellingen kennen vakbonden gebreken, en er moet zeker voor verbetering gevochten worden, maar in weinig organisaties zijn de leiders zo aansprakelijk als in de vakbonden.

Geen staking kan plaatsvinden zonder de steun van minstens 50 procent van zij die stemmen via de post (de zogenaamde 'ballot'). Twee op de drie leden van het parlement haalden niet eens 50 procent van de stemmen bij de laatste algemene verkiezingen.

Mythe 8: vakbonden zijn impopulair

De manier waarop de vakbonden in de media worden voorgesteld, geeft de indruk dat ze algemeen geminacht worden. Opiniepeilingen tonen aan dat helemaal niet het geval is.

Zelfs tijdens het hoogtepunt van de aanvallen op de vakbonden, toen een opiniepeiling uitwees dat een meerderheid vond dat vakbonden worden ‘bestuurd door militanten’ (‘militant’ heeft een negatieve connotatie in het Engels) bleek dat 73 procent nog altijd meent dat vakbonden essentieel zijn om de belangen van de werknemers te beschermen.

Een andere opiniepeiling in dezelfde periode over de kleinere pensioenstakingen in juni dit jaar (2011) wees uit dat een meerderheid van de publieke opinie meent dat de werknemers van de openbare sector ‘gelijk hebben om in staking te gaan’. Met meer dan drie miljoen mensen die bereid zijn tot staken op 30 november 2011 zijn dit argumenten waarmee we kunnen winnen.

Red Pepper

Vertaling uit het Engels: Lode Vanoost

Voor de bronnen van dit artikel verwijs ik naar de oorspronkelijke weblink hieronder:

Mythbuster: The truth about the unions

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

23 reacties

  • door Daniel Deblaere op dinsdag 6 december 2011

    Waar kan ik een goede en gefundeerde recensie vinden van in de titel vermeld boek a.u.b. ? Leve de vrije meningsuiting... de feiten en de waarheid! Solidariteit Vlaanderen (ook op FaceBook)

  • door Rudy Baker op maandag 30 juni 2014

    'De heersende mening is de mening van de heersende klasse'.

    • door Lode Vanoost op dinsdag 6 december 2011

      Beste, er wordt in de titel helemaal geen boektitel vermeld, dit artikel verscheen in het tijdschrift 'Red Pepper'? De weblink staat onder de tekst.

  • door Daniel Deblaere op dinsdag 6 december 2011

    Vakbonden een dure grap, voor mensen in armoede. Als je maandelijks €10 vakbonds-bijdagen betaald en je hebt het reeds moeilijk om rond te komen geraak je vaak nog dieper in de miserie. Als je deze bedragen spaart en optelt heb je na 10 jaar reeds één of meerdere maandlonen! Mythe nr 13 Leve Solidariteit vlaanderen (ook op FB!)

    • door eylenbosch charlie op woensdag 7 december 2011

      Een vriend van me was nooit aangesloten bij een vakbond. Op 57 wordt hij ontslagen bij de firma. Onterecht, vind hij. Zeer zeker, maar na maanden moet hij wel een privé-advocaat aanspreken. De uitspraak van het gericht stelt hem volledig in het gelijk. Hij zou voor meer dan 100 000 € schadevergoeding trekken. Maar wat blijkt? De firma gaat failliet en mijn vriend trekt niets! Bovendien moet hij nog opdraaien voor de gerechtskosten. Dit laatste had hij wel kunnen vermijden, had hij bij een vakbond aangesloten geweest (gratis rechtsbijstand). En wellicht had deze ook korter op de bal kunnen spelen. Vakbondsbijdragen zijn de eerste solidariteitsbijdragen, ook in Vlaanderen!!!

    • door Billemon Mario op zondag 30 september 2012

      Tegenover de vakbonds-bijdrage staat ook een service. Advies, steun, opleiding, vorming, bescherming. Bij problemen of tegenslag is dit 10 euro goed besteed. U betaalt ook voor wegenhulp voor uw wagen, een brandverzekering voor uw huis, familiale verzekering, vraagt U uw geld terug als U dit jaar geen pech had ?

      Mario

      • door john101 op woensdag 14 november 2012

        Er staan wel zinnige dingen in dit artikel, maar veel maakt het niet uit: hoeveel zieltjes en hoeveel sympathie zal de vakbond vandaag in Vlaanderen gewonnen hebben, denkt u? Wacht liever met staken tot het echt nodig is en je een breed draagvlak hebt.

        • door Lode Vanoost op woensdag 14 november 2012

          Dat er alleen maar afkeer en antipathie voor sociale acties zou bestaan, is een mythe en wordt door geen enkel ernstig onderzoek bewezen. Op één dag kan je zoiets trouwens niet meten. De tendentieuze, selectieve en vooringenomen interviews van 'gewone burgers' in de grote media bewijzen wat dat betreft evenmin iets.

          Dat er geen breed draagvlak zou zijn, is nu net eveneens een door de media gecreëerde mythe.

          Er zijn andere indicatoren waarmee je de werkelijke steun voor sociale acties kan meten, zoals bijvoorbeeld het lidmaatschap van vakbonden dat nog altijd in stijgende lijn gaat.

          Sociale acties (waarvan staken slechts één vorm is) zijn wél nodig, meer dan ooit.

          • door john101 op woensdag 14 november 2012

            Ik heb het over de stakingsactie van vandaag. Komt u wel eens buiten? Veel sympathieke reacties gehoord? De stakingsbereidheid in Vlaanderen was bij het NMBS al niet te groot, en zonder sabotageacties in Brussel zouden de meeste treinen in Vlaanderen normaal hebben gereden, zoals ze dat ook in Nederland, Duitsland en Frankrijk hebben gedaan. De mensen zijn niet zo dom als u denkt.

            • door Richard op woensdag 14 november 2012

              Nou en? Zonder vakbonden zou er niet eens sprake zijn geweest van betaalbaar openbaar vervoer... . Laten we het stakingsrecht maar inperken, dat zullen de werkgevers erg fijn vinden. Kunnen ze ongestoord verder gaan met hun sociale afbraak.

          • door TDW op woensdag 14 november 2012

            ik heb vandaag geen enkele positieve reactie gehoord op de treinstaking laat staan enikge sympathie.

            De vakbonden hebben zich echt populair gemaakt maar dan op een negatieve manier.

            Dit krijg je als je de werkende mens met een gewoon loon kloot.

            • door Lode Vanoost op woensdag 14 november 2012

              Het klopt inderdaad dat u in de grote commerciële massamedia geen positief woord hebt gehoord over de stakingen. Zij staan dan ook volledig ten dienste van de grote belangen die mensen zoals u inderdaad onbelangrijk vinden. Die belangen willen er ook voor zorgen dat u geen enkele dag van het jaar nog goedkoop treinvervoer (en vele andere openbare diensten) hebt.

              Die voortdurende desinformatie door de media is ondermeer bedoeld om mensen zoals u die voor een loon moeten werken op te zetten tegen andere werkende mensen en niet tegen de echte boosdoeners in dit verhaal, namelijk dezelfde grote economische belangen die vinden dat er geen openbaar vervoer moet zijn e.d.

              Als zij gedaan krijgen dat werkende mensen alleen nog maar het kwaad gaan zien bij hun collega's werkende mensen, dan zou de strijd inderdaad verloren zijn. Gelukkig is dat niet het geval. De media mogen dan nog zo stoken, nog zo selectief mensen uitkiezen om negatieve reacties te geven, toch blijven vakbonden doorgaan met hun sociale strijd, waarvan de successen altijd gedeeld worden met iedereen, ook zij die niet mee hebben gestaakt. Zij kunnen dat ondermeer omdat zoveel Belgen lid zijn van een vakbond en omdat het aantal leden zelfs nog toeneemt.

              Stakingen hebben inderdaad altijd iemand pijn gedaan. Zij hebben wel geleid tot de achturendag, de vijfdagenweek, het betaald verlof, de ziekteverzekering, de sociale zekerheid, openbaar onderwijs ...

              Om al die zaken te behouden wil ik nog wel eens de gevolgen van een staking ondervinden, zoals vandaag en veel later dan gewoonlijk thuiskomen. Samen uit, samen thuis.

              • door TDW op woensdag 14 november 2012

                Gewoon mensen rondom mij, medereizigers die weeral gekloot zijn door asociale vakbondsmensen.

                Niks media, gewoon de man (en vrouw) in de straat die de zoveelste staking beu. Zelfs de vakbondsmensen (toffe mensen die tenminste weten wanneer er en welke actie gepast is) zijn negatief te spreken over deze actie.

                Het enige wat de vakbond heeft laten zien is dat de tegen de werkende mens zijn, dat ze anti-solidair zijn met mensen die niet kunnen staken of thuiswerken en vooral dat ze weer in de portemonnee van de mensen hebben gezeten (buskaart, extra brandstofverbruik en vooral loonverlies door file omdat ze te laat op werk komen). Gaat de vakbond solidair zijn en dat loonverlies compenseren? Nee, daarin ken je ze duidelijk, een bende egoïsten die juist niets om de werkmens geven.

                • door Lode Vanoost op woensdag 14 november 2012

                  U spreekt geen enkel argument hierboven tegen, integendeel. U mag altijd tegenargumenten tegen, maar die lees ik tot nu nog niet.

                  Uw vaststellingen zijn gebaseerd op de mensen rond u, meer dan waarschijnlijk best wel sympathieke personen, maar niet representatief en zeker geen basis om algemene conclusies te trekken. Net zoals de media.

                  U moet toch weten dat diezelfde mensen die u zo asociaal vindt de rest van het jaar wél ten uwen dienste staan, dikwijls in moeilijke omstandigheden (want de spoorwegen worden al jaren te weinig gefinancierd voor wat van hen wordt verlangd) en niet bepaald voor hoge lonen. Wat de prijs van het openbaar vervoer betreft, die dekt slechts een deel van de echte kosten, de rest wordt met belastingsgeld van iedereen betaald (dus ook van zij die nooit de trein, tram, bus nemen). Omdat dat zo zou blijven, omdat de spoorwegen wel de middelen zouden krijgen om te doen wat van hen verlangd wordt, ook daar werd voor gestaakt en actie gevoerd.

                  Wat de vakbonden ook bereikt hebben (vaste contracten, loonsverhogingen, index, openbare dienstverlening) is altijd ten goede van iedereen geweest, ook van de velen die géén lid zijn van de vakbonden (waaronder ik mag veronderstellen, uzelf).

                  Vreemd genoeg neemt ondertussen het aantal treinreizigers nu al jaren na elkaar toe. Dus toch niet zo ontevreden?

                  • door Bert Deblauwe op donderdag 15 november 2012

                    Ik begrijp het nut van vakbonden, maar de laatste tijd gooien ze vooral hun eigen ruiten in hoor. Waarom niet een dag lang de mensen gratis laten rijden? Waarom niet de bazen eens blokkeren of op een creatieve/ludieke manier in hun blootje zetten? nee, altijd maar de werkende mensen, HUN TROUWE KLANTEN, die 0,0 met het probleem te maken hebben maar wel effectief hun loonbrief betalen, ronduit kloten om zelf te profiteren van een verlofdagje waarop we verantwoord vanaf 9u een pintje kunnen drinken. Zelfde met luchthavens, stop nu eens eindelijk met buitenstaanders en de (globale) economie te kwetsen, kwets de bazen of de echte verantwoordelijken (figuurlijk uiteraard). De financiële en logistieke gevolgen zijn dramatisch, en men bereikt exact het omgekeerde. (exact hetzelfde als een kindje dat zit te mokken omdat ze geen lolly krijgt van mama en papa) We leven niet meer in de jaren 20 of in Vietnamese sweatshops hé. Mensen nemen trouwens meer de trein omdat er intussen meer mensen en teveel auto's zijn, ons wegennetwerk slibt gewoon dicht. Nog een leuk voorbeeld, voor een vakbondslid/arbeider is het vaak schan-daaa-lig dat een directeur met eindeloos veel diploma's, repertoire en vooral verantwoordelijkheden heel veel geld verdient, maar als Vincent Kompany 200.000€/week verdient voor een balleke te stampen, is er in hun ogen geen enkel probleem, omdat ze van voetbal houden hé... Daar heb ik nog nooit iemand over horen klagen. Ik moet gelukkig amper openbaar vervoer nemen, maar erger me ook blauw aan de acties omdat ik ook besef wat voor een logistiek en zelfs financieel probleem dit voor 100.000-en mensen kan betekenen

                • door Fred Guldentops op vrijdag 16 november 2012

                  man, de speculanten, de bankwereld en de troika van de EU zijn uw zakken serieus aan het leegplunderen, moest je het nog niet door hebben: miljardenwaarborgen voor dexia en consoorten, europees besparingsverdrag, milajrdenbegroting om de interest voor de speculanten terug te betalen, ... maak u nog maar wat druk over syndicaten ondertussen

  • door aronjaco op donderdag 15 november 2012

    Ik begrijp de kortzichtigheid die naar voor komt uit heel wat reacties hier totaal niet. Criticasters van de vakbonden , allen gefocust slechts op het directe eigenbelang, straks moet ge niet meer klagen over stakingen want : ge hebt geen werk meer, en ge dient u niet meer te verplaatsen, of ge werkt tegen een loon dat betaling van het openbaar vervoer uitgesloten is; dan zegt ge uiteraard " het is de vakbonden hun schuld" en ge vergeet uw houding van het moment nu. Of , het openbaar vervoer wordt geprivatiseerd en betaalt ge u blauw voor een ritje naar het werk; tegelijk kunt u die kost niet langer laten betalen door uw werkgever , want,voor dat laatste , daar hebben de vakbonden mee voor gezorgd. Wat ook kan dat is , dat ge het u dan , helaas beklaagd dat ge niet hebt ingezien dat de vakbonden in een tijd van " ultraliberalisme " ( om eens het woord neoliberalisme niet te gebruiken) de laatste verdedigingslijn zijn tegen de verpaupering van de loontrekkende. Mijn conclusie is : met zijn allen aansluiten bij een vakbond, en dat uit eigenbelang , namelijk het nemen van een verzekering op een leven in welvaart voor ook de kleintjes , met inbegrip van de kleine zelfstandige. Die laatsten stellen zich al te vaak op tegen de vakbonden , daar waar de logica van hun bestaanszekerheid net ligt in " het meeheulen met het scheppen van koopkracht binnen de basiseconomie, het alledaagse leven van de gewone mens". En , .. die werkmens moet leren afstand te nemen van de pseudologica van de neoliberale mantra's , en één van die mantra's is : de vakbonden in discrediet brengen met het oog op het ontnemen van hun legitimiteit, en dat met behulp van onze tendentieuse media. De media doen zich voor als wetenschappelijk correct terwijl het tegendeel waar is , cfrm. alle reklameboodschappen die hun werking spijzen.

    • door AmauryJ op donderdag 15 november 2012

      Het is te makkelijk om licht te schijnen op de wat meer dubieuze en discutabele kanten om de goede, relevantere kanten in het donker te laten en weg te cijferen. Kijk naar alles waarvoor de vakbonden vechten (het negatieve kant daar zeker niet tegen opwegen), of die aangevulde mythe nu een kern van waarheid bezitten of niet maakt niets uit.

      • door TDW op donderdag 15 november 2012

        Op zich maakt het de werking niet uit, wel de geloofwaardigheid.

        • door aronjaco op donderdag 15 november 2012

          @TDW : U trapt heel bewust in de val. Lees mijn vorige reaktie en zeg mij eens waarom de vakbonden niet geloofwaardig zijn. M.a.w. een reaktie die los staat van slogans. Dat vereist uiteraard meer basis dan hetgene de gestuurde media ons voorhoudt.

          • door TDW op donderdag 15 november 2012

            Je gaat niet voor iets pleiten wat je zelf niet doet. vloeken tegen mensen met een spaarrekening in het buitenalnd terwijl je zelf een spaarrekening in het buitenland hebt is niet echt geloofwaardig. Foeteren dat de kloof tussen arm en rijk groter wordt maar ondertussen wel njet zegt tegen een heraanpassing van de index (centen ipv procenten). Dit en nog zoveel andere tegenstrijdigheden. Mijn kritiek gaat tegen de vakbond en de toplui ervan en niet tegen de kleine vakbondsafgevaardigde. Zeer leuk als je protesteert tegen de besparingen en recht op werk maar ondertussen wel degene treft die nog werk hebben door ze te gijzelen met een treinstaking. Wij kunnen geen dag recup vragen, wij kregen geen toestemming om te staken, wij mogen overuren maken wegens te laat komen en zijn enekele uren vrije tijd kwijt en dit enkel omdat de vakbonden niet eens nadenken over de gevolgen van hun actie. Iedereen die ik ken was en is NEGATIEF over deze actie. De vakbonden hadden het anders moeten aanpakken. Had geprotesteerd aan de deuren van de politici, liet de treinen rijden en gaf de passagiers een kop koffie met een pamflet. Dat komt geloofwaardig over, dat maakt de vakbond positief en zo krijg je steun.

            • door Fred Guldentops op vrijdag 16 november 2012

              dat komt helemaal niet geloofwaardig over want ten eerste hebben de vakbonden niet de mogelijkheid om met zo'n ludieke acties een grote massa te bereiken. Enkele duizenden, ok, maar geen miljoenen. By the way in Brussel doen we dat de laatste jaren wél, zo'n zaken, met onze afdeling van de spoorvakbond. Maar geloof maar niet dat de burgerlijke pers daar 1 letter aan vuil gaat maken.

              Als je kritiek hebt tegen de toplui (deleeuw en consoorten), zeg hen dan dat ze er alles aan gedaan hebben om de stakingen te vermijden en te breken. Waarom? om zelf op een goed blaadje te staan bij de pers? Terwijl hadden ze opgeroepen om er een volwaardige stakingsdag van te maken (alee ford genk gaat dicht en de vlaamse metaalcentrale durft nog niet oproepen om te staken), dan had de pers en de "publieke opinie" daar geen verhaal tegen gehad. Het is juist omdat nu alle "actievormen" zijn afgeleid of de kop ingedrukt dat een minderheid consequente actievoerders (die de oorspronkelijke ordewoorden wel trouw opgevolgd hebben) in de pers kan afgeschilderd worden als een groep egoisten. Maar stel dat er een miljoen mensen staakt tegen de besparingsplannen, dan heeft een journalist niks meer te piepen...

  • door Fred Guldentops op vrijdag 16 november 2012

    ik heb gehoord dat tom lenaerts en gert van samson ook een lidkaart hebben van de vakbond..; dat zal de 9e mythe zijn

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties