Wereld, Politiek - IPS

Israël staat alleen met boycot Palestijnse regering

Het besluit van de Verenigde Staten om samen te werken met de nieuwe Palestijnse eenheidsregering heeft Israël praktisch geïsoleerd. Toch lijkt ook de consensus binnen die regering, zonder de Hamas, even broos als afgedwongen.

vrijdag 6 juni 2014 13:18

Israël riep op tot een internationale boycot van de nieuwe regering, maar is tot nu toe het enige land dat de politieke alliantie tussen Fatah en Hamas publiekelijk heeft verworpen. “Geen enkel land heeft gehoor gegeven aan Israëls zinloze oproep tot een boycot van de nieuwe eenheidsregering”, zegt Riyad Mansour, permanent waarnemer voor de staat Palestina bij de Verenigde Naties.

De nieuwe regering die de rivalen Fatah en Hamas verenigt, krijgt volgens hem steun van landen uit de hele wereld, behalve Israël. “Dit is een belangrijke ontwikkeling, in overeenstemming met de nationale belangen van het Palestijnse volk.” Fatah bestuurde de Westelijke Jordaanoever en Hamas zwaaide de scepter in Gaza.

Israël, een van de nauwste bondgenoten van de Verenigde Staten, heeft een bijtende aanval geopend op de regering van president Barack Obama en noemde de Amerikaanse erkenning “naïviteit.”

Secretaris-generaal Ban Ki-moon zei dat de Verenigde Naties klaar zijn om “volledige steun” te verlenen aan pogingen van de nieuwgevormde regering om Gaza en de Westelijke Jordaanoever te herenigen, in overeenstemming met het Palestijnse eenheidsakkoord van 23 april.

Dat betekent volgens hem dat serieuze politieke, humanitaire, economische en veiligheidskwesties in Gaza aangepakt moeten worden en dat er verkiezingen moeten komen. Op de vraag of de Verenigde Naties hiermee de nieuwe eenheidsregering erkennen, zei VN-woordvoerder Stephane Dujarric dat dat aan de lidstaten van de VN is.

Bestaansrecht

“De nieuwe Palestijnse regering heeft allang gedaan wat de zionistische staat lang heeft geëist: dat Palestijnse leiders Israël erkennen, en daarmee het bestaansrecht van Israël”, zegt James E. Jennings, voorzitter van Conscience International en directeur van US Academics for Peace.

Bovendien, zegt hij, het Fatah-leiderschap van de coalitie, met zijn ingebouwde veiligheidsovereenkomst met Israël, betekent dat de nieuwe Palestijnse regering ook instemt met haar functioneren achter de apartheidsmuur. Palestina is zo een gedemilitariseerde entiteit, verbrokkeld door Joodse nederzettingen die door het Israëlische leger op opdringerige wijze beschermd worden.

“Zelfs als de nieuwe regering overleeft, zullen de levens van Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever en in Gaza beheerst blijven door realiteiten die worden opgelegd door Israël, met steun van zijn goedgunstige oom, de Verenigde Staten”, zegt Jennings.

Terwijl Mahmoud Abbas leider blijft van de door Fatah gedomineerde Palestijnse Autoriteit, wordt het nieuwe, zeventien leden tellende kabinet geleid door premier Rami Hamdallah.

Volgens het Institute for Middle East Understanding (IMEU) is de nieuwe regering samengesteld uit een “consensuskabinet van individuen waar alle grote Palestijnse politieke partijen het over eens zijn”. Het kabinet telt geen leden van de twee grootste Palestijnse facties, Fatah en Hamas. In plaats daarvan bestaat het uit onafhankelijke technocraten die de basis moeten leggen voor de verkiezing van de Palestijnse Autoriteit.

Verkeerde redenen

Hoewel Hamas de regering steunt, behoort geen van de leden van het nieuwe kabinet volgens IMEU tot Hamas. Hamas wordt door Israël, de VS en sommige West-Europese landen nog steeds beschouwd als terroristische groep.

Vijay Prashad, die de Edward Said-leerstoel van Amerikaanse Universiteit in Beiroet bezet, noemt de toenadering tussen Fatah en Hamas “een fascinerende ontwikkeling”. Maar ze vindt volgens hem plaats om de verkeerde redenen. Hamas is verzwakt door de wurggreep waarin de economie van Gaza zit, door een combinatie van (gebruikelijke) Israëlische druk en de sluiting van tunnels en checkpoints door Egypte, zegt hij.

Geen enkele keuze is voor Hamas voordelig, zegt Prashad. Geld uit de Golf is geen langetermijnoplossing of, in deze turbulente periode, een kortetermijnoptie. Internationale organisaties, zoals het Internationaal Monetair Fonds en de Wereldbank, eisen hervormingen die geen optie zijn voor een kleine regio die in feite permanent gesanctioneerd wordt, zegt hij. “Hamas heeft zich moeten overgeven aan het neoliberale beleid van de regering-Abbas op de Westelijke Jordaanoever.”

De nieuwe Palestijnse regering is volgens hem niet zozeer een regering van nationale consensus, als wel een “regering van wanhoop.” Hamas moest afzien van de eis om religieuze zaken en gevangenenzaken onder zijn hoede te te krijgen. “Dat laat zien dat de regering niet op consensus is gebaseerd.”

“Israël zal er alles aan doen om zelfs deze consensussituatie te ondermijnen. Het zal er al het mogelijke aan doen om de eenheid te verbreken, inclusief sabotage van de verkiezingen die binnen zes maanden moeten plaatsvinden”, voorspelt Prashad. Israël heeft volgens hem belang bij een verdeeld Palestina, waarin een weg naar vrijheid en vrede afgesloten blijft.

Jennings zegt dat het vanaf het begin duidelijk was dat de breuk tussen de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) en Hamas dramatisch zou zijn voor de Palestijnse politieke ambities en alleen de Israëlische belangen zou dienen. De breuk bleek een ramp voor het Palestijnse volk.

“Na zeven jaar verdeeldheid bij de grote veranderingen die hebben plaatsgevonden in het Midden-Oosten, is het nu de vraag of de verzoening standhoudt en of het niet al te laat is om de schade te repareren.”

Een nog twijfelachtiger kwestie is of de bereidheid van de regering-Obama om zaken te doen met de nieuwe eenheidsregering, de druk kan weerstaan van de minder Palestijnsgezinden in het Amerikaanse Congres.

Thalif Deen

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!