Twee verjaardagen en schoolactiviteiten

Twee verjaardagen en schoolactiviteiten

maandag 19 september 2011 16:13

Dit is een van de mooiste periodes van het hele jaar! De lente kondigt zich aan in een massa kleuren – tapijten van veldbloemen in purper, oranje en rood; bloemen aan bomen en struiken in allerlei kleuren in het dorp. Een waar feest voor het oog. Het weer is warmer maar nog niet te warm, de nachten zijn aangenaam en niet meer te koud. En omdat we in de winterperiode genoeg regen hadden ziet alles er voor het ogenblik echt groen en fris uit.
 

Verjaardagen:

Een goede tijd dus om een verjaardag te hebben. Mijn dochter Mary werd 10 jaar op zaterdag 10 september. Haar KROONverjaardag omwille van 10 op de 10de wat maar een keer in je leven voorkomt. Mary keek er erg naar uit en wou een verkleedparty hebben dus maakte ik een eenvoudige fairy of prinsessenjurkje voor haar. Voor de rest hielden we het feestje eenvoudig met een zelfgebakken taart, opgeblazen ballonen, een variëteit van spelletjes binnen en buiten en een selectie van popcorn en chipjes. Voor de gelegenheid kochten we een fles Cola en Fanta. Dit wordt enkel voor speciale gelegenheden gedronken. Ik probeer mijn dochter bewust te maken wat gezond is en wat niet zonder het volledig te verbieden en door er op te wijzen dat een beetje doorgaans oké is maar dat overdaad (van alles) schaadt. Ik hoop dat ze daardoor zal leren keuzes te maken. Voor de verjaardag had ze een 16 tal vrienden – oude en nieuwe – uitgenodigd. Emihle (die in Nkqubela township woont bij haar grootmoeder nadat haar ouders overleden aan aids) en Busiswa (die in Zolani township woont) sliepen voor de gelegenheid over voor het hele weekend. Beide meisjes waren in Mary’s klas bij ons op school en ze hadden zich afgevraagd of ze nog wel zouden uitgenodigd worden nu dat Mary niet meer in hun klas is. Ik probeer al de kinderen op school en ook Mary te laten aanvoelen dat vrienden vrienden blijven al zijn ze niet meer in dezelfde klas. Een taak van de ouder want het is eenvoudiger om dit aspect te negeren. Het vraagt inspanning en aandacht om het contact tussen Mary en haar vrienden op de Waldorfschool levendig te houden. Daarom was ik blij dat de kinderen van Mary’s klas deelnemen aan ‘The Big Walk’ volgende week donderdag – een traditionele activiteit van de Waldorfschool.

Aandacht geven aan een verjaardag is op onze school belangrijk. Het bevestigt de kinderen in hun ‘zijn’ en in hun waardigheid als mens. Toen ik nog kleuterjuf was werd zo’n dag heel bewust gevierd met een geboorteverhaal, speciaal gedekte tafel, bloemetjes, kroontje voor de jarige, zelf gemaakte wenskaartjes en een speciaal verhaal op het einde van de ochtend. Hoe ouder het kind hoe minder uitgebreid de ceremonie is maar daarom niet minder belangrijk. Het toeval wil dat het meisje dat bij ons tijdens de week verblijft woensdag laatst ook haar verjaardag had. Ze wist niet of de moeder haar een taart voor school zou meegeven of niet. Toen ik contact opnam met de moeder zei die dat ze voor een taart zou zorgen maar uit voorzorg hebben we toch maar dinsdagavond een extra taart gebakken voor school. Gelukkig maar want de moeder stuurde uiteindelijk toch geen taart. Mary en ik gingen de dinsdagnamiddag nog vlug even naar Robertson om een topje en zomerbroek voor haar als geschenk te kopen. Het enige geschenk die ze kreeg. In de kleurlinge Afrikaans sprekende gemeenschap wordt enkel een 21ste verjaardag uitbundig gevierd maar dan heel uitbundig, bijna zoals een trouwfeest. Andere verjaardagen komen en gaan zonder al te veel aandacht.

Een konijn als geschenk:

Mary wou een konijntje voor haar verjaardag. Ze praatte al langer over een konijntje maar ik was altijd opgelucht om te horen dat een plaatselijke kleinboer net geen kleintjes had als ik informeerde. Dit was ook het geval voor haar verjaardag. Aan de andere kant werd mij een tijdje terug gezegd, door een vriend die heel ervaren is in werken met kinderen die een trauma hebben, dat werken met dieren heel genezend werkt omdat deze kinderen weer moeten leren vertrouwen hebben in ‘het leven’. Dus stond ik er wel voor open om konijntjes te hebben. Vorige donderdag kwam de boer melden dat hij twee kleintjes voor mij had gevangen. Ik wilde er geen twee maar enkel een want ik weet helemaal niets van konijntjes af. Een van Mary’ s vriendinnetje op school weet echter heel wat van konijntjes af want bij haar thuis hebben ze konijntjes, ratten, guinea pigs, kippen en slangen. Haar moeder vergezelde me naar de boer om zeker te maken dat hij me kleintjes gaf want anders zijn ze moeilijk tam te maken. Ik bleef bij één konijn die een doos ging. Ik moest nog even naar de Waldorfschool en Nicky, de administrator, zei ook dat ik twee konijntjes moest nemen omdat ze anders te eenzaam worden. Want het gebeurd vaak dat de kinderen interesse verliezen en gezien konijntjes sociale wezens zijn hebben ze gezelschap nodig. Dus ik terug naar de boer om nog een konijntje te halen maar vertelde hem dat ik of twee meisjes of twee mannetjes wil. Uiteindelijk werd het een wit konijntje (Snowy) en een grijs (Bubbles) een. De eerste namiddag speelden Mary en haar twee vriendinnetjes voortdurend met de konijntjes die zich alles lieten welgevallen. Haar vriendinnetje die alles over de dieren weet verzekerde mij dat het een jongen en een meisje is. Dus zal ik moeten navragen waar ik het jongentje kan laten castreren want ik wil echt geen massa konijntjes. Gisteren en vandaag kregen de diertjes ook uitbundig aandacht en werden ze over het gehele dorp meegenomen en trots getoond. Ik heb ondertussen een jongen van op school gevraagd om in de komende septembervakantie (nog een week school) een konijnenhokje voor ons te bouwen waar ze dan buiten kunnen in verblijven.

Nieuws uit de school:

Wat nieuws van de Waldorfschool. Ik moest foto’s van de klas 11 gaan nemen want op 23 september vertrekt de klas, bestaande uit 9 leerlingen, samen met Herbie Steyn, hun leraar Engels, naar St.Matthews Missie in de buurt van Keiskammahoek in de Oostkaap voor vijf dagen. Een roman, “Shades” (shaduwen), geschreven door Marguerite Poland, is een gezet schoolwerk die de klas moet lezen. Het verhaal, meer levendig dan droge historische feiten, vindt hoofdzakelijk plaats in deze Missie. Vandaag is er een Middelbare school – St.Matthews High School – en naar aanleiding van de studie van deze roman zocht Herbie toenadering tot deze school om een uitwisseling te organiseren. De leerlingen daar zullen onze leerlingen een geschiedkundige, aardrijkskundige en culturele achtergrond tot de roman schetsen terwijl onze leerlingen hen zullen vergasten op een ‘Romeo en Juliet’-vertoning in het Engels. De hoop is dat ook de auteur een lezing over haar boek zal geven. Dit zal een heel uitzonderlijke ervaring zijn voor alle deelnemers. Herbie vroeg me om foto’s te nemen want hij zocht ook toenadering tot kranten en TV om deze belevenis vast te leggen.

Donderdag stapte ik de school binnen gewapend met mijn camera en kon verschillende activiteiten op school spontaan vast leggen. Ik vond de klassen 5, 6 en 7 bezig om de school gronden schoon te maken door te vegen en onkruid te trekken e.d. De leerkrachten zeiden dat ze besloten hadden om samen met de leerlingen de schoolgronden verzorgd te houden voor eventuele bezoekers. Ik hoorde de stemmen van de kleinsten! De kinderen uit de kleuterklas waren bezig om op het volleyballterrein (aangelegd door een vrijwilliger) allerlei spelen te doen. Gezien we het einde van het jaar naderen geeft de kleuterjuf meer aandacht aan de kinderen die volgend jaar naar het eerste leerjaar gaan. Spelen ontwikkelt al de onderliggende vaardigheden die deze kleintjes nodig hebben om vlot te kunnen leren. En uiteindelijk vond ik in een klaskamer de werken gemaakt door de 9de klas naar aanleiding van de Zuid-Afrikaanse film ‘District 9’. Ik heb de zelf niet gezien maar weet dat het gaat over het landen van Aliens in een reuze UFO in de townships juist buiten Johannesburg. De klas moest de essentie van wat ze begrepen uit de film drie-dimentioneel voorstellen.

Een nieuwe website en facbookpagina:

Tenslotte wil ik nog melden dat het website van de school een facelift kreeg. Het ziet er eenvoudiger en meer gestroomlijnd uit! Dominic Van Oosterwyck uit Lier heeft ook een facebookpagina voor de school aangelegd. Hopelijk vind ik de tijd om er regelmatig nieuwe foto’s en dergelijke op aan te brengen. Dominic en Sylvie komen eind dit jaar weer om gedurende een week alle kinderen uit te lagere school te helpen om een creatie (kerstthema) te maken met gerecycleerd materiaal.

In de vorige blog schreef ik over karate op school. Intussen is een dossier voor subsidie ingediend bij de stad Gent. Hopelijk wordt het goedgekeurd.
Ik werk ook aan een dossier voor de Noord-Zuidverbinding van de provincie West-Vlaanderen en één om in te dienen bij de dienst ontwikkelingssamenwerking van de gemeente Wevelgem. Oh ja en ik stuurde een ‘wandelverhaal’ in voor de actie 11.11.11.
 

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!