about
Toon menu

Het belang van het Syrische middenveld

Sinds drie jaar verzetten burgeractivisten zich tegen de terreur van het al-Assad regime in Syrië. Vóór de revolutie onderdrukte het veiligheidsapparaat met brio de vrije meningsuiting. Maar sinds het losbarsten van de Arabische protesten, laten veel Syriërs zich niet meer muilkorven. Bijgevolg is Syrië een sociale fabriek van geweldloos verzet in al haar vormen geworden. In een aantal bevrijde steden zoals Idlib kunnen burgers hun mening vrijuit geven.
vrijdag 4 april 2014
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

De  menselijke natuur komt steeds in opstand tegen tirannie en reageert creatief.  Dit is nu waar het burgeractivisme om draait, omdat creativiteit elke vorm van tirannie kan omverwerpen, zelfs in de slagvelden van Syrië. Het burgerprotest is uniek in elke stad; dit toont zijn rijkheid en diversiteit. Omar en Ibrahim Assil, twee broers van de Syrische Geweldloze Beweging, brachten het geweldloos verzet in kaart op de #Syrian_NonViolence_Map.

Tegenwoordig krijgen we in de media vooral beelden te zien van de strijdende partijen. De razendsnelle opkomst van extremistische groepen is en ook het gebruik van containerbommen en honger als wapens van het regime zijn zorgbarend. Ook de rebellen maken zich steeds meer schuldig aan mensenrechtenschendingen. Op het terrein zien we dat geweldloos verzet volhardt. Dit komt echter minder in de media omdat de activisten op het terrein voornamelijk in het Arabisch communiceren. VRT-Journaliste Inge Vrancken meent dat een andere reden de weigering van het regime is om correspondenten toe te laten. Zo kan de informatie niet dubbel gecheckt worden. Het is ook zo dat deze bewegingen vaak op een niet zichtbare manier worden georganiseerd. Eens deze bewegingen aandacht krijgen, zijn er vaak vergeldingsacties van het regime. Volgens de activiste Rajaa Altalli ligt het vaak de veiligheidssituatie van de burgeractivisten; ‘ het feit dat energie schaars is zorgt ervoor dat activisten weinig tijd steken in het naar buiten brengen van hun verhalen. De activisten hebben ook weinig ervaring met marketing. Maar het belangrijkste probleem is dat de internationale journaliste weinig interesse hebben voor het middenveld dat weerstand biedt.’

De burgeractivisten van tegenwoordig zijn de activisten van in het begin van de revolutie die niet naar de wapens hebben gegrepen. Natuurlijk zijn er plaatsen zoals in Lattakia en Tartous waar de activisten in het begin van de revolutie zich genoodzaakt zagen om naar de wapens te grijpen. Toch is dit geen zwart-wit verhaal omdat veel burgeractivisten grote opofferingen hebben gemaakt om de revolutie geweldloos te houden. De bekende mensenrechtenactivist uit Kafranbel, Raed Fares kreeg bijvoorbeeld doodsbedreigingen en overleefde een aanslag. Verschillende activisten zoals Yehya Cherbaji en Rami Al Razzouk zijn respectievelijk gekidnapt of verblijven in gevangenschap. Er zijn burgeractivisten die nauwe banden onderhouden met het Vrije Syrische Leger, maar bijvoorbeeld in Darraya en Kafranbel hebben de lokale volksraden de rebellen onder controle.

Volgens Raed Fares, is de Syrische revolutie geweldloos begonnen en zal deze ook geweldloos blijven. Volgens Iyas Kadouni, een Syrische Activist in België, is het geweldloos verzet onze nationale plicht omdat anders alles in elkaar stort: ‘wij moeten weerstand bieden’. De onderstroom van de Syrische revolutie is geweldloos, volgens Raed Fares mag er zelfs niet over een burgeroorlog gesproken worden omdat het een revolutie is. ‘Wij verzetten ons tegen het terrorisme van het regime en de extremisten; het is het regime dat iedereen wilt doen geloven dat het conflict een burgeroorlog is.’ Het is echter zo dat het regime sinds het begin de sektarische spanningen gepromoot heeft om zijn verdeel en heersstrategie toe te passen.

Het burgeractivisme is uitermate belangrijk omdat het bouwt aan een toekomstig Syrië. Initiatieven zoals Radio Alwan promoten vrije meningsuiting en debat. In Darraya bokst Enab Balady op tegen de officiële kranten van het regime door een onafhankelijk weekblad te promoten. In de provincie Idlib worden omwille van het hakken van bomen voor brandstof in de winter en de vernieling van bomen door de bombardementen van het regime nieuwe bossen geplant. Vrouwen eisen hun rechten op tijdens de internationale dag van de vrouw. Omdat zij vinden dat zij ondanks grote opofferingen weinig hebben kunnen bereiken en niet vertegenwoordigd zijn in de oppositie. Jongeren die muziek spelen in het Yarmouk vluchtelingenkamp omdat ze hun gemeenschap willen motiveren en liever het geluid van muziek horen dan van geweerschoten. Activisten in Saraqib die muren van kapot geschoten huizen beschilderen met slogans omdat de inwoners hoop zouden hebben overal waar ze gaan. Dit zijn maar enkele voorbeelden van de vele initiatieven. De meeste zijn ondergronds actief uit schrik voor vergeldingsacties van het regime en de extremisten. Volgens de journalist Amer Matar kan vrijheid niet bereikt worden zonder er een enorme prijs voor te betalen en het zal jaren duren voor we onze droom van een vrij en rechtvaardig land kunnen bereiken.   

Deze burgeractivisten zijn de sleutel voor vrede en verzoening in Syrië. Zij zijn diegene die in een post-conflict situatie geen drastische koerswijzigingen moeten doen en hun wapens niet moeten neerleggen. In de heropbouw zal het ontwikkelingsparadigma centraal staan, deze burgeractivisten zijn getraind in verzoening en zullen hier dan ook een centrale rol in spelen.    

reacties

4 reacties

  • door Martin Veltjen op zaterdag 5 april 2014

    Wat vindt het Syrische middenveld van de buitenlandse inmenging?

    • door willemjan vandenplas op zaterdag 5 april 2014

      Ik hoop dat het duidelijk is dat ik over een opkomend middenveld spreek die geweldloos is. Dit heeft nood heeft aan buitenlandse steun volgens Turkmani van de ngo Madani. Zij krijgen vooral steun van internationale NGO's, er wordt vaak beweerd dat zij steun krijgen uit Saudi Arabië, maar dat zijn leugens van het regime om het middenveld in diskrediet te brengen ... veel initiatieven zijn specifiek voor en door Syriërs. De Peace Buidling initiatieven roepen op tot dialoog tussen de verschillende partijen en geloven niet in een machtsoverdracht, maar een macht spreiding over alle actoren, iedereen moet zijn plaats krijgen. Het is natuurlijk eigen aan het middenveld dat zij geen specifieke politieke kleur volgen, de meerderheid van deze initiatieven zijn pluralistisch...

    • door Mario Bergen op maandag 7 april 2014

      Hoe wereldvreemd kan je zijn om het 'middenveld' voor te stellen als 'een factor van betekenis aan de kant van het verzet tegen een seculiere regering in Damascus'.

      Sinds maart 2011 is dat middenveld nooit meer dan enkele duizenden personen geweest, wiens terechte oproep tot veranderingen meteen werd gekaapt door terroristen.

      Het 'middenveld' zijn de Syrische mensen die zich al drie jaar verzetten tegen terroristen en al-Qaida uit Saudi-Arabië, Tunesië, Tsjetsjenië, Jordanië, Turkije en tachtig andere landen, die dagelijks moorden, aanslagen plegen, eigendommen vernielen en burgers bestoken met mortiergranaten. Ze maken zich dagelijks schuldig aan mensenrechtenschendingen en de Conventies van Genève. Onthoofdingen, executies, kindsoldaten en kruisigingen incluus ( http://mediawerkgroepsyrie.wordpress.com/2014/04/07/isis-terroristen-kruisigen-man-in-raqqa-video/ ) .

      Het échte middenveld in Syrië verzet zich al drie jaar tegen deze gewapende mannen en hun barbaarse daden om Syrië om te vormen tot een talibanstaat. Het Syrische volk steunt het Syrische nationale leger en de Syrische regering tegen de dagelijkse terreur van buitenlandse huurlingen.

      Een handvol naïevelingen die cartoons tekenen en met enkele honderden op straat komen is geen betekenisvolle factor als honderdduizenden Syriërs zich aansluiten bij de nationale verdediging en bij vrijwilligersorganisaties om Syrië bij te staan tegen de door het buitenland veroorzaakte terreur. Het werkelijke middenveld in Syrië zijn diegenen die de eenheid van het land verdedigen tegen gewapende terroristen en elke buitenlandse inmenging.

      • door willemjan vandenplas op maandag 7 april 2014

        Het middenveld waar u over spreekt is het middenveld dat gelieerd is aan het regime. Laat het duidelijk zijn dat dat geen middenveld is, een echt middenveld heeft een onafhankelijke stem en laat zich kritisch uit tov van de overheid. Het zijn schapen over wie u spreekt, die zich hebben laten muilkorven door het cliëntelisme van de al-Assad clan. Hoe kan u nu een overheid verdedigen die bestaat uit 1 enkele familie? Hoe kan u het Regime verdedigen op de enige sokkel dat dit seculier is? En ontkennen dat er een onafhankelijk middenveld is?

      Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties