Reeds acht jaar is DeWereldMorgen.be de alternatieve en kritische stem in de Vlaamse media.

Wij zijn volledig gratis en reclamevrij.

Maar dat kan enkel via uw steun.

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Waarom ontslag Vuye en Wouters voor links slecht nieuws kan zijn

Vuye en Wouters stappen uit de N-VA. Iets wat, waarschijnlijk, door sommige linkse en progressief gezinde mensen op gejuich werd onthaald. Nochtans is het nog maar de vraag of deze evolutie zo positief te noemen is.
woensdag 21 september 2016
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

De versplintering van links en rechts

“Links front? De kiezer wil wel”, lezen we in De Morgen. Volgens onderzoek in het blad 'Sampol' zou een fusie alleen maar voordelen opleveren, maar Groen en sp.a gaan niet akkoord. Wars van dat feit is de politieke versplintering aan de linkerkant van het centrum al langer een vaststaand feit. Sociaaldemocraten en Groenen zweven constant tussen centrumlinks en centrumrechts. Enkel de PvdA en kleinere partijen zoals LSP durven zich in Vlaanderen profileren met linkse en progressieve projecten. 

Die versplintering leidt tot progressieve stilstand en ze doet dat al jaren. Een voorbeeld maakt veel duidelijk. Neem nu de manier waarop de bevolking kijkt naar het pamperbeleid voor zij die al zoveel hebben. Maar liefst 84 procent van de bevolking vindt, gesterkt door de bankencrisis vanaf 2008, dat het hoog tijd is dat ook de kaaiman-miljonairs hun steentje bijdragen. Zolang echter het gekibbel tussen miljonairstaks en vermogensbelasting blijft zweven, verandert er niets.

Dus is die versplintering één van de oorzaken waarom rechts momenteel aan de winnende hand is. Althans, zo wordt toch beweerd. Vanuit die logica juichen sommige linkse mensen nu het ontslag van Vuye en Wouters toe. Deels klopt die redenering wel. Het is echter slechts op korte termijn een waarheid.

Met Vlinks stond er maanden geleden een socialer alternatief op voor een onafhankelijk Vlaanderen en kwam er dus een extra keuze bij voor de kiezer. Het is nog maar de vraag waar Vuye en Wouters nu terecht gaan komen en of ze zelf iets uit de grond zullen proberen stampen. De optelsom van al die gegevens laat zich niet raden: de N-VA komt hier vandaag qua stemmenaantallen verzwakt uit.

Als je alle gegevens echter extrapoleert naar het volledige Vlaamse niveau, dan zie je dat de vraag naar onafhankelijkheid van tafel geveegd is. Wat op zich betekent dat een N-VA-deur vandaag dicht gaat, maar tegelijkertijd een andere morgen opengaat. Immers,  als een partij niet langer kiest voor onafhankelijkheid maar wel duidelijk voor een Zwitserse model, zou dit wel eens kunnen resulteren in nieuwe kiezers die je als partij  voor je kar kan spannen.  De vraag is vooral wat het resultaat, qua stemmenaantallen, zal zijn op langere termijn.

De versterking van het neoliberale discours van de N-VA

Tegelijkertijd heeft de N-VA de voorbije dagen ook aangegeven dat zij de uitvoering van haar neoliberale agenda belangrijker vindt dan die van het onafhankelijke Vlaanderen. Peter De Roover heeft nog steeds geen megafoon vast om van onder het AVV-VVK kruis te brullen wat een schande deze vertoning is.

Net zo verkondigde de founding father van de N-VA, Geert Bourgeois, zonder schroom voor Knack en Le Vif L'Express, dat het begrip 'onafhankelijkheid' anders gelezen moet worden. Dit zijn woorden uit de mond van een man die voortdurend elke Schotse en Catalaanse opstoot van de laatste jaren aanhaalde om het eigen basisbeginsel in de verf te zetten. Bourgeois zegt nu dat hij dat nooit zo heeft bedoeld. Vrij vertaald wil dit zeggen: "Het neoliberale mantra primeert op alles."

Dit bevestigt dus helemaal waar sommige progressief denkenden al langer voor waarschuwden: het sociale afbraakbeleid staat bij N-VA prominent bovenaan de agenda.

De versterking van het status quo

Het hele verhaal rond Vuye en Wouters is bovendien nogmaals een bevestiging van de boutade dat macht corrumpeert. Niet enkel voor de postjes en de middens waarin je dan vertoeft maar ook voor wat je probeert uit te dragen. Je ziet hoe zelfs bij hardliners als De Roover en Bourgeois de Vlaamse ideologie blijkbaar als sneeuw voor de zon verdwijnt als het er op aankomt de neoliberale agenda te verdedigen.

Een mogelijk gevolg is dat er bij volgende verkiezingen nog meer mensen zullen afhaken, want zeg nu zelf: “Als zelfs de N-VA, de 'partij van verandering' verandert in al datgene wat ze de andere partijen verwijt, wat rest er de kiezer dan nog?”

Dan moet je als kiezer jezelf enkele vragen durven stellen: “Zijn in andere landen, waar bijvoorbeeld sociaaldemocraten aan de macht zijn, de pensioenleeftijden verlaagd? Of zijn ze eerder, net zoals bij ons, verhoogd? En welke groep moet er opdraaien voor de besparingen? Wat zijn daar de gevolgen op openbare dienstverlening en gezondheidszorg?”

Je merkt zo al gauw dat er plots veel gelijkenissen zijn met wat de regering Michel I bekokstooft. Enkel de snelheid en manier van uitvoeren durft nogal eens verschillen. Het is dus best mogelijk dat de N-VA met deze démarche andere partijen aan het denken heeft gezet en meer mogelijkheden heeft gecreëerd om coalities te smeden.

Zo hoor ik De Wever meer en meer zeggen dat hij nooit met de PS wil regeren, maar is de term ‘sossen’ geruisloos uit zijn discours verdwenen. Misschien is de uitkomst van wat nu bij de N-VA is gebeurd wel net dat de oppositiepartijen zullen nadenken in hoeverre ze nog willen opschuiven naar rechts om na de volgende stembusslag met de N-VA een coalitie te vormen?!

Als je deze denkoefening maakt dan kan je niet anders dan vaststellen dat het politieke bestel op vele plaatsen zwaar ziek is en dat macht overal corrumpeert. Het ontbreekt met andere woorden in de politiek aan mensen die ergens voor staan en daar ook open over willen communiceren.

In die optiek zou je Vuye en Wouters misschien proficiat kunnen wensen met hun beslissing. Jammer genoeg zijn het net zulke beslissingen die steeds weer echte verandering en dan vooral de kans daarop zwaar hypothekeren. Dus moeten we hen net niet feliciteren.

Wat linkse en gewone progressieve kiezers alvast wel moeten doen, is nadenken over wat zij willen bekomen bij de volgende stembusslag. De versterking van het status quo bevestigen? Het neoliberale programma daarbij (on)rechtstreeks bestendigen? Of deze keer voor echte verandering durven gaan?

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

7 reacties

  • door Red Heskimo op donderdag 22 september 2016

    Pas op met de term sociaal democraten.

    Voor mij bevind de PS zich rechts van de NVA en nemen zij in het zuidelijke deel van dit land de rol die Front National op zich neemt in Franrijk.

    Money money money, daar draait het voor hen om. Gisteren nogmaals bewezen met die vervuilde slip kwestie. Een Issue dat in Vlaanderen zelf niet het journaal haalde.

    En voor de rest wij / zij denken. De rijken, Het patronaat, de zelfstandigen, de Vlamingen, de vluchtelingen, kortom iedereen die niet op hen stemt is wel de schuld van iets. Ook al zijn zij jarenlang heer en meester geweest en zijn ze dat nog altijd voor meer dan 40 procent van de bevolking.

    Het vertrek van Vuye en Wouters versterkt idd de NVA, want hierdoor valt de mantra van NVA wilt onafhankelijkheid weg en gaan de mensen in het zuiden moeten stemmen op inhoud en niet langer op splijtgezwam en dus zullen er meer mensen voor MR stemmen die het stemmenverlies van de NVA probleemloos zal compenseren. Waardoor ze dan weer probleemloos hun politiek kunnen voortzetten.

  • door H Coopman op donderdag 22 september 2016

    "Deze keer voor échte verandering willen gaan"...? Akkoord, maar dan hebben we splinternieuwe partijen nodig, zoals in 2010 en vooral in 2012 en in 2014 de N-VA nog was... Splinternieuwe LINKSE partijen dan... ... want de oude hebben definitief afgedaan... allemaal! VOORUIT... de tijd dringt!

  • door Roland Horvath op donderdag 22 september 2016

    Tot voor een aantal jaren was de bestaansreden van N-VA een onafhankelijk Vlaanderen VL want België BE moest kapot als wraak voor de repressie, die zelf een reactie was op de collaboratie van onder andere Vlaamse bewegingen met een Duitse fascistische =corpocratische orde. N-VA leefde in het verleden, ze wilde de geschiedenis van collaboratie en repressie nog eens overdoen. Maar wat de repressie betreft willen ze aan de andere kant dan vroeger staan, ze willen nu zelf minderheden demoniseren en uitsluiten wat N-VA vanaf het begin gedaan heeft: Andersdenkenden, Walen, werklozen, immigranten en tal van anderen.

    De collaboratie met het Belgische grootkapitaal kwam daarna. N-VA heeft daar zozeer de smaak van te pakken dat ze de onafhankelijkheid van VL of hoe ze dat ook noemt: Confederalisme, Zwitsers model, al lang zonder veel plichtplegingen overboord gegooid heeft. N-VA, een windhaan. Verarming van de 99% van de Belgen, afbraak van de Sociale Zekerheid SZ en het creëren van een extreem rechtse samenleving in opdracht van het Belgische grootkapitaal is hun lust en leven, en door macht uit te oefenen raken ze daaraan verslaafd en gecorrumpeerd. Het grootkapitaal is niet geïnteresseerd in de onafhankelijkheid van VL, het neoliberalisme in al zijn kwalijke vormen invoeren in heel België interesseert hen meer.

    Een gevolg, het incident met Vuye en Wouters. N-VA valt uiteen in een Vlaams gedeelte en een Belgicistisch, neoliberaal gedeelte: Al altijd de opinie van De Wever. N-VA zou beter haar naam veranderen in N-BA, Nieuw -Belgische Alliantie. Het Vlaamse komt niet meer terug, het is ook voor N-VA verleden tijd. Vroeger was N-VA gebouwd op wraak, nu op profiteren en parasiteren. Profiteren op het grootkapitaal en parasiteren op het Vlaamse.

    • door Jean Van den Bosch op donderdag 29 september 2016

      Roland ergens kan ik je reacties goed appreciëren. Maar nu sla je de bal wel volledig mis. "Zwarten" haatgevoelens omdat collaborateurs geen pardon kregen? Ik dacht dat ik opnieuw een pamflet van de Franstaligen te lezen kreeg, dat wel dateert uit de jaren 60-70. Zoals meeste reaguurders ben ik geboren na de 2de WO. Idem voor de NVA. Wat heb ik in hemelsnaam met "zwarten" te maken of ben jij nu 96 jaar oud? Geboren in 1920 en in 1940 gaan meevechten in de Duitse legioenen?

      Oh ja, ik heb nog nooit gestemd voor NVA en zal het ook nooit doen. Maar jij kan ook niet stemmen voor de Russische- of Chinese communisten. Of zijn het eerder Stalinisten?

  • door Wouter BRACQUENÉ op vrijdag 23 september 2016

    Het is niet de Parti Socialiste die de federale regering ervan weerhoudt om orde op zaken te stellen :

    - stijgend begrotingsdeficit en stijging openbare schuld - lagere economische groei dan in omliggende landen - een taxshift met een vermindering van werkgeversbijdragen die maar niet gefinancierd raakt en die tot dusver te eenzijdig ten laste valt van de bevolking ...

    De BTW-verhoging op energie wordt zelfs als belangrijkste reden gegeven waarom de inflatie in ons land stijgt. Tegen de trend bij onze belangrijkste handelspartners in. Niet alleen vermindert de koopkracht van de bevolking na de eerder doorgevoerde indexsprong. De inflatie is ook nefast voor de competitiviteit van onze ondernemingen.

    Dan maar spreken over 2019 … De vlucht vooruit om niet over de huidige verantwoordelijkheid te moeten spreken. Op basis van communautaire tegenstellingen als wonderolie voor alle maatschappelijke uitdagingen en een eenzijdig veiligheidsdiscours voor de bange achterban.

  • door Yvon Princen op vrijdag 23 september 2016

    Na 5 maal lezen op verschillende dagen snap ik de draad van dit artikel nog steeds niet en in het bijzonder de titel. Nergens is uiteengezet waarom door het ontslag van Vuye en Wouters linkse kiezers rechtser zouden gaan stemmen. Tenzij het begrip links in deze tekst meer dan één definitie en betekenis dekt. Dan is het misschien wel te snappen. Het lijkt mij eerder dat dit het zoveelste artikel in De Wereld Morgen is waar eerst premissen worden geponeerd. Deze worden dan gevolgd door een warrige argumentatie. Op het einde en door de titel wordt de snelle lezer geacht het premisse als certitude te aanvaarden. Tenzij de auteur de kiezers van de sp.a en de sp.a mandatarissen nog steeds als per definitie links beschouwd uiteraard? De realiteit bewijst volgens mij echter elke dag dat dit al meer dan 30 jaar het geval niet meer is.

    • door Tanguy Corbillon op zaterdag 24 september 2016

      Terechte opmerking.

      Eén argument uit dit artikel, wil ik toch bewaren om verder over na te denken. Als het over de Catalanen en Schotten gaat - een nogal tegendraads soort nationalisten - dan wil Bourgeois zich er niet mee vergelijken. Begrijpelijk, want wie de context in rekening brengt, weet dat de situaties niet te vergelijken vallen.

      In Catalonië en Schotland zetten de nationalisten zich af tegen een vanouds sterk gecentraliseerde staatsmacht. Democratisering van het bestuur - een bestuur dichter bij de mensen -, is daar een doelstelling. In Bart De Wevers verhaal is het tegendeel waar. Neem zijn bewondering voor Keizer Augustus : die 'keizer' onttrok macht aan de burgers die inspraak hadden. Het resultaat was een leeg, doelloos maatschappelijk debat. Het bedje was daarmee gespreid voor een langdurende corrupte keizerlijke dynastie. Dat is precies wat de globalisering in zijn huidige vorm nodig heeft. Als de kat (= geordende staatsmacht) van huis is, dan dansen de (neoliberale) muizen op tafel.

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties