Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

De kansen van Erik De Bruyn

Het Vlaamse politieke landschap heeft er een nieuw uitroepteken bij. Erik De Bruyn laat de partij waarin hij dertig jaar actief was vallen uit de naam van zijn beweging SP.A Rood en gaat verder als Rood!. Waarom geeft De Bruyn de strijd op om binnen de SP.A een linkse stroming te creëren? En is het initiatief van De Bruyn levensvatbaar? DeWereldMorgen.be zocht het uit.
dinsdag 26 april 2011

Vier jaar geleden leerde heel Vlaanderen Erik De Bruyn kennen als de voorzitterskandidaat die Caroline Gennez, de gedoodverfde opvolger van Johan Vande Lanotte het vuur aan de schenen legde. De Bruyn haalde uiteindelijk 33,6 procent van de stemmen.

In een interview zei De Bruyn toen over de pogingen van gewezen socialistisch parlementslid Jef Sleeckx om een linkse concurrent voor de SP.A uit de grond te stampen: “Ik heb geen probleem met mensen die dat proberen, alleen zal ik er zelf nooit aan meedoen.”

Die 'nooit' slikt De Bruyn nu in. Na dertig jaar trouwe dienst stuurt hij zijn lidkaart terug. “De situatie is fundamenteel veranderd,” verklaart De Bruyn zijn koerswijziging. “We beleven de diepste politieke crisis ooit. Er is nu nood aan een radicale breuk met die hele corrupte politique politicienne. Wij maakten ook een kosten-batenanalyse van onze strijd binnen de SP.A. De kosten lopen steeds hoger op. De ongeloofwaardigheid en de arrogantie van de leiding straalt steeds meer op ons af. Dat wordt onhoudbaar,” aldus De Bruyn.

De voormalige kandidaatvoorzitter zegt ook bevreesd te zijn voor een langzame ontrafeling van SP.a Rood, de beweging die hij vijf jaar geleden mee oprichtte in de nasleep van de twist binnen de socialistische beweging over het Generatiepact. Frank Hosteaux die in 2006 dankzij de steun van SP.a Rood van op de 44ste plaats in de Antwerpse gemeenteraad werd verkozen, stapte eerder dit jaar al uit de SP.A-fractie.

Sinds 2008 hebben trouwens al meer dan 10.000 leden de partij verlaten. “De particratie, die alsmaar minder legitieme macht van de politieke partijen, zal nog vroeger verdampen dan België”, schreef David Van Reybrouck over de leegloop van de traditionele politieke partijen. In zijn opiniestuk dat één van de inspiratiebronnen was voor de beslissing van De Bruyn riep Van Reybrouck op om op zoek te gaan naar nieuwe “democratische vormen”.

De Bruyn voelt zich gesterkt door de vele reacties die hij kreeg na de bekendmaking van zijn vertrek bij SP.A. “Mijn mailbox stroomt constant vol. Ik kan het nauwelijks bijhouden. Het breekpunt is duidelijk bereikt.”

Verrast

Toch is niet iedereen binnen SP.A Rood even gelukkig met de beslissing. Vakbondsman Rudi Kennes (ABVV) die bij de verkiezingen van vorig jaar als kandidaat gesteund werd door SP.a Rood reageert ontgoocheld. “Ik vind het heel spijtig dat het zo moest lopen. Ik wist ook van niets, een donderslag bij heldere hemel. Ik zou ook wel eens willen weten wat de concrete aanleiding is”, zegt Kennes.

Al geeft ook Kennes toe dat het vertrek van De Bruyn niet helemaal onverwacht kwam. “Hij haalde ooit meer dan 30 procent bij de voorzittersverkiezingen en je kan er moeilijk naast kijken dat de partij daar niets mee gedaan heeft.”

Ook bij andere SP.A Rood-leden klinkt er gemor. Iemand wijst er op dat het in de Gentse SP.A-afdeling wel mogelijk is om je mening te zeggen. “Daar ben ik blij om”, zegt De Bruyn. “Maar (burgermeester, nvdr) Termont blijft wel op zijn Gents eiland zitten en daar hebben wij buiten Gent weinig aan. Als de situatie in Gent representatief was voor heel Vlaanderen was ik zeker gebleven.”

De Bruyn woont in Antwerpen en beet daar zijn tanden stuk op burgemeester Patrick Janssens. De koele, bijna obligate reactie bij de Antwerpse SP.A toont dat men daar niet echt rouwig is om zijn vertrek. Guy Lauwers, voorzitter van de Antwerpse SP.A: “Wij willen een brede partij zijn waar iedereen zich in thuis voelt. Dat wil natuurlijk ook zeggen dat je regelmatig compromissen moet sluiten, zeker ook omdat wij de afspraken binnen de coalitie willen naleven. Erik had het daar zeer moeilijk mee. Het zou spijtig zijn als ook andere SP.a Rood-leden vertrekken. Wij willen een partij zijn waar ook zij zich thuisvoelen.”

Geen partij

Nu Erik De Bruyn de deur achter zich dichttrekt bij SP.A wordt SP.a Rood omgevormd tot Rood!. “Voor alle duidelijkheid: Rood! is geen partij. Het is een politieke beweging die het vacuüm ter linkerzijde op een zinvolle manier wil invullen. We gaan de komende weken, maanden en jaren zoeken naar een project dat de toets van de kiezer kan doorstaan”, zegt De Bruyn.

“Ik gebruik niet graag die klassieke opdeling tussen links en rechts, maar in Antwerpen tonen we met Groen! dat er al een stroming is links van de SP.A. Patrick Janssens kan je immers bezwaarlijk een socialist noemen. Ik zou hem zelfs niet als progressief omschrijven”, reageert Freya Piryns van Groen! op de ambitie van Erik De Bruyn.

Piryns wijst er op dat Groen! in Antwerpen goed is voor 10 tot 12 procent van de stemmen. “Mij lijken alle conclusies rond lijstvorming, kartels of nieuwe politieke bewegingen dan ook zeer voorbarig. Laat ons eerst verder samenwerken rond concrete dossiers en dan zien we wel welke weg we samen kunnen bewandelen. Dat is ook altijd ons antwoord geweest op voorstellen om een kartel te vormen met SP.A. Natuurlijk is versnippering niet goed, maar een beetje diversiteit is ook niet slecht”, zegt Piryns.

Peter Mertens, de voorzitter van PVDA die andere gedoodverfde gesprekspartner van De Bruyn en co ziet wel mogelijkheden in een kartelformule. “Als de PVDA bij de gemeenteraadsverkiezingen evenveel haalt als bij de federale verkiezingen van vorig jaar hebben we in Antwerpen minstens één gemeenteraadszetel. Met Erik De Bruyn er bij kan dat meer worden. Maar laten we daar bij voorzichtig te werk gaan. Laten we die discussie niet met luide trompet voeren in de media en op Facebook. We moeten elkaar vinden rond concrete punten en voorstellen”, aldus Mertens.

Mertens waarschuwt ook voor een Jef Sleeckx-scenario. Die richtte na het Generatiepact het Comité voor een Andere Politiek (CAP) op, maar dat kon electoraal geen potten breken en zakte als een pudding in elkaar. “Erik De Bruyn verdient beter dan dat. Een nieuw debacle als CAP kan links missen als kiespijn. CAP stelde op het terrein jammer genoeg niets voor. Wij hebben jaren gewerkt om overal in Antwerpen afdelingen uit de grond te stampen. We hebben nu 1000 leden in Antwerpen. Dat mogen we niet zomaar te grabbel gooien”, aldus Mertens.

Niet te snel naar verkiezingen

Erik De Bruyn kent de historie van Jef Sleeckx en CAP. “Wij gaan niet en stoemelings naar de verkiezingen trekken. CAP heeft dat wel gedaan. Daar moet je heel zuinig mee zijn. Je mag dat alleen doen als je praktisch zeker bent van je slaagkansen. Als die kansen er niet zijn, doe ik het liever niet”, zegt De Bruyn.

De Bruyn ziet nog een verschil met Sleeckx. “Sleeckx heeft de SP.A verlaten zonder strijd te voeren voor een linkse stroming binnen de partij. Daardoor stond hij heel snel geïsoleerd. Wij hebben een heel ander traject afgelegd.”

Maakt De Bruyn dan wel een kans? Hij haalde toch niet voor niets een derde van de stemmen bij de voorzittersverkiezingen. Een insider van SP.A in Antwerpen relativeert dat wel. “Zelfs oud-burgemeester Bob Cools riep toen op om op De Bruyn te stemmen. Maar die zal nu niet oproepen om De Bruyn te volgen naar Rood!.”

Vakbondsman Rudi Kennes ziet wel potentieel. “Bij mijn militanten bij Opel waren er veel die het vertikten om op SP.A te stemmen. Alleen denk ik dat je om kans te maken wel minstens de passieve steun nodig hebt van de vakbond. Die is er niet als ik Rudy De Leeuw hoor”, aldus Kennes.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

48 reacties

  • door Piet De bisschop op woensdag 27 april 2011

    Ik vind dat een vakbond niet vierkant achter een centrumpartij moet/kan gaan staan. Net zomin het ABVV achter SP.A als ACV achter CD&V (ook niet met wat men noemt "eigen kandidaten"). Een vakbond moet op de eerste plaats achter haar eisen staan (zeker in deze troebele tijden), en zien welke politiek die wil realiseren. En "minstens passieve steun" vind ik nu echt wel een typische politieke centrumuitdrukking, hoor.

    • door willy verbeek op woensdag 27 april 2011

      Juist Piet !

  • door cabello johan op woensdag 27 april 2011

    Alleréérst proficiat,, éindelijk zijn er mensen binnen spa die het voorbeeld van frank hosteaux volgen, " ik kan gewoon niet als de rest stappen in de stoet " ! Burgemeester janssens hou de eer aan uzelf en trap het af, u bent een marginale manager, die destijds deed alsof hij antwerpen ging zuiveren van de coruptie, néén mijnheer u bent dé coruptie !!

  • door wysiwygie op woensdag 27 april 2011

    Persoonlijk denk ik dat er links naast Groen en Sp.a maar ruimte is voor 1 partij. Toch als deze de bedoeling heeft om over de kiesdrempel te gaan.

    Ik kan Eric begrijpen als hij zegt dat de PVDA deze partij niet is omdat vele mensen hen zullen blijven zien als "de communisten". Ik denk eerlijk gezegd dat de grote doorbraak voor PVDA er niet zal komen als er een + aan toegevoegd word of deze of gene op een kartel-lijst komt te staan.

    Ik denk dat er op langere termijn maar een succesvolle radicaal-linkse partij kan onstaan als bestaande partijen (Kp, Sap, PVDA, Rood, Socialisme21, CAP, ... ) de moed zullen hebben om hun eigen kapelletje op te heffen, uit te gaan van overeenkomsten ipv verschillen en de toekomst en niet het verleden.

    Anders vrees ik dat links binnenkort evenveel bewegingen zal tellen als partijtjes.

    • door Ellen Verryt op woensdag 27 april 2011

      De acuerdo !

    • door Jo op woensdag 27 april 2011

      Inderdaad, kijk naar Frankrijk, Italië, ook België, toch ongelooflijk dat 'Links' zich zo moeilijk kan verenigen! Dat is ook één van de redenen van hun ondergang ...

    • door Vanglabeke Noël op donderdag 28 april 2011

      Ik denk dat er een grondig verschil is tussen de PVDA en de andere kleine linkse stromingen . In tegenstelling tot de anderen is de PVDA goed gestructureerd, federaal wat ook een belangrijk pluspunt is in de nationalistische verdwazing . En bij mij weten heeft de PVDA ook 15 gemeenteraadsleden . Zonder de ondemocratische kiesdrempel zaten ze ook in het Parlement .

  • door Jo op woensdag 27 april 2011

    Weg met die links-liberale salon-socialisten à la Patrick Janssens!! Hoogtijd voor weer échte sossen!! Rood! CAP, LSP, PvdA, verenig u!!

    • door Claes S op dinsdag 3 mei 2011

      indeed,'Cause, united we stand. Devided we Fall!

  • door dwars bekeken op woensdag 27 april 2011

    "Wij willen een brede partij zijn waar iedereen zich in thuis voelt", aldus Lauwers. dat wil dan ook zeggen dat bij wijze van spreken zelfs Van Hecke zich er moet thuisvoelen. dan moet je wel heel breed gaan. en die spreidstand kan zelfs kim clijsters niet aan. de top van de sp.a zou dit eens in overweging moeten nemen: als een beenhouwer, om meer te verkopen, brood gaat verkopen, dan zal dat wel lukken. maar dan is hij geen beenhouwer meer ...

  • door Roger op woensdag 27 april 2011

    Tijdens één van zijn spreekbeurten in een Volkshuis vorig jaar verklaarde De Bruyn zo min of meer de oorlog aan alle multinationals. Goed - als ambtenaar heeft hij die wellicht niet nodig, maar heel veel werknemers verdienen net hun kost bij die multinationals en worden daat degelijk voor betaald.. Je kan wel links zijn, maar je moet ook een beetje realist blijven!

    • door dwars bekeken op woensdag 27 april 2011

      @Roger: en dan moet je maar braaf blijven knikken en doen wat ze je bevelen op de voorwaarden die ze je opleggen, uit schrik dat ze anders naar een ander land gaan? want dat is wat De Bruyn - en met hem vele anderen - bedoelen: verzet tegen dat soort dictatuur. want geloof niet dat als jij braaf naar de baas luistert, hij daar rekening mee zal houden als het op zijn eigen portemonnee aankomt. maar jij vindt het waarschijnlijk een enorme gunst dat je in "zijn" fabriek "mag" werken ... tot je doodvalt.

      • door Roger op woensdag 27 april 2011

        @doordwarsbekeken Neen, ik vind helemaal niet dat je moet knikken en werken tot je doodvalt, wel dat je met overleg het verste komt. Het heeft geen zin van je tegen alles en nog wat af te zetten en, weet je, als ieder zijn job zou doen, zouden we in veel gevallen heel wat verder staan. Ik heb ook in diverse comités gezeten, in naam van de werknemers, en heb dan tot mijn spijt moeten vaststellen dat diverse délégués daar een ander gezicht laten zien. Om het kort te houden: ik heb mijn ganse "carrière" bij een Duitse multinational gewerkt (en hard), maar ik kan daar eigenlijk niet over klagen. Ik vrees dat we (arbeiders en bedienden) ze nodig hebben en we ze niet (allemaal) moeten afschieten!

        • door dwars bekeken op woensdag 27 april 2011

          misschien moet je de boodschap van De Bruyn dan nog eens wat beter beluisteren. hoe goed je baas je ook behandelt, op het scheiden van de markt is zijn portemonnee belangrijker dan jij. kort door de bocht: jouw belangen zijn tegengesteld aan die van de baas; jij wil zo weinig mogelijk werken voor zoveel mogelijk geld, hij wil dat je zoveel mogelijk werkt voor zo weinig mogelijk geld. momenteel wordt het land eerder geregeerd door (onverkozen) CEO's van multinationals dan door (verkozen - door jezelf of door een ander) politici. De Bruyn predikt helemaal geen oorlog met de multinationals. wel dat we ze niet helemaal hun gang mogen laten gaan. by the way: tot voor enige tijd werden de GM- of Opelwerknemers ook goed betaald en mochten ze niet klagen. tot de nood aan de man kwam. en ik denk dat in jouw Duitse multinational ook al wel collectieve ontslagen vielen? anders zou dat de enige zijn waar dat niet gebeurde. om ze dan te verhuizen naar onderbetaalde dompelaars in de Derde Wereld, die niet de bescherming eisen die de vakbonden voor jou hebben verwezenlijkt.

    • door stesa op woensdag 27 april 2011

      nuanceren, Roger, nuanceren!

    • door GASTON E op woensdag 27 april 2011

      Heel terecht!!!

    • door Sepp op woensdag 27 april 2011

      Misschien toch even de grote winsten die die multinationals uitdelen aan hun aandeelhouders, bestuursleden, CEO's en hogere kaderleden even tegenover onze sociale zekerheid stellen. Net nog een ontmoeting achter de rug met medioren die nog hebben moeten vechten voor wat wij nu allemaal verliezen aan het neo-liberalisme waar je geen kritiek op mag hebben, want we hebben toch een redelijk loon? In heel Europa stijgt de armoede, in Duitsland werken enkele miljoenen voor 4 a 6 euro netto per uur. Onder de alleenstaande ouders stijgt de armoede zienderogen. De kloof tussen arm en rijk wordt uitgediept. Wie 20 jaar geleden bij de middenklasse hoorde en zich een huis kocht met een hypotheek van 20 jaar, heeft nog geluk. Diezelfde middenklasse heeft nu moeite om rond te komen en sluit hypotheken af van 35 jaar tot meerdere eer en glorie van de rijke banken. Sorry Roger, ik kan geen medelijden hebben multinationals die hun onderhoudsploegen een loon van 1000€/maand geven. Ik heb geen medelijden met multinationals die grondstoffen voor onze gsm en computer gaan halen in Afrika bij mijnwerkers die hun eigen gezondheid kapot maken voor een loontje nog minder dan dat van eerder vernoemde nieuwe arme in Duitsland. Voor multinationals die lage loon landen opzoeken binnen Europa om hier de lonen onder druk te zetten. En lage lonen buiten Europa niet nadenkend over de verplaatsingskosten voor het milieu van deze acties. Die nu onze competitiviteit willen verbeteren als schoon woord voor afbraak van sociale rechten die we vanuit walhalla België eigenlijk zouden moeten uitvoeren naar Hongarije, Bulgarije, Congo, ....... Zolang die multinationals er niet voor zorgen dat er degelijk werk is voor iedereen om eender welke plaats in de wereld zodat ze hun gezin kunnen onderhouden en een beetje luxe toekennen moeten ze niet komen klagen over de vluchtelingestromen naar het rijke westen.

  • door luc van der schoot op woensdag 27 april 2011

    dat links verdeeld is is vooral hun eigen schuld Jef Sleecx heeft geprobeerd links te verenigen om samen een politiek antwoord te bieden met respect voor de eigenheid van alle linkse groeperingen dit ging dus verder dan linkse politiek jammergenoeg is niet iedereen daarop ingegaan en wat nog meer jammer is, is dat CAP geen enkele maar dan ook geen enkele kans heeft gekregen in de media ook daar kan je je vragen bij stellen. Een liberale afscheuring daarentegen.

    Ik hoop alvast dat Erik wel de steun van de media mag blijven krijgen en de politieke boodschap mag blijven brengen die bij alle sociaal geangageerde mensen leeft

    Erik succes vanwege een gewezen CAP kandidaat

  • door stesa op woensdag 27 april 2011
  • door Bart Van der Biest op woensdag 27 april 2011

    Reactie door het Uitvoerend Bestuur van LSP, 26.4.2011

    SP.A-Rood is tot de vaststelling gekomen dat de poging om SP.A op een ander spoor te brengen niet heeft mogen baten en gaat verder als beweging onder de naam Rood. In De Standaard verklaarde De Bruyn: “Met Rood! willen we de linkse krachten in Vlaanderen hergroeperen. Dat moet tegen 2014 een nieuwe, grote linkse partij opleveren.” LSP is verheugd dat de beweging rond Erik De Bruyn deze stap zet.

    We zijn het ook eens met De Bruyn als die in de media verklaart dat er een potentieel is voor een alternatief links van de traditionele partijen. Dit potentieel realiseren is des te meer noodzakelijk in de periode van besparingen die er aan komt.

    De afgelopen jaren heeft SP.A geen rol meer gespeeld als politieke vertegenwoordiger van de eisen en bekommernissen van de arbeidersbeweging. Inzake sociale samenstelling of achterban is dit niet meer dezelfde partij als 20 of 30 jaar geleden. Ook voor de PS geldt dit steeds meer.

    We hopen dat Rood de nodige ruimte zal worden gelaten, ook vanuit het ABVV. Als ABVV-voorzitter De Leeuw de beslissing van Rood betreurt en wijst op de verdeeldheid van links, gaat hij voorbij aan het feit dat een groot deel van de ABVV-basis zich al jarenlang niet meer politiek vertegenwoordigd weet. Dat geldt overigens even goed voor een belangrijk deel van de ACV-achterban. Het wordt tijd dat dit door ABVV en ACV wordt erkend en dat de banden met de traditionele partijen ter discussie worden gesteld.

    LSP pleit al jaren voor een nieuwe brede arbeiderspartij. We verwelkomen iedereen die vandaag tot vergelijkbare conclusies komt. Het moet een inclusieve en democratische partij worden die open staat voor iedereen die ingaat tegen het rechtse beleid dat wordt opgelegd door de EU, het IMF en de traditionele partijen in ons land. Zo’n nieuwe partij moet zich baseren op een strijdprogramma.

    LSP wil een rol spelen in dit proces en gaat in op de uitnodiging van Rood en Erik De Bruyn. We nodigen al wie zich verzet tegen de besparingspolitiek en alle linkse strekkingen, zoals de PVDA, uit om gehoor te geven aan de oproep van De Bruyn om de linkse krachten in Vlaanderen te hergroeperen.

    • door L. De Witte op woensdag 27 april 2011

      Peter Mertens (PVDA) stelt Rood! een verkiezingskartel voor. Hij zegt het zo: “Als de PVDA bij de gemeenteraadsverkiezingen even veel haalt als bij de federale verkiezingen van vorig jaar hebben we in Antwerpen minstens één gemeenteraadszetel. Met Erik De Bruyn erbij kan dat meer worden.” Het is mijn overtuiging dat vandaag een oproep lanceren om een kartel PVDA-Rood! te vormen, laat staan te gaan naar een PVDA+ met enkele Rood!-mensen op de lijst, geen goede zaak is. Het vereist tijd om van het vertrek van De Bruyn en de zijnen uit de Sp.a te profiteren om iets te creëren dat Rood!, de PVDA en andere linkse groepen en daklozen verenigd in een nieuw verband dat hen individueel overstijgt. Het vereist tijd om een perspectief te creëren waarbij op de ruïnes van de sociaal-democratie een betekenisvol alternatief mogelijk wordt: een partij met brede aanhang die het kapitalisme durft in vraag te stellen maar daarbij de pluraliteit van opvattingen links van de Sp.a een kans biedt. En er is geen behoefte aan organisatorische formules, electorale of andere, die de mogelijkheden van het vertrek van De Bruyn in de kiem smoren ten voordele van ocharme een gemeenteraadszitje meer.

  • door froels op woensdag 27 april 2011

    De vraag is nog niet gesteld, hoe de exit van ErikDB de machtsverhoudingen zal wijzigen tussen (sociaal-economisch) rechts en links. Om ons te oriënteren, enkele vergelijkingen. Hoe goed de programma's van klein links en Groen! ook mogen zijn (voor ieder wat wils), ze hebben de opmars van gezamenlijk rechts niet verhinderd. De verkozenen die voorstander zijn van soberheid bij de loon- en weddetrekkenden hebben in Vlaanderen nu de meerderheid. In Nederland en in Duitsland kennen we al meerdere jaren de electorale successen van SP, resp. Die LInke. Maar Nederland heeft nu de meest rechtse regering sedert generaties. Verder is er de doorslaggevende rol van de grote media. Die bepalen de beeldvorming van de mensen/kiezers, veel meer dan de objectieve partijprogramma's en beleidsdaden. Welke aandacht zal een nieuwe linkse beweging krijgen? SpaRood kwam even in het nieuws telkens er een conflict leek met de partijtop. Maar inhoudelijk gaan de media natuurlijk geen reclame maken voor de ideeën van welke linkse beweging ook: de eigenaars van de media zijn daar tegen, zoals ook hun geldschieters, de adverteerders. Verzwakking van Sp-a kan voor de media wel reden zijn om sympatie voor ErikDB te betonen. Hoe groot zijn dan de vooruitzichten om rechts tegen te houden?

    • door Adrien Verlee op woensdag 27 april 2011

      Zeker niet in de 'economistische' val trappen. Er is meer dan een opslag hier of daar (niet dat ik allerminst minimaliseer). Want het werkt anders. Het element rechtvaardigheid is belangrijk, het zien en aanvoelen wat (on)rechtvaardig is. Dit heeft veel te maken met politieke scholing, dat wel; maar het grondprincipe ervan - dat is fundamenteel en algemeen waarneembaar. Kijk ook eens achter de hoek: http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=2805 http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=639

      • door Noel Vanglabeke op vrijdag 29 april 2011

        U hebt gelijk Adrien, ,inderdaad het element "rechtvaardigheid" is doorslaggevend . Zowel Eric met zijn nieuwe beweging Rood als de PVDA alsmede vele vakbondsmilitanten hebben dat vertrekpunt . Aanvoelen wat er allemaal verkeerd gaat,de toenemende armoede gekoppeld aan het steeds maar rijker worden van een kleine minderheid, Aanvoelen,en zien welke neo-liberale richting België en Europa uitgaat en ertegen actie voeren is een must voor iedere sociaal bewogen mens .Dat element "rechtvaardigheid " en er politiek willen voor gaan is een element dat den SPA al lang niet meer in huis heeft .

    • door Bernard op zondag 1 mei 2011

      Heel terechte opmerking. Verwijzigingen naar bv Die Linke en SP gaan niet helemaal op. Dit rekening houdend met de ontstaansgeschiedenis van die partijen. Daarnaast kan men ook niet ontsnappen aan de werkelijkheid. Radikaal Links is in Vlaanderen goed voor @ 1,5 a 3 %. Daarmee weeg je niet op het debat en nog minder op de besluitvorming

  • door A. Huysmans op woensdag 27 april 2011

    Op een vergadering in Berchem, vóór de laatste verkiezingen had ik het genoegen dhr (Kameraad) De Bruyn en dhr (kameraad) Mertens en iemand van Groen ! samen te zien en te horen. Ik heb toen gezegd dat ze alle drie apart niets voorstelden, maar samen een sterk blok zouden vormen. In de tekst hierboven lees ik dat Mertens en Groen ! wel oren hebben naar Rood. Het begin van een coalitie ? Een kartel ? Het zou het minste zijn wat ze moeten doen : een kartel vormen. Daarvoor staan ze dicht genoeg bij elkaar. Als ze er nu ook nog in slagen een stuk van hun ego in te slikken moet dat lukken. Succes !

  • door Wilfried op woensdag 27 april 2011

    De zoveelste barst in het socialistische gedachtengoed! Betreurenswaardig! Of eerder DOM. "Onze" welvaart komt in versneld tempo (opnieuw) onder druk van de immer voorstuwende en groeiende graaicultuur van het kapitalisme. Als het ware verheven tot religie.

    LSP, CAP, Rood, PvdA, en her en der nog wat andere losse flodders, allemaal samen goed voor, pakweg 1,5 tot 2%. En dan? Hoe goed bedoeld dan ook. De "verworpenen der aarde" zullen het geweten hebben.

    Mits enige zin voor realiteit, eigen aan "verstandige " mensen, heeft progressief links een potentieel van 25% +

    Typisch. Iedereen roept iedereen op "tot samenwerking" en "begrijpt" de ander. Mét of zonder knipoog. Maar eenieder staat pal voor zijn eigen grote waarheid, en de "andere" is dom als hij/zij dat niet begrijpt. .

    • door jan peeters op woensdag 27 april 2011

      De verdeeldheid bij links is soms beschamend. Als religieuze fanatici blijven ze elkaar bekampen. Toen ze de wind in de zeilen hadden ten tijde van Stevaert en een samenwerkingsvoorstel werd gedaan, dronken ze liever elkaars bloed. De eigen dogma's, hoe miniem verschillend ook, gaven aanleiding om messen in de rug van hun kameraden te ploffen. Links heeft daar een patent op, en waarschijnlijk zal het nu weer niet anders zijn. Binnenkort rollen ze weer vechtend over de straat, want een beetje tegemoetkomen aan de anderen staat niet in het programma. Anderen zijn altijd vijanden. En dan vraagt men zich af waarom de gewone man zich afkeert van links, ook al zijn linkse akcenten broodnodig in onze maatschappij.

    • door J. Blommaert op woensdag 27 april 2011

      Het is een zeer interessant moment, de scheiding tussen Rood en de SP-A. Voor zover men nog moest aantonen dat de SP-A geen enkel draagvlak meer heeft bij (redelijk rechtlijnig) links, dan is dit nu wel definitief duidelijk geworden. Wel moeten we goed zien wat er gebeurt. De Bruyn krijgt één dag media-aandacht; na de obligate sneren vanwege de SP-A toppers en de aarzelende reacties van het ABVV gaat men gewoon over tot de orde van de dag. Voor de grote media blijft de SP-A synoniem voor 'links'. Inzake bewustwording is er met de scheiding van Rood dus weinig gerealiseerd.

      Of er veel kan gerealiseerd worden is nu de vraag, en in dat opzicht heb ik me matig geërgerd aan de uitspraak van de Bruyn dat hij met Rood 'het vacuum' aan de linkerzijde wil opvullen. Electoraal maak ik me weinig illusies, het vacuum zal allicht blijven en ik vrees dat zelfs een stevig kartel niet op het beleid van de toekomstige Antwerpse burgemeester - Janssens of de Wever zeker? - zal wegen. Wat wel nodig is, is terug linkse inhouden scheppen en ze circuleren op zo'n manier dat mensen er niet meer naast kunnen kijken. In dat opzicht is er echt wel geen vacuum, er is integendeel de laatste paar jaar, sinds de crisis van 2008, een soort van hergroepering geweest en we zien nu dat er 'traag maar diep' aan nieuwe stevig onderbouwde standpunten wordt gewerkt. Ik zie daarin twee motoren: de Vooruitgroep en de Ronde Tafel van Socialisten. De productie van nieuwe linkse inhoud loopt gestaag door, en al verloopt een pak van dat werk diep achter de schermen, het zal ervoor zorgen dat links spoedig een heel andere taal spreekt dan die van een generatie geleden, laat staan dan die van de SP-A. We hebben trouwens ook kanalen nu die we een generatie geleden niet hadden - De Wereld Morgen is er de voorpost van. We hebben dus nu toegang tot media-circulatie, en dat hadden we tot voor kort niet. Het Njet van de redactie van De Standaard en De Morgen volstond om links effectief elke vorm van beïnvloedingspotentieel te ontnemen.

      In de context van die hergroepering hebben we gezien dat PVDA+, CAP, LSP en talloze andere kleinere politieke organisaties in een nieuw soort van dialoog zijn geraakt. Herinner U de Dag van het Socialisme in Gent. Nadrukkelijk afwezig daar was helaas De Bruyn - ik geef dat effe mee al was het maar omdat 'klassieke' SPA'ers zoals Termont en Van der Maelen er wel bij waren. Ook nadrukkelijk aanwezig waren de grote vakbonden en tal van Christelijke basisorganisaties, en een kleine groep van Groen!

      De kaarten liggen dus nu heel anders dan enkele jaren terug. Er is zeer goed inhoudelijk werk gebeurd en er is toenadering tussen diverse actoren aan de linkerzijde. De deskundigheid die aangelegd is (denk aan Tom De Meester over de energiesector) kan snel geconverteerd worden in een gespierd en uitmuntend onderbouwd programma; en dit programma kan nu vrij vlot en snel, en zonder al te veel gedachtencontrole, verspreid en besproken worden.

      Het lijkt me geen redelijke verwachting dat De Bruyn automatisch de leiding neemt van een eventuele nieuwe linkse formatie, wel dat hij daaraan deelneemt en er intensief mee aan bouwt. Hij kan daarin zelf een initiatief nemen, en dat zou zeer welkom zijn. De spreekwoordelijke vijf minuten politieke moed, dat weten we intussen, zijn duidelijk niet aan eenieder gegeven; maar met de huidige wind in de zeilen lijkt De Bruyn me degene te zijn die gesprekken moet opstarten. Als alle partners zich vervolgens zetten aan (a) een robuuste inhoudelijke uitbouw van een linkse agenda en (b) een haalbare strategie gericht op samenwerking en synergie eerder dan op concurrentie en individuele animositeit, dan is dit een moment dat heel veel kansen biedt.

      • door froels op woensdag 27 april 2011

        Jan Blommaert zet de vinger in de wonde: "linkse inhouden scheppen en ze circuleren op zo'n manier dat mensen er niet meer naast kunnen kijken". Die inhoud scheppen is aan de gang, al jààren zou ik zeggen; al blijken daar vaak meningsverschilen, hoevèr we in de toekomst mogen gaan, of hoe dicht we bij de realiteit moeten blijven. Een gefaseerd stappenplan dus. MAAR DE IDEEEN CIRCULEREN: daar ligt het kalf gebonden. Buiten een kleine kring hebben we geen vat op de massa kiezers/TV kijkers/krantenlezers/de blaadjes....De mensen worden gewoon gebrainwasht driemaal per dag, en dan nogmaals bij de coiffeur/café/bridgeclub/voetbal of tennis. Als ik luister hoe de clichés herhaald worden, met totale bronamnesie waar ze het gehaald hebben...Zelfs de syndicale bladen (qua inhoud toch OK) kunnen er niet tegen op. Natuurlijk, alle baten helpen. Tenslotte nog eens het majeur gevaar herhalen: gaan ErikDB en Co de rechterzijde (soberheid en splitsen) doen achteruit boeren?

        • door J. Blommaert op woensdag 27 april 2011

          Frank, je hebt volledig gelijk. Ik ga er steeds van uit dat we echt wel van op nul moeten vertrekken, dat er geen enkele natuurlijke of organische achterban is voor linkse standpunten vandaag de dag, en dat we daarom al heel tevreden moeten zijn met zeer kleine vormen van vooruitgang. Die vormen van vooruitgang moeten we evenwel niet afdoen als onbetekenend. Het is niet omdat je niet alles doet dat je niets hebt gedaan. Ze zijn reëel en, hoe klein ook, ze zijn er. Wanneer men ziet hoe snel in het verleden partijtjes zoals Lijst de Decker omhoog geschoten zijn, om dan even snel weer te verdwijnen, dan moeten we daaruit lessen trekken. Denk ook aan Rossem in een grijzer verleden, en denk tenslotte natuurlijk ook de enorme opkomst van NVA vorig jaar. Plotse opkomst en neergang zijn nu een belangrijk fenomeen geworden van de politiek. Wat in elk van die scenario's nodig is, is een degelijke structuur en een inhoudelijke agenda.

          • door Adrien Verlee op woensdag 27 april 2011

            Een gevaar is het grote gelijk. De 'top' van verschillende organisaties heeft daarom niet altijd gelijk. Hoe stuntelig gebracht ook, een idee of pleidooi van een 'basis'-militant kan zijn belang hebben, dat weer is slechts te horen, door deze die goed luisteren kan.

            Het is soms zo dat er een indruk is dat men niet enkel moet oppositie voeren tegen rechts, maar ook tegen verwante organisaties. Al zeker rond heikele punten.

  • door R. Verbeke op woensdag 27 april 2011
  • door raf verbeke op woensdag 27 april 2011

    Antwoord op een status van Dirk Cosijns over ROOD! Over linkse eenheid. Hier in notitie-vorm. Commentaar altijd welkom.

    Eenheid is nooit een doel op zich. Eenheid zal het onvermijdelijke gevolg zijn van bijdehandse en bijtijdse politieke actie van het volk. Of ze zal niet zijn.

    Ondertussen is elk oprecht initiatief welkom en doet ieder aan politiek volgens eigen inzicht en ervaring. Dat is het leven. Dat is politiek, ook bij rechts. Rechts is ook niet verenigd. En als het één is dan (dikwijls samen met links) voor de gevestigde orde : bankiers redden in naam van de euro, oorlog voeren in naam van de democratie,...

    Dat is allemaal nationale eenheid van links tot rechts in noord en zuid. Waartegen je nooit " het ware" links of "het ware" socialisme tegenover kan zetten. Want dan bewijs je alleen maar dat je de gevangene blijft van wat het volk in tijden van anti-socialisme ziet als het socialisme. Terwijl links zijn niet meer of niet minder is dan partij te vormen met het volk als werktuig van de beweging van het volk, wat de opvattingen over socialisme ook mogen zijn. Vooral dat laatste is een zeer punt ter linkzijde vooral in het reëel bestaande Belgisch marxisme dat nooit een open debat heeft gekend over de gevolgen van de val van de muur voor de Belgische Staat; dat de rode mol achter de witte actie van het volk dikwijls miskent ; dat het sérieux van het politieke circus onderschat en daarmee haar eigen alternatief; dat de revolutionaire kant van de regimecrisis miskent en vooral mordicus de democratische kant achter het succes van de zwarte politieke magie van rechts keer op keer ontkent.

    Want zolang links de controle van rechts op het "communautaire", " nationale" " identitaire" " soevereinistische" "autonomistisch" bewustzijn onder het volk niet (be)grijpt zal ze nooit bijtijds partij vormen, hoe goed je ook plant, hoe sterk je ook structureert en hoe groot de consent onder de socialisten ook is. Links denkt nog altijd dat haar eenheid het land zal redden van het separatisme terwijl het volk reeds aan politiek doet in een "dubbeldemocratisch" politiek regime dat aan het "verdampen" is. Niet omdàt het een dubbeldemocratie is. Maar omdat links en rechts in noord en zuid de 27-voudige democratische dictatuur van de EU omarmd heeft als nieuwe echte staatshervorming na de val van de muur. Zonder dat het volk zijn zeg heeft.

    In de ogen van het volk en dus in de politieke feiten is links even separatist als de separatisten waardoor de separatisten nu net de nieuwe rechtse volkspartij kunnen maken tegen het aloude regime van de drie traditionele partijen wiens geld door Leterme uit de financiele crisis gered is en die nu twijfelen of zij dit geld en hun macht willen delen met of onder leiding van een nieuwe Vlaamse volkspartij.

    Ruimte, kansen,openingen,positieve krachten, ervaring, capaciteit,kennis, feeling,geld,basis,...is er genoeg voor een nieuwe rood/groene noord/zuid partij. (Want ik neem toch aan dat ROOD! niet het verlengstuk is van de bestaande socialisten, maar een eerste puzzle in een rood/groene noord/ zuid partij).

    Maar de tijd staat nooit aan uw kant. De tijd die moet je zelf nemen of geven. Toen de rode vakbonders 180° de rug keerden naar de SP.A ten tijde van het generatiepact keerde Eric De Bruyn 360° graden door. In hoeverre de mensen die voor hem gestemd hebben tijdens de voorzitterschapsverkiezingen of tijdens de parlementsverkiezingen geconsulteerd zijn of akkoord zijn met ROOD! dat weet ik niet. Een aantal ervan voelen zich alleszins in de steek gelaten. Of Rood! nu opnieuw doordraait of terugdraait dat heeft allemaal geen belang.

    Van belang is dat de ontknoping van de regimecrisis de linkse partijvorming zal VOORAFgaan. Alzijdige zelfstandige politieke activiteit van het volk (links en rechts noord en zuid) die dwars doorheen ALLE partijen en instellingen heen snijdt is de basiskern voor een nieuwe rood/groene noord/zuid partij. Links moet radicaal breken met de mentaliteit om haar eigen nederlagen in de schoenen te schuiven van rechts en de overwinningen van het volk te claimen als overwinningen van links.

    Het moment is daar dat het volk zijn zeg heeft over de toekomst van dit land ! Te beginnen met een volksraadpleging over het euro monetair fonds waarbij dat EU en IMF 95% van de bevolking in haar rechten gaat treffen en dat de soevereiniteit van het volk, van onze instellingen en de Belgische Staat veel ingrijpender op de helling zet dan dan 100 fiancieringswetten,IPA's en BHV samen.

    Binnen afzienbare tijd zullen alle partijen van links tot rechts in noord en zuid een wijziging van het EU-Verdrag door onze 9 parlementen jagen om het pact van de euro op de bevolking af te vuren met verlaging lonen, werktijdverlening, druk op de index, privatiseringsnormen enz. En alle politieke partijen in dit land zullen daar mee instemmen. Volksraadpleging nu !

    Nu donderdag begint de cinema in de Kamer tussen Leterme en De Wever om het besluit van de regering

    om de eerste documenten van het " Europees semester" ( controle van de EU op budget) en de hervormingen 2020 ( opvolger van Lissabonstrategie) die de regering in lopende zaken heeft ingediend bij de EU. Geen enkele linkse stem zal in het parlement hierover te horen zijn. Een nieuwe beweging moet zich niet laten leiden door de grote manouevers over een regering zonder of met NVA, maar moet de stem van het volk zijn om onze zeg te hebben .

    • door Le grand guignol op donderdag 28 april 2011

      Naar mijn mening haalt Dirk Cosijns de kern van het probleem aan, namelijk: de Europese Unie. Vanwege het 'Embedded neoliberalism' (cfr. van Apeldoorn) en haar 'Open Method of Coordination' (OMC), mag de bevolking eender welke partij kiezen in de nationale politiek: hij/zij is en blijft gezien, maar niet gehoord en altijd de dupe. Temeer omdat het economische (gedereguleerde) luik (uitsluitend) onder de bevoegdheid valt van de EU, i.e. de commissie + Coreper + lobby. De verschillende lidstaten beschikken enkel nog over de reële bevoegdheid inzake sociaal beleid en dat is ondergeschikt aan het economische beleid t.g.v. het 'competitie regime'. Aan de hand van de OMC in combinatie met 'best practices', 'benchmarking',... worden de verschillende lidstaten tegen elkaar uitgespeeld. Echter wegens het verbod op o.m. protectionisme worden de lidstaten indirect verplicht om bijvoorbeeld de vennootschapsbelasting te laten dalen, terwijl besparingen op nationaal niveau enkel t.a.v. het sociale,... luik kunnen geschieden. Onlangs heeft Jürgen Habermas het probleem eveneens bij naam genoemd: "De politieke elites zetten zonder blikken of blozen hun eliteproject door en ontnemen de Europese burger zijn stem". 'k Zou daar ook nog 'zijn centen' en 'zijn vrijheid' aan willen toevoegen. Naar mijn mening laat de huidige EU-constellatie vanwege haar structuur en ontstaansgeschiedenis (vanaf de jaren '80) geen ander beleid toe. Transitie van ondemocratisch naar democratisch loopt het risico (hoogstwaarschijnlijk) gerecupereerd te worden vanwege het neo-liberale machtsblok. Vergeet immers niet dat Groen! én SP.a alsmede alle partijen aan hun rechterzijde bij de uitbouw van die EU betrokken zijn. Ze zijn allemaal in hetzelfde bedje ziek!

      Over het democratisch deficit van de EU hebben verschillende personen met kennis van zaken zich in het verleden uitgesproken:

      "Zwischen der Europäischen Union und ihren Bürgern besteht eine Kluft, die sich seit Maastricht nicht verringert hat. Wie es übrigens auch häufig eine Kluft zwischen den Bürgern und ihren nationalen Regierungen gibt. Wie dem auch sei, die Bürger stellen sich immer mehr Fragen angesichts eines Europas, dem sie mangelnde Transparenz, einen übertriebenen Hang zur Regulierung, die unklare Abgrenzung seiner Befugnisse und unzureichende demokratische Legitimität vorwerfen." [ cit.: Verhofstadt, G. (2001). Welche Zukunft Für Welches Europa? Rede auf dem 7. europäischen Forum Wachau, Göttweig, 24 juni 2001. ]

      "Alles begint ondemocratisch en eindigt zo. De term “grondwet” is in de westerse democratieën geassocieerd met een grondwettelijk parlement, verkozen door de bevolking. Die grondwet is niet iets dat wordt uitgedokterd en beslist door een eigenlijk niet gemandateerde besloten uitvoerende macht van ministers. Dat is nu wél gebeurd, wat men ook moge beweren omtrent die voorbereidende en inderhaast werkende zgn. “conventie”. Het ware inderdaad een goede gelegenheid geweest om het Europees Parlement als constituante te laten functioneren, maar niets daarvan. Nadien, als alles al in kannen en kruiken is, moeten de nationale parlementen de grondwet “en bloc” goedkeuren en zal men, ook weer nadien, hier en daar een niet verplichtend referendum houden, bovendien bij een bevolking waarvan men nog niet eens weet of ze die Europese Unie (E.U.) wél willen! Welke omgekeerde ondemocratische wereld!" [ cit.: Vanoutrive, L. (2005). Een chaotisch en ondemocratisch verdrag. Aktief, 2005(1), s.f. ]

      "The transformed EU competition regime was designed to the advantage of competitive companies, most notably large transnational corporations competing on global markets. The process took shape without the involvement of citizens exerting their democratic rights. The Commission, who enjoys far-reaching discretionary powers in the enforcement of competition policy, is not subject to staunch democratic accountability. [...] In addition, it is also necessary to take into account the structural power balance between transnational corporations, domestic governments, labour, and small and medium-sized domestic companies. This balance of power has shifted considerably in favour of transnationally operating companies. [...] Transnational corporations generate combined annual turnovers that often exceed the GDP of developing countries. It is generally assumed that more than 40% of global trade consists of intra-firm trade flows, which implies that prices for goods and services are not determined by markets, but by transnational corporations. Internal transfer price mechanisms, the maximisation of economies of scale and scope, the ability to reduce market risks through outsourcing production, as well as the ability to generate large sums of capital, combined with the overall leverage power vis-à-vis governments, labour, and competitors, all these factors constitute sources of comparative advantage unmatched by small and medium-sized companies. Transnational corporations, as the central sources of foreign direct investment, enjoy considerable structural bargaining power vis-à-vis their host countries governments, labour, corporate affiliates, and local competitors, which allows them to influence market rules to their advantage. Free competition, and the right to freely access new markets, contributes to the very mechanism perpetuating socioeconomic inequality and power imbalances on the global market place." [ cit.: Wigger, A. (2008). Competition for Competitiveness: The Politics of the Transformation of the EU Competition Regime. Amsterdam: Rozenberg Publishers, pp. 340-341. http://hdl.handle.net/1871/15601 ]

      "This article examines the extent to which the Lisbon strategy, with its utilisation of the Open Method of Coordination (OMC) as the ‘new mode of governance’ for supranational social policy, has delivered on the pledge of acting as a counterweight to neoliberal market integration in the EU. Adopting a critical political economy perspective, we transcend the focus on institutional form of existing approaches, and seek to explain the social purpose of Lisbon. In this context we argue that both form and content of the Lisbon strategy reflect a hegemonic project of ‘embedded neoliberalism’, inasmuch as the Lisbon strategy’s institutional mechanisms such as the OMC reaffirm the asymmetric nature of European governance through the promotion of market-making rather than market-correcting policies, bolstering the power of transnational capital while simultaneously incorporating subordinate projects through limited forms of embeddedness. The contradictions inherent in this strategy have come to test the limits of its legitimacy." [ Abstract: van Apeldoorn, B. & Hager, S. B. (2010). The social purpose of new governance: Lisbon and the limits of legitimacy. Journal of International Relations and Development, 13(3), 209 - 238. ]

  • door Patrick Elsen op donderdag 28 april 2011

    Ik kan perfect begrip opbrengen voor Erik zijn beslissing, maar nog meer rode versnippering gaat ons nergens brengen. Het is van binnen uit dat we de linkse beweging in onze partij moeten aanzwengelen. De werkvloer (van waaruit we gegroeid zijn), moet terug meer betrokken worden, bij het socialistische beleid. Het is met iedereen samen dat we terug naar 20% moeten streven, maar dit werkt alleen maar tegen ons! Patje, Een bezorgde socialist !

    • door Luc op donderdag 28 april 2011

      @ Patrick sp.a was al lang niet links meer. Er is dus helemaal geen sprake van "nog meer rode versnippering" Zolang Erik DB bij sp.a bleef betekende dat een neutralisatie van heel wat rode stemmen.

  • door René Weemaels op donderdag 28 april 2011

    In een overwegend centrum-rechts Vlaanderen heeft Rood! geen toekomst. Het draagt alleen bij tot versnippering. De best mogelijke oplossing zie ik in een progressief front van SPA en Groen!

    • door svdl op vrijdag 29 april 2011

      Altijd diezelfde kritiek en al jaren hetzelfde liedje dat aan prgressieven en echt linksen wordt verkondigd: "jongens, pas op voor de versnippering aan de linkerzijde... Stem toch maar SPA om een dam tegen rechts op te bouwen" Wel, die dam is jaar na jaar afgebrokkeld en zelfs in haar sterkste jaren heeft ze de rechtse en liberale agenda consequent mee gestemd in kamer en senaat, alle "blablabla" tevergeefs... (denk aan "het globaal plan", "het generatiepact", "het recentste IPA",etc...) En binnenkort kan je er donder op zeggen dat de SPA op de groene stemknopjes duwt wanneer een reeks nieuwe besparingsplannen worden bekokstooft om de Belgische werkende bevolking het gat in de begroting en dus de crisis opnieuw te laten betalen. (enfin indien we ooit nog een regering krijgen natuurlijk...) huh, socialistische partij? Socialisten? Is dat een grap of zo? Je kan moeilijk spreken over "versnippering van de links" indien een partij als de SPA mijn insziens, dit label niet meer waardig is... Ja natuurlijk daarom ook de inkrimping van de SPA en het verlies van nog meer stemmen aan zweeppartijen als (eerst) Vlaams belang/blok en dan NVA... So far: "de dam tegen rechts"... om je groen te lachen! Verder overblijvende frustratie binnen SPA en een deel leden dat zich minder en minder thuis begint te voelen in de SPA... De Bruyn is niet de enige... hij heeft voorgangers gekend (you know) :-)... Enfin, laat dat vals argument van versnippering maar varen wegens "houdbaarheidsdatum gepasseerd"... Als de SPA top zo verder doet valt er ten lange laatste uiteindelijk niets meer te versnipperen...

    • door Vanglabeke Noël op zondag 1 mei 2011

      Hoe kan een front met SPA nu progressief zijn ,De SPA is al vele tientallen jaren een rechtse partij met arrogante leiders zoals Claes,Tobback en Vandelanotte. Ook internationaal zijn ze rechts ,staan pal achter de Navo- oorlogen zoals nu weer in Lybië. En de groenen zijn helemaal geen arbeiderspartij, een allegaartje van rechtse en linkse mensen , zijn ook in het geval van Lybië geen vredespartij meer .

  • door vavli op zaterdag 30 april 2011

    Helaas bestaat er geen toverformule voor links om door te breken. Je kan als linkse organisatie maar een ding doen: hard werken, elke dag aanwezig zijn in de fabrieken en wijken, kritisch kijken naar de eigen werking en die bijsturen, werken aan een goeie communicatie, ....De PVDA heeft enkele decennia ideologisch stand gehouden maar daar bleef het bij. Het vernieuwingsproces dat na het debacle met Resist werd ingezet, begint nu echt wel resultaat op te leveren: het aantal leden is op enkele jaren verdubbeld, het voorbije weekend hebben 170 afgevaardigden van de jongerenbeweging Comac hun derde congres gehouden, De pvda is bezig rond lokale problemen en rond kwesties die iedereen aanbelangen (energie, gezondheidszorg, rechtvaardige fiscaliteit,..) Toen het vernieuwingsproces begon, telde de pvda- zoals dat al 30 jaar het geval was, een 1000 tal leden. Op enkele jaren tijd is dat toegenomen tot bijna 5000; Comac doet het nog beter en is ongeveer vertienvoudigd. De basisgroep waar ik in zit is op drie jaar verviervoudigd en we groeien alsmaar sneller. De woede bij de mensen groeit, met een klare analyse van de systeemcrisis kan je mensen overtuigen en organiseren. Vandaag heeft Frank Hosteaux te kennen gegeven dat hij als pvda-er in de Antwerpse gemeenteraad zetelt.. Voor de bijna 5000 leden is dat een goeie opsteker om nog harder te werken, kritisch te kijken naar de eigen werking, om de volgende dagen en weken vele nieuwe leden te winnen. Tip: lees het boek: "Ik was nog nooit in Zelzate geweest."

    • door Le grand guignol op zaterdag 30 april 2011

      Dat is inderdaad schitterend nieuws van Frank Hosteaux. Trouwens, 24 september is het Manifiësta te Bredene: 'Feest van de solidariteit' (PvdA - PTB, Comac, Geneeskunde Voor Het Volk (GVHV), & Che Presente). Iedereen welkom!

      • door svdl op zondag 1 mei 2011

        schitterend initiatief! ..en succes aan Frank Hosteaux gewenst!

  • door De Wit Bruno op donderdag 12 mei 2011
  • door the dominator op vrijdag 13 mei 2011

    een scheet in een net zak

  • door Noel Devis op zaterdag 21 mei 2011

    Het wordt een beetje hetzelfde als in Nederland met SP, PVDA, Groen links en een beetje D66. Linkse Versnippering. Dit is alleen maar in het voordeel van rechtse populisten.

  • door Peterpan op vrijdag 29 juni 2012

    Wie in tijden van crisis op een socialist stemt moet wel echt niet goed bij zijn hoofd zijn. Het is juist door de Socialisten (zie Griekenland met zijn fameus pensioen op 50 jaar aan 90 % van de wedde en de schandalige misbruiken van het sociaal systeem ginder met blinden, gehandicapten allerhande en pensioenen voor dode mensen dat "ingeburgerd" was om nog maar te zwijgen van de oplichting van Europa door miljarden onterechte subsidies) dat op de Europese Titanic het water aan de lippen staat,. Europa is op stervens na dood gevolgd door de USA, de toekomst is aan Azië en Latijns-Amerika, !

    • door Antoon S op vrijdag 29 juni 2012

      Als Europa en de VS toch op sterven na dood zijn, maakt het dan uit voor wie we stemmen?... Al goed dat hier nog mensen op blogs reageren die vanop de zijlijn eens even komen verkondigen hoe het dan allemaal wel moet hè!

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties