about
Toon menu
Opinie

"Derk-Jan Eppink: geen waarnemer maar ideologisch scherpslijper"

Derk-Jan Eppink is een vaak geziene gast in de VRT-programma’s Terzake en De Afspraak. Volgens gepensioneerd VRT-journalist Johan Depoortere is deze man geen “waarnemer” of “analist” maar een (ex-)politicus van rechtse tot extreemrechtse signatuur en een ideologische scherpslijper die werkt voor "een instelling die de Republikeinse partij van reactionair ideologisch voer voorziet".
vrijdag 18 augustus 2017

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

In zijn tweewekelijkse column voor De Morgen (Hoe Trump de bal volledig misslaat van 16 augustus 2017) slaagt Derk-Jan Eppink erin om op subtiele wijze het “gedachtengoed” van Donald Trump de mainstream binnen te smokkelen. Eppink levert milde kritiek op de tactiek van Trump die “niet tijdig in de gaten had” dat “in Amerika niets gevoeliger is dan ‘ras.”

Vervolgens maakt Eppink een vergelijking met Obama, die eveneens de gevoeligheden zou hebben onderschat maar die geblunderd zou hebben in de andere richting, namelijk door niet of te aarzelend islamterrorisme te veroordelen. Eppink spuit op die manier vakkundig mist om de kern van de zaak te verhullen, namelijk dat aan het hoofd van de Westerse wereld een man staat met diep ingewortelde vooroordelen tegen alles wat niet hagelwit is. 

"Onversneden racist"

De naakte waarheid: Trump is een onverbeterlijke onversneden racist. De eerste reactie van Trump op de gebeurtenissen van afgelopen week waarin hij het fascistische geweld minimaliseerde liet zijn ware aard zien. Twee dagen later en na zware druk van zijn omgeving kon hij het opbrengen om met veel meel in de mond een verklaring van de teleprompter af te lezen waarin hij racisme veroordeelde.

Zijn lichaamstaal schreeuwde luid: “Dit doe ik om mijn politieke hachje te redden maar ik meen het niet.” De dag erop liet de president weer de ware Trump in hem los om in de bekende stijl wild om zich heen te slaan en fascisten met antifascisten over dezelfde kam te scheren.

Dat de racistische reactie van Trump meer is dan een uitschuiver blijkt uit talloze eerdere verklaringen en gedragingen, teveel om hier op te noemen. Het volstaat te verwijzen naar de campagne die de basis was voor zijn latere gooi naar het presidentschap: de hardnekkig verspreide racistische leugen dat Obama geen “echte Amerikaan” kan zijn omdat hij niet in de VS maar in Afrika geboren zou zijn.

De 'Central Park Five'

Minder bekend is het bloedstollende verhaal van de 'Central Park Five' waarin Trump alweer de rol op zich nam van racistische diehard-scherprechter. Vijf jonge Afro-Amerikanen en hispanics werden in 1990 tot lange gevangenisstraffen veroordeeld voor de gruwelijke verkrachting van een jonge vrouw in het New Yorkse Central Park. De vijf hadden onder druk bekend maar hun bekentenissen weer ingetrokken. 

Yusself Salaam, één van de Central Park Five, bleef 12 jaar in de gevangenis voor een misdaad die hij niet heeft begaan (blackflix.com)

Donald Trump betaalde bijna 100,000 dollar voor een paginagrote advertentie in alle grote kranten van New York – waaronder The New York Times – waarin hij herinvoering van de doodstraf eiste voor de veroordeelde tieners, die hij “wilde criminelen” noemde. Twaalf jaar later bekende de ware dader van de verkrachting, een bekentenis die door DNA-onderzoek werd bevestigd.

De door Donald Trump ondertekende en betaalde advertentie, waarin hij oproept de doodstraf terug in te voeren in de staat New York voor de Central Park Five

 De vijf oorspronkelijk veroordeelden kwamen na twaalf jaar onterechte opsluiting vrij en kregen een gezamenlijke schadevergoeding van 40 miljoen dollar. Dat belette presidentskandidaat Donald Trump allerminst om nog in 2016 te herhalen dat de Central Park Five, zoals ze intussen waren gaan heten, schuldig waren en dus in de gevangenis thuishoorden.

Woorden vertellen alles, zij het niet altijd luidop maar fluisterend als subtekst. Eppink imiteert achteloos – zo lijkt het – het woordgebruik van Trump. De onuitgesproken boodschap luidt dat fascisten en antifascisten zich moreel op hetzelfde vlak bevinden. De door Trump geïntroduceerde term “alt-links” als spiegelbeeld van “alt-right” komt als sluipend gif het taalgebruik binnen. Maar “alt-links” bestaat niet, het is een hersenspinsel van Trump dat Eppink en anderen geloofwaardigheid verlenen door het kritiekloos te herhalen en op die manier de mainstream binnen te smokkelen.

De vijf oorspronkelijk veroordeelden kwamen na twaalf jaar onterechte opsluiting vrij en kregen een gezamenlijke schadevergoeding van 40 miljoen dollar. Dat belette presidentskandidaat Donald Trump allerminst om nog in 2016 te herhalen dat de Central Park Five, zoals ze intussen waren gaan heten, schuldig waren en dus in de gevangenis thuishoorden.

Het moge duidelijk zijn: de heer Eppink is geen “waarnemer” of “analist” maar een ideologische scherpslijper die aan den brode komt als werknemer van een instelling1 die de Republikeinse partij van reactionair ideologisch voer voorziet. Eppink, die een vaak geziene gast is in programma’s als Terzake en De Afspraak, is geen journalist maar een (ex-)politicus van rechtse tot extreemrechtse signatuur. Van deze boer geen eieren.

Dit artikel werd overgenomen van het Salon van Sisyphus.

1   Derk-Jan Eppink werkt voor het London Policy Center in New York over de thema's 'Security Policy Europe, Russia, Energy and Monetary Policy'. 'London' verwijst niet naar de stad maar naar stichter Herbert London, een reactionaire Amerikaanse activist. In 1990 deed London mee aan de verkiezingen voor de functie van financieel controleur van de staat New York. Zijn campagne tegen zwart Democratisch tegenkandidaat Carl McCall was zo openlijk racistisch dat meerdere Republikeinen hun steun voor zijn kandidatuur introkken.

Trailer van de documentaire van 2012 over de Central Park Five: