Meer dan ooit heeft de wereld nood aan onafhankelijke journalistiek.

Meer dan ooit is het nodig om een tegengeluid te laten horen.

Steun daarom DeWereldMorgen.be

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

Stop speelgoed en kinderen niet in hokjes!

Vlaams minister van Gelijke Kansen Liesbeth Homans was vorige week te gast Bij Karen & De Coster om te discussiëren over seksisme op straat en het nut van de nieuwe seksismewet. In de strijd tegen seksisme pleitte de minister terecht voor een mentaliteitswijziging bij mannen en vrouwen. Die mentaliteitswijziging zal echter enkel plaatsvinden als we stereotypen reeds op jonge leeftijd bestrijden.
woensdag 21 oktober 2015

Net om die reden is het jammer dat de Belgische Speelgoedfederatie stereotypen bestendigt door vast te houden aan een jongens- en meisjescategorie bij de uitreiking van de award ‘Speelgoed van het Jaar’. De kanshebbers in de categorie ‘meisjes’ waren een luxehuis/luxe jacht, een ijskar, een magische eenhoorn en een vliegend elfje. Uiteraard met paars en roze als dominante kleuren. De categorie jongensspeelgoed bestond uit auto’s, meer auto’s, dino’s, een schietspel en een lanceerbasis met ruimteraket. Hier geen roos en paars, maar wel rood en blauw.

“Waarom moeten we ons druk maken over speelgoed?”, vraagt u zich misschien af. Wel, het is al spelende dat kinderen de wereld rondom hen leren kennen en vaardigheden ontwikkelen. Daarbij is het wel cruciaal dat kinderen toegang krijgen tot een breed gamma aan speelgoed en spelervaringen. Want verschillende types speelgoed stimuleren verschillende vaardigheden. Zo stimuleert bijvoorbeeld constructiespeelgoed ruimtelijke vaardigheden en probleemoplossend denken. Verkleedkledij en speelgoed zoals poppenwagens en keukentjes laten kinderen toe hun sociale vaardigheden te oefenen.

De opdeling in jongens- en meisjesspeelgoed is tevens niet waardevrij en onschuldig. Het geeft de boodschap mee hoe ‘echte’ jongens en ‘echte’ meisjes zich gedragen. ‘Echte’ jongens zijn stoer en avontuurlijk. ‘Echte’ meisjes zijn mooi, lief en gedragen zich heel zorgend. Ben je als meisje wel geïnteresseerd in dino’s en astronauten of als jongen gecharmeerd door eenhoorns en elfjes, dan moet je al stevig in je schoenen staan. Iets wat ook de achtjarige zoon van Liesbeth Homans al ondervond. In diezelfde aflevering vertelde ze namelijk dat hij ‘de grootste fan’ is van ‘K3 zoekt K3’ en daarvoor uitgelachen wordt op school.

Kinderen pikken de signalen over wat wel ‘hoort’ en wat niet ‘hoort’ al heel vroeg op. Bij een experiment kregen jongens en meisjes een zelfde type speelgoed aangereikt. Wanneer de meisjes te horen kregen dat het speciaal voor hen bestemd was, toonden ze meer interesse dan wanneer het zogezegd voor de jongens bestemd was.

Door een lanceerbasis met ruimteraket als jongensspeelgoed te bestempelen en poppen als meisjesspeelgoed te bestempelen, bestendig je de heersende stereotypen in de samenleving. Dan is het niet verwonderlijk dat meisjes nog steeds ondervertegenwoordigd zijn in STEM-studierichtingen en STEM-beroepen. Of dat het Belgisch tijdsbestedingsonderzoek aantoont dat mannen wekelijks 8 uur minder spenderen aan huishoudelijke taken en 1,5 uur minder aan kinderzorg dan vrouwen.

Willen we echt een mentaliteitswijziging in de samenleving, dan moeten we stoppen met speelgoed en kinderen in hokjes te steken. Misschien kan Liesbeth Homans eens samenzitten met de Belgische Speelgoedfederatie om hen hiervan te overtuigen.

Jeroen Lievens

Beleidsmedewerker Femma

In naam van het platform ‘Vrij Spel – Kinderen Kiezen Wel’

Link naar facebookpagina: https://www.facebook.com/VrijSpelKinderenKiezenWel

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

5 reacties

  • door Piet De bisschop op woensdag 21 oktober 2015

    Media zien zichzelf als een forum waar politici hun weidse theorieën mogen ontvouwen en helpen bv's graag met hun ontboezemingen. Veel diepgang is er dikwijls niet bij : hoe duurzaam zijn al deze mooie woorden ? Waar het op aan komt zijn de daden. En vooral : het werken op lange termijn (wat niet altijd veel stemmen of goede kijkcijfers tot gevolg heeft). Ander voorbeeld : praten over milieu en mobiliteit is makkelijk, een houding aannemen tegenover Uplace en Oosterweel is andere koek. Goed dus dat de auteur concrete engagementen vraagt. Zo niet wordt het veel geblaat en weinig wol. Veel blabla en weinig boemboem.

  • door spacemonkey op woensdag 21 oktober 2015

    Grappig artikel …Kijk ik werk 31 j en research scheikunde, studeerde Astronomie en verder reisde ik mijn hele leven. Tja het stupide idioot digitaal denken en de eraan gerelateerd maatschappij, resulteren enkel nog in meer *hokjes* denken. Denken (nadenken -doordenken) wie kan dat nog, steeds minder mensen dat is duidelijk. Nu komen mensen jammeren dat het niet meer werkt of stroef lopen gaat, gewoon lachwekkend. Het narratief aspect en de tijd zijn volledig verdwenen in deze koude/kille wereld Belachelijk gewoon weg hoe door onbegrip en omwille van *lagere* economische motivaties deze chaotische samenleving weldra met zijn bek om de muur van realiteit(en) bosten zal

    De sociaal maatschappelijke context wordt hoe langer hoe rigider App’s en Facebook lulkoek zijn echt geen (fantastische) ontwikkeling te noemen Het big brother gevoel, het gevoel slechts een nummer te zijn of in een hokje te oscilleren, wordt er enkel maar door vergroot Robotmatig voeren mensen net dat klein stukje taak of opdracht dat hen opgedragen wordt te doen Alle puzzelstukjes liggen op de tafel maar geen kat die nog een idee heeft v/h patroon

    Hier wordt omwille van loonkost technologie ingezet om mensen overbodig te maken Dus technologie tegen de mensheid en niet voor de mensheid (zoiets ziet zelfs een blinde) Verder is het uitermate gemakkelijk voor de systeem moderatoren *mensen* als items te zien, en te behandelen Dus dat speelgoed gedoe is enkel het zoveelste vervolg in het eindigend verhaal van een degenererende mensheid Immers aantal reduceert

  • door jan peeters op woensdag 21 oktober 2015

    Kinderen kiezen zelf hun hokje en speelgoed. Studies wijzen uit dat meisjes ander speelgoed verkiezen dan jongens. Is daar iets mis mee? Nee. Meisjes zowel als jongens moeten hun eigen speelgoed kunnen kiezen, in alle vrijheid. Ik wil graag wel eens weten wat voor speelgoed en welke beroepsopleiding de kinderen van Femma-leden kiezen. Dat zal zeer waarschijnlijk gelijk lopen met de algemene trend. Meisjes van Femma-leden zullen niet meer voor een opleiding kiezen in de bouwsektor dan dan meisjes uit een doorsnee gezin. We moeten erkennen dat er door jongens en meisjes andere keuzes gemaakt worden. Men mag alleen niet beletten dat keuzes buiten de algemene trend afgeremd worden. Elk kind moet vrij het speelgoed, opleiding of beroep kunnen kiezen naar eigen keuze.

    • door Brigitte Van Gerven op donderdag 22 oktober 2015

      “Kinderen kiezen zelf hun hokje en speelgoed.” Je moet de sociale druk niet onderschatten die kinderen ondergaan, zelfs al op jonge leeftijd. Voorbeeld: Toen mijn nichtje 4 jaar was speelde ze graag met autootjes, maar op een dag aarzelde ze en zei: “dit is eigenlijk speelgoed voor jongens hé ?” Ze had het gevoel dat het niet paste dat zij met autootjes speelde, en dat op een leeftijd van 4 jaar ! Als je op die leeftijd al sociale druk voelt om te conformeren vind ik dat zielig. Natuurlijk hebben we tegen haar gezegd: je mag met alle speelgoed spelen dat je leuk vindt.

    • door Klaartje op donderdag 22 oktober 2015

      Daar gaat het toch net om? Loop eens rond in de gemiddelde speelgoedwinkel, en je ziet daar duidelijk welk speelgoed "voor jongens" is, en welk speelgoed "voor meisjes". Terwijl kinderen inderdaad zélf moeten kunnen kiezen voor wat hen interesseert, zonder daarbij geleid te worden door de afbeeldingen of de kleuren op de verpakking, laat staan dat er expliciet op de verpakkingen of de rayons moet staan voor welk geslacht het speelgoed bedoeld is. Er is niets mis met een meisje dat houdt van roze en graag mama speelt over haar poppen, of met een jongen die houdt van blauw en graag met matchboxes door de living racet. Maar er is ook niets mis met een meisje dat houdt van groen en alle mogelijke draken op haar verlanglijstje zet (zo heb ik er zelf nota bene een in huis) of met een jongen die houdt van paars en graag kleren ontwerpt voor zijn Barbies. Alleen worden kinderen door veel speelgoedwinkels en -merken wél in een hokje geduwd als "jij bent een jongen en jij moet dus met auto's spelen", of "jij bent een meisje en moet dus met poppen spelen". En een verkiezing als deze, waarbij het speelgoed ook wordt opgedeeld per geslacht, draagt daar in grote mate toe bij. Als meisjes al van jongs af aan wordt aangeleerd dat ze "mama moeten nadoen" en dus met het plastieken strijkijzertje de poppenkleertjes moeten strijken in plaats van met een plastieken gereedschapskist een wiel van hun truck moeten vervangen, dan is het niet makkelijk om ook bij jongeren en volwassenen een mentaliteitswijziging te verkrijgen. En of de dochters van Femma-medewerkers later in de bouwsector, in de zorgsector, in het onderwijs of in de petrochemie gaan werken, dat maakt allemaal niet uit.

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties