Een nieuwssite die

reclamevrij
onafhankelijk
kritisch
en gratis is?

Dat kan!

Maar enkel dankzij jouw steun

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Een nieuw akkoord voor Griekenland

De Griekse minister van Financiën Yanis Varoufakis is nu drie maanden aan het onderhandelen om zijn door geldgebrek geplaagde land vlot te trekken. Uit de eerste hand geeft hij een overzicht van de verwezenlijkingen, de verschillen en de ambities. “Het is onze taak om onze partners ervan te overtuigen dat onze verbintenissen veeleer strategisch zijn dan tactisch, en dat onze logica gezond is. Het is hun taak om een benadering los te laten die mislukt is.”
vrijdag 24 april 2015

Drie maanden onderhandelingen tussen de Griekse regering en onze Europese en internationale partners hebben veel overeenstemming teweegbracht over de benodigde stappen om jaren van economische crisis achter ons te laten en een duurzaam herstel in Griekenland te doen ontstaan. Maar ze hebben geen akkoord voortgebracht. Waarom? Welke stappen moeten we zetten om een levensvatbare, wederzijds goedgekeurde hervormingsagenda te krijgen?

Wij en onze partners zijn het al over veel eens. Het Griekse belastingstelsel moet op de schop en de fiscus moet worden bevrijd van politieke en corporatistische invloeden. Het pensioenstelsel is zwaar gekwetst. De kredietsystemen van onze economie zijn kapot. De arbeidsmarkt is door de crisis verwoest en is peilloos verdeeld, en de productiegroei is vastgelopen. Het ambtenarenapparaat moet dringend worden gemoderniseerd, en openbare diensten mogen veel efficiënter worden benut. Verbluffende hindernissen houden de oprichting van nieuwe bedrijven tegen. Concurrentie op productiemarkten is veel te beperkt. En ongelijkheid heeft bizarre niveaus bereikt, die de maatschappij tegenhouden om zich eensgezind achter cruciale hervormingen te scharen.

Los van deze consensus moet het akkoord over een nieuw ontwikkelingsmodel voor Griekse twee horden nemen. Ten eerste moeten we het eens worden over de benadering waarmee de Griekse begroting op peil blijft. Ten tweede hebben we een begrijpelijke, algemeen goedgekeurde hervormingsagenda nodig die dat peil onderbouwt en het vertrouwen van de Griekse maatschappij stimuleert.

Om met het peil van de begroting te beginnen, het probleem dat we moeten aanpakken gaat over de methode. De Trojka (Europese Commissie, de Europese Centrale Bank en het IMF) heeft door de jaren heen vertrouwd op een proces van zogeheten achterwaartse inductie. Ze stellen een datum vast (bijvoorbeeld het jaar 2020) en een doel voor de verhouding van de nominale schuld tot het nationale inkomen (bijvoorbeeld 120%) die bereikt moeten worden voordat geldmarkten klaar worden geacht om tegen redelijke percentages aan Griekenland te lenen. Vervolgens becijferen ze, onder willekeurige veronderstellingen over groei, inflatie, opbrengsten uit privatiseringen en zo verder, welke primaire overschotten er jaarlijks nodig zijn, teruggerekend naar het heden.

Het resultaat van deze methode is, volgens onze regering, een “bezuinigingsvalstrik”. Als het begrotingspeil uitdraait op een voorbestemde schuldverhouding die op een voorbestemd punt in de toekomst moet worden behaald, dan zijn de primaire overschotten, nodig om die doelen te halen, zo geworden dat het effect op de privésector de begrote groeicijfers ondergraaft en zo het uitgestippelde begrotingspad laat ontsporen. Dit is nu precies waarom vroegere begrotingsplannen voor Griekenland hun doel zo verbijsterend hebben gemist.

Het standpunt van onze regering is dat die achterwaartse inductie moet worden opgegeven. In plaats daarvan moeten we een plan uittekenen dat vooruitkijkt en berust op redelijke veronderstelling over de primaire overschotten in samenhang met de tarieven van de productiegroei, netto investeringen en de uitbreiding van de export die de Griekse economie en de schuldgraad in evenwicht kan brengen. Als dat betekent dat de schuldgraad voor het bruto binnenland product hoger zal zijn dan 120% in 2020, dan bedenken we slimme manieren om te rationaliseren, te herprofileren of de schuld te herstructureren – waarbij we het streven in het achterhoofd te houden om de huidige reële waarde die wordt uitgekeerd aan de Griekse schuldeisers zo groot mogelijk te maken.

Behalve dat we de Trojka moeten overtuigen dat onze duurzame schuldenanalyse de bezuinigingsvalstrik wil vermijden, moeten we een tweede horde zien te nemen: de “valstrik van de hervorming”. Het vorige hervormingsplan, waarover onze partners niet te vermurwen zijn, zou niet door onze regering worden “teruggerold”. Het was gebaseerd op interne devaluatie, loon- en pensioenkortingen, verlies van arbeidsrechten en prijsstijging door privatisering van publieke goederen.

Onze partners geloven dat, gegeven het tijdsbestek, deze agenda succes zal hebben. Als lonen zullen dalen, zal werkgelegenheid groeien. Door erin te snijden, genees je een ziek pensioenstelsel. En privatisering moet mikken op hogere verkoopprijzen om de schuld af te betalen waarover velen het (voor zichzelf) eens zijn dat ze onhoudbaar is.

Daartegenover gelooft onze regering dat dit programma is mislukt en de bevolking afgemat door van hervormingen heeft achtergelaten. Het beste bewijs voor deze mislukking is dat, ondanks een zware daling van lonen en kosten, de groei van de export laag bleef (het wegwerken van het tekort op de lopende rekening dat uitsluitend te wijten was aan de ineenstorting van de import).

Bijkomende bezuinigingen op lonen zal de exportfirma’s niet helpen, die door de kredietcrisis vermalen zijn. En verder snijden in pensioenen zal de echte oorzaken van de problemen in het stelsel niet verhelpen (geringe werkgelegenheid en een overmaat aan zwart werk). Zulke maatregelen zullen vooral meer schade aanrichten aan het al zo beproefde Griekse sociale weefsel, zodat het niet de steun kan geven waarnaar onze hervormingsagenda wanhopig snakt.

De huidige verschillen van inzicht met onze partners zijn niet onoverbrugbaar. Onze regering ziet ernaar uit het pensioenstelsel te rationaliseren (door bijvoorbeeld snellere uittreding te beperken), verder te gaan met een gedeeltelijke privatisering van publieke goederen, de onbeweeglijke lonen aan te pakken die de kredietcircuits van de economie doen verstoppen, een volledig onafhankelijke belastingcommissie in het leven te roepen, en ondernemerschap te bevorderen.

Niets van dit alles betekent dat een gemeenschappelijke basis niet meteen kan worden bereikt. De Griekse regering wil stappen zetten voor een begrotingspeil dat zin heeft, en we willen hervormingen waarvan alle partijen het belang inzien. Het is onze taak om onze partners ervan te overtuigen dat onze verbintenissen veeleer strategisch zijn dan tactisch, en dat onze logica gezond is. Het is hun taak om een benadering los te laten die mislukt is.

De oorspronkelijke Engelse versie van deze tekst op de blog van Yanis Varoufakis vind je hier. Vertaling Marc Kregting.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

2 reacties

  • door Mezelf op zaterdag 25 april 2015

    Inmiddels is er een "plan B" opgedoken. Kapitaalrestricties, een mogelijk faillissement en in een verdere fase : Griekenland uit de Eurozone. Benieuwd hoe het af gaat lopen.

  • door Roland Horvath op zondag 26 april 2015

    YV heeft gelijk. Bezuinigingsvalstrik, hervormingsvalstrik. De Trojka TR: De EU commissie, ECB en het IMF zijn tegen ten 1e, Sociale Zekerheid SZ, ten 2e welvaart voor de 99%, ten 3e belastingen vooral tegen bedrijfslasten en belastingen voor de superrijken, ten 4e, een rol voor de overheid anders dan leger en politie en ten 5e, tegen overheidseigendommen. Kortom de Grote Multinationale Ondernemingen GMO willen van de EU een goedkope en arme werkplaats maken, een Congo scenario. Export en concurrentie vermogen zijn de slogans. De politiek van de TR is daar volledig mee in overeenstemming.

    De overheidsschulden moeten -versneld, in 20 jaar- afbetaald om de overheden in financiële moeilijkheden te brengen en zo noodgedwongen de SZ af te bouwen. Minder bestedingen creëert minder inkomen. De verkeerde aanpak, de bezuinigingsvalstrik volgens YV, maar de SZ en de welvaart verminderen wat door de TR als positief wordt gezien. De hervormingen als flexibilisering van de arbeid en een interne devaluatie van alles en nog wat hebben ook een negatief effect op de GR economie.

    De EU export vooral van de KMO is verminderd en dus ook de waarde van de euro. De US juichen zeker als er een Grexit komt want dan is de euro een onstabiele munt, geen concurrent van de US dollar. De US willen de EU domineren via NAVO, IMF en TTIP. De EU wordt bestuurd door corrupte en onbekwame slaven, de eurogroep voorop.

    De EU export is slechts 15% van het EU BBP. Voor de exportwinst van de GMO moet dus de interne EU markt verwaarloosd worden. Nochtans, een duurzame export is een bijproduct van een bloeiende binnenlandse markt. En belastingen moeten hoger in GR/EU wat Syriza wil en de TR niet wil. Zoals YV zegt, de hele neoliberale aanpak van de EU moet er uit. In GR en elders.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties