Cameron wil uitkeringen voor zwaarlijvigen en verslaafden schrappen

Het idee is niet nieuw. Reeds in februari werd door de Britse conservatieven het idee gelanceerd om zwaarlijvigheid en verslaving aan te pakken door te knippen in de uitkeringen. Om preciezer te zijn: wie zogenaamd weigert om in behandeling te gaan voor dergelijke gezondheidsproblemen, zou een verminderde of zelfs geen uitkering meer krijgen, zo kondigde Cameron aan.

Toen bleef het bij een ballonnetje, maar nu lijkt het Cameron menens te zijn. Cameron heeft opdracht gegeven om een onderzoek te organiseren waarin wordt nagegaan of en hoe het knippen in uitkeringen kan gebruikt worden om werkzoekenden fitter en gezonder te krijgen, en dus sneller aan werk te helpen. Voor het einde van dit jaar moet dat onderzoek afgerond zijn.

Offcieel heeft het onderzoek als inzet om na te gaan hoe werkzoekenden die “langdurige, maar behandelbare aandoeningen hebben, het best opnieuw aan het werk kunnen geholpen worden.” Verder wil het onderzoek nagaan hoeveel verslaafde en/of zwaarlijvige werkzoekenden kosten aan de Britse economie.

Maar de conservatieven azen duidelijk op het schrappen van uitkeringen wanneer mensen niet geneigd zijn om bepaalde gezondheidsproblemen te verhelpen. Dat is in de eerste plaats een besparingsmaatregel. Wat Cameron wil zijn striktere voorwaarden om in aanmerking te komen voor ziekte- of werkloosheidsuitkeringen.

Door verslaving en zwaarlijvigheid expliciet te catalogeren als perfect geneesbare aandoeningen, willen de Britse conservatieven geld uit de korf van de ziekteverzekering halen. Verslaving en zwaarlijvigheid worden niet meer beschouwd als ziekten maar als een zelfgekozen lot dat, mits hulp, kan vermeden of teruggedraaid worden. Door na te gaan in hoeverre gezondheidsperikelen als verslaving en zwaarlijvigheid de zoektocht naar werk verhinderen, wil men op een zelfde manier ook het recht op uitkeringen verstrengen.