Een witte woede-betoging lokte 15.000 personeelsleden uit de non-profit naar Brussel. Aan de Beurs hielden de betogers even halt om versleten schoenen te gooien naar de poppen van Leterme, De Wever, Di Rupo en Peeters. Het personeel in de non-profit wacht al 14 maanden op een nieuw meerjarenakkoord dat voor meer handen en een betere verloning in de sector moet zorgen. "Sta eens een dag in onze schoenen", was de boodschap van de betogers.
Het vorige meerjarenakkoord is al lang afgelopen. Normaal had er al lang een nieuw akkoord voor de jaren 2010-2015 op tafel moeten liggen. Maar wat is er nog normaal in België, zullen de personeelsleden van de non-profit - die al enkele keren met vele duizenden naar Brussel trokken - zich wel stilaan afvragen.
Op federaal niveau botsen de vakbonden op de politieke impasse: de regering van langlopende zaken die geen beslissingen mag nemen en die dus zeker geen akkoord mag afsluiten die de komende jaren geld zullen kosten.
“Wat die regering al dan niet mag doen, lijkt toch een beetje af te hangen van het weer van de dag. Als daar nog iemand rondloopt met politieke verantwoordelijkheid, dan moet die nu de onderhandelingen opstarten. Voor ons maakt het weinig uit of dat nu met een regering in lopende zaken is of een uitgebreide regering of een afspiegeling van de nieuwe regering”, zegt Mark Selleslach, nationaal verantwoordelijke van LBC-NVK Non-Profit.
De Vlaamse regering zou normaal weinig last moeten ondervinden van de communautaire koorts. Zij zou wel een akkoord kunnen sluiten over de non-profitsectoren die onder haar bevoegdheid vallen zoals kinderopvang, gehandicapten- en gezinszorg. “Maar daar botsen we op een regering van niet-lopende zaken”, zucht Jan-Piet Bauwens van de socialistische bediendebond BBTK.
“Die heeft een voorstel gedaan, maar het leek wel of ze ons belachelijk wilden maken. Een loonsverhoging zou er pas komen in 2013 en dan nog zo weinig dat het de mensen schoffeert. Ook aan het personeelstekort werd zo goed als niets gedaan”, aldus Bauwens.
“Volgens dat voorstel zou de non-profitsector de komende twee jaar 0 procent opslag krijgen. Dat is nog minder dan de 0,3 procent van het verworpen interprofessioneel akkoord in de privésector. Maar ook voor de komende jaren zouden we nog niet eens aan die 0,3 procent geraken”, zegt Mark Selleslach.
In onze schoenen
Aan de Beurs gooiden de betogers afgedankte schoenen naar de hoofden van de politici die een hoofdrol spelen in de impasse. De boodschap van de betoging was: “sta eens een dag in onze schoenen”.
“Ze zouden nogal verschieten, denk ik”, zegt Guido Smets die in een bejaardentehuis werkt. “De meeste mensen kunnen zich niet voorstellen wat daar allemaal komt bij kijken: tillen, wassen, aankleden, eten geven. Geconcentreerd werken met mensen die elk hun eigen karakter en noden hebben. En dat op onregelmatige en wisselende uren tegen een loon dat niet altijd navenant is. We werken hard en hebben weinig carrièremogelijkheden. Dat moet je gewoon compenseren met een degelijk loon. Anders gaan we nooit voldoende personeel vinden om de vergrijzing op te vangen”, aldus Guido Smets.
Deze week nog kwam het bericht dat de sector vele tienduizenden nieuwe personeelsleden nodig heeft. Maken die cijfers dan geen indruk op de Vlaamse regering?
Mark Selleslach: “Ja, minister Van Deurzen beloofde dat er een reclamespot komt. Een reclamespot! Minister-president Kris Peeters lijkt ondertussen weinig geïnteresseerd. Hij heeft het in De Zevende Dag over Copernicus en Octopus. Op welke planeet leeft die eigenlijk?”
De vakbonden beloven een volgende keer met nog meer betogers te zijn. “Wat kunnen we anders doen? Moeten we echt gaan staken voor er naar ons geluisterd wordt?” zegt Jan-Piet Bauwens.
