Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

'Drugsoorlog' Filipijns president is terreur tegen arme bevolking

Sinds het aantreden van president Rodrigo Duterte zijn er in de Filipijnen 6.200 mensen vermoord in de zogenaamde oorlog tegen drugs. Elke dag worden verdachten zonder proces omgebracht door onbekenden. Slachtoffers vallen bijna altijd in de arme sloppenwijken.
woensdag 25 januari 2017

De stank van het rottende afval hangt overal in de sloppenwijk Payatas in de stad Quezon, aan de rand van de hoofdstad Manilla. Elke dag komen honderden vuilniswagens hun stinkende lading dumpen aan de stortplaats van Payatas, een van de armste wijken van de Filipijnse hoofdstad. De hitte, de geur en het lawaai zijn overweldigend. Zesduizend gezinnen leven van deze ongezonde vuilhoop.

Ook Constantino de Juan (35) probeerde hier een inkomen bij elkaar te krabben. Dat deed hij door de vuilniswagens schoon te spuiten. Ongeveer 100 euro per maand leverde dat op. Daarmee moest hij zijn 80-jarige moeder, zijn vrouw en zijn zes kinderen onderhouden. Een zevende kind was onderweg.

Standrechtelijke executie

Zijn 'nanay' (moeder) Remy is ontroostbaar. Ze woont in een huis van planken en golfplaten aan Chocolate Hills, een rommelige straat waar haar kleinkinderen tussen gerecupereerd afval van de vuilnisbelt spelen. "Mijn zoon had een vriend bij de politie. Die heeft hem gewaarschuwd dat hij op 'de lijst' stond. Constantino geloofde echter niet dat hij in gevaar was."

In deze bloedige 'oorlog tegen drugs' maakt de politie gebruik van lijsten met vermeende gebruikers en dealers. Niemand weet hoe die worden samengesteld. Wie op deze lijst staat, kan een nachtelijke klop op de deur verwachten, meestal met dodelijke afloop.

Filipijns-Amerikanen betogen aan het Filipijns consulaat in New York op 10 oktober 2016 tegen de massamoord door Duterte (VOCAL-NY/CC)

Voor Constantino hebben ze niet eens gewacht tot het donker was. "Hij was thuis spaghetti aan het maken voor de verjaardag van zijn dochter. Hij vroeg me in de winkel ketchup te halen, voor echte spaghettisaus hebben wij geen geld. Toen ik terug thuis kwam, was hij al dood."

De zes kinderen hebben het zien gebeuren. Gemaskerde mannen in burger stormden het eenvoudige huisje binnen. "Sluit me op voor de rest van mijn leven, maar schiet me niet dood," hoorde zijn dochter hem zeggen. Het waren de laatste woorden van Constantino. Drie schoten later lag hij op de grond.

Routineuze vervalsing bewijsmateriaal

Zijn moeder heeft hem zien liggen aan het fornuis. Twee schotwonden in de borst, een in het achterhoofd. Na de moord beweerden de politieagenten bij het lichaam een pistool te hebben gevonden en shabu, een sterk verslavende methamfetamine. "Ze zeiden dat Constantino een dealer was. Ik ben er echter zeker van dat ze dat 'bewijs' daar zelf gelegd hebben," zegt de 80-jarige moeder. "Ik had nog nooit van mijn leven shabu gezien. Laat staan een pistool."

Het officiële verslag van Quezon City Police Station 6 plaatst het begin van de politieactie om 9.05 uur, waarin een heel andere versie van de moord in het huis van Constantino wordt gegeven. “Undercoveragenten onder leiding van Sandie Caparroso hebben Constantino op heterdaad betrapt toen hij shabu wilde verkopen. Hij werd doodgeschoten omdat hij zich tegen zijn arrestatie verzette en een wapen trok. De verdachte overleed op weg naar het hospitaal.”

Deze nepbeschrijvingen zijn routineus knip-en-plakwerk. In elk politieverslag worden dezelfde bewoordingen gebruikt. Alleen namen, adressen en tijdstippen veranderen. “Er werden ... zakjes shabu en... pesos drugsgeld gevonden in de broekzak”. “Naast het lichaam lag een pistool, kaliber..”. Alles wordt ingevuld naargelang de inspiratie van de dag. Zo wordt de zaak snel afgehandeld. De verdachte is altijd schuldig, de moordenaars worden nooit vervolgd.

Mensenrechtenorganisaties maken zich zorgen over deze wetteloosheid. "De wet wordt verkracht. Het is nu in de Filipijnen OK om iemand te vermoorden," zegt Wilnor Papa van Amnesty International. "Als je een kartonnen bordje bij het lijk legt waarop staat 'dit is een dealer', is het genoeg. De politie zal dan geen onderzoek doen. Je kan dus vermoord worden zonder dat je iets strafbaar gedaan hebt." 'Kartonnen justitie' heet dat in Manilla.

President met een luguber verleden

Filipijns president Rodrigo Duterte heeft zijn verkiezingsoverwinning te danken aan zijn belofte om "de straten schoon te vegen". Die zijn nu echter besmeurd met bloed. "Ken je een verslaafde? Vermoord hem. Ik geef je een medaille," beloofde Duterte. Zo begon de huidige slachtpartij.

Op 7 juli 2016, twee maand na zijn aantreden toonde president Duterte op een persconferentie een schema van wat hij de drugskartels noemt. In werkelijkheid laat hij hen volledig ongemoeid (Office of the President/Public Domain)

Duterte is met deze praktijk niet aan zijn proefstuk toe. Toen hij nog burgemeester was van de stad Davao op het eiland Mindanao hebben doodseskaders tussen 1998 en 2016 volgens mensenrechtenorganisaties meer dan 1400 mensen vermoord. Dat waren grotendeels kleine drugsgebruikers, kleine criminelen en thuisloze straatkinderen. Duterte heeft meerdere malen openlijk gepocht dat hij rechtstreeks bij deze moorden betrokken was. Op andere ogenblikken ontkende hij daarentegen elke betrokkenheid (nvdr).

Duterte won op 9 mei 2016 de presidentsverkiezingen met 38,5 procent van de stemmen met de belofte een zelfde beleid te voeren als hij 22 jaar had gedaan als burgemeester van Davao. (In de Filipijnen wordt de kandidaat met de meeste stemmen president na één ronde, ook als dat geen meerderheid van de stemmen is.) Zijn zogenaamde oorlog tegen drugs is een werkelijkheid sociale zuivering van kleine criminelen en straatkinderen. Grote criminaliteit wordt daarentegen zo goed als niet aangepakt (nvdr).

Slachtoffers worden zonder enige vorm van proces geëxecuteerd door huurmoordenaars, burgerwachten of politieagenten die na de uren bijklussen. Altijd zijn het kleinschalige dealers en gebruikers die in het vizier lopen. Topdealers blijven buiten schot. Die wonen niet in de arme wijken waar de doden vallen.

"Criminaliteit en armoede hebben met elkaar te maken," legt Wilnor Papa van Amnesty International uit. "Het is een complex probleem dat je niet met moorden kan oplossen. Zolang er hongerige en wanhopige mensen zijn, zullen er drugsmisdrijven zijn."

Volgens de data van de United Nations Office on Drugs and Crime is druggebruik reeds jaren aan het dalen. 2008 was het ergste jaar. Toen gebruikte 2,35 procent van alle Filipijnen tussen 15 en 64 jaar amfetaminen zoals het zwaar verslavende shabu. Dat is minder dan bijvoorbeeld in Australië waar het op 2,9 procent. Ligt. Voor opioïden (zoals heroïne) ligt dat in de Filipijnen op 0,05 procent, in Australië is dat 2,1 procent.

De kater na het feest

"Hoe is het mogelijk dat de sterren en de rijken die shabu gebruiken op tv komen en in de boekjes staan, terwijl de armen worden vermoord?" Nanay Remy is bang omdat ze nu weet dat onschuldige mensen vermoord worden. Ook de meeste andere sloppenwijkbewoners van Payatas zijn bang, al hebben ze een half jaar geleden massaal op Duterte gestemd.

"Alle klootzakken die met drugs te maken hebben, ik ga jullie vermoorden," zei hij in april 2016 onder luid applaus. Toen Duterte werd verkozen, was het ook in de wijk Payatas feest. Nu is het 's avonds doodstil in de steegjes en paadjes rond de stinkende vuilnisbelt.

De 80-jarige nanay zorgt nu alleen voor haar zeven kleinkinderen, haar schoondochter, de vrouw van Constantino, zit in de gevangenis. Voor de begrafenis van haar zoon moet ze nog 15.000 pesos (280,20 euro) bij elkaar schrapen, anders geeft het funerarium zijn lichaam niet vrij. Begrafenissen zijn big business geworden in Payatas. (In de Filipijnen verdient een huismeid gemiddeld 121 euro per maand. Armen met tijdelijk en onvast werk verdienen nog minder, nvdr)

Op de dag dat Constantino werd afgemaakt werden in totaal nog negentien andere 'drugsmoorden' gepleegd in de Filipijnen.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

10 reacties

  • door janu op woensdag 25 januari 2017

    "war on terror" van de Amerikaanse presidenten is terreur tegen de arme bevolking van de wereld

  • door spacemonkey op woensdag 25 januari 2017

    Met alle respect en in acht name voor u standpunt, U zit er flagrant naast. Ik reis al 6 jaar naar de Filippijnen waar ik ook een vriendin heb (die ook al 2 x hier geweest is).Ja ; het merendeel van de Filipijnse bevolking is arm, maar dankt dat aan zichzelf (omdat ze door de Rooms Katholieke kerk aangemoedigd) voor een zodanige toename v/d bevolking zorgen, dat die geen werk vinden in het land zelf.

    Trouwens de reden waarom miljoenen onder hen in het buitenland werken. Mijn vriendin werkte HK en heeft *slechts* 1 zoon. Het drugsprobleem bestaat, is groot en bedreigd de middelklasse + een rem op verdere ontwikkeling(en). Die zijn volop gaande met 6-7 % economische groei de afgelopen jaren. De president is door een meerderheid!! v/d 100 miljoen inwoners *OP EEN DEMOCRATISCHE MANIER VERKOZEN* Hij voert uit wat hij het volk beloofde. Dat is pas democratie beste Pascal Laureyn !. De meeste gewone mensen die ik er op mijn recentelijke reis (dec/jan 2016-17) ontmoeten mocht (taxivoerders, bedienden in warenhuizen, restaurants etc) zijn tevreden met het beleid waar ze zelf voor gekozen hebben. Dhr Duterte zelf is dagelijks op TV te zien inzake the war on drugs.

    Hij laat de resultaten zien van die strijd en kondigde zelfs aan ontslag te nemen indien na 1 j de resultaten niet gerealiseerd zijn (afwachten of ie dat ook doet?).Hij nam ook een duidelijk standpunt aan t.o.v. de kerk inzake de reeds aangehaalde geboorte problematiek. Ze doen het daar beter dan hier in tal van opzichten o.a elektrische jeepney’s (Manila- Boracay) en windmolen investeringen(Guimaras).Ook de burgemeesters en allerhande (verdacht rijke) mensen worden doorgelicht. Indien geen sluitend bewijs voor rijkdom en bezit wordt dat aangeslagen.Beter dan hier. Spreek a.u.b. met kennis van zaken.

    • door Lode Vanoost op woensdag 25 januari 2017

      Op 9 mei 2016 zijn 81,5 procent van de Filipijnse stemgerechtigden gaan stemmen. Daarvan hebben 16,601,997 of 39,01 procent voor Duterte gestemd. Roxas (9,978,175 stemmen) en Poe (9,100,991) behaalden samen dus meer stemmen dan Duterte. Het huidige systeem van één verkiezingsronde waarbij de kandidaat met de meeste stemmen 'wint', ook al is dat niet de meerderheid van de stemmen, is een echte democratie onwaardig.

      Dit systeem is trouwens een erfenis van Marcos, die met dat systeem en de volledige controle over media en bedrijven zo lang 'herverkozen' kon worden. De Filipijnen zijn overigens niet uniek op dit vlak. Ook in Indonesië staan zware straffen of drugsverkoop, tenminste voor de kleine dealers. De grote drugskartels hebben ook daar banden met de politie en het leger. Ook daar dulden zij geen concurrentie van de 'kleinhandelaars'.

      Ook in de VS is de zogezegde oorlog tegen de drugs altijd al een systeem van controle geweest van de onderklasse. Drugs die populair zijn in hogere klassen worden veel minder zwaar bestraft dan de goedkopere (en meer giftige) drugs in de arme wijken. Het is daar een systeem om werkloze jongeren in de bak te steken, die geen enkel ander perspectief aangeboden krijgen dan kleine drugshandel. Er zijn overigens vele moedige Filipijnse parlementsleden, ook verkozen door het volk, die de huidige afslachting van kleine dealers en straatkinderen afkeuren.

      De enige echte oplossing voor het drugsprobleem is al tientallen jaren bekend. Dat stond al in het rapport van een wetenschappelijke commissie aan president Nixon. Investeer in degelijk onderwijs, in degelijke infrastructuur, creëer banen met degelijk loon (dus geen sweatshops). Onder Marcos is elke kiem van ontwikkeling van sociaaldemocratische welvaartsstaat afgemaakt. Duterte idem

  • door patrick V. op woensdag 25 januari 2017

    [...vervolg] Verder is het goed om eens na te denken over zijn uitspraken omtrent het recht dat de VS en EU zich toe-eigenen om hem de les te lezen omtrent mensenrechten: de VS die in de hele wereld landen platbombarbeert en in armoe drijft. De EU die de ogen sluit en dit laat gebeuren. De EU ook die Libië teruggebombardeerd heeft naar de middeleeuwen. Ik vind de opmerking "wie zijn jullie om mij de les te lezen?" dan heel terecht. Duterte is alleen verantwoording verschuldigd aan het Filippijnse volk en aan niemand anders.

    • door Lode Vanoost op woensdag 25 januari 2017

      Volledig mee eens. De VS en het hele westen hebben geen recht van spreken, ook al,omdat ze Marcos zo lang gesteund hebben (en onze bedrijven daar dik aan hebben verdiend). Ook mee eens dat het aan de Filipijnen is om hem te beoordelen.

  • door patrick V. op woensdag 25 januari 2017

    PS: Zonder twijfel is Duterte een aberratie. Maar als het volk geen andere keuze heeft dan tussen Duterte (of Trump, of Le Pen of...) en een kaste van politici die al generatieslang uitsluitend met hun eigen welzijn begaan zijn, dan krijg je inderdaad dit soort leiders.

  • door patrick V. op woensdag 25 januari 2017

    'nanay' is geen naam, maar is gewoon het filippijnse (Tagalog) woord voor 'moeder'. Vader = tatay; Er is momenteel een documentaire over Duterte online, die een gevarieerder perspectief biedt: "Project Duterte. Law enforcement or mass terror? The Philippines’ war on drugs." https://rtd.rt.com/films/project-duterte/

    • door Lode Vanoost op woensdag 25 januari 2017

      Bedankt voor de toelichting. Ik heb het aangepast in de tekst.

  • door patrick V. op donderdag 26 januari 2017

    Een recent, zéér uitgebreid, goed gedocumenteerd en allesbehalve zwart-wit artikel over Duterte vind je hier: http://www.counterpunch.org/2016/12/23/president-duterte-of-the-philippines-for-dummies/ In dat artikel wordt meteen gewaarschuwd voor alle zwart-wit karikaturen die van de politiek van Duterte gemaakt worden: "Like in the days of Hugo Chavez in Venezuela, in the Philippines, the press, which is mainly owned by right-wing business interests and by pro-Western collaborators, is now reaching a crescendo, barking and insulting the President, inventing stories and spreading unconfirmed rumors, something unimaginable even in a place like the U.K. with its draconian ‘defamation’ laws."

    Een lovend artikel van eigen bodem (ondertussen al wel een half jaar oud en daterend van voor zijn aanstelling) kan je hier vinden: https://g3w.be/news/vijf-redenen-waarom-de-nieuwe-filipijnse-president-duterte-geen-filipijnse-trump (is) G3W

  • door spacemonkey op donderdag 26 januari 2017

    Bedankt Patrick (blijkbaar ook iemand die zeer goed) op de hoogte is van wat er zich in dat land gebeurt. Schijnbaar (willen) sommigen het niet bevatten dat er niets zoiets bestaat als de ULTIEME democratie. In België hebben de mensen ook anno 2017 nog steeds een erg *enge* en plaatselijk blikveld. Dat resulteert vaak in een idee dat waar wij in leven of ondergaan, het beste is en de standaard norm voor de rest v/d wereld. De 500 milj. Europeanen vertegenwoordigen nt eens 10 % v/d wereldpopulatie, toch blazen zij zeer hoog en betweterig van hun democratische toren.

    We gaan nu zien ( en dat is spijtig) dat ook hier populisten (populisme = stem v/h volk)op het ontaard democratisch(?) systeem gaan inhakken. Op de Filippijnen is het Duterte en in de USA Trump. Naar mijn menig is dat waar een meerderheid van mensen voor kiest (op een niet frauduleuze manier) en in een Democratie, de wens van die mensen. Dat halzacht Europa zich aan storen gaat, is een verloren zaak. Immers louter om demografische- klimatologische en de eraan verbonden economische gevolgen, gaat de hele wereld kant Duterte, TRUMP, Le Pen etc uit. Hoe meer mensen op een overbevolkte planeet die er een nefaste levensstijl op na houden. Dat alleen zet de wet op zelfbehoud(en wat men meent dat hem/haar toekomt) onder enorme druk. Wat je op de Filippijnen ziet is daar gewoon het manifest bewijs van. Het draagt niet volledig mijn goedkeuring weg maar het is de door (de meesten) gekozen piste. Meer is er daar niet aan de hand.

    Politiek en geostrategisch had de EU zich beter zelf bedruipend geprofileerd. De toekomst zal het verder wel uitwijzen.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties