Een Cowboy verhaal vanuit de mars op Brussel
Mars naar Brussel, Democracia Real YA -

Een Cowboy verhaal vanuit de mars op Brussel

woensdag 24 augustus 2011 00:00

Pontenx les Forges, 22 Augustus, Dag 28 van de Mars naar Brussel. van Lévignac naar  Pontenx les Forges, 31km.

Beste mensen,

Toen ik mijn laatste artikels opstuurde van op het terras in Lévignacq vorige nacht, waren er een pak stappers nog niet toegekomen. Het was negen uur ’s avonds. Toen het al volledig donker was, en de Algemene Volksvergadering al lang gedaan was, kwamen de laatsen binnen. Ze hadden allerlei avonturen beleefd, ze waren uitgenodigd door sympathisanten voor de koffie, voor een biertje en avondmaal. Ze waren ook natgespoten met tuinslangen, niet om hen af te schrikken, maar om een beetje verfrissing te brengen.

Terwijl de laatste mensen binnenkwamen begeleid door het zachte gesnerp van de krekels  sprak ik met onze kameraat Pana een echt ‘vaquero’ [koewachter], een cowboy uit Asturias. Hij is een echte romantische held, zijn leven overspant een heel tijdperk. Het vertelde over de ‘transmanza’ [jaarlijkse tocht van het vee naar de bergweiden], wanner hij in de lente het vee naar de weiden in de bergen drijft. Het is een tien uur lange tocht. Een enkele koe leidt de kudde door het geklingel van haar bel, zodat de dieren samen blijven als ze vrij langs de hellingen zwerven.

Hij vertelde mij ove hoe hij de bergen afdaalde in topje zomer, als de vuurvliegen de door de sterren verlichte hemel extra bijlichten als een ondermaans landschap. Hij ving een hoopje vuurvliegen in een glazen pot en dan afsloot. Het licht dat ze verspreidden was net voldoende voor hem, Pana de cowboy, om het pad naar beneden te vinden en veilig weer thuis te geraken.

Dit is de romantische kant van het cowboy leven. Hij vertelde ook over de Europese Gemeenschap. Over landbouw-subsidies, over prijs controle. Ik weet hier praktisch niets van, maar ik zou er graag meer over weten.  Ik denk dat het zeer belangrijk is, vooral omdat het leeuwenaandeel van de EU uitgaven naar de landbouw gaat.

De Europese Gemeenschap subsidieert blijkbaar elke koe. Ze subsidieren de voedselproductie ook.  Aan de ene kant verplichten ze boeren om hun vee aan zeer lage prijzen te verkopen aan de grote voedingsindustrie [contract veeteelt]. Natuurlijk kunnen boeren voeder voor hun vee kopen op de vrije markt, maar dan zouden ze een veelvoud betalen van wat ze nu betalen. Ze zouden ook kunnen proberen hun koeien op de vrije markt te verkopen voor een degelijke prijs, maar dan zou niemand die kopen.

Op deze manier heeft de EU de volledig controle over de voedselproductie in de Gemeenschap. De hamburgers die je eet bij McDonald’s en het vlees dat je aan ridikuul lage prijzen vindt in de grootwarenhuizen zijn gefinancierd door Europees belastinggeld.

Dit systeem werkt in het voordeel van voedselproductie op industriële schaal en het leidt tot de uitschakeling van kleine boeren. Koeien, varkens en alle soorten dieren worden opgefokt aan de laagste kosten, zo snel mogelijk en met een maximaal gebruik van publieke financiering. Het resultaat: slechte leefomstandigheden voor de dieren en smakelooos vlees.

Maar hier houdt het niet op. Al het verse voedsel wordt verkocht met een vervaldatum, wat niet wil zeggen dat het voedsel op die dag slecht is. Het wil zeggen dat het niet meer mag verkocht worden. Dus wordt het weggegooid.

Supermarkten gooien elke dag enorme hoeveelheden,  perfect eetbaar voedsel weg, om plaats te maken voor nieuwe ladingen voedsel die gestadig  blijven toestromen. Dat is ook industriële landbouw. De afvalcontainers van de supermarkten kunnen ganse legers van zwervers voeden, en dat gebeurt ook op veel plaatsen. Bepaalde afvalcontainers in New York zijn zeer geliefd bij hun klanten. Ze hebben nog geen Michelin ster gekregen, maar ze zijn elke nacht volgeboekt.
De productie van degelijk en gezond voedsel is de bais voor een goede en gezonder levensstijl.  Het is klaar dat de revolutie dit probleem zal moeten aanpakken door plaatselijke en biologische teelt te stimuleren, door het duurzame gebruik van de aarde te verkiezen boven monocultuur die afhangt van aardolie, insecticides en kunstmeststoffen.

De vader  van Pana was een timmerman, artisanaal, iemand die stukken maakte die langer dan een mensenleven meegingen. Zulke vaklieden vind je niet meer. Bijna alles komt voort uit slavenarbeid in China en er wordt niets meer gemaakt om te blijven meegaan.  De revolutie moet alleen daarvoor al slagen, om er voor te zorgen dat cowboys zoals kameraad Pana het ook kunnen maken in de toekomst.

Vertaling van A Cowboy’s Tale door Oscar Ten Houtten

Meer artikel van en over de Spaanse Indignados:

https://www.dewereldmorgen.be/tags/indignados

https://www.dewereldmorgen.be/blogs/tags/mars-naar-brussel

https://www.dewereldmorgen.be/blogs/tags/spaanse-revolutie-15-mei

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!