Michel I viseert barema's: "natte droom van werkgevers"

“In het nieuwe model zullen de werknemers een loon ontvangen dat meer overeenstemt met hun competenties en productiviteit, in plaats van een loutere lineaire toename in functie van leeftijd en anciënniteit.” Zo staat het in het nieuwe regeerakkoord.

“Dat is de natte droom van werkgevers”, reageert Erwin De Deyn, voorzitter van de socialistische bediendenvakbond BBTK. “Zo kunnen zij komaf maken met collectieve verloningssystemen en de marge die vrijkomt gebruiken voor individuele vormen van verloning op basis van prestaties.”

Volgens De Deyn is dat niet de enige manier waarop de collectieve loononderhandelingen worden ondergraven. “De indexsprong is een ernstige inbreuk op het indexmechanisme. En er is sprake van een loonblokkering tot 2016 en misschien nog langer. De enige manier om nog de lonen te verhogen zijn individuele afspraken tussen werknemer en werkgever.”

Dergelijke individuele systemen ondergraven de solidariteit, meent De Deyn. “Alleen enkelingen zullen nog verhogingen kunnen binnenhalen op basis van criteria die niet onderhandeld zijn. Op die manier zal niet langer iedere werknemer genieten van de groei in een bedrijf.”

Op verschillende plaatsen in het regeerakkoord wordt lippendienst bewezen aan het sociaal overleg. “Samen met de minimumdienst in het openbaar vervoer is die aantasting van collectieve onderhandelingen een regelrechte aanval op wat wij, vakbonden, zijn. Het sociaal overleg dat de regering voor ogen heeft, komt neer op advies geven over de modaliteiten van dingen die al beslist zijn. Dat is puur voor de vorm”, zegt De Deyn.

“Deze regering is echt over de ganse lijn antisociaal”, zegt De Deyn. “Meer flexibiliteit, de afbouw van tijdskrediet, de landingsbanen en SWT (het vroegere brugpensioen, nvdr). Alle middelen die mensen toelieten om het langer vol te houden, worden afgebouwd en tegelijk wordt de pensioenleeftijd verhoogd.”

“We gaan nu de werknemers goed informeren. Met een goed uitgedokterde communicatiecampagne probeert deze regering te doen alsof het allemaal zo erg niet is. Dat gaan we in de bedrijven tegenspreken. Daarna zullen de vakbonden een actieplan vastleggen. Liefst zoveel mogelijk samen. De beweging die we op gang gaan brengen, moet zo breed mogelijk zijn.”