Socialisme voor verlichting

Socialisme voor verlichting

zaterdag 1 juni 2013 21:29

Net terug van de Biennale van Venetië neem ik de kranten van de voorbije dagen door en ben aangenaam verrast door het opiniestuk van Tessa Vermeiren in DM. Eindelijk nog eens een progressief denker die zich niet laat meeslepen door de complete begripsverwarring die na het Gentse raadsbesluit in socialistische rangen leeft. Hoe is het mogelijk dat een centrumlinkse partij overgaat tot het beschermen van anti-verlichtingsdenken en zo religie opnieuw een plaats biedt in de bestuurlijke context. Terwijl centrumrechtse partijen zich op het verlichtingsdenken baseren om dat niet te doen. Dat is toch de wereld op zijn kop? Dat zou toch net omgekeerd moeten zijn? Dan wordt toch duidelijk dat het socialisme vandaag één van de pijlers onderuit haalt waarop zijn identiteit was gebouwd: de verdediging van een solidaire seculiere samenleving. Economisch links haalt het nu dus van ethisch links. Een rechtse cultuur van bevoogding en gehoorzaamheid wordt niets meer in de weg gelegd en de manifestatie van een religieuze verbodscultuur mag zich in openbare functies manifesteren.

Het is maar dat we het weten, maar het politieke landschap is blijkbaar veranderd. De socialistische beweging laat vandaag bevoogding betijen, dat blijkt dus geen socialistisch strijdpunt meer te zijn. Tijd dus voor een nieuwe beweging die economisch links even prioritair vindt als ethisch links.

In de Biennale wil ik een bezoek aanraden aan het werk van een Duitse  kunstenaar van Iraanse afkomst, Romuald Karmakar. Hij maakt deel uit van de Duitse inzending in het Frans paviljoen waar hij twee videowerken met elkaar confronteert. Het ene werk toont een herdenkingsactie op 8 mei 2005 in Berlijn van de Duitse neo-nazipartij ter gelegenheid van de 60jarige verjaardag van het einde van de tweede Wereldoorlog. Het andere werk toont een acteur die naar het Duits vertaalde vragen stelt en beantwoordt. Het zijn de transcripties van antwoorden over rechtstheologische aspecten van de Islam door imam Mohammed Fizazi in januari 2000 in de Al Quds moskee in Hamburg. De relatie tussen beide video’s is sprekend.

Ik zie Daniel Termont graag en ik zou hem willen vragen om te gaan kijken. Ik betreur heel erg de kapitale interpretatiefout die nu, en ondanks de beste bedoelingen, in Gent is gemaakt. Het ergste is dat het verlichtingsdenken uit handen wordt gegeven aan partijen die daar historisch niets mee te maken hebben. Dit laten we niet passeren.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!