Film Fest Gent ’13: The Lunchbox
Filmfestival, Bollywood, Anurag Kashyap, Film Fest Gent, 40E FILMFESTIVAL GENT, The Lunchbox, Dabbawalla, Ritesh Batra, Canvas publieksprijs -

Film Fest Gent ’13: The Lunchbox

maandag 16 december 2013 15:06

Indische cinema wordt nogal eens kortweg onder de noemer ‘Bollywood’ samengevat. Evenmin als alle Amerikaans films onder de Hollywood noemer vallen, geldt dat echter ook voor India. Neem nu de meester van de Indische underground cinema Quashiq Mukherjee en zijn onafhankelijke productiebedrijfje Overdose Joint, die in 2010 met Gandu één van de meest transgressieve films van het jaar maakte. Het is verbazend dat net zo’n film tot bij ons komt, terwijl het gros van alle Bollywood producties nooit in onze zalen gespeeld wordt, noch een dvd of blu-ray uitgave kent.

Of dat een jammere zaak is, is een vraag die we niet kunnen beantwoorden. Het is namelijk een deel van de filmwereld waar de meesten onder ons, waaronder ikzelf, geen idee hebben van de merites en kwaliteiten van de inheemse industrie (behalve datgene wat we erover gelezen hebben). Dat er zo nu en dan eens films met een Indisch sfeertje, zoals Slumdog Millionaire, The Best Exotic Marigold Hotel, Eat Pray Love en Life of Pi, bij ons gespeeld worden, doet daar niets aan af. Het is dan ook altijd interessant om eens zo’n Bollywood product in onze zalen aan te treffen. Het debuut van Ritesh Batra is er zo één van en poogt de leegte een beetje te vullen.

Om een idee te geven: in de voorbije vier jaren speelden er vier (vijf, als Midnight’s Children wordt meegerekend) Indische films in de Belgische zalen, zij het met een zéér beperkte distributie. Er kan geargumenteerd worden – op basis van wat theoretische kennis en intuïtie – dat Gandu en I Am Kalam alvast niet de meest representatieve films waren voor Bollywood. De andere twee waren My Name Is Khan en Gangs of Wasseypur. De regisseur van deze laatste film, Anurag Kashyap, is ook de man die als producer optrad van The Lunchbox. Hij is, met zijn stempel op films als Satya, Black Friday, Dev.D, Udaan, Trishna en Tasher Desh, een beetje Bollywoods manusje-van-alles (regisseur, producer, scenarist, acteur). Misschien dat we, dankzij zijn volharding, wel eens wat meer Indische cinema te zien zullen krijgen in onze streken, al dan niet exclusief op filmfestivals. Wat pure commercie is in India, is bij ons namelijk nog steeds eerder alternatieve cinema.

The Lunchbox is een romantische komedie zoals je zou verwachten van Bollywood, zonder de liedjes. Saajan is een misantropische boekhouder die ei zo na voor zijn pensioen staat. Ila is een jonge moeder wiens man geen oog meer heeft voor haar. Wanneer ze het idee krijgt om haar man daags te verrassen met bijzondere kookkunst, komt ze op onverwachte wijze in contact met Saajan: de dabbawalla die de lunchbox tot bij haar man moest brengen, bezorgt hem per vergissing bij de norse boekhouder. Al snel geraakt Saajan betovert door de kookkunst, zeker nadat Ila zijn tweede maaltijd van een briefje voorziet. De twee geraken in de ban van elkaar, praten over het leven en over hun persoonlijke problemen. Waar dit in resulteert, blijkt niet zo cliché te zijn als je zou verwachten. Het eindresultaat is een knappe en ontroerende film over het leven in Mumbai, de gejaagdheid waarin velen gevangen zitten en de poging om te ontsnappen aan die dagelijkse realiteit (door te genieten van de kleine dingen des levens).

Dat de film een zekere affiniteit oproept bij ons, kunnen we voorzichtig afleiden uit de populariteit van The Lunchbox op het filmfestival van Gent, waar hij niet alleen de Canvas publieksprijs won, maar evenzeer op de tweede plaats eindigde van de Port of Ghent publieksprijs. Helemaal verdiend, vind ik. Misschien zou er in de toekomst wat meer ruimte mogen gegeven worden aan Indische films in Kinepoliscomplexen, kwestie van de Hollywoodfilms er wat in balans te houden.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!