Bent u al steungever van DeWereldMorgen.be?

In september lanceerden we een noodcampagne omdat we dreigden dit jaar niet rond te komen. Jullie massale reacties waren hartverwarmend en moedigden ons aan om door te gaan. We haalden zo'n 22.000 euro op en kregen er heel wat steungevers bij die maandelijks aan ons storten.

Daarmee zijn we helaas niet definitief uit de rode cijfers. Eén derde van onze inkomsten komt van subsidies en die staan onder druk. Een ander derde komt van partnerorganisaties uit het brede middenveld, en bijna allemaal moeten ook zij besparen. Onze hoop is dus op onze lezers gevestigd. Maandelijks zijn dat 300.000 mensen en van hen stort 1% een bijdrage.

Wij hebben geen hartverscheurende beelden om onze campagne kracht bij te zetten. Onze belangrijkste kost is namelijk de loonkost. De wereldhonger kunnen we niet oplossen en ook de zeehondjes gaan we niet redden. Wel beloven we met jullie steun ons uiterste best te doen om maatschappelijk relevant nieuws te brengen vanuit een progressief, sociaal en ecologisch standpunt.

Onze maandelijkse loonkost bedraagt afgerond 22.000 euro (netto verdient een voltijdse kracht bij ons een bescheiden 1500 euro per maand). Help je mee om onze job te vrijwaren om zo DeWereldMorgen in de ether te houden?

Steun via paypal

Steun via homebanking

Geef een permanente opdracht ten gunste van DeWereldMorgen.be
op nummer BE20 5230 4277 5156 (BIC: TRIOBEBB)
met vermelding "steun DeWereldMorgen.be"

Giften vanaf 40€ per jaar zijn fiscaal aftrekbaar.

about
Toon menu

Kan EU iets van Argentinië leren om uit crisis te geraken?

Tien jaar geleden verkeerde Argentinië in een zware economische, politieke en sociale crisis. Kan de Europese Unie iets leren van de manier waarop de Argentijnen uit het dal zijn geklommen? Het is niet zo eenvoudig, zeggen economen.
vrijdag 16 december 2011

De Argentijnse protestacties op 19 en 20 december 2001, met veertig doden en talrijke gewonden, waren een gevolg van een aanhoudende recessie en een torenhoge openbare schuld. De bom barstte na drie jaar van economisch krimp, zware besparingen en een groeiende overheidsschuld.

Meer dan de helft van de 37 miljoen Argentijnen was onder de armoedegrens gezakt en bijna een kwart was werkloos. De middenklasse eiste haar geblokkeerde spaarcenten terug. De armen plunderden voedingszaken om te overleven.

"Die crisis was het resultaat van het aanpassingsbeleid dat het IMF (Internationaal Monetair Fonds) had voorgeschreven in de jaren negentig, hetzelfde beleid dat Europa nu in de situatie heeft gebracht waarin het zich bevindt", zegt socioloog Norma Giarraca. Ze maakt deel uit van het Onderzoeksinstituut Gino Germani van de Universiteit van Buenos Aires en schreef een boek over de sociale beweging die door de crisis van 2001 ontstond.

Herstel onder Kirchner

In 2001 moest de regering van Fernando de la Rúa halfweg haar mandaat opstappen. De nieuwe president, Eduardo Duhalde, koppelde de peso van de dollar los en stopte met afbetalen. De devaluering van de peso en de herstructurering van de schuld legden de basis voor het herstel dat vanaf 2003 inzette, toen de centrumlinkse politicus Néstor Kirchner president werd.

Sindsdien groeide de Argentijnse economie bijna onophoudelijk met 7 tot 10 procent per jaar. De enige uitzondering was 2009, toen de groei slechts 0,9 procent bedroeg, als gevolg van de wereldwijde financieel-economische crisis.
Door het herstel en door nieuwe sociale programma's van Kirchner, en vanaf 2007 van zijn vrouw en opvolger Cristina Fernández, gingen de armoede en werkloosheid weer sterk omlaag.

Occupy Wall Street

Vandaag heerst ook in de geïndustrialiseerde landen heel wat ongenoegen. Sociale bewegingen zoals 15-M en Occupy Wall Street en hun internationale varianten verzetten zich tegen de zware overheidsbesparingen waarmee regeringen de crisis te lijf gaan.

Volgens econoom Julio Gambina, voorzitter van de Fundación de Investigaciones Sociales y Políticas en lid van Attac Argentinië, kan Europa leren van wat in de Argentijnse crisis is gebeurd. "Argentinië is in die explosieve situatie terechtgekomen door een beleid van liberalisering, privatisering en aanpassingen die ook vandaag door het IMF en de Europese Centrale Bank worden aanbevolen."
Volgens Gambina werd de Argentijnse crisis bedwongen door een "herlancering van het kapitalisme", via de staking van de betaling en de devaluering van de peso, waardoor de export weer aantrok.

Zonder Duitsland en Frankrijk

Economen als Joseph Stiglitz, voormalig directeur van de Wereldbank en Nobelprijs economie in 2001, vinden dat Europa hier een voorbeeld aan kan nemen, maar volgens Gambina is het Argentijnse model "niet zo makkelijk te imiteren", en niet alleen door de beperkingen die de euro als eenheidsmunt aan de Europese landen oplegt.
"Het is niet zo eenvoudig", zegt Gambina. "Als men zou terugkeren naar de nationale munten en devalueren, dan hebben landen Griekenland en Spanje niet de diversiteit aan natuurlijke hulpbronnen om te exporteren die Latijns-Amerika wel heeft."

Volgens Gambina moet Europa vooral kijken naar de Latijns-Amerikaanse pogingen om zich los te maken van de hegemonie van de Verenigde Staten; zo hebben de Latijns-Amerikaanse landen zich deze maand verenigd in de Gemeenschap van Latijns-Amerikaanse en Caraïbische Staten (Celac), een politiek forum waar de VS en Canada geen deel van uitmaken. "Europa zou moeten nadenken over een heropbouw zonder de hegemonie van Duitsland en Frankrijk."

reageer

2 reacties

  • door Wouter Braeckman op vrijdag 16 december 2011

    Ik denk echt niet dat we moeten nadenken over een Europa zonder Frankrijk en Duitsland, dat is ook helemaal niet realistisch. Wat we wel moeten doen, is vermijden dat we weer naar hetzelfde gaan. Vermijden dat de ideologie van 't neo-liberalisme hier de leiding krijgt. Je ziet het weer aankomen. Wat doen de heren om uit de eurocrisis te geraken, de aloude recepten van het IMF bovenhalen. Privatiseer, liberalisering en dereguleer. Trouwens, daar is niets aankomen aan, 't is al zo ver in Griekenland, Spanje, Portugal en Italië. Is een bende technocraten aan het roer daar de voorbode van? Ik kan noch wil me daarover uitspreken, wel is duidelijk dat dit een heel ongezond precedent is. Door hetzelfde liedje hebben ze het al in Afrika verbrot. Maar wie nu denkt dat ze lessen hebben getrokken uit de geschiedenis, die zit er serieus naast. Ze doen gewoon hetzelfde. En het Europees parlement kijkt ernaar ... en laat begaan. Zo simpel als dat

  • door Ndm op zondag 18 december 2011

    Wie zegt dat ' ze ' lessen willen trekken ? Lessen trekken,zou betekenen dat er geen systeem achter dit alles zit. Het lijkt me wel degelijk de bedoeling om de boel te laten verrotten,om dan te kunnen zeggen dat het zo niet werkt.

    Om de staat dan van al wat inefficiënt is te ontdoen,houdt men een eenmalige uitverkoop,onder het voorwendsel dat de privé het allemaal beter en goedkoper kan. Eens de privé de boel in handen heeft,uiteraard aangekocht ver onder de werkelijke waarde,kan mende prijzen beginnen verhogen.

    Ondertussen dienen de mensen die in de vroegere staatsbedrijven werken, aan slechtere voorwaarden te werken en uiteraard moeten ze hetzelfde werk doen met veel minder personeel. Resultaat is dat weer zoveel jobs verloren zijn gegaan in wat tot nog toe de middenklasse is.

    Wat gebeurt er met de winsten ? Volgens de kapitalistische principes gaat die naar de aandeelhouders. Wie zijn de aandeelhouders ? Het lijkt me toch dat dit voornamelijk personen zijn die er warm inzitten.

    Dus uiteindelijk dient privatisering vooral de aandeelhouders en gaat ze grotendeels ten koste van de middenklasse en de armste delen van de bevolking.

Lees alle reacties